12366 resultaten.
Comparing you to a summer's day
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
330 sooner or later eindigen
tussen zes planken en vervolgens verdwijnen
in het grote niets van het heelal...
Ik zou dáár maar eens over schrijven
in plaats van holle clichés debiteren
Dat lijkt me letterlijk en figuurlijk veel zinvoller en wijzer,
Summer's day!…
DE MENS
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
605 de ziel is niet mannelijk of vrouwelijk
de ziel verlangt alleen maar vrij te zijn
de ziel wil zoeken en begrijpen
ervaren en groeien
de ziel wil alleen maar oneindige schoonheid zien
het leven wil groeien en bloeien
maar leven kan ook niet zonder de dood
schoonheid kan niet zonder lelijkheid
het is niet meer dan een perspectief
het leven…
ASTRONOMIE
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
933 Die winteravond in de Achterhoek
keek ik met veel verwondering naar boven,
waar zonder lampen die de sterren doven,
de melkweg zich liet lezen als een boek.
Blik op oneindig. Ik viel in het niet
en zag de adem die mijn mond verliet.…
Serenade
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.231 de maan glijdt op de toppen
van mijn uitgestrekte vingers
naar een hoogtepunt bloost
zich geel de hemel in na
die rakelingse bevingering
en streelt de zwarte stilte
zon van de nacht maar zo
gehavend dat ze eeuwig ootjes
vormt van pijnlijke herinnering…
Lands-end
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
914 vandaag klom ik de hemel in
met rood gelakte tenen
liggend in het gras
gebonden door zwaartekracht
en wat niet al
oh, ooit
in deze blauwe droom
te kunnen stappen
de stilte in
en los te laten
wat mij aan de aarde bindt…
De Melkweg
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
1.709 Ik zit op een terras in de Provence
En over de heuvels en de Mont Ventoux
Spreidt de nacht zijn zwartfluwelen mantel
Waarvan de voering met duizend sterren is bezet,
Een lichtend lint van horizon tot einder.
Ik nestel mij diep in een mantelplooi
En zweef de Melkweg tegemoet.
"Wil je nog koffie?"
Vraagt zij die hier met mij verblijft.…
De maan
netgedicht
4.6 met 32 stemmen
2.131 een dronken man uit Koog aan de Zaan
keek omhoog en zag haar staan
een voorbijganger sprak hem aan
waarde heer ik zie u staan
schijnt daar de zon of toch de maan?
de tijd verglijdt in mijn bestaan
licht en donker zijn weggegaan
het licht in mijn geest is uitgegaan
de nacht is over ik moet weer gaan
vanmorgen scheen de zon dus nu de maan…
Niburu.
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
918 spinnend aan het wiel der tijden
wentelend in het dradenspel
lijnen met verzilverde zijden
flonkerend in een hemelse hel
draaiend in planeten banen
spugend met het draken vuur
centrum van je eigen manen
leegte kent geen levensduur
vlammend aan de aardse hemel
brenger van het nieuwe licht
schreeuwend in het hels gewemel
onweer donder…
Veilig ( bijna-dood ervaring )
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
699 Jij zult je geborgen en veilig
voelen...daarginds:
hoog in de hemel.
Er bestaat geen één God...
of verheerlijking van bepaalde profeten
martelaren, heiligen en asceten.
Het is fijn daar, zó fijn
als jij je ooit veilig en geborgen
hebt kunnen voelen:
bij iets of iemand op aarde,
tijdens die paar secondes,
het is roze, warm en vredig
je…
Droombaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 een werkloze man
uit tytjerksteradeel
overzag het geheel
en zag werken uit een heel
ander perspectief
hij schilderde de maan oranje
elke dag een stukje
zodat de zon altijd scheen
en was tevreden met het geheel
maar dacht toch was het nu maar geel
maar er is geen leven meer op aarde mogelijk
dan maar een baan op de maan
en was zo heel gelukkig…
Universum
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
887 Het hart gaat verder dan
enig etiket, hok of ziekte.
