Alle inzendingen over rots in de branding

26246 resultaten.

Sorteren op:

in de lente - ik weet waar

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.434
in het amsterdamse bos van alle mensen los daar is een slootje en ik weet waar de brasem paait in een modderpoel met rotte bladeren bellen uit de bagger uiteen spattend we zullen stil zijn wachten je ziet het wentelen reuze grijze vissenlijven heel enge waterschuddingen tot overstromen toe nee zal ik zeggen ze eten geen mensen…

VERLOOCHENING

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.083
Het kraaien van de vroege haan roept heel wat bij hem wakker; heldhaftig op de bressen staan, meer dan de anderen vooraan, een ogenblik van stil vermaan bij 't bankroet van zijn klein bestaan, het kraaien van de vroege haan roept heel wat bij hem wakker; zifting van tarwe uit de akker, de meester wijst de route aan, Hij laat geen rots aan…
jan mul26 maart 2006Lees meer >

Van de Nachtegaal en de Parkiet

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 736
Zittend op een zwijgende rots Floot de Nachtegaal zijn mooiste lied En keek vervolgens apetrots Naar zijn vriendje, de Parkiet Zachtjes begon ook deze te zingen Tot grote spijt van de Nachtegaal De Parkiet wou blijkbaar meedingen Naar de prijs voor zang in vogeltaal En, tot ieders verbazing zong hij geniaal, Maar hij kwam plots in ademnood…

tot bloei in duizendschonen

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 724
ik was het kind dat hulp nodig had ik raakte zacht je mannenhart ik groeide op de kale rots in breuken wortelden mijn barsten ik was gebroken door de hand die met mij knoeide het eigen lijf dat ik verfoeide voordat ik kon verwelken zond jij mij regen om te helpen ik fleurde op je kuste me tot bloei in duizendschonen…

Exit

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 599
Rotte geuren uit de sloot, eeuwig brandende bermen, de geur van verse mest op het land. Het wijkt, raakt langzaam op de achtergrond. Stadjes verblijven weer verankerd in hun star verleden. Jij fluistert hoe voorbij dit is. Ik zal dit nu beamen.…

Winterkoning

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 580
Iedereen sliep nog, en ik was een rots onder de hemel grauw. Maar een wezen zo teer sloeg mijn waan aan gruzelementen: een winterkoninkje als een ei zo klein scharrelde daar volop bezig echt te zijn.…

het maakt je kapot

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.262
beginnen het maakt je kapot het sloopt je van binnen ze noemen die troep ook nog genot maar het maakt je letterlijk verrot als je loopt over straat en het niet goed met je gaat gebruik je die troep en struikel je over een tegel dwars op de stoep het maakt je kapot het sloopt je van binnen als je het gebruikt voel je daarna rot…

zuster Ursel

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 761
voor één uit hun bescheiden glans) in haar handen blinkt een steen zacht gemaakt door broze woorden op een dankbaar stuk papier buiten waar de vogels al mijn loflied hoorden bloeide warmte over alles heen en ik ben klein, ik draag een stil gebed dat vastgezet door haar belofte als mijn wervels is los en vast en boven al een rots…
switi lobi5 september 2012Lees meer >

Toen er gras over groeide

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 685
Er was gras gegroeid Over dat heilloze Dat maanden, wie Weet al jaren niet Lag weg te rotten In wat we de bermkant Van het leven noemen - Kunststof die eeuwen Liggen kan zonder Ooit in zichzelf op Te lossen - door gras Overgroeid en aan het oog Onttrokken alsof het niet Meer bestaat - wij weten Wel beter, ' t is juist De…

het gemarteld vlees

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 551
ontloken is mijn ziel gebroken is mijn hart het beest getemd tot aan de schouders, door god verketterd en gestenigd door de in dit leven bezochte graven – er is niet meer dan de lengte van mijn adem, het geruis kermt en kronkelt door het rot van herfst bruinrood is de stilte terwijl de laatste schemer krast aan het licht wie draagt die verzwaart…
elze4 oktober 2013Lees meer >

