2600 resultaten.
Bohémien
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
481 Hij deed niet aan halfnaakte waderij
In parkvijvers van het noorderplantsoen
't Was ook geen losgeslagen dwalerij
In 't centrum van de knusse
oude stad
Waar allengs verder aan de horizon
De bouw steeds minder sprak tot de verbeelding
De kubussen van uniform beton
En polychroom glas, bij het oud station
Sinds mijn vertrek naar de rijzende…
Echo van eb
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
477 Grijze leegte slaapt
golven zwijgen in de nacht
sterren houden wacht
Alleen, zo eenzaam voel ik mij bij eb
waar de horizon zakt, verzonken in slapend zand.
De lucht weeft tranen in wolken van grijs
en ik kraak, ik wacht op mijn liefste, op een hand.
De horizon zakt, verzonken in slapend zand.…
Night and Day
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
274 Des nachts rust onvolmaaktheid in de dingen
silhouetten, schaduwen en schimmen
contouren vaag herkenbaar aan de kern
die neigen naar een einder, ongericht
voorbij aan horizon en helder licht
Maar overdag, in een kairosmoment
blindelings langs holle oude bomen
speurend in het nu van niets naar iets
scheert inzicht rakelings voor 't geestesoog…
Opmerkzaam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
290 Waarom zouden wij lopen door drukke straten
tussen massaas die niet kennen en niet zien
in doolhoven tussen huizen onbekende mensen
waar de adem je wordt afgesneden
waar geen kruimel horizon is te ontwaren
en de blauwe hemel wordt verduisterd door woontorens.…
Stilte voor de storm
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.591 De blauwe lucht
Een oase van rust
Een vogel zingt zijn prachtigste lied
Dat langs de wateren voorbijschiet
Onbezorgd
Vol goede moed
Leven in voorspoed
Maar dan opeens vanuit de horizon
Een zwarte lucht dient zich aan
Woeste golven doemen op vanuit het water
En vogels stoppen met het getater
Eén moment
Het omslagpunt is daar
Zijner…
Zeil maar weg
hartenkreet
4.3 met 28 stemmen
3.019 Zeil maar weg
de wijde wereld in
Laat al het oude achter
dit is een nieuw begin
Zeil maar weg
leef je eigen leven
Wees zo vrij als de vogel
die zich op de wind laat zweven
Zeil maar weg
de horizon tegemoet
Kijk niet achterom
wat voor je ligt is goed
Zeil nu dus maar weg
over de azuurblauwe zee
Ik zal je enorm missen
maar in mijn…
De vissen vliegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 De grote zee
schuimt onstuimig
De schepen worstelen
zich er doorheen, duiken
steeds weer op uit de golven
op weg naar de haven
die het wilde water temt
De vissen vliegen
uit de handen van de schippers
snel aan wal, tot hoge stapels
onder de bruinrode hemel
van de ondergaande zon
en de schepen veren op
Aan de donkere horizon
droomt…
Pijn van het water
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.222 De horizon vervaagt de dreiging
op de woeste zee van gezichten
het bespringt mij
en beklemt mij
de noeste tree naar de gerichten
over het gelaat dat voorbij ging
Steeds als ik bijna kolkend omkom
doemt daar het laatste silhouet
van schuimend wit
en schamper wit
het vers opengevouwen bankbiljet
betaalt mijn geknakte ouderdom
Martelend…
IK GROET DE STERREN...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.652 Achter de horizon
verdwenen
Een gouden zon,
mochten we
vandaag
weer even lenen...
De maan komt op
schijnt over't
donker van de aarde...
Ik schat de zon
en ook de maan
op juiste waarde...
Sterren, overdag
niet te ontwaren
De hemel bezaait,
ik kan het niet
verklaren...…
Witte rozen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.099 Verdriet verbleekt
door de kleur van een roos,
witgeschilderd door de horizon.…
Gaai
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
2.219 Tot over de horizon hing rust
van je slappe vleugels,
monotoon dood.…
Winterkind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
863 Het land een diepe kou
die donker wolken kwast
sneeuw en hagel rijpt
dwars op de horizon.
