Alle inzendingen over zonlicht

1372 resultaten.

Sorteren op:

Wisselende stemming

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.169
Staalblauwe lucht Een nieuwe dag Een diepe zucht Vochtig klamme ochtend Diep in mijn longen Kijkend naar boven Zonlicht afgedwongen Liefde opent mijn hart Laat energie stromen Jij, die naar me lacht Hoor het zacht geruis in bomen Gisteren was iedereen tegen me Alles was een sleur Dingen gingen verkeerd Ik had gewoon een rothumeur…
Arbro8 augustus 2005Lees meer >

Zomerkind

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.442
D’r lokken lijken vlamgevlochten vuren fel likkend in een windgeward omlaaien waarmee ze de glanzende blik verfraaien die gloeit in de diepte van haar azuren ik zie haar draden van ‘t zonlicht draaien en bloemen in wijde velden borduren uitbundig gevat in gouden gravuren wiens…

Branding

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 582
De branding rolt een fluwelen muur in golven van vierentwintig uur guur is het strand, eb trekt het open voorbije tijden zullen wegglijden gebeten door de tand der getijden rijden ze de stormen, ze waaien luid over wereldzeeën van noord naar zuid een flikkering in de mist, een belofte van knarsend bitterhelder zonlicht dat het land droogstoft…

toekomst tegemoet

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.141
Lange laan omzoomd door berken Zonlicht speelt spel met schaduwblad Silhouetten achter stammen wijken als ik kijk, omringen me, meer dan dat Waarom doorgaan? Geen antwoord Oneindig plein, schitterende straten, paarse heuvels, witte wolkenluchten maar de zon - heeft hij me verlaten?…

Vroeger is een huis

netgedicht
4.8 met 40 stemmen aantal keer bekeken 851
Vroeger is een huis waar ik later wakker wordt gefilterd zonlicht laat kleine stofjes dansen in kleuren van glas... en ik voel mij weer thuis een zachte bries van herinnering blaast nieuw leven in de leegte waar ik woorden vind uit de tijd van het kind in de tuin...…

De naakte kluizenaar

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 595
Schroeivlekken in zijn gedachten onomwonden weerzinwekkend tot groot verdriet van Zijn-Moeder-in-de-Spiegel Aan weerskanten bouwt hij een muur van takken en bladeren, takken en bladeren, tot ver uit het zicht Het zonlicht van zijn tong sprak duizend talen en duurde voort, totdat zijn geest getekend werd, totdat zijn geest geketend werd…

Boven het land

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 457
Opgenomen rustgevoel met gesloten ogen of lichte veders mijn hersenen masseren roep het zelfs soms op en kan waarderen hoe heerlijk alles is in liefde te geloven het groen nog groener is als ik zou wensen bloemen zien te kleuren in hun kleur zwemen dennen in het bos hun zachte geur de paden dragen zonlicht zonder mensen als ik mij laat…

SMULLEND ZIEN

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 601
Een kind zoekt bevroren zonlicht loopt door het koude berkenbos takken twijgen hangen vol rijp de kleine genieter aanschouwt het haarfijne glanzende wit herinnert zich zijn onlangs ervaren dromen versnipperde spookkleden bedekt met blank spinrag hun griezelslot ontvlucht toeven onderdanig in dit nieuwe woud van suikergoed en klevend…
Han Messie24 oktober 2011Lees meer >

GELE LIS

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
Binnen de groene rij aan de waterkant glanst overal samengedrongen zonlicht, versnipperd, luchtig verspreid, _ en verlicht de statige riet- en grashalmenstand. De bloem toont haar helle kleur als stille brand, heeft tevens sierlijk irisaangezicht. Zij vouwt zich open, brengt, naar buiten gericht, kleine onsterfelijke kunst tot stand.…

