Alle inzendingen over wandelende

1695 resultaten.

Sorteren op:

Levensblijheid

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 209
Ik wandel al lang door 't leven Langs mijn levenspad, Over heuvels en dalen, Genietend van al ’k heb gehad. Als heuvels voor mij te hoog zijn, Loop ik gewoon ’n eindje om, Ontmoet soms moois onverwacht, ’k Op onbekende plekjes kom.…

Kruiper

netgedicht
3.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 249
meander had gestaag iedere druppel geteld stoffig was wel het zandpad waarover ik liep het zal dagen kosten deze droogte te vergeten ik ontmoette een uitlaatgenoot en riep; ben je al door een adder gebeten het is sporadisch dat ik die kruiper zie eerder wel, doch ver van deze plek het kan ook een droom zijn, zuchtte ik, tijdens een wandeling…

paesaggio con Natale a Toscane

netgedicht
3.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.530
piano nocturne no.5, Op.15 nr 1, F.Chopin en verhaalt over onze geliefde streek gelataria’s serveren de heerlijkste koffie en dolces, we nemen de trein naar Siena, kijken onze ogen uit naar elkaar en het landschap, terwijl ik in een tunnel stiekem in je knie knijp, jij kantelt, lacht cipressen staan als kaarsen in de heuvels onze wandeling…
Rieg25 december 2007Lees meer >

DE WANDEL-KROEGEN GROEP 'ANALOOG'

hartenkreet
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 383
Analoog, de Wandel-Kroegen groep 'Analoog' nee ik lieg niet, echt niet, zeker weten wat was dat leuk die spontane groep lief, loom en lekker gebekt zeker lekker smullend van de patatjes OP z'n Belgisch geserveerd Amsterdamse vrouwen en mannen analoog op pad dus zonder smartphones op Wandel-Kroegentocht door de Jordaan dat is wel zwoegen…

Wandeling langs een kwakende morgen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
hij ontwaakte bij een kwakend kikkerkoor nog voor de zon het zenith raakte terwijl op 't blote water een zwaan haar nek opdraaide tot een witte vlek kraaide ergens een haan pluizen buiken van donzen kuikens trippelden in trosjes tussen groene bosjes gras als was het een schouwspel voor een snelle fietser en…

Nooit meer wakker worden...

hartenkreet
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.246
Ik wil afscheid nemen, dicht bij jou, ver van jou, zonder jou We wandelen samen, zij aan zij, maar we komen elkaar nergens meer tegen Daarom is er maar één weg die ik nog kan bewandelen en dat is de weg naar de horizon Ik wil wegvluchten naar een droom, de enigste plaats die ik nog ken Een plek om nooit meer wakker te worden…

Gillen

hartenkreet
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 997
Een loodzwaar gevoel tranen branden een nieuwe dag zonder doel Wandelen langs het strand de herfst ademt een frisse adem uit de hemel traant zonder geluid Alleen, voorovergebogen huiverend, bedrogen de wind giert met me mee Gedachten buitelen in zee mensen passeren zonder groet aan mezelf heb ik genoeg Stemmen in de branding vermoeid…

Glimlachend verdriet

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 868
Ik wandel op het zandpad van marmeren steen naar steen sommige teksten raken gaan écht door merg en been vooral de kindergrafjes met beertjes her en der laten geloof wankelen vertrouwen is dan ver rustig loop ik naar het graf richting het houten kruis vogels vliegen met mij mee naar jouw laatste aardse thuis tussen bloemen en het groen…
metha22 juni 2004Lees meer >

Donkere dagen

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 943
Het wandelen tussen de bladeren de mooie kleuren die de herfst met zich mee brengt de vogels die fluiten de zon die door de wolken schijnt, zelfs de regen, die hier in grote getale neervalt Voor andere zo gewoon misschien wel cliche, maar voor mij nu op dit moment heel belangrijk eindelijk zit het leven weer een beetje mee…
p.lebon18 november 2004Lees meer >

