1878 resultaten.
Grijsde grauwe dagen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 grauwe dagen
in eentonigheid
versliep de
uren knorrig in
een winterslaap
die de korte dag
nog donkerder zag
geen sprankje zon
of bedje sneeuw
met warmte voor
de net ontloken
allereerste krokus
en toch is er
beweging in de
zwarte grond waar
wortels en knollen
al stevig bollen
het is wachten
op de vleug die de
lente laat ontwaken…
Daarom doet leven pijn
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
498 de stappen zijn gezet
het geloof is al als
kerkelijk vangnet uitgelegd
met mazen voor het doel
een hemel en de hel in een
ontwakend religieus gevoel
niet nu maar op termijn
daarom doet leven pijn
in opoffering van het unieke zijn
omzichtig wordt
de mens geknecht met
lichaam als de bron van kwaad
getemperd door de geest
als het…
Tamar
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.123 Bronstige saters staan
- als een hongerig legioen –
op het slagveld van mijn dromen
en ik ontwaak, misselijk van angst.
Ik waad door zaad en bloed
naar een ijzige stroom
waarvan het water
me nòg meer bevlekt.
Is er licht voor deze opengesperde ogen?
Is er balsem voor deze gescheurde lippen?…
Iets hemels
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
527 jij droomde
mijn gedachten in
verwachten met een lach
ik zag dat
toen je naast me sliep
en zacht mijn koosnaam riep
samen zijn we
op de vlucht gegaan
de lentebloesem achterna
de stilte van de lucht
vlak voor het ontwaken
gaf een intens geluk ervaren
toen de zon
je wakker maakte
voelde ik jouw warme hand
wist in samen raken…
Een vliegend flaneren
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
480 na ruizelen en suizelen
op warme zomerdagen
lijk je nu toch
eindelijk te ontwaken
toont nog met
ingehouden adem
je opgespaarde kracht
pas als jij weer
bolle wangen lacht
waait de rode stormvlag
dan zie ik mijn muze
weer laveren op
de vlagende wind in
een vliegend flaneren
waarbij haren
hoog staarten en
je jas openslaat om
krachten…
als ............
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
2.202 zou kunnen zou ik de hemel open scheuren
om je er uit te plukken
ik zou willen duiken naar het dieptste in de zee om je op te halen
ik zou de allerhoogste berg willen beklimmen als ik je zo bereiken kon
ik zou mijn leven er voor willen geven
als ik je kon vasthouden
nog heel even
ik droom je heel dicht bij mij
en als ik 's morgens ontwaak…
Stil vragen
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.207 De nacht is een warme boodschap
van momenten en schaduwen die voorbij gaan
en mijn dromen laten ontwaken
om kleuren te stelen
waar ze
de werkelijkheid achterlaten
zoals ik haar teken en
vergeten wil.…
Overgave
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.307 volkomen zinloos lijken
Als je denkt het leven is geen doorkomen aan
Dan is het tijd voor overgave
Overgave aan het Universum
Geloven dat er voor je gezorgd wordt
Geloven dat je die onzichtbare steun krijgt
Die er voor ieder van ons is
Die steun komt van je eigen kracht
De kracht in jezelf
Die het Universum voedt
Om opnieuw in jou te ontwaken…
Breek
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 Jawel, Jazeker
Eerlijk dat ook:
- forceer, forceer, forceer, forceer, forceer, forceer -
Hopend ooit met een doorbraak te ontwaken
waarna je in de spiegel een gezicht ziet
Dat niet alleen hoopt, fantaseert of speelt
