1391 resultaten.
Laatste gesprek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
642 Herinneringen van de trein in Engeland
het hotel na een onvergetelijk concert
ons laatste drankje bleek in de lounge
ik koester ons een laatste gesprek.
Je golvende rode haar en heerlijk accent
Ik verzonk in de glinstering van je ogen
je gedraging stuitte tegen je uiterlijk
nu deel ik woorden uit monologen.…
Nog steeds die luchten
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.448 luchten, schaduwen van wolken
wegvluchtend op windrimpels in de rivier
Het landschap onherkenbaar veranderd
zeggen wij die nu leven, nu zien
Er is een wereld, diep beneden, hoog boven ons
die wij hier alleen vermoeden kunnen
Het moment na de laatste toon
voor de eerste herinnering: een ruimte
die bij iedere ontdekking verder uitdijt
De trein…
Anoniem stationnetje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 samen zijn
wij even
weggeweest
naar een feest
zonder wereld
alles hebben
wij losgelaten
geen agenda
of afspraken
richtingloos
hebben wij
zonder kaartje
de trein gepakt
hij stond voor
ons op wacht
vertrok meteen
na de fluit
reed snel het
anoniem
stationnetje uit
nog tikken de
wielen hun
maatschappelijk
verbonden cadans…
Kostgangers
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
458 Volle treinen in de nacht
staan stil tussen fijnstraal
De grasdijk schommelt wat
Het water zucht
golfjes over het spoor
Ganzen soppen rond
Vaarwel Atlantis
Vaarwel watertuinen
Dankjewel, het ga je goed
We vliegen uit
de aarde ligt open
Waarheen, waarheen?…
transitologie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
216 De trein beweegt, maar niemand bevestigt het.
De stoelen staan in een logica die niet de onze is,
een raster waarin lichamen worden opgeslagen
als tijdelijke bestanden.
Buiten schuift een landschap voorbij
dat zich gedraagt als een herinnering
die nog niet heeft plaatsgevonden.
Een man tegenover mij
probeert zijn gezicht te ordenen.…
De eeuwige vrijgezel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
166 Ik ben bang als een snelvarende trein die op mij afkomt,
want de jaren tellen mee en ik word steeds ouder.
Geen liefdeshart in zicht,
alleen een leeg gevoel dat naast mij neerploft.
Geen muzes aan wie ik mij wil binden,
en misschien ben ik te kieskeurig.
Er zijn bij mij niet zoveel vissen in de zee
waaruit ik kan vissen.…
Woensdagochtend
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
627 Geen kaarslicht meer of witte wijn,
je kon niet langer bij me zijn—
een snelle trein naar nergens,
nog vol van de nacht.
De dag hield me een spiegel voor,
zag geen geweten in de glans.
In de weken voor de nieuwe waarheid
had jij mijn achterdocht doorboord.…
Take the A-train
snelsonnet
4.6 met 17 stemmen
685 NS is ondernemend, dát is waar;
u denkt nu vast en zeker dat ik lieg
maar weet dan wel dat IK u niet bedrieg
de snelle intercity’s komen, maar…
de software laat de spoorbaas in de steek
die is nu dus de pispaal van de week…
De reis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Kom, ze moet weer gaan
nu snel opgestaan
door de bomen ziet ze de trein al staan.
Twee werelden vloeiden even
ineen.
Terug naar de levenden
Dit keer alleen,
weer alleen.…
het oude spoor
gedicht
3.7 met 77 stemmen
12.788 Verlangen naar geluiden
die verdwenen als geknars
van staal op staal,
een gele koplamp
die de mist doorschijnt,
een knipperlicht dat
in de verte seint
en zegt dat er nog steeds
een trein kan komen.…
achterblijven
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
1.368 met de laatste trein
is ook mijn ziel vertrokken
ik riep nog en wuifde
voelde vocht
in de ogen
mijn arm was kort
de hand te klein
om naar de verte te grijpen
of haar terug te lokken
ik hoorde, heimelijk,
de duivel juichen
wat kan leegte,
zo ingesloten,
eindeloos ver lijken
mij nog verder
in de winter doen zuigen
slechts een…
pak de dader!
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
676 vannacht op station Leiden
centraal stond de trein
uit Alphen aan de Rijn
om 00.30 uur in brand
de machinist constateerde op twee
bankzittingen in één lege coupé
uitbraak van walm en vuurzee
en alarmeerde stad en ommeland
spuitgasten zeiden
ter plaatse dit gaat
niet spontaan aan
welke onverlaat
heeft dit gedaan
thans zoekt de politie…
Twee minuten maar .....
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
1.205 Ik hoor de laarzen stampen
ik proef het immens verdriet
ik zie de holle ogen
ook al was ik er niet
Ik ruik de lucht van lijken
ik voel de wanhoop en pijn
ik lees angst in gebaren
ook al kon ik er niet zijn
Ik hoor de treinen rijden
ik proef de onzekerheid
ik zie de mensenmassa
ook al was het voor mijn tijd
Ik ruik de lucht van bommen…
fragment
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.505 aan het hoofd
woorden rijden
zich klem
in de korst
van mijn keel
ze hebben verleerd
hoe een vrouw
planmatig te bedaren
het onvermogen
is totaal
verdwaasd kijk ik
naar hemel en aarde
mijn klamme voeten
vatten vuur
rook verast
de kleur van mijn ogen
ik word als heilig
te vroeg geboren
en veracht
ondertussen heeft
de trein…
deze lente, dit
gedicht
2.3 met 92 stemmen
23.475 maakt
alles weer onzeker en toch
buiten door het raam
gaat alles verder:
onrust ingemetseld in
huisnummers buslijnen
rekeningen dagen
graden en
daar lopen onder paraplu's
allen die wat willen worden
die al huizen hebben
schoenen auto's
kinderen
ach, deze lente dit
uitgesteld ontluiken, dit
regenen waarin je
afscheid neemt, de trein…
Scheiden
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
1.921 Hij haalt zijn kind af van de trein,
dit weekend mag zij bij hem zijn,
voor haar een lieve moeder,
werd zij voor hem een loeder.
