1435 resultaten.
Warmte en magie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
424 plek in het bos
waar de maan
en het mos
elkaar raakten
feeën rustten
nadat zij hun
dansjes maakten
sloeg het boek
open en voelde
hoe warmte
en magie tussen
de pagina’s lagen
als bladwijzer
om verder te gaan
op het pad dat jij
volgde want ik weet
me anders zo alleen
ze zijn allen bij
ons gekomen die
wij al ontmoeten
groeten…
Citroentje
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
642 Ik groet je.’
Ik dank je wel,
kom gauw terug.
Gegroet mijn lief citroentje.…
HEEN EN TERUG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 geeft zich over aan de wil
van de oeroude Schepping
over hem heen
stijgt en daalt telkens
een gondel langs de helling
steeds onderworpen
aan menselijk gezag
de hotsende stroom
bereikt het lage dal
zoekt als kabbelend riviertje
de tijd zonder eind
het onmetelijke water
en de opzuigende lucht
zendt daarbij
altijd een sterkende groet…
VERKEERDE PLAATS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
458 Rommel uit huizen mag zich ontmoeten
in hoekig, ruikend duister onder de straat,
zendt naar de buitenwereld wijze raad:
"Hier klinke het aangename moeten:
Laat het geschuif van de klep blij groeten
wanneer de mond van ijzer open gaat,
die niet wil dat er vuilnis naast hem staat,
anders komen kleine speurders wroeten."…
Carmiggelt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 wou halen uit zijn hoofd
zijn stad had hij een mooi verhaal beloofd
en niet die vage schetsen uit het boekje
op zijn bank mocht ik van hem vertoeven
zodat ik meer aandacht kreeg voor de stad
het liefst had hij de eerste zin in het klad
want hij wou mijn bekwaamheid beproeven
soms voldeed ik niet aan het gewenste beeld
dan keek ik en groette…
BECHIRA
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
271 Er lagen vele kaarten langs de lijn
En briefjes waarop laatste groeten stonden
Ze werden dan door niet- Joden gevonden
En opgestuurd naar waar ze moesten zijn
'We liggen slap en en moe in de wagon'
Sara aan haar gezin, voor haar - barakken
Of erger nog de dood, naar adem snakken
Benauwdheid en paniek in 't eindstation
Wat heeft de Hitleraanhang…
Zonder mijn naam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
141 In het Rijksmuseum geef ik uitleg
over de Nachtwacht. De curator blijft
vragen stellen. Maar wat weet ik ervan?
Jane twijfelt niet, ze zegt:
Als je het eenmaal ziet
moet je ook durven
het te weten. Dat meisje van drie
dat verf zit te mengen
in Rembrandts werkplaats
en zichzelf heeft geschilderd
achter reusachtige pauwen, dat
ben jij…
Dichter groet 's morgens de dingen
gedicht
3.0 met 44 stemmen
19.143 Dag kruk, dag zeikerds, dag café,
hé fiets, ha slot, ga nou eens open,
juist. Zeg voorwiel, blijf eens recht,
o handen hou dat stuur nou vast,
dag schots en scheve sterrenbeelden,
vlieg toch niet zo snel voorbij,
dag harde koude kinderhoofdjes
blauwgroen in mijn ribbenkast -
ha die voordeur, leeg portiek,
hoi trap, daar kom ik, stommel…
VAN JEUGDHERBERG TOT STAYOKAY
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
5.785 Wytse verschijnt helder in beeld
met het eeuwige stompje sigaar
gemummelde groet de oude bus
rijdt krakend naar het centrum
van het mij nog onbekende dorp
der Halbertsma’s ik kijk mijn ogen
uit oren staan op scherp handen
houden knippend hegschaar vast
debuut als assistent = manusje
van alles bardienstig tot invulling
van corveelijsten…
Een dagje naar het strand
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.911 Ik zuig mijn longen vol
Ik kijk en consumeer de zee
De duinen drukken op mijn rug
Nooit meer wil ik terug
Mijn stappen sporen in het zand
Iedere stap iets minder zwaar
Het koude water groet mijn voet
Het wordt donker, het is vloed
Niet één keer kijk ik achterom
Want achter mij valt niets te zien
En ik moet verder bovendien
De golven…
Twee statige heren
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
883 Elke morgen groet ik ze even
twee statige mannen met hun groene hoed
praten doen ze nooit, maar wuiven
en dan is mijn dag alweer goed
Hoe oud ze zijn, ik weet het niet
ook hun lijf is niet meer zo mooi
maar die wuivende takken doen het hem
en natuurlijk hun groene bladertooi
Ja, ik ben gehecht aan deze hoge heren
ook al nemen ze hun hoed…
Het hoeven geen grote woorden te zijn.
