26246 resultaten.
in de lente - ik weet waar
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.434 in het amsterdamse bos
van alle mensen los
daar is een slootje
en ik weet waar
de brasem paait
in een modderpoel
met rotte bladeren
bellen uit de bagger
uiteen spattend
we zullen stil zijn
wachten je ziet
het wentelen
reuze grijze
vissenlijven
heel enge waterschuddingen
tot overstromen toe
nee zal ik zeggen
ze eten geen mensen…
VERLOOCHENING
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.083 Het kraaien van de vroege haan
roept heel wat bij hem wakker;
heldhaftig op de bressen staan,
meer dan de anderen vooraan,
een ogenblik van stil vermaan
bij 't bankroet van zijn klein bestaan,
het kraaien van de vroege haan
roept heel wat bij hem wakker;
zifting van tarwe uit de akker,
de meester wijst de route aan,
Hij laat geen rots aan…
Van de Nachtegaal en de Parkiet
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
736 Zittend op een zwijgende rots
Floot de Nachtegaal zijn mooiste lied
En keek vervolgens apetrots
Naar zijn vriendje, de Parkiet
Zachtjes begon ook deze te zingen
Tot grote spijt van de Nachtegaal
De Parkiet wou blijkbaar meedingen
Naar de prijs voor zang in vogeltaal
En, tot ieders verbazing zong hij geniaal,
Maar hij kwam plots in ademnood…
tot bloei in duizendschonen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
724 ik was het kind
dat hulp nodig had
ik raakte zacht je mannenhart
ik groeide
op de kale rots in breuken
wortelden mijn barsten
ik was gebroken door
de hand die met mij knoeide
het eigen lijf dat ik verfoeide
voordat ik kon verwelken
zond jij mij regen
om te helpen ik fleurde op
je kuste me
tot bloei in duizendschonen…
Exit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
599 Rotte geuren uit de
sloot, eeuwig brandende
bermen, de geur van
verse mest op het land.
Het wijkt, raakt langzaam
op de achtergrond.
Stadjes verblijven weer
verankerd in hun
star verleden.
Jij fluistert hoe
voorbij dit is.
Ik zal dit nu beamen.…
Winterkoning
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
580 Iedereen sliep nog, en ik was een rots onder de hemel grauw.
Maar een wezen zo teer sloeg mijn waan aan gruzelementen:
een winterkoninkje als een ei zo klein
scharrelde daar volop bezig echt te zijn.…
het maakt je kapot
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.262 beginnen
het maakt je kapot
het sloopt je van binnen
ze noemen die troep ook nog genot
maar het maakt je letterlijk verrot
als je loopt over straat
en het niet goed met je gaat
gebruik je die troep
en struikel je over een tegel dwars op de stoep
het maakt je kapot
het sloopt je van binnen
als je het gebruikt voel je daarna rot…
zuster Ursel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
761 voor één uit hun bescheiden glans)
in haar handen blinkt een steen
zacht gemaakt door broze woorden
op een dankbaar stuk papier
buiten
waar de vogels al mijn loflied hoorden
bloeide warmte
over alles heen
en ik ben klein, ik draag een stil gebed
dat vastgezet door haar belofte
als mijn wervels is
los en vast
en boven al
een rots…
Toen er gras over groeide
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
685 Er was gras gegroeid
Over dat heilloze
Dat maanden, wie
Weet al jaren niet
Lag weg te rotten
In wat we de bermkant
Van het leven noemen -
Kunststof die eeuwen
Liggen kan zonder
Ooit in zichzelf op
Te lossen - door gras
Overgroeid en aan het oog
Onttrokken alsof het niet
Meer bestaat - wij weten
Wel beter, ' t is juist
De…
het gemarteld vlees
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
551 ontloken is mijn ziel gebroken is mijn hart
het beest getemd tot aan de schouders, door
god verketterd en gestenigd door de in dit
leven bezochte graven – er is niet meer
dan de lengte van mijn adem, het geruis
kermt en kronkelt door het rot van herfst
bruinrood is de stilte terwijl de laatste schemer
