4834 resultaten.
Nazorg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 wolkenbezwaar tot enkels gezakt
overgeleverd aan modderstromen
qua hellingshoek onberekenbaar
in termen van lichte lakschade
na hersenbreuk en luchtbrug,
hangt, pak 'm beet, op afstand
toch zomaar een straatlengte in
bomen van mentale ondersteuning
Of zeg ik nou iets raars?…
KOMST VAN LENTE....
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
673 Misschien
hoef ik me
geen weg te banen
Geen pad
of steeg
meer in te slaan
Om lente
met het blote oog
te zoeken
Misschien
komt lente
op m'n pad
Ontmoet ik haar
als ik langs
veld en akker dwaal
Van het seizoen
de taal
leer spreken.…
Nieuwe dag, liefste lach!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
526 Goeie morgen lieve dag
fijn dat ik er wezen mag
'k toon dus maar m'n liefste lach
voor jou, allernieuwste dag!
Dag, dag dag,
dag, dag, dag, dag
toon jij ook je liefste lach!…
Over bomen.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
590 In m'n dromen
staan veel bomen
staan er alleen, in rij
in hun lentetooi
Even mooi
in hun herfstgewaad
en naakt...
ontkleed in winters tij
Vervuld in zomer
overschaduwd terrassen
diepgroen
tot in de kruin
Ik ben blij
dat ik over bomen
ook vrijelijk
kan bomen.…
Brief...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
484 Mijn brief
je zult 'm
niet ontvangen
Bol staat ie
van verlangen
naar jou...
daar ver
van huis en haard
van eigen sponde
waarin liefde
een zich herhalend spel
van lijf en leden
Je woonadres
heb ik
-als de pest-gemeden
nu pás
zag ik
dat je was verhuisd.…
Romein
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 streed ik
voor ons legioen
Aan de grenzen
van het Romeinse Rijk
Novio Magum
mijn woonstede
Zo herkent u
mij, in tenue
uit 'n ver verleden
'de krijg', m'n leven, inkomen.…
Eendagsvlinders
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
586 al veel eerder maar ook later
hadden wij de illusie laten varen
we gingen de tijd stoppen, alle
rivieren verleggen, de zee bevloeien
onze gedachten herschikken
de schrijver leren brood bakken
het bleef bij machteloos rommelen
bij morrelen aan de machine
de eeuwigheid of het niets
maar wel de moeite waard…
Odysseus’ verhaal; voor de val
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
155 Ik wilde niet, echt niet, niet mijn Ithaka verlaten,
dus veinsde ik waanzinnigheid en ploegde met os
en ezel het strand om en zaaide zout.
Echter was het mijn grootvader, Palamedes, die mij
doorzag, – laat ik daar eens mee beginnen. Ik kon
zeker niet goed jagen: vraag het de broers van mijn
moeder, Antikleia, allen kinderen van Autolykos…
Odysseus’ verhaal; intermezzo
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
101 Er zijn al duizenden verhalen over mij verteld,
mijn daden in alle talen vertaald. Gekweld
door elke onwaarheid, die ik rusteloos aanhoorde,
wachtte ik eeuwenlang met deze antwoorden.
De werkelijkheid zoals ik die heb vormgegeven,
het bloed dat aan mijn handen is blijven kleven;
de schuld en schaamte die eeuwigdurend branden,
herinneringen…
Odysseus’ verhaal; na de val
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
77 Hoe ik als enige de boog spannen kon,
welke ik gekregen had van gastheer Eurytos
aan het hof van Mykene, zal ik nooit bekennen;
en waarom ik nimmer mijn doel miste,
- dat weten hedendaagse gamers inmiddels ook,
er bestaat zoiets als een ‘aim-assist’.
In mijn tijd bestonden de goden ook niet echt,
het was een manier om recht te spreken
over…
Odysseus’ verhaal; keer-op-keer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
3.142 Ik zal niet alle verhalen vol onwaarheden herhalen
of weerleggen, rechtzetten noch tegenspreken, die
door de eeuwen heen over mijn reis zijn verschenen.
Ik zou het firmament kunnen vullen met de uitbundigste
leugens, de meest vreemde verdraaiingen, de overtreffende
trappen van overdrijving en het buitenproportionele hopen
van mensen op…
Odysseus’ verhaal; valwind
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
477 Terug naar huis, terug naar Ithaka, naar onze vrouwen die
erop vertrouwden dat wij zouden wederkeren als mannen,
mannen met baarden en zwaarden, gesterkt in het strijden;
het diepe verdriet om het overlijden van onze makkers
in de hel van Troje, hadden wij allang overboord gegooid,
achter ons gelaten. Althans, dat dachten de achterblijvers…
Odysseus’ verhaal; Kalypso
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
92 Happend naar adem, spartelend als ik dat had gekund, lag ik
weerloos als een vis, ongewis, op het strand van een land dat,
na de zeven jaar die ik uiteindelijk ben gebleven, zomaar
van de wereldkaart lijkt te zijn verdwenen. Het moet zichzelf
met opzet verborgen hebben in een eenzaamste oneindigheid.
Ik zou mijn eigenheid zijn kwijtgeraakt…
Odysseus’ verhaal; op eigen bodem
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
727 Het waren de zwakkere broeders die achtergebleven waren,
toen wij manschappen voor het leger zochten, spaarden wij
de minder dappere, en misschien ook wel de minst knappe
knapen, om de vrouwen later niet in verleiding te brengen.
Mijn lang uitgestelde thuiskomst, de reis was tegen mijn zin in
eindeloos verlengd: men zou tranen plengen om de…
Festina lente; 7a. To-To (Het Bos 1)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Alsof het licht niet binnendringen wilde,
zo weinig was er te zien in het donkerste
midden van het meest uitgestrekte bos.
