2332 resultaten.
Schemerfantasieën
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
409 Schemering sluit de dag af onder grijze wolken
waar mensen, onbegrepen door domme tijdelijkheid
dwaze schimmen van een stoute droom vertolken
nuancering van gisteren vormt nieuw decor
fraaie kleuren dansen op het innige refrein
in schemerfantasieën willen ze teder lieven
sierlijke vormen zorgen voor magische realiteit.…
Een zwart-witgeblokte kloof in verhard cement
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
90 Het bewustzijn gespleten,
tweemaal nu
En tweemaal gisteren, vannacht
Ik wachtte op het schaduwkind
Vertrapte stenen, wilde dingen
Geluiden van een schaterlach
Maar dan, een blinde spiegelwand
Die lijn bewoog oneindig
Moro deed mee, die schreeuwt en lacht:
De zon blijft eeuwig schijnen!
En ik,
ik denk aan jou vannacht…
De voeten van Elgar
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.906 Wulps gehuld in het maanlicht
flaneert de moeder aller kwaad
Ontneemt de zon haar alzicht
waar zij opnieuw ten onder gaat
De voeten van Elgar
schuifelen terloops
in zandbakken leeg
Hij dacht gisteren nog:
"amkoe meer later"
Nu speelt hij weer.…
Opschrift
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
2.029 Ik pak jou op
en bekijk je aan
alle kanten genageld
in de tijd spijker
je mijn ik vast
op vandaag
gisteren is nog
niet eens gekist
er zat rot in de
laatste plank
de deksel staat
nog op een kier
zodat mijn adem
nog even morgen
vangt en terwijl
respijt lucht geeft
en de kaarten al
uitgezocht waren
zegel ik haast
bewegingloos…
doorsnee
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
9 zometeen weet het licht zich
overschaduwd
sluiten deuren en luiken
is de kamer leeg
niemand luistert vanzelf
overal is gisteren
we houden ons op de vlakte
daar is aanwezigheid
achtergelaten in dit vertrek
op een plek op gepaste afstand
in een ruimte aan begrip voorbij
waaruit geen mens ontsnapt
waar ons leven doorheen snijdt…
ik vertelde
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
2.227 ik vertelde het de wolken en de wind
en de wind, ze huilde in mijn oren
en de wolken, ze traanden op mijn wangen
en ik, ik volgde het spoor naar gisteren
langs het water en bevroren bomen
met hun wortels tastend in de lucht
als armen zoekend naar de warmte
van de omhelzing kort geleden
door het tere witte waas
schilder ik verleden tijd…
In ijle vogelstemmen
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
711 zonder ophouden ga ik
elders wenen
dan in transparante luchten
die ik met open ogen
hellend verlies door de
gedoofde woorden van morgen
rusteloos en zonder einde
onder het drukkende puin
van gisteren
ga ik graven in elk geluid
dat de dood wekt
door drijvende kiezels
die ik radeloos gooi
naar alle tranen van
mijn vlakke eenzaamheid…
aan wal gedragen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
779 ik laat mijn vogels vrij
gisteren en vandaag
onbeweeglijk zwart
in diepte, zee en velden
schaduwen verliezen naakt
de oevers aan mijn zij
waar ik mijn stem laat spreken
ik kan nooit meer zijn
laat me daarom varen
naar uw spiegelken
van lichte dromen
waar gij me zuiver
laat rusten in
de cadans van
lieflijke woorden
---------…
Bestemming onbekend.
