7678 resultaten.
Foto in een magazine
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
798 Je
verdween ooit elf dagen voor iedereen,
verdwaald in een geestvermalende psychose.
Ik heb de bladzijde in een flits eruitgescheurd.
Kijk diep in de nacht met een zaklamp naar je
beeldschone contouren en kus je fotolippen,
die als voormalig apothekersassistente
alle liefdesvergiffen wegzuigen.…
GEEN WEEMOED EN GEEN DROEFENIS
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
729 al zoekend staart het licht mij aan
waarom, waarmee is het begaan
ik blijf hier daardoor heel lang staan
hierna kan ik blij weer verdergaan
al zuchtend breekt mijn terugweg aan
ik voel me nog nog steeds niet goed
weet opeens, waarom ik huil
een mens in nood heeft mij gezocht
al tastend kwam zij bij mij uit
al pratend kwam ze los
verdwaald…
Hier woon ik dus
gedicht
4.1 met 11 stemmen
8.627 nodig
Voor het spinnen van je vleugels
Suiker
Doorgesneden
Het leek wel of ze overgaven
Even was er niks
En toen alsof er twee
Bloemen opengingen
Hoe kun je zoiets doen
De schande
We stonden altijd klaar
Alles kon
Kindje, waarom
Altijd schone kleren
Je zou eens een ongeluk kunnen krijgen
Natuurlijk ben ik gek
Verdwaald…
Jongleren ?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
628 De taal als betaalmiddel is beperkt
om dit verhaal te kunnen spreken,
de woorden zijn wat leeg, missen
het gevoel van richting en wat in de
geest verdwaald, slaan bruggen te ver
en te vrij vertaald, voor alle geplengde
tranen die ik heb opgehaald.…
Het leven begint vandaag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 Verdwaald in een stad,
een weg zoekend door de regen.
Misschien spoelt ze alles schoon.
Of wist de tijd de sporen van haar geschiedenis uit,
om opnieuw te beginnen?
Intussen beweeg ik me op het ritme van de stad,
waar mensen zich een weg zoeken naar huis.
Ik passeer grote billboards die mij proberen
te overtuigen waar mijn geluk ligt.…
Ik zal altijd van je houden
hartenkreet
2.8 met 33 stemmen
719 Als op de terugweg geen signalen meer worden ontvangen
van woorden die verdwaald zijn in het geheugenpaleis, weggevlogen
of meegestroomd met andere rivier maar ook van opgeslagen herinneringen
zo dichtbij en toch op grote afstand hun scherpte en detail verliezen; een wissen nabij.…
De volheid van stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Verdwaald in golven
Geen geluid waar te nemen
Alleen verstilling.
Wanneer in de vroege morgenschemering mijn
aandacht wordt getrokken door een sluier van verstilling
in dichtheid en uitgestrektheid van waar de vage contouren van sil-
houetten opdoemen terwijl gezichten en portretten lijken omhoog te zweven.…
Ik zal altijd van je houden
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
495 Als op de terugweg geen signalen meer worden ontvangen
van woorden die verdwaald zijn in het geheugenpaleis, weggevlogen
of meegestroomd met andere rivier maar ook van opgeslagen herinneringen
zo dichtbij en toch op grote afstand hun scherpte en detail verliezen; een wissen nabij.…
De laatste trein
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
443 Het staal herinnert zich de zware last van levens,
van hoop die werd gebroken, van dromen voorgoed verdwaald.
