1080 resultaten.
Memoires van een na oorlog kind
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
584 snik
Pappa luistert naar muziek, ik schommel en huil mee
Blauwe lucht en rode golven om verdronken sterren
Niet teleur te stellen ga ik mee omhoog tot de regenboog
Een diepe zucht, ik val uit de lucht op pappa's schoot
Pappa lacht naar me roze wolken vleugels
Van vergetelheid, milde ochtenddauw bedroefde ontwaken
Ontwaken uit nachten van rouw…
Laatste Wens
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.200 Wanneer ge mij begraven zult,
Als laatst vaarwel en laatste huld,
Zal rouw noch traan mij troosten;
Wel eenzaam mag mijn grafsteê zijn,
Maar 'k wou in licht en zonneschijn
Geplaatst zijn, 't oog naar 't Oosten.…
Uit de geest van Griet Zelle (Mata Hari)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.213 mee en was de 1e wereldbrand
der baatzucht ook de mijne met connecties
welke men als spionage zag: zie, ik glimlach
haalde mijn welgestelde wereld op de nek
en bracht men mij voor het gerecht
verweer kreeg er geen kans en sleepte men mij,
ondanks tegenspel van mijn geboorteland,
rechtstreek naar de plaats der executie
alreeds chique in rouw…
Elke seconde van de dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
451 seconde van de dag is er wel iemand die een eigen bedrijf is begonnen
Elke seconde van de dag wordt er wel bij iemand een faillissement aangekondigd
Elke seconde van de dag maken miljoenen mensen zich zorgen over morgen
Elke seconde van de dag is er wel iemand die zijn baan is verloren
Elke seconde van de dag zijn er miljoenen mensen die in rouw…
leidraad voor de vreemdeling
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
484 het is niet ver, het gaat sneller dan het licht
laat je sturen, heb vooral geen angst
neem de kleine bocht naar links langs de kamer
met oude herinneringen -nog niet vervlogen-
langs alle pijn, zie niet om, kijk rustig rond:
emotie, rauwe rouw, onvermogen
-misschien herken je iets dat je raakt-
oh nee, niet aankomen, deze staat op vergeten
en…
Zoekende ziel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Ik houd in de hand
waar mijn zoekende ziel
heden is beland
het kleine codicil
vol kerven van ´t leven
voorzichtig is het streven
nalatig zou zij kruimelen
en in een warrige windvlaag
tollend kunnen tuimelen
zo diep en oneindig traag
verwaait en vervaagt
jouw rauwe rouw de resten
nog kan het niet
het is veel gevraagd
door regen…
Voor mijn vrienden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 spitsvondigheid,
waarin geluk z’n evenwicht bewaard ,
discussies in motivatie moe bestreden
in klare zinnen gierend uit hun bol
geen bres geslagen in gelederen van
geboorte tot de dood, z’n echtheid zag
als sterk geheel, maakt de essentie vol
vertrouwen, ook in verval gekozen
uit de diepste pijn daarmee te roeien
zonder te moeten rouwen…
Dromen...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 En nog eens vijftien jaren rouw,
blijkt, dat ik nog altijd van je hou.
Hoewel, je bent mijn man niet meer.
De dood ontbindt het huwelijk.
Ik weet, dat is een feit…
Hoe kan mijn hart dan wensen,
altijd weer.
Zo’n droom is aangenaam
en brengt jou heel dichtbij.
Afstand en ruimte verdwijnen,
Jij maakt mij gelukkig en blij.…
Scheiding
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
643 Mensen beloven elkaar eeuwige trouw
Tot de dood ons scheidt
Tijdens zo’n onecht verbond
toont men reeds een keer berouw
Het leven gehuld in gestrande rouw
De liefde is tevens tot haat bereid
Kinderen offeren zich in de stof
De een is schuldig, voor de ander de lof
Een enkeling gaat samen tot het bittere eind
Diamanten schitteren verfijnd…
Een kind vermoord
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.247 Na lange tijd van rouw zal de pijn afbouwen.
Het verlies zal een plaatsje krijgen.
Het gat in haar hart gaat nooit meer dicht.
