Alle inzendingen over rouw

1080 resultaten.

Sorteren op:

Memoires van een na oorlog kind

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 584
snik Pappa luistert naar muziek, ik schommel en huil mee Blauwe lucht en rode golven om verdronken sterren Niet teleur te stellen ga ik mee omhoog tot de regenboog Een diepe zucht, ik val uit de lucht op pappa's schoot Pappa lacht naar me roze wolken vleugels Van vergetelheid, milde ochtenddauw bedroefde ontwaken Ontwaken uit nachten van rouw…

Laatste Wens

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.200
Wanneer ge mij begraven zult, Als laatst vaarwel en laatste huld, Zal rouw noch traan mij troosten; Wel eenzaam mag mijn grafsteê zijn, Maar 'k wou in licht en zonneschijn Geplaatst zijn, 't oog naar 't Oosten.…

Uit de geest van Griet Zelle (Mata Hari)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.213
mee en was de 1e wereldbrand der baatzucht ook de mijne met connecties welke men als spionage zag: zie, ik glimlach haalde mijn welgestelde wereld op de nek en bracht men mij voor het gerecht verweer kreeg er geen kans en sleepte men mij, ondanks tegenspel van mijn geboorteland, rechtstreek naar de plaats der executie alreeds chique in rouw…

Elke seconde van de dag

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
seconde van de dag is er wel iemand die een eigen bedrijf is begonnen Elke seconde van de dag wordt er wel bij iemand een faillissement aangekondigd Elke seconde van de dag maken miljoenen mensen zich zorgen over morgen Elke seconde van de dag is er wel iemand die zijn baan is verloren Elke seconde van de dag zijn er miljoenen mensen die in rouw…

leidraad voor de vreemdeling

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
het is niet ver, het gaat sneller dan het licht laat je sturen, heb vooral geen angst neem de kleine bocht naar links langs de kamer met oude herinneringen -nog niet vervlogen- langs alle pijn, zie niet om, kijk rustig rond: emotie, rauwe rouw, onvermogen -misschien herken je iets dat je raakt- oh nee, niet aankomen, deze staat op vergeten en…

Zoekende ziel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 485
Ik houd in de hand waar mijn zoekende ziel heden is beland het kleine codicil vol kerven van ´t leven voorzichtig is het streven nalatig zou zij kruimelen en in een warrige windvlaag tollend kunnen tuimelen zo diep en oneindig traag verwaait en vervaagt jouw rauwe rouw de resten nog kan het niet het is veel gevraagd door regen…

Voor mijn vrienden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
spitsvondigheid, waarin geluk z’n evenwicht bewaard , discussies in motivatie moe bestreden in klare zinnen gierend uit hun bol geen bres geslagen in gelederen van geboorte tot de dood, z’n echtheid zag als sterk geheel, maakt de essentie vol vertrouwen, ook in verval gekozen uit de diepste pijn daarmee te roeien zonder te moeten rouwen…
Pama17 april 2019Lees meer >

Dromen...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 457
En nog eens vijftien jaren rouw, blijkt, dat ik nog altijd van je hou. Hoewel, je bent mijn man niet meer. De dood ontbindt het huwelijk. Ik weet, dat is een feit… Hoe kan mijn hart dan wensen, altijd weer. Zo’n droom is aangenaam en brengt jou heel dichtbij. Afstand en ruimte verdwijnen, Jij maakt mij gelukkig en blij.…
Antje1 juni 2021Lees meer >

Scheiding

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 643
Mensen beloven elkaar eeuwige trouw Tot de dood ons scheidt Tijdens zo’n onecht verbond toont men reeds een keer berouw Het leven gehuld in gestrande rouw De liefde is tevens tot haat bereid Kinderen offeren zich in de stof De een is schuldig, voor de ander de lof Een enkeling gaat samen tot het bittere eind Diamanten schitteren verfijnd…

