1372 resultaten.
Wisselende stemming
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.169 Staalblauwe lucht
Een nieuwe dag
Een diepe zucht
Vochtig klamme ochtend
Diep in mijn longen
Kijkend naar boven
Zonlicht afgedwongen
Liefde opent mijn hart
Laat energie stromen
Jij, die naar me lacht
Hoor het zacht geruis in bomen
Gisteren was iedereen tegen me
Alles was een sleur
Dingen gingen verkeerd
Ik had gewoon een rothumeur…
Zomerkind
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.442 D’r lokken lijken vlamgevlochten vuren
fel likkend in een windgeward omlaaien
waarmee ze de glanzende blik verfraaien
die gloeit in de diepte van haar azuren
ik zie haar draden van ‘t zonlicht draaien
en bloemen in wijde velden borduren
uitbundig gevat in gouden gravuren
wiens…
Branding
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
582 De branding rolt
een fluwelen muur
in golven van vierentwintig uur
guur is het strand, eb trekt het open
voorbije tijden zullen wegglijden
gebeten door de tand der getijden
rijden ze de stormen, ze waaien luid
over wereldzeeën van noord naar zuid
een flikkering in de mist, een belofte
van knarsend bitterhelder zonlicht
dat het land droogstoft…
toekomst tegemoet
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.141 Lange laan omzoomd door berken
Zonlicht speelt spel met schaduwblad
Silhouetten achter stammen wijken
als ik kijk, omringen me, meer dan dat
Waarom doorgaan? Geen antwoord
Oneindig plein, schitterende straten,
paarse heuvels, witte wolkenluchten
maar de zon - heeft hij me verlaten?…
Vroeger is een huis
netgedicht
4.8 met 40 stemmen
851 Vroeger
is een huis
waar ik later
wakker wordt
gefilterd zonlicht
laat kleine stofjes
dansen in kleuren
van glas...
en ik voel mij
weer thuis
een zachte bries
van herinnering
blaast nieuw leven
in de leegte
waar ik woorden vind
uit de tijd
van het kind
in de tuin...…
De naakte kluizenaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
595 Schroeivlekken in zijn gedachten
onomwonden weerzinwekkend
tot groot verdriet van
Zijn-Moeder-in-de-Spiegel
Aan weerskanten bouwt hij een muur
van takken en bladeren,
takken en bladeren,
tot ver uit het zicht
Het zonlicht van zijn tong
sprak duizend talen
en duurde voort,
totdat zijn geest getekend werd,
totdat zijn geest geketend werd…
Boven het land
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
457 Opgenomen rustgevoel met gesloten ogen
of lichte veders mijn hersenen masseren
roep het zelfs soms op en kan waarderen
hoe heerlijk alles is in liefde te geloven
het groen nog groener is als ik zou wensen
bloemen zien te kleuren in hun kleur
zwemen dennen in het bos hun zachte geur
de paden dragen zonlicht zonder mensen
als ik mij laat…
SMULLEND ZIEN
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
601 Een kind zoekt bevroren zonlicht
loopt door het koude berkenbos
takken twijgen hangen vol rijp
de kleine genieter aanschouwt
het haarfijne glanzende wit
herinnert zich
zijn onlangs ervaren dromen
versnipperde spookkleden
bedekt met blank spinrag
hun griezelslot ontvlucht
toeven onderdanig
in dit nieuwe woud
van suikergoed en klevend…
GELE LIS
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 Binnen de groene rij aan de waterkant
glanst overal samengedrongen zonlicht,
versnipperd, luchtig verspreid, _ en verlicht
de statige riet- en grashalmenstand.
De bloem toont haar helle kleur als stille brand,
heeft tevens sierlijk irisaangezicht.
Zij vouwt zich open, brengt, naar buiten gericht,
kleine onsterfelijke kunst tot stand.…
Ontstegen lente
poëzie
1.8 met 6 stemmen
1.225 In zonlicht juicht de breed-gezwollen stroom.
Nu zijn der mensen ogen blij en vroom
Bij 't voelen van een lieflijker getij.
