Alle inzendingen over muren vijandschap

3479 resultaten.

Sorteren op:

toen jij er was

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 517
alle stemmen zijn uit haar verdwenen achter de binnenste muren waken ze ze wassen haar ze schreeuwen snikken huilen en roepen leggen haar in het stenen veld van geesten en goden waar niemand zo licht zo stil kan leven in het oog van zon en maan een vaalwitte valk bidt in de lucht…
J.Bakx28 juli 2023Lees meer >

spannend en profile

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 486
jij ging op ik had de gordijnen al wat opengeschoven zodat zonnestralen je konden passeren om jouw beeld op de muur van de slaapkamer en face en en profile te projecteren spannend en je lachte toen de zon jou in onverwacht ontmoeten overviel ogen als goud en een lach in de mooiste achttien karaat diamantsetting…
wil melker6 januari 2024Lees meer >

Duisternis

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 547
bij het schijnsel van de maan ketsen gedachten tegen dichte ramen verlangend naar vrijheid het huis is in duisternis gehuld langs de volle muren druipen emoties omlaag elkaar verdringend in hun weg naar beneden sluipend komen ze dichter bij de mens die roerloos afwacht zich overgevend aan het onafwendbare…

In The Pocket

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 343
geestelijk zweven boven wolkenloos water de patroonheiligen en hun puntige mijters met bevende biddende handen gesponnen fabels en welgevormde zielen doof lezend in tijdloze inkt achter dichtgemetselde ramen en krijtwitte muren verloren in de straling van voor eeuwig durende tijden…

Rust

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 351
Mijn gedachten vluchten heen, mijn wil staat stil voor ’n dichte muur. Mijn woorden zijn stil, ongehoord, Stilten zo oorverdovend stil. Mijn geluk wacht op wat komt, hoop op meer al lange verstomd, mijn toekomstbeker nog niet gans gevuld, mijn verleden ingehaald in het nu, mijn wachten is voorbij, mij rest rust.…
Joris Olivier28 februari 2026Lees meer >

ostinato

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 203
we kwamen terug na elders verblijven vonden appels gelegd op ‘n schaal aan de muur hingen gedachten te beklijven onbewolkt nog, als een vervlogen ideaal te wikken en te wegen om van hier naar terug te gaan zaten we om richting verlegen misschien dat ongerepte verten bestaan…
Iniduo20 juni 2026Lees meer >

Vrees

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 369
Ik was bang om in zijn huis te logeren als hij er niet was Ik dacht, dan ga ik nog meer van hem houden En ja hoor, door zijn boeken, zijn foto s aan de muur zijn planten zijn muziekinstrumenten de orde al het fruit dat ik op moest maken En dan het krijsen van de meeuwen Tenslotte het ‘slaap lekker’ dat ik ‘s morgens vond…

DE IDEALISTEN

poëzie
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.477
zitten Dan doen ze brutaal, onbeschoft, familiaar Ze zitten op alles en ieder te vitten Alles wat geld heeft is smerig en naar En wat er op aarde zoal wordt geleden Daar kijken ze nuchter en kalm overheen Ze willen geen betere mensen en zeden Ze willen regeren en dat maar alleen Ze willen partijen, de mensen verdelen Ze kweken slechts vijandschap…

lykke

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 811
er zit daar iemand in de hoek als een balletje in elkaar gerold met het hoofd tegen de kleurloze muur aan afgeschemerd van de buitenwereld zonder ook maar een raam die stralen doorlaat van de zon en hij is toch zo eenzaam. niemand weet iets van deze geemotioneerde buitenstaander, want diep van binnen is hij de brekende muur.…

Grillig?