Die laatste glimlach van Dean zijn gezicht.
Hij is nu een sterretje in de nacht
eentje waar hij glundert en lacht.
Daar klemt zijn mama haar aan vast,
het verlies van Dean is een heel grote last.…
Joeki T
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
622 zijn allen even oud
in mijn sterven haal ik haar in
ik reis naar m’n dorp om haar te zien
sta weer op de plek van toen en wacht
sterke associatie draait de tijd terug
ze fietst er als toen elke dag om vijf uur
haar rokje waait op, ze lacht naar me
ze fietst daar nu al veertig jaar
als ik de lange weg huiswaarts keer
bedekt verse rouw…
Baar
netgedicht
3.6 met 27 stemmen
1.897 Door haar aanblik overrompeld
Vier mannen zo verschillend,
naast elkaar in rouw gedompeld -
gezichten ongelijk maar in
schaduw wonderlijk gelijk -
volgden hun eigen interessen,
bloedband loste langzaam op
Keuzes, falen, leed, successen,
vrienden, vrouwen gingen
voor afkomst.…
Ballade
poëzie
2.5 met 11 stemmen
3.017 Prins, nu is wel mijn droefheid aangeheven,
Alleen ben ik, met elke rouw te duchten,
Alleen ben ik, zwarter dan moerbeivruchten,
Alleen ben ik en zonder vriend gebleven.…
Negentig seconden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.054 Ik heb verloren niet vergeten
Heb gerouwd en veel gedacht
Dat het op een dag toch goed zou komen
Zelfs hier midden in de nacht
Laat ik tranen zoek ik adem
Hikkend hijgend hoestend snel
Ben ik in diepe rouw om mij
Hart gebroken hard verscheurd
Diep van binnen voelt het
Alsof het elke dag gebeurt
Die paar woorden maar één blik
Gewoon twee ogen…
De vliegende vrouw
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
854 Aan de hemel dreigt geen wolkje,
in mijn hart geen rouw
In gezelschap van het vogelvolkje
vliegt er boven mij een vrouw.
Aan het horten van haar vlucht
kun je merken dat ze talmen moest
en bij haar afzet met een zucht
hield de Dom zich ingehouden koest.…
Memoire
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
519 de glazen van heden
wordt nog steeds veel gemeden
de ziel doorsneden
opgeroepen in diffuus licht
waar soms oude deuren zijn gedicht
voor het opgestapeld gewicht
ik zie om me heen
en telkens neem ik steeds beter waar
herken ik in jou
zonder dat ik nog in de verte staar
dat dan ook niemand is ontkomen
aan het onvolmaakte en de voldongen rouw…
legende
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 offer dragen, zolang als ik
dat kan”
in antwoord op haar vragen zwichtte de maan
en kreeg de vrouw haar zin, maar het kind
dat zij zou baren was niet voor de
zigeunerin
het werd een zoon voor de maan
wit was zijn huid en zijn ogen van glas
grijs als de maan, waar geen hoop meer in was
want de man van de vrouw viel in twijfel en rouw…
Loslaten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
581 sommige mensen uit het leven
Een ouwe liefde, verkeerde vrienden of een ouwe werkgever
Het loslaten van de sleur waar we in leven
Een partner waar we mee samen leven maar niks meer om geven
Een baan die zo saai is geworden maar het is normaal het is een sleur geworden
Het loslaten van gevoelens die ons tegen werken
Een gebroken hart, diepe rouw…
Onder de kurk
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
582 nou mijn allergrootste makke
Pas na een fles jenever kan ik suffe versjes bakken
En als er een sonnetje wat romantisch dient te zijn
Dan nuttig ik al rijmende een fles of zes aan wijn
Vraagt men mij iets te dichten voor een nieuw geboren mens
Dan drink ik me, wat dacht je wat, aan moedermelk gans lens
Maar moet ik voor een sterfgeval een rouw…
Eerst twee....
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
691 En dus ben ik een beetje in de rouw,
want hoe ik ook kijk naar benee,
ik MIS er eentje van de twee!…
Soeps
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
517 't Ging over een vrouw die in een busje leefde, als nomade,
een heel volkje dat zo leefde
niet meer gebaande wegen wou,
en velen hadden rouw om iets
Ook bij mij voelde 'k verlies
van ' t verleden
dat ik altijd heb vermeden.
