3120 resultaten.
vertigo
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
672 zonder aanwijzing of bericht heb je
het vertrouwde zelfgebouwde nest verlaten
ik wacht, verstoken van je tederheid
hoe ver ben je gevlogen?
vastgeketend in een hoofd met dons
en een kapstok vol herinnering
vlieg je door een heg met doornen
je laatste pak zo linnengrauw - de schering
los van inslag - en aderen als rood koraal
het hoofd nog…
plegen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
757 op het moment dat het ongeluk even
om de hoek woont om uit te rusten
of misschien naar een ander werelddeel
vertrokken is om genadeloos toe te slaan
besluiten wij het schamele geluk eerlijk
te delen, samen op te stijgen naar
het eenzaam niemandsland, eerzaam
in vertrouwen en zonder spijt
te vliegen met een brevet van onvermogen
in de hand…
Lek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
416 "Zeg leden van de Staten Generaal
Ik weiger om hier voor Piet Snot te zitten
Terwijl u denkt: 'Ja boeien!', of gaat pitten
Ik vraag het voor de allerlaatste maal
Uw koning zegt dat niemand hier vertrekt
Voordat ik weet wie of er heeft gelekt!"…
Fatsoen kost niks, maar is helaas ook niet te koop
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
837 Samen met haar zoon zit zij in de trein, als er nog een passagier
instapt, zoekend naar een zitplaats, een klein rukje aan een riem,
aan het einde van de halsband een hond in speciaal tuig.
Zoon vraagt: mamma is die meneer blind kan hij niks zien?
Heeft hij daarom die stok en hond misschien?
Mamma zegt lichtelijk verlegen, ja joh stil nou…
droom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
676 smelt wapentuig om
en maak er glijbanen van
voor de kinderen
[senryu]…
Wakkere Nederlander (13)
snelsonnet
4.8 met 4 stemmen
762 De Turkse invloed in ons land is groot
We nemen argeloos zomaar een hap
van lams-of schapenvlees: kebab
Doe dat niet meer, eet toch een varkenspoot!
O Nederlanders, word toch eind’lijk wakker
Ik zag al halve maantjes bij de bakker!…
de paddenstoel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
745 ze zeggen dat je ze zo kan eten
de zachte zwammen uit het bos
ik geef toe, ik zou ’t niet weten
pluk je verkeerd, ben je de klos
wat zijn ze mooi van vorm en kleur
in miljoenen variaties
en dan die toch aparte geur
in ontelbare gradaties
onzichtbaar trekken ze in ’t bos
geruisloos en doordacht hun sporen
slim verscholen onder blad en…
De praatpaal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
757 Geen gele staanders meer tussen het groen.
Pech onderweg? Bel mobiel of app.
Dan komt er hulp voor onder de klep.
De praatpaal gaat deze zomer met pensioen.
Ach zei een wegenwachter, niets verloren
Er blijven problemen tussen de oren.…
Toen de taal nog mens was
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
765 Toen de taal nog mens was,
Klanken werden aangeblazen
Door adem die uit de diepten
Van een levend lichaam werd
Voortgebracht,
Er woorden werden gesproken
Met toon en klank en kleur -
Toen het leven nog mens was
En ogen zagen wat er gebeurde
Was er een taal met
Reuk en smaak en geur,
Was ze onvergelijkbaar
Met die van vandaag…
De druilerige dag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
687 Een mens zou in 'n dip gaan zitten, bij een druilerige donkere dag,
een mens zou een depressie oplopen, bij 't zien van zoveel ellende.
Een mens zou, zo zwaarmoedig worden, dat er geen grein hoop meer
voorhanden was, echter:
Vandaag is het somber, donker en nat bovendien, maar is een ding zeker:
Morgen laat op zeker, de zon zich weer zien!
Dan…
de geur van schemering
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
803 ineengedoken
en weer maakt zij zich gereed
om als herinnering
te leven
ontvormd door
het onzichtbare van
het hart
en een schrijnende leegte
gebruikt als gemis
van ontklede ogen en
sidderkrijt over
klare huid
ze weet, haar
geur is vreemd
en haar lijf
slechts
bruikbaar
in donkere oksels
en als voedsel
voor
de nacht
enkel…
Dodijnendom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 DODIJNENDOM
Tussen verschoning en overjas
de gepoederde hoop, de dracht,
de klokkende buik, de lebbige lach.