Het hart dat tikt, dat klopt
gaat verder dan enig medicijn:
ziekte en pillen zijn slechts hulpmiddelen
alles gaat
veel en veel verder
dan welk besef van de geest
dan de intelligentie van mensen
in de hersenen.
Het hart is uniek in zijn bestaan.
Het hart stopt pas
bij voleinding en voltooiing…
sterren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
577 een kind tekent
een poppetje
is ergens een
soort schrift
zo denken we
ook over vroegere
schriften
het begon met
uitbeelden
van een vogel
dus de vroege mens
had iets kinderlijks
zogenaamd
want vergis je niet
men voer al op de sterren
hoe intelligent moet je zijn
om regelmaat te zien in wat hemellichtjes
zou ik dat moeten…
Trotzdem
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
606 Zijn heelal gooide keer op keer woestijnen in een
brein, picknickplaatsen voor kruipende mammoeten
en versierde veldmuizen, tapdansende gorilla's.
Wat nou rare vogel?…
Als die mensen groot en klein gedenken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 Al weet ook ik niet of de zon en de maan het heelal heus
kunnen wenen, er gingen wereldwijd al te vele zo henen.
Wereldwijd schenk ik ze in het binnenste van ook mijn hart
als 't ware niet een stoel wel een troon als respect gewoon.…
Mijn Minnaar lonkt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Het lijkt wel of het
heelal zijn gal heeft uitgebraakt. Het heeft ook mij geraakt en
ontwapende mijn verweer. Dan wordt het licht. Maar mijn wereld is ontwricht.
Ik zie het wad. Ik zie de vaart. Zij waren daar altijd al, maar het is alsof
mijn hart ze voor het eerst ervaart. Wat is dit voor een magisch spel? Waren
zij daar werkelijk al?…
‘Ghazelen II’ (45-71)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
406 ik al lang niet meer aan heur haren // 48
nu Google de kleur van haar ogen kent
zal hen ze mogelijk beter omschrijven
en daar ook geen gevoelens bij hebben
waarin we waarheid zullen bespeuren // 52
de grond waarop wij dagelijks samenkomen
onder de wolkenlucht van gelijkwaardigheid
waar de wind flink door de verschillen waait
schonk ‘t heelal…
Gedachten
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.537 Hoe onstandvastig is 't heelal,
Met al het gene dat daar in is?
Steeds draait 't geluk en 't ongeval,
Vermits geen staat zo in 't begin is,
Gelijk ze in 't einde wezen zal.…
DE VERLATENE
poëzie
3.5 met 10 stemmen
4.157 Ik heb verlangd te lijden en mijn dagen
Met rouwend wenen om mijn leed vervuld;
Een gans heelal van weedom moet ik dragen,
Ik was een god van smarten die zich hult
In ’t rood gewaad van menselijke zonden
En ’t heerlijk hoofd met doornen heeft omwonden.…
VAARWEL
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.247 . -
Wat ware zonder 't Licht het bont Heelal?
Wat zijn der velden vrolijke geruchten
de wandelaar, indien hen zijne ziel
niet vatten en tot harmonieën kan smelten?
Wat is het Leven zonder Oorbeeld en
Poësis? O! ene onvolledigheid,
ene ijdelheid waarin de zielen kwijnen
verdord.…
AVOND-BESPIEGELING IN EEN BOS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.526 Ik zie, ik zie alree de grote morgen dagen,
Die moeite en kwelling uit de Schepping weg zal vagen,
De dood geeft zijnen roof, het graf zijn schatten weer,
En in het groot Heelal woont gene ellende meer.
God! zou bij dit verschiet mijn hart van vreugd niet zwellen?