Een kind vermoord

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.247
Na lange tijd van rouw zal de pijn afbouwen. Het verlies zal een plaatsje krijgen. Het gat in haar hart gaat nooit meer dicht. Die laatste glimlach van Dean zijn gezicht. Hij is nu een sterretje in de nacht eentje waar hij glundert en lacht. Daar klemt zijn mama haar aan vast, het verlies van Dean is een heel grote last.…

Joeki T

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 622
zijn allen even oud in mijn sterven haal ik haar in ik reis naar m’n dorp om haar te zien sta weer op de plek van toen en wacht sterke associatie draait de tijd terug ze fietst er als toen elke dag om vijf uur haar rokje waait op, ze lacht naar me ze fietst daar nu al veertig jaar als ik de lange weg huiswaarts keer bedekt verse rouw…
Custor13 april 2009Lees meer >

Baar

netgedicht
3.6 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.897
Door haar aanblik overrompeld Vier mannen zo verschillend, naast elkaar in rouw gedompeld - gezichten ongelijk maar in schaduw wonderlijk gelijk - volgden hun eigen interessen, bloedband loste langzaam op Keuzes, falen, leed, successen, vrienden, vrouwen gingen voor afkomst.…

Ballade

poëzie
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.017
Prins, nu is wel mijn droefheid aangeheven, Alleen ben ik, met elke rouw te duchten, Alleen ben ik, zwarter dan moerbeivruchten, Alleen ben ik en zonder vriend gebleven.…

Negentig seconden

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.054
Ik heb verloren niet vergeten Heb gerouwd en veel gedacht Dat het op een dag toch goed zou komen Zelfs hier midden in de nacht Laat ik tranen zoek ik adem Hikkend hijgend hoestend snel Ben ik in diepe rouw om mij Hart gebroken hard verscheurd Diep van binnen voelt het Alsof het elke dag gebeurt Die paar woorden maar één blik Gewoon twee ogen…

De vliegende vrouw

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 854
Aan de hemel dreigt geen wolkje, in mijn hart geen rouw In gezelschap van het vogelvolkje vliegt er boven mij een vrouw. Aan het horten van haar vlucht kun je merken dat ze talmen moest en bij haar afzet met een zucht hield de Dom zich ingehouden koest.…

Memoire

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 519
de glazen van heden wordt nog steeds veel gemeden de ziel doorsneden opgeroepen in diffuus licht waar soms oude deuren zijn gedicht voor het opgestapeld gewicht ik zie om me heen en telkens neem ik steeds beter waar herken ik in jou zonder dat ik nog in de verte staar dat dan ook niemand is ontkomen aan het onvolmaakte en de voldongen rouw…

legende

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
offer dragen, zolang als ik dat kan” in antwoord op haar vragen zwichtte de maan en kreeg de vrouw haar zin, maar het kind dat zij zou baren was niet voor de zigeunerin het werd een zoon voor de maan wit was zijn huid en zijn ogen van glas grijs als de maan, waar geen hoop meer in was want de man van de vrouw viel in twijfel en rouw…

Loslaten

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
sommige mensen uit het leven Een ouwe liefde, verkeerde vrienden of een ouwe werkgever Het loslaten van de sleur waar we in leven Een partner waar we mee samen leven maar niks meer om geven Een baan die zo saai is geworden maar het is normaal het is een sleur geworden Het loslaten van gevoelens die ons tegen werken Een gebroken hart, diepe rouw…

Onder de kurk

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 582
nou mijn allergrootste makke Pas na een fles jenever kan ik suffe versjes bakken En als er een sonnetje wat romantisch dient te zijn Dan nuttig ik al rijmende een fles of zes aan wijn Vraagt men mij iets te dichten voor een nieuw geboren mens Dan drink ik me, wat dacht je wat, aan moedermelk gans lens Maar moet ik voor een sterfgeval een rouw…

Eerst twee....