Maar vooral gelooft in MEER!…
Dwarrelt zacht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 ik ontwaak
kijk verbaasd
naar het eind van de nacht
iets dwarrelt zacht
in eerste blik
raakt glinsterend het licht
kaatst en zet vaart
verdwijnt abrupt
flitst even later weer terug
waar het speelt langs
muren en grachten naast mensen
die verrast op de tram staan te wachten
het proeft en ruikt
naar anders en nieuw
vandaag is…
flaw
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
583 voorbij stille dagen
leg ik mijn liefde te rusten
wijl de dood zit te wachten
vretend aan mijn enkels
als de zon akkers wakker schudt
ontwaak jij tussen het beddegoed
en oma's porseleinen potten
vol tot aan de rand gevlekt
mijn schaduw, nog warm woelt na
in 't matras van heftige nachten
zweef ik ergens tussen hemel en aarde…
Dag dromen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 achter gesloten ogen
wimperen dromen
zo vol verlangen
liefde vurig
hartstocht blozend
rode wangen
sexy pareltjes schitteren
op naakte huid
doch ontwaken
is in koude beddensponde
de plaats naast haar
onbeslapen
nog slaapdronken ogen
wakkeren stomverbaasd
weer alleen
klinkt de fluister
van de wind
met beide handen
tegen haar oren…
Dag dromen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
626 achter gesloten ogen
wimperen dromen
zo vol verlangen
liefde vurig
hartstocht blozend
rode wangen
sexy pareltjes schitteren
op naakte huid
doch ontwaken
is in koude beddensponde
de plaats naast haar
onbeslapen
nog slaapdronken ogen
wakkeren stomverbaasd
weer alleen
klinkt de fluister
van de wind
met beide handen
tegen haar oren…
Herfstsonate
netgedicht
4.5 met 28 stemmen
1.266 Er huist in mij een droog skelet
wat beenderen, een ribbenkast
een puzzel in elkaar gezet
die hier en daar wat strammer past
het durft behoorlijk hard te kraken
als botjes draaien in hun kom
van ’s morgens al bij het ontwaken
de dokter noemt het ouderdom
ik noem het kunst, een soort talent
mijn innerlijke componist
mijn nek, mijn rug,…
WINTERSLAAP
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
699 Ik hou niet van ijskoude dagen
Van wind die door de kieren waait
Oh was ik maar een zevenslaper
Geen hond die blaft , geen haan die kraait
Maandenlang ver weggestoken
Me hullen in mijn eigen huid
En ademen op mijn eigen ritme
Geen mens te horen, geen geluid
Laat me ontwaken in de prille zomer
Wanneer de kievit wiekt boven het land
Laat…
In het echt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.177 Ik droomde over jou vannacht
heel lief uit het niets was jij daar
jij fluisterde iets…heel zacht
en toen omhelsden wij elkaar
Ik mocht jouw lichaam voelen
in het heldere licht van de maan
dat liefde mij zo zou overspoelen
daar was ik niet meer vanuit gegaan
Ik mocht daarna heerlijk ontwaken
maar ik hoop dat jij mij snel weer ziet
want…
Levend water,
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
513 Steeds weer als je mij
met ziel en ogen raakt,
ik onder de deken uit de
nachtelijke nevel ontwaak,
word ik licht en doorzichtig
als druppels dauw uit
de mediterranen in de
palmen van je handen.…
Vergezicht
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
917 Over land ontwakend morgenlicht
nevelt mijn adem grauw
overdekt de welige mensengroei
met een deken van rouw.
Gelaten.
Stromen woorden uit met troost
overladen monden
in lege ogen woekeren
tranen mijn diepste wonden.