We praatten na in 't café,
waar toch nog soep
Alsof je méér en serieus
en je gunde mij een goede keus…
Achter de einder
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
551 mijn oorsprong was krap van bevestiging, ongeacht de oorzaak
en was nauw verbonden aan het tijdsbeeld met herstel en opbouw
van een geleden verleden en bouwen aan de hoop van morgen
waarin ook een nieuwe intimiteiten moest worden ontdekt
soms zei iemand, het is loskomen in de vorm van rouw;
teleurgesteld in machten en krachten van weleer
die de…
Jouw Zoon de Zwerver...
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
1.696 Jou achterlatend, in de rouw,
geen woorden voor te vangen...
Zijn vriendin werd ook gevonden
Ze lag thuis op haar bed
Geen levensteken meer...
Ze waren samen "uitgestapt"
Mijn God, wat deed dat zeer...
Wat sprak jij moedig en zo mooi
Je had het over: "Wie Wás Hij???"
Je oudste kind, gewoon jouw zoon..…
Op het verongelukken van doctor Roscius *
poëzie
3.8 met 14 stemmen
5.533 Zijn bruid t’omhelzen in een beemd, bezaaid met rozen,
Of in het zachte dons, is geen bewijs van trouw;
Maar springende in een meer, waar ’t water stremt van kou
En op de lippen vriest, zich te verroekelozen,
Dat ’s van twee uitersten het uiterste gekozen:
Gelijk mijn Roscius, beklemd van druk en rouw,
In d’armen houdt gevat zijn…
Troostbrief
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
687 belangrijk wie eerst of laatst gaat
leven in dezelfde druppel van de tijd
Ik ben geboren, geen broer of zus
kans van één op miljard,'n wonder dus
elk mens is winnaar van de hoofdprijs
Kort of lang, 't leven is een geschenk
de mens mag meer dankbaarheid tonen
alternatief is dat hij niet bestaat
Geschenk wordt elke dag een dag groter
jouw rouwen…
Blijf bij ons
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
704 littekens na in uw geest
Waardoor u zich niet altijd kon uiten
Regelmatig bleef u op herinneringen stuiten
De angst, maar ook de pijn door u ervaren
Komen terug na het verstrijken der jaren
Herinneringen, soms helder in uw geest
De toekomst, waar u het meest voor vreest
Al zeven jaren zonder uw geliefde vrouw
Al zeven jaren vol verdriet en vol rouw…
Klein erfenis,
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
584 Het levenslicht als een broos geheel,
waarin de essentie werd uitgevouwen,
verval gekozen uit diepe pijn zonder
daarover lang te moeten rouwen, maakt
een einde aan jarenlange sleet, is mijn
tijdperk gedoemd tot verder snoeien?…
Sneeuw van de Mimosa
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
616 Openbaring van heimwee
die zich aan de zielen hecht,
bron van alle rouw maar dan
wel echt, niet afhankelijk
van welke religie je berijdt,
op bedden gele sneeuw
van Mimosa, versleten
rouwranden onder de nagels
van de tijd en het hemels
blauw van de Mediterranee.…
Warmte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.023 brokkelde af met de tijd
Ware liefde is in het geding
Zoveel gegeven dat er twijfel rest
Liefde die overblijft is niet gering
Het leven delen is iets moois en kent een test
Het is niet een ieder gegeven
Eenzaamheid doet zijn best
Om het vertrouwen te doen herleven
Dat liefde elke vorm van dorst lest
De zwaan kent monogamie
Kent tevens de rouw…
Op een morgen schijnt wellicht de zon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
507 Mijn zomerdroom
ontnuchterd, verkeerde in tijdelijke rouw.
Op een morgen schijnt wellicht weer eens
de zon; die mij opwekt te dromen over
een zomer die nog niet begon. Zweetdruppels
zullen weer hangen onder de bomen;
mijn verlangen zal mij opnieuw belonen.…