De zuiderzoelte kust de leden loom.
O, zaligheid van de avond, als gevlei
Van rozengeur geloven in ons lei
Aan de eeuwge schoonheid van een liefdedroom.
O, wrede lente, o, zware kruisiging!…
Auschwitz
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
889 Donkere wolken behoeden het mooie zonlicht van verwonding. Druppels belanden op de grond en verstoppen zich gauw.
Hier is alles vernietigd en verlaten, slechts een erfenis van het onmenselijke.…
Als ik toch moet gaan…
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.090 Mocht de hemel en de aarde, in
mijn nabijheid toch vergaan, mag
je vragen wat ik heb misdaan, sta
me toe nog een keer van je lusten
te proeven, dan kom ik voorgoed
naast je in het naakte zonlicht staan.…
Gekromde tijd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
535 door de smalste opening waardoor het oudste
zonlicht schijnt, hoe kwam ik daar terecht en
wie ben ik om de goden te interpreteren?…
Protobestaan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
438 binnendrijvende bewolking
net nu het feest leek te beginnen
er waren al mensen voor ik binnenkwam
van buiten, elders en onderweg
alomtegenwoordig
koekoeksjong
stamgast
de barkruk
stel je voor dat je ontwaakt
uit nachtbraken, winterslaap
alleen en zonder geheugen
op tafel liggen nog rafels
van samenhang, ofschoon
zonlicht lijkt te…
LIGGEN IN DE ZON
gedicht
3.3 met 3 stemmen
8.614 Ik hoor het licht het zonlicht pizzicato
de warmte spreekt weer tegen mijn gezicht
ik lig weer dat gaat zo maar niet dat gaat zo
ik lig weer monomaan weer monodwaas van licht
Ik lig languit lig in mijn huid te zingen
lig zacht te zingen antwoord op het licht
lig dwaas zo dwaas niet buiten mensen dingen
te zingen van het licht dat om en op mij…
was de hel ontstegen
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
501 ik heb een paradijs gedroomd
jij was de hel ontstegen
we zochten heel voorzichtig
in elkaar naar nieuwe wegen
het groeide in ons allebei
gaf zonlicht aan de dagen
maakte teksten in ons vrij
door blikken vol met vragen
we gaven schoonheid aan elkaar
in het versieren van de uren
de fundamenten waren klaar
alleen het mocht niet langer duren…
Wanneer mijn moeder zomer werd
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
809 mijn moeder bestond uit seizoenen
alleen in de zomer had ik haar lief
dan was zij lichter dan de wind
vrolijk als een kind
rennend op blote voeten
in de herfst was zij vallend blad
dan raapte ik haar op
en sloeg de aarde van haar schouders
dekte haar toe in het grote bed
tijdens winterdagen sliep zij
maan en zonlicht gingen aan haar…
Het mysterie van het leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Het straalt
als het zonlicht, maar kan slechts
bestaan als het ontsluiert wat in
de weg kan staan.…
Onzichtbare vriendinnetje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Een zomerochtend toen mijn werkelijkheid verzuimde
onder het felle zonlicht van een verdwaalde stad
liep ik hand en hand met haar, mijn onzichtbare vriendinnetje
alsof we slechts in een droom uit het verleden bestonden
touwtje springend door het leven
we babbelden met elkaar over onbelangrijke dingen
zongen samen een vreugdevol liedje
een…
Dageraad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
591 Het is een nieuw begin
waar de merel mij ontwaakt
tijdens het blauwe uur
en het eerste zonlicht mijn netvlies raakt.