Zij koos voor een nieuwe metgezel,
zo stond hij snel buitenspel,
nu deelt zij met die ander het minnespel,
het leven werd voor hem een hel.…
Vast tot het einde
hartenkreet
3.0 met 21 stemmen
8.733 kunnen bouwen
Terugkeer uit de eeuwigheid
Gelovend in nooit bestemde krachten
Jarenlang in stilte smachten
Wat soms tot droefenis heeft geleid
Zwijgzaam tot in het diepste profiel
Kilte als ruwe steen
Maar soms brak een zon er doorheen
Kwetsbaar als merg zonder been
Altijd tot alles en niets bereid
Stuwend, als maar verder gaan
Een trein…
Slaaf
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
838 Hup dan maar, hij is klaar
voor de trein van half zeven.
'Goodbye snoet, 't ga je goed
'k ga m'n eigen leven leven'.…
Waar blijft de conducteur?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
600 Treinen vol bestemmingen
sporen zich eindeloos dood.
Geen tel is zonder wanhoop
geen dag nog de moeite waard.…
Zondag?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
626 In treinen die vertraging hebben
hoor ik poëzie zonder pen.
De zwaluwen vliegen laag
zonnestralen rusten uit
nachtregens drenken de aarde.
Misschien heeft god
genoeg van het scheppen
het lijkt wel zondag vandaag
Een stem ligt in de hangmat
schommelend te rusten,
onder een appelboom,
te rijpen van bloesem naar vruchten.…
de teloorgang in beeld
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
736 zaterdag 10-09-'11
13.55 uur
vanuit de trein
die hier even stilstaat
langs het perron Almelo de Riet
zie ik een eenzame jongeman
met een sporttas die verbijsterd
om zich heen staat te kijken...…
Speeltuin van taal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
474 vanaf het begin af aan
kan ik er wel inkomen
want als je erin wilt komen
is dat altijd vanaf het begin
wil je er niet in komen
dan kom je er ook niet in
gaat het gewoon voorbij
zoiets moet je begrijpen
sommigen komen er wel in
dan moeten ze haast maken
net op het nippertje springen
begin of eind van tram of trein
dat begrijp ik best…
Alvorens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
718 we wilden de tijd herlezen en
woorden afwegen, of anders
de laatste trein naar het
voorportaal vertragen, of
desnoods verdoofde oren
door ringtonen verzwijgen
we zouden nog van landschap
wisselen, tussen korenvelden
noch urinewegen, daarna
dwalen langs prettige omgang
die we altijd hadden en die ons
ruimte gaf om vrij te bewegen…
Metro
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
611 ze hier goed uitgevonden
De metrolijnen hebben allemaal een kleur
Overstappen is soms een gezeur
Donkere gangen onder zo'n stad
Je reist door een zwart gat
Dan weer licht op een station
Snel uitstappen bij Wimbledon
De roltrappen zijn stijl en lang
Rechts staan, wil iemand rennend passeren, ben ik bang
Veel kabaal van denderende treinen…
treinrit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 Ik rijd door de brede vleugelslag
van de akkers die versnellen
als licht geveerde velden
in de lijn met de trein
de voren op het land zijn lange
slagpennen rulle veren het zand
bomen verglijden als hoog geplante
twijgen om licht aan te rijgen
mijn hoofd rust op een kussen van glas
ik ben me van geen kwaad bewust
zowel achter als voor…
De levensreis
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
650 We gaan op reis
Naar verre landen
Met de boot, de trein, de fiets
En we liggen op alle stranden
Aan onze reis komt geen eind
We blijven altijd reizen
We zien alles van de wereld
Van de bossen tot de paleizen
Niemand stopt ons
We blijven doorgaan
We bezoeken ieder land
Pas maar op, we komen eraan
Maar plots stopt onze reis
Geen land…
Leeftijd der grijzen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
572 ooit zal ik
met je mee gaan
samen op reis
een zomerse ochtend
je hand die me
met liefde leidt
het perron
tussen schaduw en zon
rondom statige bomen
eerst koffie voor
de trein arriveert want haast
is aan ons niet gespendeerd
de bestemming
is bekend maar gelukkig
bepalen wij tijd en verblijf
het is een genoegen
om ongedwongen…
Leek herinnert zich
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
737 De Drachtster tram brengt ze naar de Stad,
vandaar gaan ze met de trein naar Westerbork,
Laatste halte vóór Auschwitz,
laatste halte voor het allerlaatste
einde.…
Wachten...
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
810 Wachten op het ochtendlicht
wachten op wat komen gaat
wachten op een ingeving
wachten totdat het er staat
Wachten op een nieuw seizoen
de lente staat aan de poort
wachten op het onverwachte
wachten op een antwoord
Wachten bij een spoorwegovergang
wachten op een teken of sein
wachten tot het licht dooft
er kan nog een trein komen
Boeren…
Liefdesspel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
503 Al een poos zonder lucide dromen
was ik mijn lichaam met warm water
schoner dan voorheen, het vuil spoelt weg
een trein uit het verre Noorden
brengt ons verse dromen
het is de tijd voor zoete pret
ik wil puur zijn voor wat komen gaat
nu mijn dromenland ons samenbrengt
in het mysterieuze spel van de liefde
al lang geen fantasie meer
doop…