De zon

hartenkreet
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.611
feest De zon weerkaats in je blonde haar Je bent zo mooi, met dat licht in je haar Dat je bij me bent Kan ik haast niet geloven Je liefde was voor mij vervlogen Nu zit je hier aan mijn zijde Ik kan wel dansen in de zon Het geluk, stroomt door mijn aderen heen Je pakt me hand, laat niet meer los Wil je nooit meer verliezen Samen wandelen…

Wasdag

gedicht
2.9 met 70 stemmen aantal keer bekeken 24.929
God is mijn licht, ik wandel op zijn pad zingt zij. De lijnen raken vol. De zon legt om haar hoofd een aureool van goud dat zij nooit eerder had. Dan is ze weg. Ik hoor de achterdeur eerst opengaan en daarna dicht.…
Johanna Kruit23 september 2024Lees meer >

Rijkdom

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.214
Die blij wandelen over regenbogen gestreeld door gouden zonnestralen. Vriendschap, trouw verklaren. Wijsheid, zilvergrijs in ’t verschiet. Gezondheid, ons gegunde jaren. Liefde die in mij de ware ziet. Schone blauwe, die nochtans staren. Samen dansend tot het laatste lied.…
Jack5 maart 2005Lees meer >

Alle tijd van de wereld

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.122
Tussen al dat gehaaste volk, wandel ik rustig. Op weg naar een plek in de wereld waar het nog vroeg is.…
Mirthe28 november 2004Lees meer >

Grootvader

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.502
Hem te voorschijn gehaald uit een doos vol verleden komt hij met moeite los van de foto: passepartout 1906 hand in hand wandelend met hem die mij nog jaren verborgen moest houden, arend mijn vader Om nog beter het weten te weten, close up zekerheid ga je vergroten laat je hem waden planten en poten harken de paden.…

Rits dicht

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 810
Kom maar dan vouw ik jouw angst dubbel scheur het doormidden en deel leven wanneer jij het dan in dat donkere jack stopt en jouw handen gestoken in de zakken het duister zoeken misschien, ja heel misschien vind je daar dan diep verborgen nieuwe hoop zonder dat de rits pijn buitensluit ik wandel even met je mee en geef je…

Tevredenheid

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 10
Nu ik ’t einde van mijn wandeling Nader, komen d’herinneringen Terug alsof ze pas gisteren waren. Ik geniet nu voor de tweede keer, Ben over mijn geleefde tijd tevree, Die tevredenheid neem ik straks In mijn dood naar gene zijde mee.…
Joris Olivier11 november 2026Lees meer >

Depressie

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 844
weeldebomen kleuren zwart oevers lijken aangevreten gulzig door cyclopen wijn proeft grote afkeer watervallen storten langs gelaat en hartzeer neplicht hangt de strot uit de hemel krijst de sterren stuk wandelen zwenkt doodlopen lief woord is als de lente ontluikend schoon smaakt zoet kus verheft gelijk een drijfveer als dan je ware…

Het licht dat ons wil leiden

netgedicht
4.8 met 35 stemmen aantal keer bekeken 1.258
Het is hier en heden, niet later en verder, enkel nu: het traag leren beminnen en vergeven, het wandelen naar de hoop, naar het leven.…
Adeleyd15 december 2006Lees meer >

o vroege morgen

netgedicht
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 634
o vroege morgen laat mensen wandelen ver over de velden in verse morgen maak wakker die lome poppen kom nader duidelijk zichtbaar maak los in ontmoeting van omhelzingen verhul je in tastbare grijpbaarheid laat ze voeden in zachte geluiden en in boodschappen van nieuw licht laat ze proeven van je vocale snaren geboeid…
klaes17 februari 2007Lees meer >

flflflflfplt

netgedicht
1.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.663
Een wandeling had ik te gaan om toch nog op mijn werk te komen. Ik kon de weg gelukkig dromen naar het kasteel ‘De Transilvaan’ De klopper klonk de poort ging open Heer Vladimir keek me strak aan. Snoof met een kleur: “Je bent te laat, zon onder stipt hoort bij je baan. De koters zijn al opgestaan!” Een vlegel sloeg hem in`t gelaat…
WOLF23 juli 2007Lees meer >