Ik draag met jou
mijn liefde voor
het leven waarin ik alles
samen met jou verloor.…
Vannacht
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
1.056 droomde van
kapende vagebonden
er werd mij een
engel gestuurd
aangemaand door boven
of wellicht lokaal ingehuurd
zij zong voor mij
het lied van troost
waarin eindeloze liefde
werd aangeprezen
na een wijle
hervatte mijn
neusgeronk
zijn gelijkmatigheid
zodat ik nu echt
in het onbewuste zonk
*
bij het ontwaken…
Weeffouten?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 Zaai de paddenstoelen in mijn
herfstig hart als ik naar
onbekende oorden reis,
verstrooi mij in de sporen van de
golven van een bloemen oceaan
en zal ontwaken voor het naderende einde,
laat mij zwarte
aarde eten indien
ik in de armen stijg
van een argeloze orkaan, die
mij aan de geparelde zwijnen voert
als aandenken wat voor…
Wij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Slaap zacht, wacht en wacht
de dagen wiegen in voorlopig getreuzel
verdoven de pijn van het eenzaam
oorverdovend langzaam ontwaken
uit een zekerheid dat wellicht verlaten
van ooit tedere warmte niet anders kan,
verandering en het haast vaste weten
dat duidelijk in mij weerklinkt
ga beginnen met beminnen
wat ik als landschap heb geschilderd…
Vorsen bij de zee
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
643 zee
vertroosting van de wind
naar de reddende geur
van de bruisende branding
om weer te zijn
als het ongekunstelde kind
dat karrensporen volgt
het vertrouwde in het zand
van de jutter die in de harde kern
een zachtheid blootlegt
in het strelen van schatten
zijn vondst op het strand
*
blijvend vorsen bij de zee
waar beelden ontwaken…
Eén oogopslag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
528 Eén oogopslag, de contouren van je lippen
wapperende haren in de wind, verspreiden
een verleidelijke geur, die hoofden doet draaien
één oogopslag, laat vlinders ontwaken
uit het niets, doet wolken omkrullen
waardoor de zon ruim baan krijgt
één oogopslag, werkt ontwapenend
wakkert het verlangen aan lief te hebben
opnieuw te leren genieten…
En wat hierna?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
794 Zal het door opwekking
of gewoon ontwaken zijn.
Het eerste wellicht na vele jaren,
het tweede - wie weet - meteen.
Dan is dood zijn
gelijk aan slapen,
en besef je je verscheiden,
pas als je wakker wordt.…
Afscheid van de winter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 ligt in het geheim van de natuur besloten
hoe gij het hart hebt weten te bevriezen
het leven met ingenomen dood tot stilstand bracht
om te verteren onder zuiverend maanlicht
uit 't duister van de nacht gekomen
volgt afscheid om nieuw geboren ochtendgloren
van lente in stralend begin gelouterd
om de kringloop te volmaken
het is met het ontwaken…
Een vlag van zijn ban bevrijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Het ontwaken in vredestijd
na vijf jaar oorlog.
Een vlag van zijn ban bevrijd;
kent zijn driekleur nog.
Respectvol hangt hij ieder jaar
half stok. Zwijgt de menigte zo
rond de acht uur avondklok.
Van hongertochten tot Zweedse
broden. Een oorlog herdenkt
zijn doden.…
Tweeling?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Ontwaken in een omarming
die vast is, losser wil,
dan nog inniger wil zijn,
een kronkeling op zachte huid
ons wetend in het juiste nest,
-terwijl alles raadselachtig-
en bij 't ontknopen
ontrolt je grommende geluid.…
Speelt met licht
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
772 jij bent de lente aan mijn zij
in het verschiet de zomer
zacht trillend aan de horizon
weeft voor mij het groen
tot nieuwe struiken
vormt knoppen tot een bloem
speelt met licht het spel
tussen de bomen en weet hoe
nevels gaan ontkomen aan de zon
je tovert mos als
groene plekken in het bos waar
de insecten dansen na ontwaken
maar…
December
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.089 Ontwaken in een wereld van wit
met hart en ziel die reeds geklaard
op het nieuwe jaar is onze hoop gericht
d’ oude aarde die nieuwe lente baart!…
Kleine violist
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
596 Laat wat tussen het groen
zal ontwaken opnieuw zijn
dromen dromen.
Kleine violist tussen het
bladergroen.
Keer weer naar ons en laat
ons opnieuw ons leven doen.…