3533 resultaten.
Naast mij
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.684 Voor Hennie
Een kleine zestig jaar
Ben je met me meegefietst
Op het verharde zandpad
Van ons leven - pad
Waaraan we geboren werden
En dat we levenslang met
Ons mee zouden dragen -
En ook al heb ik je
Nu moeten laten gaan
En weet ik dat jouw
Lichaam er niet meer is
Merk ik dat ik jouw
Schaduw naast mij nu al
Zo ontzettend…
zomeravond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 de zomeravond is dwalen
achter een fietslamp
het land ligt gedempt
zonder weerstand
elkaar de hand reiken
in een samenhang luisteren
naar het suizen van de banden
zonder angst al wat kou
tussen de bomen hangt
en wij gerust in ons wezen
verder het pad afleggen
geleidelijk als twee lichtprikken
door het duister trekken…
Ver mist
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
576 door leegte omarmd
strompelend door een bos
dat geen pad lijkt te hebben
voelt het tapijt hoogpolig
waaronder geheimen schuilgaan
veert 't mos zachtjes terug
paddenstoelen klimmen op
tegen bomen, en verhalen
over wat komen gaat
ijverig zoekend naar licht
verdicht het eerder
dan dat bevrijding nabij is…
zomeravond
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
454 zomeravond is dwalen
achter de fietslamp
het land ligt gedempt
zonder weerstand
elkaar de hand reiken
in samenhang luisteren
naar het suizen van banden
zonder angst als wat kou
tussen de bomen hangt
en wij gerust in ons wezen
verder het pad afleggen
geleidelijk als twee lichtprikken
door het duister trekken.…
ALS EEN LOPER
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
500 Als een loper
ligt het pad
hier uitgelegd
De dichter
heeft hiermee
niets miszegd
Hijzelf...
is elke morgen
wandelaar,loper
Loopt uit
puur plezier
z'n ommetje
Hult zich
in nipt zonlicht
grondmist, ochtenddauw
Neemt
het blauw
van luchten waar
Eindeloze luchten
ook
in naderend voorjaar.…
Overstekeling
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
587 Het pad kromt, meandert
zich in een oneindige verte.
De vlekjes op de muur
vertellen geen verhaal,
ik hoef ze niet te tellen
in mijn slaap ben ik al verloren.
Een eenzame kat, violist
in een donkere nacht
en in mijn hoofd
een alledaagse vreemdeling.…
Evenwijdig
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
431 de dichtheid van duisternis
is doorsneden met lange lanen
deze strakke lijnen kennen
geen hoek die ik om kan gaan
zonder vaag schijnsel geen
schaduw om uit weg te banen
zonder dwarsverband bestaat
geen zijn om in te bestaan
mocht er ooit iets veranderen
aan de rechte tijd die wegtikt
wijk dan van gebaande paden
zodra het u…
Boeket voor een stervende
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
804 elke bloem een gedachte
van vriendschap en verbinding
om jou op te beuren
nu elke dag zo zwaar is
je lijf je in de steek laat
denken wij aan jou
we weten van jouw moed
nu je dit pad moet gaan
tot je levenseinde
elke bloem een gedachte
van vriendschap en verbinding
om jou op te beuren…
Ga je gang
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
551 zei hier
de natuur
als een uitnodiging
En ik zag
de gang
tussen rijen bomen
alsof ik thuis was
Het kraakt
wel onder je schoenen
bruin blad, herinnering
aan herfst-2016
Het
is een goed ding
die vanzelfsprekende uitnodiging
je slaat een zijpad in
weer eens
wat anders
als je
van het pad afraakt.…
Thuiskomst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
543 er elk plekje kent
De ruit
die je hebt bewasemd
het bed
dat je hebt beslapen
Geen wapen
opgeheven
tegen broer of zus
de eerste kus gestolen
Nooit dolen
rond erf
langs weg of pad
het was je basis, je thuis.…
Het werd al donker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 Over te lange wegen
zwierf ik door Stappegoor
moe en alleen
Er was een korter pad
naar huis, dat wist ik
zeker als verkenner
maar twee te grote jongens
van de boerderij schopten me
terug, stadskind in uniform
en dreigden met de hond
Het werd al donker
niemand zag mij
niemand om te helpen
Ik was moe en alleen
in mijn verdriet…
slow motion
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 vandaag
een dag van
zuinig zonlicht
wolken en bomen
omkaderd door
een raamkozijn
mijn hoofd wendt
zich af van het
gebaande pad
het meandert
buiten rechte
denkramen om
kleurige beelden
van een
imaginair landschap
slingeren
vertraagd
voorbij
herschapen
land bij
zuinig zonlicht
in een
gekoesterde
dagdroom…
Het werd al donker
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Over te lange wegen
zwierf ik door Stappegoor
moe en alleen
Er was een korter pad
naar huis, dat wist ik
zeker als verkenner
maar twee te grote jongens
van de boerderij schopten me
terug, het stadskind in uniform
en dreigden met de hond
Het werd al donker
niemand zag mij
niemand om me te helpen
Ik was moe en alleen
in mijn verdriet…
Al wat me dierbaar was.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
648 Wachten op pleinen in regen en wind,
Op het pad van de wilgen verscheen ze gezwind.