To-To bleef doorgaan, hem maakte niks
de tocht onmogelijk, geen plas of heuvel,
geen euvel dat hij niet te boven kwam.
Hij had alles nog op een rijtje, hij wist
het hele verhaal nog na te vertellen, én
de kleinste details…
Festina lente; 7b. To-To (Het Bos 2)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
262 Inmiddels was de ervaring van To-To die van Mei
overweldigend overstegen, en zou hij zelf terug
naar school moeten gaan om de lessen te geven;
na Mei had natuurlijk Juni, en daarna Julius,
de taak overgenomen, en misschien zelfs nog
August, die toch al niet altijd de snelste was.
Ach,
zou het geen verademing zijn, een slim torretje
voor…
Festina lente; 8. To-To (De Droom)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
322 Van de zon, de maan of enige uilen was geen sprake meer;
de luchten verkleurden, los van welke vorm van tijd dan ook.
Het oorsuizende gezoem van alles was voor To-To onhoorbaar,
enerzijds omdat hij een torretje is, anderzijds omdat hij droomde,
ja! (hoe kan een insect dromen? of zelfs dromen van oren?);
hij sliep (in dit verhaal, anders klopt…
Festina lente; 9. To-To (Twijfel)
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
375 En toch waren er twijfels, gevoed door de afstand;
het pad dat Hij gekropen had, kende vele openbaringen
omtrent de opgelegde waarheidsbevindingen
uit bevlogen tijden.
(Hoe diep liggen de wortels van het zijn? Ja!: waaraan
danken wij het leven? En ook: was er al leven vóór
de oerknal;
was er maar eentje?
Zou het niet veel logischer…
schuilen
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
932 ik loop gebogen
door de regen
mezelf beschermend
tegen de wind
en net zoals de
natuur tekeer gaat
zijn ook m'n gedachten
stormachtig getint
mag ik schuilen
in jouw armen
de warmte is me
alles waard
mag ik nog wat
langer blijven
tot de buien
zijn bedaard…
Stenen hart
hartenkreet
3.9 met 20 stemmen
2.850 Laat me met rust
laat me even alleen
wil niet dat je me kust
m'n hart voelt als steen.
Je aanraking irriteert
dat wat je nooit zei
heeft me bezeerd
toe, laat me even vrij.
Kan je blik niet verdragen
een omhelzing niet aan
wil je me behagen
laat me dan nu even gaan.…
Wanneer ik .....
hartenkreet
3.0 met 26 stemmen
3.967 Wanneer ik je zie
wil ik mij warmen
helemaal verdwijnen
in je armen
Wanneer ik je hoor
mooie woordjes en zinnen
wil ik fluisteren
en je totaal beminnen
Wanneer ik je voel
zie je sterretjes in m'n ogen
een lach om mijn mond
deze vertelt ongelogen
Dat ik je wil
op dit moment
hier en nu
als je bij me bent…
miertje
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.310 dan denk ik bij m'n eigen,
'was ik maar koningin'.…
Vergiffenis
poëzie
3.3 met 35 stemmen
7.465 Ik wil u schoon vergeven
Omdat ik wonder-schoon bemin;
Vergiffenis in liefde
Weet ende nog begin
Ik wil u schoon vergeven
Omdat ik bij mijzelve weet
De zwakheid van m'n herte,
De diepte van uw leed.…
Laat mij maar dromen...
hartenkreet
3.6 met 19 stemmen
1.298 Laat mij maar dromen
ik hou gewoon m'n ogen dicht...
Niet accepteren
tsja...,het is voorbij.
Niet willen zeggen
jij was niet de man voor mij.
Laat mij maar dromen
met in mijn hart nog jouw gezicht...…
De luizenmoeder
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.745 loop nog steeds met m'n hoofd opgeheven.
De luizenmoeder, dat ben ik.
Maar ik heb een heel mooi leven.
Luizen horen daar nu eenmaal bij,
heb je ze zelf niet, dan wordt het wel gegeven.
Toch, één ding snap ik niet:
want dat zijn de mensen vergeten.
Als ik toch een luizenmoeder ben,
dan heb ik toch een luizenleven?…
VOOR WIE DE DICHTER DICHT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
899 ze zou 'm een mailtje sturen…
Muur.
hartenkreet
2.5 met 14 stemmen
1.865 Ik heb ‘m niet
gezien hoor,
hij is me echt
ontgaan,
ik ben nergens
overheen gestapt
en niets heb ik
omver getrapt.
Was daar dan eerst
een muur?
Misschien was het
wel beter
als er een muur
om je
had gestaan
Want nu ben
ik gekomen
en er met je
hart
vandoor gegaan.
En ik geef het nooit meer terug hoor!…
stoppen
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
863 Koele nachten
koude dagen
stromende regen
en talloze vragen
Drukkende borst
beelden in m'n hoofd
onweer en donder
de rest is verdoofd
Stoppen moet stoppen
met denken alleen
vrolijkheid kom
de rest, ga toch heen!…
TUSSEN VROLIJK EN CHAGRIJN
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.359 M'n leven na 'n aneurysma
tussen vrolijk en chagrijn
maar mag blij zijn
***dat ik nog leef***…
Twee in één klap
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
757 Hij heeft het druk en wachten duurt 'm lang.
Geërgerd door de spoorwegovergang
vervolgt de vent z'n weg diagonaal.
Daardoor verkort de man, door haast gedreven,
abrupt z'n wachttijd. Bovendien z'n leven.…