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
3.646 Onbereikbaar zijn de lippen
tot vergankelijkheid geplakt
de dood lijkt nu pas echt te leven
in tastbaar wit satijn verpakt
poedertjes hielpen gisteren niet
ze kleuren vandaag het gelaat
tot een vredig slapend gezicht
dat pijn en verdriet achterlaat
een laatste blik op de scheiding
gelegd door andermans`hand
vaarweltranen gedrenkt in linten…
Transeamus
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.152 Het bleke laken gaf
de dood een naam
kleine lijntjes
op jouw handen
kronkelden blauw
langs onbegrensde pijn
toen gisteren sprak
met twee monden
liet ik besef
achter mij
en bracht
morgen dichter
nu de storm is
gaan rusten
zijn falende adem
oude bomen laat staan
kun je zelfs die
niet meer verplanten…
twee rozen
netgedicht
3.8 met 39 stemmen
1.736 gisteren
geschreven
waren mijn handen
zacht en smal
nog meer in ‘t
zonlicht
liet ik een spoor achter
voor de nacht een twijfel
werd
en nog voor de sterren leden
aan slapeloosheid en
jij de dichter in
de duinen
was
je lijf en
ik daaronder
lazen bloemen
aanvaardden
eenzaamheid als
testament
misschien heeft
deze…
Losweken.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
543 Gisteren heb ik me van je losgeweekt in duizend doden,
vandaag drink ik uit eigen, zilte zee
Jouw smaak tilde me niet over kosmoszeeën
maar houdt me uit mijn slaap, en voert me nergens heen
Was het ooit zo bedoeld in de sterren,
die ogenblikken zijn zeldzaam nu, steeds minder op den duur
Je afdronk blijft puur, dat wel mijn schat,
maar…
los van leven
netgedicht
4.4 met 35 stemmen
1.604 alles begint nu van je los te raken
je gewaad, je bed, de kamer en je stede
elk moment moet je opnieuw bijkomen
in nieuwe verwarring worden afgemat
je wilt de samenhang hervinden
die je gisteren nog had
maar de dingen die je liefhad
zijn voorgoed vervluchtigd vervlogen tot as
je wordt buiten jezelf gedreven
los als de adem van een kind…
pleidooi voor een deukje
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
485 volmaaktheid bestaat niet
en laten we daar maar blij om zijn
blij met elk deukje of schrammetje
een ieder z'n eigen schadegevalletje
met het litteken als herinnering
aan een pijntje van gisteren
we lopen uiteindelijk allemaal
wel iets op een scheur breuk wond
of wellicht een gebroken hart
maar het geneest na verloop van tijd
en je…
Op sokken
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
760 veeg de bewijsstukken maar van tafel
en de kruimels onder het kleed
draai de klok maar terug naar gister
als of het er allemaal niet toe deed
hoe je haar hebt geslagen
viel ze pardoes op de grond
sneed haar gil door merg en been
alsof de wereld niet bestond
heb je ziedend het huis verlaten
ben je heel hard weggerend
haar snikkend achterlatend…
Een sjekkie achter z'n oor
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
680 gisteren zag ik de groene ogen
van mijn moeder weer, nog altijd
onbewogen achter glas
dat elk moment kon barsten
ze rook naar gekookte was
het moet maandag zijn geweest
vader keek naar haar gezicht, strak
als de lijnen op het bleekveld
moeder zei dat hij op moest schieten
werk gaat voor, kom, was uitwringen
haar wijzende vinger blind…
Gesloten boek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
706 Gister is nu, vandaag is nu, morgen is nu
slechts onderbroken door korte verhaaltjes
uit een onvoltooid maar lang verleden tijd
die zich blijven herhalen in het absolute nu
als krassen op een oude langspeelplaat
de bladzijden die ik nog graag
met haar zou willen lezen
zijn vastgeplakt en opgesloten
in haar onvoltooide levensboek
ik heb…
Een enigma is zij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
423 Gisteren waarde zij in de bergen rond
met haar kin gleed zij over richels
met haar neus kietelde ze de bomen
en elk oog volgde, voor zover mogelijk
beek en stroom naar hun oorsprong terug
Glimmend liet haar voorhoofd bijwijlen
de bergen in tweevoud aanwezig schijnen
en waar haar zwetend aangezicht
wat al te morsig was geweest
liet zij haar…
De tekening in mijn hoofd
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
515 waar zijn mijn handen
nee ik heb geen tijd
ben gisteren al je broer geweest
op het feest van glazen
vol vreemde ogen
die mijn handen willen
ik wilde gillen
want ik hoor daar niet
was te druk met andere zaken
een afspraak had ik
om binnen iets te maken
heb de tekening in mijn hoofd
maar het huis was verkeerd
vol familie en ballonnen…
Mijn boot
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
663 Gisteren kreeg ik weer een
waarschuwing voor een aanvaring,
maar ik kon het roer tijdig keren.