En nu ligt ze naast me, mijn prooidier van de nacht,
met lendenen soepel en ogen zo zacht
Mocht dit lieflijk wezen ooit nog verdwijnen,
wat zullen mijn dagen van schaamte me schrijnen.…
kralenketting
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
467 waar het hart vol van is
vindt de mond
soms geen woorden
ik worstel en schrijf boven
de weg in taal weet ik te vinden
het pad in het leven
is een ander verhaal
ik worstel en schrijf boven
mijn gedachten
in gedichten aan mekaar
met mijn pen rijg ik
de kralen van mijn leven
tot een ketting aan elkaar…
Onheil
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
405 De Iron Dome daar kunnen wij van dromen
Wij zitten toch gezellig bij de haard
En noemen ´t liefst geen man laat staan een paard
We zien wel wat er op ons pad gaat komen
Zo sukkelen we totally tevree
In slaap zelfs bij bad news op de TV…
Amerikaanse verkiezingen 2024
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
883 Elkaar bestrijden op persoon
Is daar heel gewoon
Elkaar bestrijden op inhoud
Is waar de Hollander van houdt
Een wijs hart is als een klompje goud
Het pad van zegen
Met respect voor het leven
Hopelijk waait de wind niet over
Van klatergoud en kits en lover
Maar dat het beste dat er is
Zal mogen winnen zeker en gewis…
Langs de holle weg
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
435 Een oude eik houdt stand,
waar het pad zich buigt in stilte.
Wind gaat door zijn takken
zoals jaren door een hart.
Er is geen woord meer nodig hier.
Alleen het ritselen van bladeren,
het zachte vallen van het licht —
en in zijn schaduw ademt tijd,
onzichtbaar, maar aanwezig.
Alsof de wereld luistert ...!…
De loopeend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Ik bewandel alle paden
mijn gezag wandelt niet
Hij loopt
Vooruit
Van mij af.
Lopen is één pas-
maar niet
naar mij.…
Kiekje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
129 Als ik naar de foto kijk
op het kastje bij mijn oma
van toen we zogenaamd nog
alleen vrienden waren
maar iedereen al wist
dat het veel meer was -
een van de eerste keren dat we
samen op pad waren
onze ogen stralend
met de toekomst die we
toen nog hadden -
dan denk ik:
waar is het fout gegaan?…
Wanvertrouwen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.168 Snijden gedachten wonden
in het zijn van geleefd
verleden en is het pad
van de toekomst soms
slingerend en onbegaanbaar
struikelt wantrouwen niet
meer over vertrouwen in
het nu, dan zal morgen
tijd geven in dagen die
lengen, de zon zal roepen
en ik zal wachten boven
aan het duin waar zicht
geen vergezicht meer is
en de…
Einde
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
915 Het pad versmalt
naar bloedende kloven.
De afgrond lokt
naar transparante geheimen.
Een diepte om tongloos in
achter te blijven.
Wanhoop komt dichterbij,
er is geen herleven.
Tussen de lucht en de aarde
is er alleen maar een bewegen.
Een bewegen in waanzin
Naar een sterflijk einde.
Een leven te min,
er is geen begin.…
zonder droom
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.195 op kruispunten in het leven
is het kiezen welke wegen
dwarsen verdriet en pijn
de weg naar gelukkig zijn
aan ons behoort de keuze
help het lot beslissen
eens jouw pad gekozen
bewandel die in dromen
laat jou nooit misleiden
elke weg is leven
maar niets gaat over rozen
op wegen zonder dromen…
Uit de bodem van de diepte
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
980 Helderblauw verdronken water
mag ik met je mee
in het diepste van mijn zinnen
over de zwoele zwijgende zee
stromen wij samen door
kolken verborgen geheimen
die ons meenemen in gedachten
stromen uit donkere nachten
de weg die wij banen,
weg uit droomloze paden
uit de bodem van de diepte
de spiegeling voorbij…
Wat
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.536 Sterren stralen
aan een pikzwarte
hemel
een vallende
ster
en ik mis jou
wat doe je
met mijn
hart
steeds weer
wijs je een
weg
naar een
hemel
daar
bij de maan
wat doe je
met mijn
hoofd
keer op keer
raak ik uit
balans
je droomt mij
luchtkastelen
maar het pad
zit vol
doornen
wat doe je
wat doe je
lief…
hemelse gedachte
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
1.112 dat ik ooit vertrekken zal en
jij dan nog laat met de hond
een rondje maakt, af en toe
naar boven kijkt
dat ik je pad dan met sterren
bestrooi, als vanouds weer
naast je loop
en jij me nieuwsgierig vraagt
of de hemel echt bestaat en
ik daar ook gelukkig ben
dat ik je dan vertel: de hemel
mijn lief was hier op aarde
had ik…
Blootleggen
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
770 stap naast vertrapte paden
met voeten in zompige aarde
proef naakt het malse gras
snuif de geur van ziltzoete liefde
in een zwoel ontsluierde nacht
raap kiezelstenen zuiver wit
gepolijst door bruisend water
laat ze glijden door je hand
en voel de stroom van eigen zijn…
Lèthè
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
893 waar bomen bossen, koud en naakt
met gestorven voeten in geplooide aarde
daar vraak ik, oh maanloos woud
vertel mij van het pad naar vergetelheid
voorbij de deemster wil ik drinken
uit de woordenstroom waar
flarden kleven aan verschoven rotsen
in opengevouwen handen
ontrolt zich een zee
die mijn ogen niet kunnen dragen…
Mijn lieve kind
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
695 ik zag je
op het pad
een takje wuifde
met haar blaadjes
op de wind
ik had
je nooit verwacht
het stormde vandaag
op gang komen ging traag
maar eenmaal in de vaart
waai ik met alles mee
in alles wat voor handen komt
tot zover reikt nog net
mijn stom verstand
ik wuifde
ben de wind
dag jij
mijn lieve kind…
Smeltend zachte handen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
699 heb de sneeuw geproefd
in smeltend zachte handen
je tanden glansden licht
ogen ruimden winters wit
liepen zonder paden
je evade in eerste voetafdruk
ik adamde als gade in
ons paradijselijk geluk
zijn de wereld rond geweest
beleefden daar ons eigen feest
niemand die ons groette in ons
elkaar nog ongerept ontmoeten…