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.169 Het hoeven geen dure geschenken te zijn
waar een simpele groet kan volstaan;
een helblauwe lucht of een frisse bui
en plots zijn je zorgen vergaan.
Het hoeven geen dikke boeken te zijn
om de zin van het zijn te verstaan;
wat aandacht voor hier en voor nu zijn genoeg
want dan hoor je de kraaiende haan.…
Vals rouwproces
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
1.280 Laat mij eens raden wie er zijn
Ik hoor gesnotter en gelach
Bij het schenken van rode wijn
Gefluister alom hoor ik het goed
Dat het nu er toch niet meer toe doet
Wel mooi zo een lint met laatste groet
Ach, hij had ook zo zijn gebreken
Vier huwelijken wat denk je daar dan van
Geleefd heeft hij neem dat van mij maar aan
Kijk dat is zijn…
in een flits schuimt woede
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.148 zie de honger in je ogen
het dorsten in je blik
je groet is nonchalant
kust en flirt met anderen
het glas steeds in de hand
de stillen hebben thuis
hun bloed op peil gebracht
die strijd is daar allang gestreden
kinderen en echtgenoot
herinneren iets meer verleden
de schonen willen kaatsen
tegen wanden van geluk
het vals gevoel van…
Maand van de spiritualiteit
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
854 Maar dat alleen kan niet je honger stillen
omdat je hart nog meer zal willen:
het zoekt naar liefde, levenszin en moed,
naar vrede, vreugde en een blije groet.
Wat drijft je, vuurt je aan en kleurt je dagen?
Waar schuilt het licht dat jou wil dragen?
Heb je al iets gevonden van dat al?
Ik hoop het, maar de weg erheen is smal.…
lichtkoerier
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
773 iedereen zijn eigen verhaal
noch sneeuw regen of hitte
gaat het het krassen tegen
kom mensen wij leven
noch het donker van de nacht
houdt het tegen
de kracht van de zon
de kracht van mens
de kracht van het licht
hier is alweer
een gedicht
voor jullie alllemaal
zonder jullie letters
nooit niet een geheel
nooit meer een mooi verhaal
groeten…
Vrouw
gedicht
3.0 met 37 stemmen
14.668 Liever dan
te geloven in wonderen, onder het mom
van een groet, als voorbijganger, brak ik de ban
en ik wandelde verder en keek niet meer om
en maakte er simpel een ziektebeeld van.
----------------------------
uit: 'Buiten adem', 2001.…
Vaarwel kerkhof
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
633 Hij groet me alsof
ik een feestpark betreed. Ik
knik hem somber toe, zo doe ik
dat met rouw en daarbij hij
lijkt in trouwe dienst.
Aarzelend met spanning in mijn
lijf nader ik het graf van
Lucebert, ik kan alleen maar
kijken, mijn ogen sluiten en
weerom keren. Dag plek. Dag
ooievaarsnest.…
De blaadjes
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
697 De bakker groet, doorheen de geuren van het verse brood
dat nu heel anders smaakt dan in de koude dagen.