De mens een zwoegen
dat zucht onder het juk
van zonloze dagen lood
de verpulvering tot as.
De lente een leven
dat niemand nog kent
begraven is in grond
als gewapend beton.…
In krullend water
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
475 ik wist de zee
in krullend water
zag de kleuren later
het witte schuim
schreef keurig schuin
zijn regels op het zand
in grijsblauwe tinten
lijkt de hemel te blinken
aan een verre horizon
waar lucht en aarde
elkaar nevelig raken
licht regen helder op
donkert een zware bui
zijn schaduwstrepen in
het eindeloos ruime sop…
Stappenteller 2
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
685 Zij ontkent sinds kort niet meer
de drang naar het verkennen
en naar een ruime horizon
Waagt nu weer een zoektocht
naar verloren momenten
en een schaduw van geluk
De wind ruist de stemmen weg
die haar terugroepen
naar voorbije oorden
Zó moet zij de teller verzetten
en het verstand op nul
het zicht op oneindig
Naar de hoogte van de…
Dat herfstige
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
558 jij hebt
dat herfstige
in vale kleuren
de volle zomertinten
verschralen naar het grijs
intense van een verre horizon
je lach trotseert
de elementen en is
de lage zon al gepasseerd
je pas mist
het joyeuze voorzichtig
stappend op het nevelige pad
nog oogsten
lange schemeruren
de laatste kleur van het seizoen
maar winter kraakt…
Haar Ogen
hartenkreet
2.5 met 41 stemmen
1.937 Een bloeiende sinaasappelgaard
gloeiend in het oranje eerbetoon
overgebracht door de wolken
boven een veel te hoge horizon
Ergens daarachter een dansende Medusa
Vurige slangen, wijds uitgewaaierd,
hun veelstemmig gebed diep galmend
hun honger verzadigd of vergeten
Het blinkend schild blijft achter
op weg naar haar beeldentuin
ondanks de…
Vuurzee
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.243 De avond opent zich
met kruimels maanlicht
sterren als kastanjes
vallend uit alle bogen van de horizon.
Het vuur laat zich niet vangen
de nacht rust in haar handen
lilalinten strijken door de nacht
een onzichtbare schaduw houdt de wacht.
Daarachter ligt de wereld open.…
De middelmaat
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
495 weer heb ik geprobeerd
mijn horizon te verticaliseren
het is mij niet gelukt
droeg stenen aan voor babel
talen spraken vloeiend hun cement
op weg naar het ultiem moment
maar woorden braakten stilte uit
wij raakten onze hoogte kwijt
in een chaos die geen hemel kent
erosie heeft de klus geklaard
ambities kennen weer hun aardse plaats…
Dageraad
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
458 Eindeloze verten breken aan,
de trilling aan de horizon
bergt een keten van beloften,
elk een suizelend pijlschot ver
van zijn vervulling vandaan.
De wereld is van zijn dode schaal ontdaan
en sterrenvelden ruimen naar het westen:
de poort tussen het nu en het ooit
is in zijn eerste oorsprong opengegaan.…
Wolkenland
hartenkreet
4.6 met 55 stemmen
2.132 De ochtend ontwaakt
door nevelig licht ben ik aangeraakt
mijn blik is gericht op het wolkenland
waarachter ik mijn schepen verbrand
kleine deeltjes as,door de wind verjaagd,
stukjes verleden verdwijnen vertraagd,
tot zwarte stipjes... aan de horizon
als in een film die langzaam vervaagd nu
ik zie ze nog staan
maar kom ze denk ik nooit meer…
Voetstappen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
524 Voetstappen over het zand
hebben mij meegenomen
waar de horizon het water verbrandt
waar realiteit verandert in dromen
Voetstappen over het asfalt
dragen mij op handen
waar de nacht valt
en waar vogels landen
Voetstappen over het gras
observeren mijn gezicht
wonden die ze genas
en bundelt zij het licht
Voetstappen veren op
Blijven…
Emotieloos vragen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
527 Je duldde geen horizon
geen weg uit ’t verdriet
een glimlach of de zon
je zag ze beiden niet
je kwam bij me terug
in emotieloos vragen
het eten was bedorven
de rugzak niet te dragen
je kon niet tegen tegenslag
jouw moeder was gestorven
in een akelig zwart verleden
je hield niet van ’t heden
vond al mijn woorden laf
de strijd werd…
Hemels lijnenspel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
663 De ligstoel horizon gericht
ontspringt
het verticale
dat weerklank vindt
in een gedicht
waar mens en Schepper
elkaar kruisen.