De Normandische kust

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.067
Wandelen aan verlaten stranden, turend, luisterend naar het klotsen van de golven. Geuren van de zee opsnuiven. De Normandische kust nog steeds verstrengeld met de oorlog rakend, treffend. Kerkhoven, die respekt, sereniteit afdwingen, om stil van te worden. De Normandische kust.....…
Carry25 september 2007Lees meer >

Jongeluieren

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.615
raam kozijn van onze oude school de studieboeken op onze schoot alsof we niet alleen maar loeren naar langslopend wild zogenaamd verloren in een gesprek met schaterlach en haargezwaai lekker weer eens een dagje jongeluieren zonder de afstand in te kunnen schatten tot de lange rechte weg die voor ons ligt waar uitgewassen mensen al wandelend…

Windkracht

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 559
er heeft een storm gewoed zonder dat ik iets kon doen op de weg ligt een els uitgestrekt mannen als wandelende takken zwoegen hun vermoeide lijven naar open haarden, vastberaden knettert het vuur vrouwen staan voor open deuren vegen bladeren aan de kant naar waar de wind gegaan is kinderen smijten stekelbollen in vijvers - die…

Zacht begrijpen

hartenkreet
2.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.329
Ik wandel door de leegte en alleen de wolken zijn mijn gezel Ver, heel ver hoor ik een zilveren lach de stem van de jeugd… denk ik toch… of is het verbeelding misschien… het smachten van mijn eigen, stil verlangen… Zacht raak ik de schors aan van een oude beuk, eindeloos hoog die zijn schaduw werpt over mij en mijn mijmeringen Wees…
troebadoer6 september 2008Lees meer >

vergeten

hartenkreet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.288
verkeerde over uw werk in Indië voor het Nederlands leger en hoe graag u in de bossen woonde maar als u me wilt vertellen wanneer uw vrouw is overleden dan is er ineens een gat in het heden U zegt me dat u het fijn vindt als ik u verzorg en met u ga lopen in de rolwagen maar als ik u vraag waar we vorige week zijn geweest om te wandelen…
Magali23 september 2008Lees meer >

Tennos

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 986
Een glimlach blijft mij nog altijd gegeven daar de wandeling nog wel even duurt en dat is waarschijnlijk het mooie aan leven dat men soms wat munitie op je afvuurt. Maar het spelen met woorden en gevoel vanuit mijn hart gericht op jou dat was, en is nog immer mijn enige doel simpel omdat ik van jou, en het leven hou.…

Marsmuziek

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 734
Als Jozef Stalin en Antonio Stradivari samen aan de wandel gaan. Het water van de Lena dat meegolft in gedachten en de stenen glad geslagen houden stil, zo stenen doen. Marsmuziek; Die wegsterft op dagen als vandaag, op een achtiende december, bij de oude hermitage en de Izaäkkathedraal.…

de nacht

netgedicht
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.369
‘k loop te wandelen over verlaten wegen. ‘t is hier leeg, kom niemand tegen. Ginds blaft een hond, mekkert een schaap of geit. M’n handen in de zakken... Ik ben iets kwijt, maar zoek niet meer. Het heeft geen zin. Plots een geluid, het haalt me in.…
doranto8 november 2009Lees meer >

In jouw lentehand

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.213
mag ik een stukje wandelen zomaar, dicht naast jou en wil je mij dan iets meegeven uit je eigen bewogen leven vertel mij van jouw eigen vragen de antwoorden die jij ook zoekt die nergens beschreven staan over de opwellende traan het gevoel van verloren dwalend langs de stilte als een voorjaarsvlinder vliegend in het rond over…