krast aan het licht
wie draagt die verzwaart…
Plassen vol regen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 kil waait de wind
schrijft onleesbare tekens
in plassen vol regen
mistroostig hangt nat
na het langdurige bad
aan de boom te versterven
hol klinkt de ziel
van de gloedvolle herfst
in het zompig bederf
zo lang dagen nog korten
zal overvloed rotten
naar een vruchtbaar begin
dat zal groeien
als winters vorstige tekens
in ijs en sneeuw…
pathologisch liegen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
954 Mensen gaan je haten
Haten omdat je liegt
Het is een psychische aandoening
Maar niemand beseft hoe rot dit is
Zelf ben ik er zo een
Mensen lopen met een grote boog om me heen
Ik wil wit niet
Ik doe mensen pijn
Ik moet ervan af
Degene die dit leest denkt vast 'dit is allemaal schijn'
Ik haat mezelf er om
Ik kan er niets aan doen
Het is…
Nog heb jij het mes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 penselen zijn geknakt
de verf is verhard
in het linnen zit de rot
maar je geeft niet op
nog heb jij het mes
waarmee je ongerechtigheden
weg gaat schuiven
lijnen naar jouw zin kan buigen
met een licht palet
heb je het donkeren stilgezet
om de werkelijkheid
weer leefbaar te maken
de strop is van je nek
je kunt nu ademhalen
geld en…
De besneeuwde berg
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
607 Ik zou me willen vasthouden
Aan jouw lichaam als een rots
Maar spartelend tegen het ademloze donker
glij ik steeds verder af
De besneeuwde berg beklimmend
Op een dag zal ik niet meer
Wankelen, niet langer aarzelen
Tussen licht en duisternis
maar eenvoudig niet meer zijn
aangekomen op de besneeuwde berg.…
NIEUW NEDERLANDS VOLKSLIED
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
487 Wat een rot weer,
wat een naar weer,
wat een gaar weer,
wat een klaar weer,
onbestendig vochtig koel en zwoel weer,
sof en idioot weer,
regen tegen noodweer
wanneer schijnt de zon
nou weer een keer.…
ontsluiten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
646 ik duw de rots
keer op keer
de berg op om
jou te ontsluiten
hoe beminde je?
verloren in verlies
wek ik je tot leven
zoek ik naar sporen
resten van je bestaan
hoe lachte je?
ik val in de lacunes
van ongepolijst verdriet
de ene of de andere weg
het is nooit de goede
waarom ging je dood?…
Mijn Jezus, mijn Heiland
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
543 Mijn Jezus, mijn Heiland
Vaste rots, waarop ik bouw
Groot is Uw liefde en trouw
Mijn Jezus, mijn Heiland
Zonder U kan ik niet leven
Ik wil U mijn vertrouwen geven.
Mijn Jezus, mijn Heiland
U hebt de wereld overwonnen
Een nieuw leven is begonnen.
Mijn Jezus, mijn Heiland
Dank voor alle goede dingen
Waarmee U mij wilt omringen.…
Gewone mensengedachten
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
493 Het verschil tussen de goden en de mensen
is op de vingers van een linkerhand te tellen
mensen doe niet groter dan je bent
de nietigheid valt niet te vieren
de natuur heeft geen geheugen voor verdriet
het zandpad leidt uiteindelijk naar een moeras
waar het rotten de gassen van weemoed verspreiden
alles alleen zonder erkenning, het uiteindelijke…
Aards laatste uur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
469 ik zag hoe jij
zeeën kuste
met de harde
hand van graniet
en basalten rots
hoe jij in
warm tropisch
blauw op witte
stranden rustte
in naakte trots
jij wond
winden om je
vinger in het oog van
de orkaan waar jij
je ongeremd liet gaan
toch heb ik ook je
tranen gezien over het
verlies van synchronie door
de natuur in de entropie…
LAISCCL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 In de storm waarvan het oog is, stille
kern van het gebeuren, een vlakke hand
op het hout van de tafel, een kille
diepte in de blik op het rotte land
dat snakt naar wat er in de mens verzandt,
in het branden dat het stookt in haar lijf,