Achter de hand. Psalmen en gesnik.
Er is een pak voor ieder leven.
Plunje. Boel. Paradekleed. Ieder
is gelijk de ander andersom
in hem gekleed. Rokend. Leppend
of onthoudend. De mens is zijn bef,
zijn lus, zijn trens, zijn pat…
Ik weet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
482 Ik ken de boeken van de wijsheid
en de regels hoe te leven
zonder afgoden en toch bescheiden
ik weet:
een koning doet er toe, hij maakt
trots en onderdanig, hij zit
op een troon van geweld
ik weet: mislukking verdeelt
nationalisten in fanaten
en fantasten, hun bitterheid
likken ze achter muren
van verstokte…
Vrijgevochten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 In magere jaren verlangen
wij knechten op het land
naar een gunstig teken
om terug te keren
naar een vrij bestaan
en het is gekomen
Donder en duisternis
De hoge heren honen
Dat komt er dus van!
Ze laten ons gaan
zonder vee, wij lachen
hen vierkant uit en blijven
zogenaamd
We pakken stiekem in
gaan 's nachts het dorp door
vermoorden…
De nacht is voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Net op tijd, de orde is hersteld
maar het heeft me veel soldaten gekost
Wat een nacht, de mannen zijn uitgeput
ze hopen en verlangen dat het voorbij is
maar de dag breekt aan, nu
de koning en zijn aanvoerders nog
terechtstellen, tentoonstellen –
hij ziet er niet uit
in zijn dure kleren
met een schuin verband
als koningskroon om zijn hoofd…
Als die mensen groot en klein gedenken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 Hoe breekt ook jaren erna nog een bloem in knop
voelt zich nog steeds gebroken, van al het andere
wat bij gelukkig leven hoort te vaak nog verstoken.
Wat belichaamt toen en deze tijd, is en leeft er spijt.
Legt men nu deze nachtegalen het zwijgen weer op
hijst men op gezette dag nog echt wel de vlag in top.
Tranen welden vaak op deze dagen stom…
Over stromen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
543 Over stromen
Zelfs wanklank is op muziek gericht
leert de juiste tonen horen, zoals het
zou moeten zijn, volmaakt met barstjes
Jij hebt de bamboefluit aan jouw mond
gehecht, lippen gestulpt, ogen gesloten
de wind uit het zuiden laat zich beluisteren
Hoor het zingen van rivieren, die uitstromen
in zee, zoet en zout met zich laten mengen…
Medusa
gedicht
3.0 met 2 stemmen
1.953 Ze droeg een
sinaasappelnetje op haar kop
en had kromme benen.
Niet talig maar kraaiig – en
kras voor haar jeugd – was
ze het uitgelezen schaap
buiten de kudde. Wij niet, wij
blaatten en blaften
en probeerden te bijten.
Ach, die blik van haar… mene
tekel. Er was geen enkele
bedding, geen uitzicht op redding.
Ze was een dodo…
gebroken wit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
496 wit was de jurk
wit de vlag
wit was de woede
wit het licht, wit de zon
die het zicht ontnam
wit de handen in de zakken
wit de schilder
wit ook het doek
wachtend op pigmenten
wit de mistflarden, wit het gezicht
met haar verre blik
wit ook, de geesten, het huilen
van de storm die gebroken, zijns
gelijke niet vond.…
Oordeel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
511 Hoe staan de sterren
daar in de nachthemel boven
de stadsmuur en het geschreeuw
van de strijders op het plein?
Hier is het rustig, we vallen in slaap
maar mijn lief hoort de dolkmannen
komen en hij roept ons wakker: Nabij!
de overgave van de stad is nabij!