Plassen vol regen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
kil waait de wind schrijft onleesbare tekens in plassen vol regen mistroostig hangt nat na het langdurige bad aan de boom te versterven hol klinkt de ziel van de gloedvolle herfst in het zompig bederf zo lang dagen nog korten zal overvloed rotten naar een vruchtbaar begin dat zal groeien als winters vorstige tekens in ijs en sneeuw…
wil melker16 oktober 2013Lees meer >

pathologisch liegen

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 954
Mensen gaan je haten Haten omdat je liegt Het is een psychische aandoening Maar niemand beseft hoe rot dit is Zelf ben ik er zo een Mensen lopen met een grote boog om me heen Ik wil wit niet Ik doe mensen pijn Ik moet ervan af Degene die dit leest denkt vast 'dit is allemaal schijn' Ik haat mezelf er om Ik kan er niets aan doen Het is…
Sam24 december 2013Lees meer >

Nog heb jij het mes

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
penselen zijn geknakt de verf is verhard in het linnen zit de rot maar je geeft niet op nog heb jij het mes waarmee je ongerechtigheden weg gaat schuiven lijnen naar jouw zin kan buigen met een licht palet heb je het donkeren stilgezet om de werkelijkheid weer leefbaar te maken de strop is van je nek je kunt nu ademhalen geld en…
wil melker29 november 2014Lees meer >

De besneeuwde berg

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 607
Ik zou me willen vasthouden Aan jouw lichaam als een rots Maar spartelend tegen het ademloze donker glij ik steeds verder af De besneeuwde berg beklimmend Op een dag zal ik niet meer Wankelen, niet langer aarzelen Tussen licht en duisternis maar eenvoudig niet meer zijn aangekomen op de besneeuwde berg.…
B. DiVincenzo15 december 2014Lees meer >

NIEUW NEDERLANDS VOLKSLIED

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
Wat een rot weer, wat een naar weer, wat een gaar weer, wat een klaar weer, onbestendig vochtig koel en zwoel weer, sof en idioot weer, regen tegen noodweer wanneer schijnt de zon nou weer een keer.…

ontsluiten

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 646
ik duw de rots keer op keer de berg op om jou te ontsluiten hoe beminde je? verloren in verlies wek ik je tot leven zoek ik naar sporen resten van je bestaan hoe lachte je? ik val in de lacunes van ongepolijst verdriet de ene of de andere weg het is nooit de goede waarom ging je dood?…

Mijn Jezus, mijn Heiland

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 543
Mijn Jezus, mijn Heiland Vaste rots, waarop ik bouw Groot is Uw liefde en trouw Mijn Jezus, mijn Heiland Zonder U kan ik niet leven Ik wil U mijn vertrouwen geven. Mijn Jezus, mijn Heiland U hebt de wereld overwonnen Een nieuw leven is begonnen. Mijn Jezus, mijn Heiland Dank voor alle goede dingen Waarmee U mij wilt omringen.…
Fedde Nicolai15 september 2017Lees meer >

Gewone mensengedachten

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
Het verschil tussen de goden en de mensen is op de vingers van een linkerhand te tellen mensen doe niet groter dan je bent de nietigheid valt niet te vieren de natuur heeft geen geheugen voor verdriet het zandpad leidt uiteindelijk naar een moeras waar het rotten de gassen van weemoed verspreiden alles alleen zonder erkenning, het uiteindelijke…

Aards laatste uur

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 469
ik zag hoe jij zeeën kuste met de harde hand van graniet en basalten rots hoe jij in warm tropisch blauw op witte stranden rustte in naakte trots jij wond winden om je vinger in het oog van de orkaan waar jij je ongeremd liet gaan toch heb ik ook je tranen gezien over het verlies van synchronie door de natuur in de entropie…
wil melker14 november 2021Lees meer >