Ontstegen lente

poëzie
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.225
In zonlicht juicht de breed-gezwollen stroom. Nu zijn der mensen ogen blij en vroom Bij 't voelen van een lieflijker getij. De zuiderzoelte kust de leden loom. O, zaligheid van de avond, als gevlei Van rozengeur geloven in ons lei Aan de eeuwge schoonheid van een liefdedroom. O, wrede lente, o, zware kruisiging!…

Auschwitz

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 889
Donkere wolken behoeden het mooie zonlicht van verwonding. Druppels belanden op de grond en verstoppen zich gauw. Hier is alles vernietigd en verlaten, slechts een erfenis van het onmenselijke.…
Frenk29 april 2012Lees meer >

Als ik toch moet gaan…

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.090
Mocht de hemel en de aarde, in mijn nabijheid toch vergaan, mag je vragen wat ik heb misdaan, sta me toe nog een keer van je lusten te proeven, dan kom ik voorgoed naast je in het naakte zonlicht staan.…
Pama12 februari 2013Lees meer >

Gekromde tijd

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
door de smalste opening waardoor het oudste zonlicht schijnt, hoe kwam ik daar terecht en wie ben ik om de goden te interpreteren?…
Pama28 februari 2014Lees meer >

Protobestaan

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 438
binnendrijvende bewolking net nu het feest leek te beginnen er waren al mensen voor ik binnenkwam van buiten, elders en onderweg alomtegenwoordig koekoeksjong stamgast de barkruk stel je voor dat je ontwaakt uit nachtbraken, winterslaap alleen en zonder geheugen op tafel liggen nog rafels van samenhang, ofschoon zonlicht lijkt te…
Iniduo27 april 2015Lees meer >

LIGGEN IN DE ZON

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 8.614
Ik hoor het licht het zonlicht pizzicato de warmte spreekt weer tegen mijn gezicht ik lig weer dat gaat zo maar niet dat gaat zo ik lig weer monomaan weer monodwaas van licht Ik lig languit lig in mijn huid te zingen lig zacht te zingen antwoord op het licht lig dwaas zo dwaas niet buiten mensen dingen te zingen van het licht dat om en op mij…

was de hel ontstegen

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 501
ik heb een paradijs gedroomd jij was de hel ontstegen we zochten heel voorzichtig in elkaar naar nieuwe wegen het groeide in ons allebei gaf zonlicht aan de dagen maakte teksten in ons vrij door blikken vol met vragen we gaven schoonheid aan elkaar in het versieren van de uren de fundamenten waren klaar alleen het mocht niet langer duren…

Wanneer mijn moeder zomer werd

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 809
mijn moeder bestond uit seizoenen alleen in de zomer had ik haar lief dan was zij lichter dan de wind vrolijk als een kind rennend op blote voeten in de herfst was zij vallend blad dan raapte ik haar op en sloeg de aarde van haar schouders dekte haar toe in het grote bed tijdens winterdagen sliep zij maan en zonlicht gingen aan haar…
Dianah11 oktober 2015Lees meer >

Het mysterie van het leven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 461
Het straalt als het zonlicht, maar kan slechts bestaan als het ontsluiert wat in de weg kan staan.…

Onzichtbare vriendinnetje

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 524
Een zomerochtend toen mijn werkelijkheid verzuimde onder het felle zonlicht van een verdwaalde stad liep ik hand en hand met haar, mijn onzichtbare vriendinnetje alsof we slechts in een droom uit het verleden bestonden touwtje springend door het leven we babbelden met elkaar over onbelangrijke dingen zongen samen een vreugdevol liedje een…

Dageraad

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 591
Het is een nieuw begin waar de merel mij ontwaakt tijdens het blauwe uur en het eerste zonlicht mijn netvlies raakt. De kille nachten voorbij dat de open haard zacht uitdooft om de dag te duiden met geur van vers gebakken brood.…

gerotzooi in verschoten bloot

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 625
stapelen groen strandtenten en oliegeuren gerotzooi in verschoten bloot een vette zoen de goot trillend asfalt dampt van hitte zweet vergeurt in warme wind de koele rust van donker binnen kabbelt door in passieloze zinnen de wereld plat geen lust weer te beginnen het eindeloos zijn van zo'n dag waarin minuten uren duren zonlicht…