Bij Kazerne Dossin, waar muren hun namen fluisteren,
staan gezichten gevangen in foto's, vol verwachting en verdriet.…
Ik was jouw schaduw
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
548 Het stemt mij verdrietig
dat ik nu moet lezen
dat jij in jouw stilte bent verdwaald
stille vriend als een schaduw
ik volg je, ik volg je
Zie hoe je wandelt langs de oude rivier
in jouw hoofd verloren vriendschap
hoe het moest gaan en is voltrokken
ik ging weg, steeds verder weg
Er vaart een schip op weg naar nergens
de nachtvracht varend…
net zo lang blijven zitten
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
347 en enige wederkerigheid in omgangsvormen
de normen zonder gedeelde waarde vervagen
langs verschuivende grenzen van oprechtheid
net zo lang blijven zitten
tot de woorden betekenis hebben
er weer lucht in de zinnen komt
alle gedachtes bouwstenen vormen
de energie van de zon voldoende voedt
wat moet om gelijkheidsidealen te behalen
de verdwaalde…
Beweging
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.150 verdicht bevroren
niemand kan aan woorden iets ontlenen
als ze aan de aardkorst toebehoren
sterke boren huilen overbodig
hebben nooit graniet kapot gekregen
tijd en beving zuchten, keihard nodig
om de grond te splitsen en bewegen
licht en warmte schijnen afgesloten
van de kleine ondergrondse daden
maar ze komen aan de oppervlakte
als verdwaalde…
Gedrocht
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.693 Dat verdwaald en blind
Om mama bleirde in paarse ademnood.
Het zuur knaagde aan onze kuiten.
En hij knaagde aan de voorsprong met reuzetred.
Op de rand van de uitputting
Doken we een schuilkelder binnen
Tot een verlamd waken veroordeeld.…
Femme Fatale
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
2.250 ze kwam me verlossen
Met haar verstomde, wijkende lippen
Die geen verzet verdragen
Zo smolten mijn verkrampte wangen
Het gelaat van de bedelmonnik
Zij werd de stoute juf
Ik leerde sneller dan mijn dorst toeliet
Tuimelend in dat zalig verraad van plooien
Langs de flanken van haar venusheuvel
Tot in de hoeken van de druipsteengrot
Verdwaalde…
Zelfportret van mijn buurjongen
netgedicht
3.3 met 34 stemmen
4.432 Met stuntelige stompjes
Waaruit een legpuzzel van de Alpen
Kleurpotloden vielen naast klompjes
Van klei waar hij geen vorm in kneden kon
Het was toen dat het falen begon
Een hond kan het vervolg al raden
Hij reeg de fouten aaneen
Tot een dof kralensnoer
Het kon enkel zijn naam schaden
Zoals hij daar misplaatst liep te pronken
Een verdwaalde…
Ontblote zwerver
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.344 streling van je stem kleurde je de schaduw van mijn denken
Met je lief-zijn en je openheid ontsloot je de boeien rond mijn enkels
Je sliep in mijn woelen en de nacht leek amper duister
Omdat je me met jezelf me door de kloven leidde
En je zwijgen verslond het geratel van de soldaten die op me jaagden
En hun paarden en hun honden leken net verdwaalde…
Elfenkind
hartenkreet
4.3 met 39 stemmen
1.231 Ik ben verdwaald en
heb uren in de regen rondgevlogen.
'k Ben nu zo moe,
wil mijn vleugeltjes wat laten drogen."
Het lijfje was nog trillend van de kou,
haar handjes en voetjes klammig vochtig blauw.
'k Vroeg haar wat dichterbij te komen
zo teer en broos, net als in mijn dromen.…
- Aan het eind van het alledaagse -
hartenkreet
3.7 met 33 stemmen
938 Teruggekeerd,
verdwaald, waarheidzoekend
als de zucht, een cynische leugen.
De weg van voortgang,
van gouden avondlucht
prees zich mooi ..