De Leeuw omhelst hem innig
voor de ruiters hem omsingelen
verminken en meenemen…
Uit Dromenland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
594 Berlijn ziet onze polder,
duin en riet
Per heden als hoogrisicogebied
Een vaccinatie-/test-/ herstelbewijs
Geldt als een vrijgeleide
voor een reis
bewuste passagier uit Gelderland
En omstreken, tenzij een Alpenland
Z'n einddoel is of Dolomietenland
Vanaf zes jaar - tenzij uit Dromenland…
Remington revisited
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 Kaarsrecht achter mijn schrijfmachine
komt zomaar het geratel van een dood
gewaande melodie tot leven
ik schrijf sneller dan God (of mens)
kan lezen
knipoog naar de letter V
een muffe geur van carbonpapier
doet het belletje rinkelen
de punt slaat gaten in mijn brein
en tien vingers
vergrijpen zich aan letters
die hamers samenknopen…
Wil Je De IJssel Namens Mij Omarmen?
snelsonnet
2.8 met 6 stemmen
913 “Wil je de IJssel namens mij omarmen?”,
Sprak Jan Terlouw laatst op de radio,
Het voelde als een onverwacht kado,
Waaraan heel Nederland zich kan verwarmen.
Als hulde aan de oud-politicus,
Hang ik een touwtje uit m’n brievenbus.…
Leven
gedicht
3.0 met 3 stemmen
2.402 Alle mensen die hebben bestaan
zijn vergeten op enkele na.
Ik vraag me af waarom
ze hebben geleefd en of het van belang
was voor henzelf dat ze hebben geleefd
maar dan toch om het leven zelf
voort te duwen tot meer bewustzijn.
Er zijn plaatsen op de wereld
waar de namen van de gestorvenen
zijn gegraveerd, in steen gehakt
om ze te kunnen…
spiegel in spiegel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
692 we zijn wie we altijd al waren
oud geworden kinderen
al zolang geen vijftien meer
maar keer de vingers op één hand
bewegend levend in herinnering
bladdert het huis heel langzaam af
binnen brandt het vuur
verwarmt zoekend de gedachten
woorden in vage trage bochten
namen worden aarzelend genoemd
geliefden die het brein verlaten
maar de…
Coenradamus
snelsonnet
2.8 met 6 stemmen
713 Dit kabinet zal over twee jaar vallen,
Maar wie wordt dan minister-president?
De opvolger is, denk ik, al bekend,
Het is één van die Bilderberg-vazallen.
Hij is in het geheim al opgeleid,
Dus Aboutaleb wint de stembusstrijd.…
Korte haiku's*
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
571 Kaartenhuis
van woorden
-onbewoonbaar.
Woningnood-
een naaktslak
glibbert zich een weg.
Doosje
met reserve sleutels
- geen deur past.
Een beha
hangt lusteloos
aan de waslijn.
Ei breekt
in nestwarmte
-donsveertjes.
Herfst-
het laatste blad
wil niet vallen.…
de dichter en de erudiet
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
695 Ziedende reflectie!
Schijnwerperlicht ontbloot hun denken:
de ene moet z'n kennis kwijt,
de ander zoekt naar eenvoud.
Hetgeen op voorhand niet rijmt.
Beiden beginnen hevig te vitten...
Blaségevoel, arrogantiekramp,
zelfdunk als een speer -
krijtwitte zwaveldamp kromt hun gezichten!
Kunstzinnige profielen die
vernielen en vernieuwen…
Spiegels van de tijd*
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
558 De tijd vliegt maar de dagen gaan traag en
dan ineens is er weer een jaar voorbij
dagen verschieten tot witte vlekken
hoe meer ik zie hoe minder ik geloof
Achter de dijken onder de hemel
huilen de wolven in de koude nacht
het ettert in de buik van de aarde
spiegels stijgen tegen de klippen op
Meestal is stlte beter dan woorden
stilte laat…
ALLARDSOOG
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 voor H.N. Werkman
we lopen het zandpad op
rechts de kale akker iets verder links
de steen met namen
een oude man met bloem vertelt hoe het was
die voorjaarsavond terwijl de vogels zongen
en de vijand schier verslagen
de tuin in milde geur
van appelbloesem en sering - weet hij nog
het grijze lood dat door de kleuren sneed
tien keer…