In het oog (4)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 415
Door deze ogen bezien is in het windloze oog toch niets zonder beweging, zonlicht warmt het water, dat opstijgt, onzichtbaar uitdijdt door de lucht te vullen. Mijn adem wordt bevochtigd en beroert de wilde woorden, spelend als dolfijnen voor de boeg.…
John Loopstra14 februari 2020Lees meer >

ons kind is nu een vondeling

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 751
ik heb een paradijs gedroomd jij was de hel ontstegen we zochten heel voorzichtig in elkaar naar nieuwe wegen het groeide in ons allebei gaf zonlicht aan de dagen het maakte teksten vrij door blikken vol met vragen we gaven schoonheid aan elkaar in het versieren van de uren de fundamenten waren klaar alleen het mocht niet langer duren…
wil melker4 januari 2006Lees meer >

ons kind is nu een vondeling

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 739
ik heb een paradijs gedroomd jij was de hel ontstegen we zochten heel voorzichtig in elkaar naar nieuwe wegen het groeide in ons allebei gaf zonlicht aan de dagen het maakte teksten in ons vrij door blikken vol met vragen we gaven schoonheid aan elkaar in het versieren van de uren de fundamenten waren klaar alleen het mocht niet langer…

het verborgene in plooien

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 849
ik zag je bergen kleurig landschap glooien je rots onzichtbaar in ver perspectief ik voelde het verborgene in plooien maar had het zonlicht en je geuren lief ik zag je water vallen langs de breuken het zwart van de ravijnen donker diep golven moesten vaak een uitweg beuken als jouw rivier haar stroomgebied verliet je passie moest ik los…

wit

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 462
vuisten wit zijn gevangen geesten in een web van rokerige mist wit is het gelaat dat in de ijle verte staart wit is het lege doek dat wacht op beelden en pigmenten wit de gierende storm jakkerend over het verloren land wit en helder was je traan toen jij je gewonnen gaf wit was jij in wit gebroken tijd wit was het zonlicht…

Moed

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 470
Moed Hier is de aarde op zijn naaktst zandhuid vol poriën en puisten waarop scherven zonlicht glinsteren tussen gestolde golven. Over de dijk geklommen stilstaan aan de rand van je verlangen naar doorwaadbare nieuwe wegen. Bang voor de monsters uit de diepte die met hun slurpgeluiden aan heel je wezen trekken.…

Leeg

netgedicht
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.364
-Het zonlicht dwarrelt schuw door de kamer De schaduw die schuchter volgt- Zijn huis is leeg zijn wereld is zijn huis Zijn gedachten zijn rommelig als de kamers (Vazen in de keuken kuchen neerslachtig stof) (Kinderlaarzen dromen water en weten niet meer of ze lekken) (Een deuntje tracht met dof geluid voorbije sferen te behouden…
Jeroen Zwaal22 augustus 2002Lees meer >

nog altijd

netgedicht
3.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.304
warmte van je dijen dan denk ik dat je wachtend naast me ligt proef stil je lippen met m’n ogen dicht het slanke zachte lijf dat vroeg om vrijen en weer voel ik de streling van je handen de vingertoppen over borst en buik de zoete zwoele geur die ik nog ruik de lusten die ons teder overmanden waren ook mijn dagen maar als nachten doch zonlicht…

Wereld Alzheimer Dag

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 753
Alsof de mist om mij heen niet weg wil trekken sta jij volop in het zonlicht Ik voel onze liefde en zie je vragend kijken Het blijft onbedoeld stil Al die mensen met verschillende gezichten Al die vragen, ik weet geen antwoord Mijn boosheid overvalt je Het gaat niet meer zoals ik wil Als de avond valt bij dageraad vergeet mij dan niet,…
Erna Kagenaar21 september 2023Lees meer >