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 691
En dus ben ik een beetje in de rouw, want hoe ik ook kijk naar benee, ik MIS er eentje van de twee!…

Soeps

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 517
't Ging over een vrouw die in een busje leefde, als nomade, een heel volkje dat zo leefde niet meer gebaande wegen wou, en velen hadden rouw om iets Ook bij mij voelde 'k verlies van ' t verleden dat ik altijd heb vermeden. We praatten na in 't café, waar toch nog soep Alsof je méér en serieus en je gunde mij een goede keus…
Ralameimaar1 september 2021Lees meer >

Achter de einder

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 551
mijn oorsprong was krap van bevestiging, ongeacht de oorzaak en was nauw verbonden aan het tijdsbeeld met herstel en opbouw van een geleden verleden en bouwen aan de hoop van morgen waarin ook een nieuwe intimiteiten moest worden ontdekt soms zei iemand, het is loskomen in de vorm van rouw; teleurgesteld in machten en krachten van weleer die de…

Jouw Zoon de Zwerver...

hartenkreet
4.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.696
Jou achterlatend, in de rouw, geen woorden voor te vangen... Zijn vriendin werd ook gevonden Ze lag thuis op haar bed Geen levensteken meer... Ze waren samen "uitgestapt" Mijn God, wat deed dat zeer... Wat sprak jij moedig en zo mooi Je had het over: "Wie Wás Hij???" Je oudste kind, gewoon jouw zoon..…

Op het verongelukken van doctor Roscius *

poëzie
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.533
Zijn bruid t’omhelzen in een beemd, bezaaid met rozen, Of in het zachte dons, is geen bewijs van trouw; Maar springende in een meer, waar ’t water stremt van kou En op de lippen vriest, zich te verroekelozen, Dat ’s van twee uitersten het uiterste gekozen: Gelijk mijn Roscius, beklemd van druk en rouw, In d’armen houdt gevat zijn…

Troostbrief

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 687
belangrijk wie eerst of laatst gaat leven in dezelfde druppel van de tijd Ik ben geboren, geen broer of zus kans van één op miljard,'n wonder dus elk mens is winnaar van de hoofdprijs Kort of lang, 't leven is een geschenk de mens mag meer dankbaarheid tonen alternatief is dat hij niet bestaat Geschenk wordt elke dag een dag groter jouw rouwen…
Custor7 februari 2008Lees meer >

Blijf bij ons

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 704
littekens na in uw geest Waardoor u zich niet altijd kon uiten Regelmatig bleef u op herinneringen stuiten De angst, maar ook de pijn door u ervaren Komen terug na het verstrijken der jaren Herinneringen, soms helder in uw geest De toekomst, waar u het meest voor vreest Al zeven jaren zonder uw geliefde vrouw Al zeven jaren vol verdriet en vol rouw…
Elly21 november 2010Lees meer >

Klein erfenis,

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 584
Het levenslicht als een broos geheel, waarin de essentie werd uitgevouwen, verval gekozen uit diepe pijn zonder daarover lang te moeten rouwen, maakt een einde aan jarenlange sleet, is mijn tijdperk gedoemd tot verder snoeien?…
pama27 april 2011Lees meer >

Sneeuw van de Mimosa

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 616
Openbaring van heimwee die zich aan de zielen hecht, bron van alle rouw maar dan wel echt, niet afhankelijk van welke religie je berijdt, op bedden gele sneeuw van Mimosa, versleten rouwranden onder de nagels van de tijd en het hemels blauw van de Mediterranee.…
Pama10 december 2012Lees meer >

Warmte

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.023
brokkelde af met de tijd Ware liefde is in het geding Zoveel gegeven dat er twijfel rest Liefde die overblijft is niet gering Het leven delen is iets moois en kent een test Het is niet een ieder gegeven Eenzaamheid doet zijn best Om het vertrouwen te doen herleven Dat liefde elke vorm van dorst lest De zwaan kent monogamie Kent tevens de rouw…
D.R. Korthof22 november 2015Lees meer >

Op een morgen schijnt wellicht de zon

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
Mijn zomerdroom ontnuchterd, verkeerde in tijdelijke rouw. Op een morgen schijnt wellicht weer eens de zon; die mij opwekt te dromen over een zomer die nog niet begon. Zweetdruppels zullen weer hangen onder de bomen; mijn verlangen zal mij opnieuw belonen.…