De kille nachten voorbij
dat de open haard zacht uitdooft
om de dag te duiden
met geur van vers gebakken brood.…
gerotzooi in verschoten bloot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
625 stapelen groen
strandtenten
en oliegeuren
gerotzooi in
verschoten bloot
een vette zoen
de goot
trillend asfalt
dampt van hitte
zweet vergeurt
in warme wind
de koele rust
van donker binnen
kabbelt door in
passieloze zinnen
de wereld plat
geen lust
weer te beginnen
het eindeloos zijn
van zo'n dag
waarin minuten
uren duren
zonlicht…
In het oog (4)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Door deze ogen bezien
is in het windloze oog
toch niets zonder beweging,
zonlicht warmt het water,
dat opstijgt, onzichtbaar uitdijdt
door de lucht te vullen.
Mijn adem wordt bevochtigd
en beroert de wilde woorden,
spelend als dolfijnen voor de boeg.…
ons kind is nu een vondeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
751 ik heb een paradijs gedroomd
jij was de hel ontstegen
we zochten heel voorzichtig
in elkaar naar nieuwe wegen
het groeide in ons allebei
gaf zonlicht aan de dagen
het maakte teksten vrij
door blikken vol met vragen
we gaven schoonheid aan elkaar
in het versieren van de uren
de fundamenten waren klaar
alleen het mocht niet langer duren…
ons kind is nu een vondeling
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
739 ik heb een paradijs gedroomd
jij was de hel ontstegen
we zochten heel voorzichtig
in elkaar naar nieuwe wegen
het groeide in ons allebei
gaf zonlicht aan de dagen
het maakte teksten in ons vrij
door blikken vol met vragen
we gaven schoonheid aan elkaar
in het versieren van de uren
de fundamenten waren klaar
alleen het mocht niet langer…
het verborgene in plooien
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
849 ik zag je bergen kleurig landschap glooien
je rots onzichtbaar in ver perspectief
ik voelde het verborgene in plooien
maar had het zonlicht en je geuren lief
ik zag je water vallen langs de breuken
het zwart van de ravijnen donker diep
golven moesten vaak een uitweg beuken
als jouw rivier haar stroomgebied verliet
je passie moest ik los…
wit
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
462 vuisten
wit zijn gevangen geesten
in een web van rokerige mist
wit is het gelaat
dat in de ijle verte staart
wit is het lege doek dat
wacht op beelden en pigmenten
wit de gierende storm
jakkerend over het verloren land
wit en helder was je traan
toen jij je gewonnen gaf
wit was jij
in wit gebroken tijd
wit was het zonlicht…
Moed
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
470 Moed
Hier is de aarde op zijn naaktst
zandhuid vol poriën en puisten
waarop scherven zonlicht glinsteren
tussen gestolde golven.
Over de dijk geklommen
stilstaan aan de rand
van je verlangen naar
doorwaadbare nieuwe wegen.
Bang voor de monsters uit de diepte
die met hun slurpgeluiden
aan heel je wezen trekken.…
Leeg
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.364 -Het zonlicht dwarrelt schuw door de kamer
De schaduw die schuchter volgt-
Zijn huis is leeg
zijn wereld is zijn huis
Zijn gedachten zijn rommelig
als de kamers
(Vazen in de keuken kuchen
neerslachtig stof)
(Kinderlaarzen dromen water
en weten niet meer of ze lekken)
(Een deuntje tracht met dof geluid
voorbije sferen te behouden…
nog altijd
netgedicht
3.2 met 23 stemmen
2.304 warmte van je dijen
dan denk ik dat je wachtend naast me ligt
proef stil je lippen met m’n ogen dicht
het slanke zachte lijf dat vroeg om vrijen
en weer voel ik de streling van je handen
de vingertoppen over borst en buik
de zoete zwoele geur die ik nog ruik
de lusten die ons teder overmanden
waren ook mijn dagen maar als nachten
doch zonlicht…
Wereld Alzheimer Dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
753 Alsof de mist om mij heen niet weg wil trekken
sta jij volop in het zonlicht
Ik voel onze liefde en zie je vragend kijken
Het blijft onbedoeld stil
Al die mensen met verschillende gezichten
Al die vragen, ik weet geen antwoord
Mijn boosheid overvalt je
Het gaat niet meer zoals ik wil
Als de avond valt bij dageraad
vergeet mij dan niet,…