Zou ik mijn noodlot hier niet juichend tegensnellen?…
VIJFENVEERTIG JAAR GETROUWD
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
3.910 met louter tegenwinden
duwden af en toe ons klein bootje uit zijn route
Samen konden wij het juiste spoor altijd vinden
om daarna nòg meer liefde te mogen begroeten
Vijfenveertig jaar terug ging ons bootje varen
en negentien zevenenzestig staken wij van wal
Dobberend weg van bedenkingen en bezwaren
onder een mooie maan en sterren in het heelal…
verlaten
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
598 soms is mijn aarde
niet groter dan twee voeten
en mijn hoofd het heelal
anderen zijn de schimmen
die onaantastbaar wroeten;
innerlijke duivels die de schaduw
in mij willen beminnen,
en al doende licht doen dimmen
dan heb ik weer echt weet
hoe naakt ik staar naar dromen;
en dat ik enkel door te sterven
bij jou, de onzichtbare
andere mens…
Mit
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
490 Wat kleur gepakt in de ruime tuin zo deugddoend, zon zo prachtig
Is het Heelal toch niet Machtig ook best heftig Krachtig?
Werd in een ergens duister verleden bespot ook gehoond
Voetnoot - geloof in een wonder - werd verworpen, niet geloond.…
METAMORFOSE VAN JAN JACOB KREDIET VAN DEN BOS; opdracht Week van de Poëzie!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
275 In mijn leven waren de metamorfoses niet van de lucht
ze vielen uit het heelal soms met 'Donner und Blitzen'
het veranderde heel veel uiterlijk van jong naar ouder
maar innerlijk bleef ik het kind, een kind van en bij mezelve
een kind van de schrik, verbazing en ontzetting, maar ook
van de liefste glimlach tot de meest gruwelijke afgrijselijke…
Klein heelal
gedicht
2.9 met 31 stemmen
13.450 Ik zocht me een plek in het Turkse bad
waar warme mist je huid bewasemt
en fibersterren van kleur verschieten
en steeg op met m'n gedachten
tot ik dacht dat ik niet meer dacht
en de aarde bleef hangen in haar baan
ver van m'n aangekleed bestaan zag ik
mensen verdwijnen waar ze kwamen
stof tussen de hemellichamen
De stoom trok weg in…
HET HEELAL VERVULT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 Door de golven heen
zie ik witte kruizen
glanzend spiegelen
zij vertellen van ontelbaren
die hun leven lieten
de geest gaven
om te stijgen
naar de lichten
die hen lokken
om ze te omsluiten
met de nooit aflaatbare
warmteenergie
die alle kwaad heeft afgelegd
waardoor de kracht en schoonheid
boventoon voeren
de aangekomenen rustten…
Het egocentrisch heelal
gedicht
5.0 met 3 stemmen
3.497 Zeggen wij woorden, gedichten.
bedoelen wij: mensen, gezichten.
Wij spreken
een dubbelel taal:
iedereen, allemaal,
eeuwigheid, overal,
betekenen: jij en ik,
ademval,
ogenblik.
-----------------------------------------
uit: 'Warmte een woonplaats', 1961.…
Een belvedère op het heelal
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.973 Het was een huis vol kleine confidenties.
De deuren stonden altijd op een kier:
ik kon de bibelots soms horen praten,
de glans van tafelzilver leek een teken.
Ook woonden ouders er nog ernstig in leven.
Ik durfde 's avonds niet te komen
waar slechts fantomen mochten wonen,
eendrachtig samenhokkend in de nok,
met schilferige stemmen in falset…
Zonder schoenen in het heelal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
540 Op blote voeten liep jij langs de kustlijn
met een dromerige blik naar de sterren.
stap voor stap als een model op de catwalk
was mijn vizier op jouw heupen gericht.
Jouw blote voeten onder wit satijnen jurk
de split gaf je benen bij elke stap de ruimte
waar je pirouettes in het spotlight cirkelde
om je euforie te etaleren in het maanlicht…
Onderweg naar Kamkatcha
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
669 Zonnewind kometenregen
meteorietenstorm sterrenslag
de oplichtende melkweg verhult
de zwarte bron van het heelal.
Blauwe boeg met witte linten
de boot doorklieft het water
een mes door de roomboter
aminozuren vetzuren schuim.
Röntgenbombardementen
ultravioletverschuivingen
vuurvaste infraroodstraling
radiogolven op windkracht 9.…