de sterkste positie
valt vaak op het einde
luistert ademloos
naar de zang van engelen
en dwingt met gebogen hoofd
het antwoord op knieën tot inkeer.…
Naar de walletjes
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.082 zijn warmbloedige reptiel
Bertjelief raakte over zijn toeren
daar zij alles trachtte te vergallen
Kwaad riep hij op naar de hoeren
en zo dus toog hij naar de Wallen
Over de rijweg naar Amsterdam
kan een kabouter toch niet lopen
Evenwel voor zijn hoerenmadam
deed hij op weg al ‘t gulpje open
Tussen het huizenhoog bermgras
verdwaalde…
Stad en land
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
712 Hij was naar Overijssel toe gekomen
Dankzij heur fijnbesnaarde lieflijkheid
Hij was een eloquente, stadse rakker
En zij een welgevormde boerenmeid
Hij trof haar aan op zeek’re vrijdagavond
In een hoofdstedelijke disco-bar
Maar tussen al die Amsterdamse deernes
Leek zij verdwaald en ietwat in de war
Fluks had hij haar vrijmoedig aangesproken…
Quattro stagioni
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
575 doch vaak, verzekerde ik haar,
is het niet onze eigen wil
maar zijn wij evenbeeld der goden
gespiegeld in de smeltkroes
van hun telkens per seizoen
veranderende mode
Wij zijn hoe je het wendt of keert
tot op zekere hoogte
verzeild geraakt maar niet verdwaald
in een tableau vivant van
wisseling van gedaanten
als in Ovidius' metamorfosen…
de dag van Thor; LGW I
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
420 van de grond bekeken
de Grote Zaal
een gebroken verhaal ondergaan
uit één keel
van een vogelvrijverklaard volk
oer-romantische verdwaald
gladgestreken
in Bachiaanse viooltaal
op naar Pandora
onder het dak geplakt
van de Burcht der Vrede & Spel
langs de gang voor incrowds
naar Essaouira’s tovenaar &
de dansende flankmannen
hadden aandacht…
Herfst in het woonoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
60 Als een verdwaald kind in een stenen woud.…
Het stenen woud
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.535 Een verdwaald kind. In een stenen woud.…
verdwaald??
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.171 weet je nog..die ene keer?
we liepen samen in de wolken
en aten broodjes in de zon
ik weet nog heel goed wat je zei
hoe je keek en straalde,
want dat was toen voor mij
totdat je wegging op een dag
je zonder woorden, zonder lach
mijn laatste hoop verslond
doch in mijn treurigheid daarna
toen ik mezelf vermande
op weg naar niets dan werkelijkheid…
Verdwaald
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
2.695 Twee ogen kijken me vragend aan
Zuster, hoe kom ik hier nou terecht?
Weet mijn moeder wel dat ik hier ben?
Weet u het zeker, echt?
Huilend komt zij naar mij toe
Zuster, nu moet ik toch echt gaan
Straks wordt mijn vader ongerust
Dan heb ik het echt gedaan!
`Wees niet bang`, zeg ik
ik heb het hen net verteld
Dat u bij ons logeren komt
Ik…
verdwaald
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.191 waar blijf je
ik wacht een geluid een auto een voorbijganger
maar niet jij
kom je nog of blijf ik de hele avond eenzaam
jij bent zo ver van mij verwijderd
ik zie de muur groeien
maar kan het niet verhinderen
steen voor steen wordt hij hoger
jij neemt een zijweg
ik verdwaal
zal ik de weg naar jou nog vinden
ik zoek hopeloos
reik…
verdwaald
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.449 kruipend
meter voor meter
in deze
dreigend donkere grot.
In paniek
schreeuw ik
"mijn god ik ga
aan mezelf
kapot".…
Verdwaald
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
611 Dom driest duifje
dat al dagen dwaalt
door drentse dreven
in diezige nevel
en duister gezang,
langs dromen
niet af te dwingen,
waarmee de doem niet
is te verdrijven,
die als een dief
in het dalende duister,
post bij het braakliggend hart
dat dorst als een dier
na dorre dagen
Ik maak vandaag
voor jou en mijzelf,
nog aarzelend,…
Verdwaald
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
964 Waar is toch de lach gebleven
die met de zon
ten onder ging
weende met het opkomen
van de maan
en fluisterde tussen rotte bla'dren
van de laatste novemberdag
verdwenen
van een verlaten gezicht
voorbij starend aan de wereld
schreeuwend naar de sterren
in het strakke donker gericht
oh mens
gij die 'm vind
in verloren landen
schenk…