Terwijl ik nu vaar, hoor ik rustig
het kabbelen van het water.
De muziek van eb en vloed
volgt zijn ritme,
alsof er al die tijd
niets is gebeurd…
Elk moment opnieuw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 Voorbij de tijd,
voorbij gisteren en morgen,
leeft eeuwigheid.
LUISTER! aandachtig,
naar vogels die blijven zingen.
ZIE! met open ogen, hart en ziel,
hoe witte wolken blijven drijven.
GENIET! van het wonder van muziek.
Elk moment opnieuw.…
Ontwikkeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
585 Langzaam gaat het leven voorwaarts
Stap voor stap
over al dan niet gebaande paan
Wat gisteren nog nieuw was
Is reeds vandaag herinnering
En de vraag is waar wij morgen gaan
’t Leven is een trage ontwikkeling
Van vele eeuwen rij aan rij
Waarin geschiedenis wordt geschreven
En zoekt steeds naar de balans
Die ons uiteindelijk door hoger hand…
Maatstaf?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
456 Boven de doden staan, een
handreiking naar het eindig,
zoals ze vroeger leefden, zijn
de overlevenden van nu, hun
schaduw gisteren vergeten, we
dragen de baar naar eigen inzicht,
en zonder het te weten, schijnt
de zon in ieders draf, de dood
als maatstaf wordt gemeten, werd
voor diegene, die de waarheid denkt
te hebben geschreven,…
Koesteringen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 Vandaag is de plaats,
waar ik nadenk over gisteren en morgen.
Over gedachten die ik overweeg.
Over liefde die ik vind en zoek.
Over zorgen en verdriet.
Over illusies die ik koester.…
Onze zintuigen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
442 Denken dat gisteren en morgen
werkelijk bestaan.
Zintuigen weten wel beter.
Kennen alleen nu, vandaag!
Willen bewuste wegen gaan.…
schoonheid
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
469 gisteren keek ik
door het venster
naar jou
je glimlach was
niet voor mij
zoveel wist ik al
je lichaam bewoog
geheel en al op
een ritmisch ostinato
ik nam deel aan
een innig gesprek
met jouw dans
heen en weer
wiegde je lijf en
ik wiegde met je mee
het was niet erg
dat me je zag
noch hoorde
door die
toverspiegel…
DO SI SI LA SOL SI FA MI MI
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
635 Waar zijn stem vangt de cesuur
Op muzische vest
Tot gister regend glazuur.…
Cordoba
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
687 Op het torentje van de Mezquita kon je haast alles zien;
morsige toeristen, het mooie dal en bovendien
het hunkeren naar gisteren, het vervagen van de geest,
het droevige beseffen dat iets voor altijd is geweest.…
Post
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
469 Dan legt hij de pen even neer,
gaat languit liggen op zijn brits,
denkt aan de beschieting van gisteren,
god, wat was hij bang,
schrijft dan verder met vaste hand:
hier gaat alles gewoon zijn gang.…
Om jouw zwijgen te vertalen
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
737 Er is geen antwoord op de lethargie
die uit jouw schizofrene verveling straalt
in de verwarde melodie van het zwijgen
dappere nieuwsgierige Kolibrie
je bent op zoek naar verse nectar
in het diepe hart van een zoete bloem
jezelf als centrum van de wereld
in het schimmentheater van gisteren
door uitgewoonde droomavonturen
het dwangmatig…