Het licht
te fel om in te kijken
straalt warme gloed.
Een straaljager
doorbreekt
het hemels blauw met witte strepen.
Opeens verschijnt een tweede die hem kruist.
Heer
dit is geen toeval meer.…
In het laatste licht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
548 het feest van geboorte
vergeet de ongeziene schaduw
van het tijdelijk zijn
jeugd verkent zijn grenzen
voelt de pijn van het bestaan
zonder ooit besef te kunnen gaan
pas als licht en donker
keuzes gaan bepalen
komt de finale aan de horizon
ik heb de schaduw
in mijn handen
vol beschenen door de zon
nog breek ik er stukjes af
maar…
Herfst
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
485 De nacht stoot haar adem uit over het land
een mistig verlangen hangt in de lucht
de horizon glinstert in zwevend zilver
de dag druppelt binnen op het gras
in v verbinden zich de wilde ganzen
het seizoen toont zich in de vlucht
op het pad dansen vrije blaad’ren
in de armen van de vroege bries
overtuigend geluk maakt zich meester
in…
Mensen
hartenkreet
2.0 met 11 stemmen
1.867 En toch hoop ik dat ik ooit
een lichtpuntje aan de horizon zie
Ooit zal het misschien beter gaan
Ik hoop...
Dat het dan voor sorry en berouw niet te laat zal zijn...…
Op dobberend geklater
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
591 de zon speelt
spiegelt zich trots
in watergolven
zeilen tekenen de horizon
een windvlaag, een bewegen
het bootje gaat overstag
rode pompeblêden
sieren het blauw en wit
de Friese vlag
ik lach mijn zorgen
de vreugde tegemoet
net als de visser
die een goede vangst doet
nu is veel dichterbij
in dobberend geklater
geen pijn bij een…
een doodstille schelp
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
604 toen ik nog kind was
tilde ik de zee op
alles lag stil, alles was groots
de mooiste kleuren bogen hun rug
naar de overkant; daar ergens lag Engeland,
Ivanhoe en een leeuwenhart
ik sleepte rivieren mee, legde me neer
tussen kussentjes van duinen en koortsachtige
jongens
hoorde het klapwiekend lichaamgeklater
van de horizon, klaarwakkere…
reizen (2)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
559 het trage tikken van de klok
benadrukt statig de gestolde stilte
op zondagmiddag is mijn venster
op de wereld de doodse eindeloze
straat waarin zelfs de hond
zwijgt en slaapt
het hart kan de oppervlakte
niet bereiken om op de tong
te liggen
in deze onbeweeglijke uren
glijden mijn ogen voorbij
de horizon naar de eindeloze
sterrenregen…
"Es gibt !" naar Heidegger
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
551 Zoemende zoemer, zoemende bij
eeuwige zoener
van bloemen, geuren, kleuren
after likeuren
trillende, rillende wemelslag
elfen vlieger
in de vleugelslag
van ringende ringen
nachten van wachten
scheervlucht in gekraakt sonar
zoekspel van onaantastbaar
jagen naar een nieuwe horizon
zoemende zoenende bij, zo na-bij
zonder midzomernachtzoen…