LAISCCL

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 600
In de storm waarvan het oog is, stille kern van het gebeuren, een vlakke hand op het hout van de tafel, een kille diepte in de blik op het rotte land dat snakt naar wat er in de mens verzandt, in het branden dat het stookt in haar lijf, in het gemis waarin het staande blijft, in de daad die aan elk woord ontgaat, staat strak en klaar haar naam…

de zachte revolutie

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 677
zachte kracht lopen in zachtheid behoed je voor bitterheid in barre tijden weet dat je niets weet neem het kind in jezelf mee leer net als een kind schouder aan schouder een mars tegen de hardheid of een ommetje wandel met zachtheid het zachte zal je troosten vermijd bitterheid de waterdruppel heeft geen haast en splijt de rots…
J.Bakx31 december 2023Lees meer >

Misvormd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 146
Die mengeling van beste wensen bewondering en medelijden - gistend en borrelend in mij zodra ik haar zie Mijn maag en keel draaien zich om Ze misvormen mijn menselijkheid Haar ogen schieten sneller dan mijn gedachten haar hoofd reikt om de hoek naar de zon, een rots luiert in de holte van haar rug Knikkende knieën Het ene been slingert…
Zywa17 mei 2026Lees meer >

BERGVERZOEK

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 162
In het grote Alpenrijk klimmen _ steeds hoger door wouden en bloemenweiden de sneeuwtop wenkt uitdagend snel hierheen komen ondanks alle moeite maar daaronder vraagt een bergpan hier lange tijd te blijven aan de rots- en grashellingen klinkt een eeuwige stem waarin luid gedaver en fluistering samenspelen weergaloos _ voor niets…

Credo

gedicht
3.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 12.695
ik geloof in een rivier die stroomt van zee naar de bergen ik vraag van poëzie niet meer dan die rivier in kaart te brengen ik wil geen water uit de rotsen slaan maar ik wil water naar de rotsen dragen droge zwarte rots wordt blauwe waterrots maar de kranten wllen het anders maar de kranten willen het anders willen droog en zwart van koppen…
Remco Campert20 februari 2005Lees meer >

De galblaas knapt

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 856
danst onder stroom In het kerkportaal Onder de spitsboog Op de marmeren grafsteen Glad als een sidderaal Hier waren demonen rond In een te wijd kostuum Met larven van lust in hun mond Hij sust de woelige slapers Die zich nog springlevend wanen Maar de dood blaakt in het schemerveld De klok vertikt het om te tanen Hij ruikt de rotte…

Even mezelf zijn.

hartenkreet
3.8 met 30 stemmen aantal keer bekeken 4.088
Toch best een rot gevoel. Het doet veel pijn Als je gewoon jezelf wilt zijn. Weet je wat ik wenste Dat ik het niet was, zo’n gevoelig mens.…

Meditatie

gedicht
2.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 14.870
Geen rots geen ster geen waaien en geen wiegen doch overal het loerend water onder zee geen vis geen vin geen stilgezonken schip alleen het groen, het onbeweeglijk net waarin mijn adem stokt, mijn hand niet meer durft dwalen. En alles valt nu stil: mijn bloed, mijn blik mijn blakende gedachte.…

De top

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 798
onvermoeibaar zwoeg ik voort de weg is lang en zwaar obstakels vliegen rond mijn oren mijn hiel prikt in een blaar elke rots en kei versperren delen van mij spreken me aan ga heen, vandaan ik verman me, stap door volg verbeten het spoor geef als het ware mijn leven voor ’t hare zij is onweerstaanbaar en weet van geen wijken maar…

de klik

hartenkreet
4.1 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.735
Als je elkaar kust en niet meer kan stoppen Als je hart veel te hard gaat kloppen Als je niet meer zonder elkaar wilt zijn Als je blij bent als je samen kan zijn Als je je rot voelt als niet samen bent Als je die arm om je heen voelt Als je je dan heel veilig voelt Als je samen bent en je daarbij prettig voelt Als je bij een blik weet…

als tijdlijnen in handen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 930
stenen liggen aan je voet ik zie de breuken in je wanden als tijdlijnen in handen geëtst door je gedachtengoed je ontlook de aarde als een kale rots massa kartelde met puntig trots in ongenaakbaarheid passeerde je de eeuwenloze tijd je bent nu broos en zacht meegaand in koude nachten is je hardheid langzaamaan gebarsten…
wil melker3 oktober 2005Lees meer >