Weet je wat me nu ineens te binnen schiet? Toen ik nog
kind was en de zomers eindeloos leken, was ik soms verheugd
om het brommen van een vlieg. Die zijn nu
nog nergens te bespeuren.…
De Opgestane tegemoet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 Nu rijst de zon boven de doodsvallei
waar schuld en zonde onder gaan,
nu spelen licht en leven vrij
hun spel in ons vernieuwd bestaan,
nu zingt ons hart een nieuw lied voor de Heer,
de toekomst heeft een nieuw gezicht,
vreugde kent nu geen einde meer,
wij groeten blij het morgenlicht,
de dreiging van de dood is afgewend,
het kruis is ons…
Luzern
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
451 mijn liefde en andere beelden
sluimeren
wiegen met bladeren
huiverig voor kilte
wentelen ze in dromen
ik ben in Luzern
op de Kapellbrücke groet ze me
wat woorden
of een foto van water
zand geribd haar lichaam
jij dwaas
schemert haar stem
jij dwaze dichter
bespeler van vonken
en gebroken harten
proost en drink met mij
zo lang de…
eerbetoon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
674 hij buigt en groet u, hooggeboren wezen
ziehier uw knecht, een nederig persoon
godvrezend staat hij voor uw hoge troon
devotie kunt u in zijn ogen lezen
dag majesteit, uw goedheid, onvolprezen
dwingt hem vandaag weer tot dit eerbetoon
een zware taak, jawel, maar wonderschoon
hij dankt u, dankt u duizend maal, bij dezen
hij voelt zich,…
De Vrouw op mijn Schoorsteen
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.736 Mevrouw, ik groet u en uw hoed met pluimen.
Uw krullen vallen goed, u glimlacht wulps en teer:
tegen wie? tegen mij? of tegen een mijnheer
in droom, die langvoorheen de slaaf was van uw luimen?
'k Begrijp u zeer: men kan geen droom verzuimen
in uw bestaan, broos als een pauwenveer.…
Als 't uit de stilte spreekt!
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.320 Wat bede om zieke- en stervensspond,
Wat beet in brein en hart,
Wat kreet bij nieuw geslagen wond,
Wat snik van oude smart:
Herinring van een laatste groet
En van een oog dat breekt....!
Hoor toe - ge ontvangt licht troost en moed -
‘Als 't uit de stilte spreekt!’…
De oude koning in zijn rijk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
623 We wandelen
en groeten de bejaarden,
je lijkt gelukkig
in je zieke staat.
Je leven legt
een kantlijn in mijn tekst
waarlangs ik meer
en meer ontdek
’t belang van deze fase.
Ik ben ontroerd
door hoe je bent geworden,
zie in je ogen
de voldoeningsglans
als je me joviaal bedankt,
mijn schrift betast.…
Vleugelen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
889 Van wàt er aamt in veld en vloed
Heeft niets een schoner, zaalger leven
Dan 't vooglijn, dat met frisse moed,
In duizend liedren, onder 't zweven,
De schepping groet.
Of zo het diertje u vrolijk schijn',
Omdat het Vleuglen heeft ontvangen. . .
Gij vliegt zo goed als 't vogelijn!
Laat maar de dankbaar-blijde zangen
Uw vleuglen zijn.…
- Groen van vilten tapijt -
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 Roodborstjes,
pikken zaadjes op velden,
groen van vilten tapijt
laatste krommingen schitteren
als grillig gevormde perken,
onuitsprekelijk kraken de ijsbergen
niets achterlatende droppels
verspreiden het geboomte,
bladeren begrenzen ongebroken
gehuld in zonderlinge wijde blik,
kijken nevelsluiers met groet terug.…
Soms kan een mens...
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
619 Het regent nu, maar morgen
komt weer de zon en verheugen we ons in
het blije licht, in de groet van de buurman, de
warmte van de koffie, het brood dat verkwikt
en voedt, al is er nog heel veel honger. Laat
ons ook dat blijven zien en er iets tegen doen.…
meer dan een kennis was je
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
720 Je negeerde mijn groet
je negeerde mijn armzwaai
je negeerde mij
en je opgetrokken wenkbrauw
was of een mug je raakte,
je liep door me heen
zoals een mens
door een nutteloze gedachte.
Een ogenblik lang
was de zee zonder branding
het strand van beton
en scheen de zon met
vloeibare stralen huiver
over mijn huid.…
eerste kroonjaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.054 hele warme groet, oma gerda…