in het gemis waarin het staande blijft,
in de daad die aan elk woord ontgaat, staat
strak en klaar haar naam…
de zachte revolutie
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
677 zachte kracht
lopen in zachtheid
behoed je voor bitterheid
in barre tijden
weet dat je niets weet
neem het kind in jezelf mee
leer net als een kind
schouder aan schouder
een mars tegen de hardheid
of een ommetje
wandel met zachtheid
het zachte zal je troosten
vermijd bitterheid
de waterdruppel
heeft geen haast en splijt de rots…
Misvormd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
146 Die mengeling van beste wensen
bewondering en medelijden -
gistend en borrelend in mij
zodra ik haar zie
Mijn maag en keel draaien zich om
Ze misvormen mijn menselijkheid
Haar ogen schieten
sneller dan mijn gedachten
haar hoofd reikt om de hoek
naar de zon, een rots luiert
in de holte van haar rug
Knikkende knieën
Het ene been slingert…
BERGVERZOEK
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
162 In het grote Alpenrijk
klimmen _ steeds hoger
door wouden en bloemenweiden
de sneeuwtop wenkt uitdagend
snel hierheen komen
ondanks alle moeite
maar daaronder vraagt een bergpan
hier lange tijd te blijven
aan de rots- en grashellingen
klinkt een eeuwige stem
waarin luid gedaver
en fluistering samenspelen
weergaloos _ voor niets…
Credo
gedicht
3.3 met 22 stemmen
12.695 ik geloof in een rivier
die stroomt van zee naar de bergen
ik vraag van poëzie niet meer
dan die rivier in kaart te brengen
ik wil geen water uit de rotsen slaan
maar ik wil water naar de rotsen dragen
droge zwarte rots
wordt blauwe waterrots
maar de kranten wllen het anders
maar de kranten willen het anders
willen droog en zwart van koppen…
De galblaas knapt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
856 danst onder stroom
In het kerkportaal
Onder de spitsboog
Op de marmeren grafsteen
Glad als een sidderaal
Hier waren demonen rond
In een te wijd kostuum
Met larven van lust in hun mond
Hij sust de woelige slapers
Die zich nog springlevend wanen
Maar de dood blaakt in het schemerveld
De klok vertikt het om te tanen
Hij ruikt de rotte…
Even mezelf zijn.
hartenkreet
3.8 met 30 stemmen
4.088 Toch best een rot gevoel.
Het doet veel pijn
Als je gewoon jezelf wilt zijn.
Weet je wat ik wenste
Dat ik het niet was, zo’n gevoelig mens.…
Meditatie
gedicht
2.9 met 19 stemmen
14.870 Geen rots geen ster geen waaien en geen wiegen
doch overal het loerend water onder zee
geen vis geen vin geen stilgezonken schip
alleen het groen, het onbeweeglijk net
waarin mijn adem stokt, mijn hand niet meer durft dwalen.
En alles valt nu stil: mijn bloed, mijn blik
mijn blakende gedachte.…
De top
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
798 onvermoeibaar zwoeg ik voort
de weg is lang en zwaar
obstakels vliegen rond mijn oren
mijn hiel prikt in een blaar
elke rots en kei
versperren delen van mij
spreken me aan
ga heen, vandaan
ik verman me, stap door
volg verbeten het spoor
geef als het ware
mijn leven voor ’t hare
zij is onweerstaanbaar
en weet van geen wijken
maar…
de klik
hartenkreet
4.1 met 36 stemmen
1.735 Als je elkaar kust en niet meer kan stoppen
Als je hart veel te hard gaat kloppen
Als je niet meer zonder elkaar wilt zijn
Als je blij bent als je samen kan zijn
Als je je rot voelt als niet samen bent
Als je die arm om je heen voelt
Als je je dan heel veilig voelt
Als je samen bent en je daarbij prettig voelt
Als je bij een blik weet…
als tijdlijnen in handen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
930 stenen liggen
aan je voet
ik zie de breuken
in je wanden
als tijdlijnen
in handen
geëtst door je
gedachtengoed
je ontlook
de aarde als
een kale rots
massa kartelde
met puntig trots
in ongenaakbaarheid
passeerde je
de eeuwenloze tijd
je bent nu broos
en zacht meegaand
in koude nachten
is je hardheid
langzaamaan gebarsten…