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 509
De grillige klimop beschreef de loop van de paden in de morgenstond de verlichte kantlijn was gebleven het gras de rug recht in de grond we gingen ervoor uit het stof verheven met opgebloeide pen of uit bittere mond het uur was tot bloei gekomen de vergulde lijnen leken onvoltooid leunend op z’n schaduw bleek de blinde muur te dromen…
Pama27 mei 2014Lees meer >

Klondike

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.027
een muur een vlakte een muur niet hoog, een vlakte niet te dor reeds graast het schaap erin. een keten maar niet sterk en een herinnering die weldra evenzo als in het hoofd van schapen, slapen zal. en met de gouden korrels kan men dan gaan betalen van wat de toekomst biedt en wat men nodig heeft of meent te hebben.…

Even dragen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 585
Donderende hartslagen die op gesloten muren hameren, muren generatie op generatie opgebouwd blauwdrukken overdragend in de doos van Pandora. Tot hagelkorrels als ijskoude tranen haar wangen bevaren en jouw schoot laat overstromen tot overvloede's toe.…

zwijgen

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 700
als iedereen nog slaapt fluistert ze ze zwijgt ‘s avonds ze stamelt ‘s middags en ‘s morgens in de nacht huilt ze een man en een vrouw wonen in het huis een vlieg op de muur vlucht voor het geweld op haar hoede strompelt een gebroken kleine schim voorbij als iedereen nog slaapt fluistert ze ze zwijgt ‘s avonds ze stamelt ‘s middags en…
J.Bakx1 februari 2025Lees meer >

Jij bent het

hartenkreet
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.785
Jij wist mijn tranen liefdevol te drogen ze braken van pijn je streelde mijn ogen Jij liet mijn hoge muur vallen in bergen rozen omdat je onvoorwaardelijk voor mij hebt gekozen Jij geeft mij vertrouwen mijn hart wordt verwend dit moet échte liefde zijn waarin jij mijn ware bent…

machteloos

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.736
schaduwen, beelden, kettingen van muren naderen rondom je heen verstikt door vretende assen die kwellend in je dringen ze werpen schuimgevoel neer, druiperig en wurgend je geraakt er niet meer uit je wordt kleiner en kleiner en dan dan verdwijn je verslonden in je pijn maar nu, nu zijn ze aan't spinnen betuigd door eigen macht…

afscheid

netgedicht
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.243
over de drempel van mijn lippen krijg "afscheid" weerklinkt in een uithoek van mijn daverend hoofd en beukt zich tegen de moed die het recht houdt mijn tranen kauwen op de grond onder mijn wankele voeten, om dan een braakbal van niets uit te spuwen ik val een laatste maal in haar armen en mijn geheugen nagelt deze seconden aan zijn muur…
tim balthazar9 september 2003Lees meer >

Alleen

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.069
Eenzaam en alleen tussen vier muren opgesloten Geen liefde om me heen ik voel me verstoten Ik wil de liefde voelen maar die is niet in de buurt Dan lig ik weer in mijn bed te woelen en niemand die mij de goede droom instuurt Zo voel ik me al dagen maar het kunnen ook weken zijn Het zit maar aan me te knagen Liefde krijgen vind ik…

Kamiros

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 942
Dwalend tussen muren kniehoog door oeroude straten overal geurende kruiden: aan mijn voeten afhellend naar het strand de stad. Boven mij éven de wind door de pijnbomen een hagedis ritselt het is stil en heet. Kijkend over de zee - onbeschrijflijk is het licht - weet ik van hier voeren drie Schepen naar Ilios.…

Zandvogel

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 605
Wind dreigt storm traant ogen overvol bomen worden oud de natuur lijkt dol Zand stuift in ‘t rond vult knarsend monden verduistert het licht schuurt verse wonden Daar staat hij pal rug tegen de muur neus in het zand struisvogelnatuur…
Gerardo16 september 2005Lees meer >

Liefde

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 929
Die kamer blijkt leeg en ik staar naar de hier en daar oud beschilderde muren.…

Een sneeuw ligt in de morgen vroeg

poëzie
3.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 5.354
Een sneeuw ligt in de morgen vroeg onder de muur aan, moe en goed beschut en een arm kind komt toe en staat en ziet en met zijn voet gaat het dan schrijven over dit prachtige vlak en schuifelt licht bezonnen en loopt door, zijn mond trilt in het donker klein gezicht. ------------------------------------- uit: Verzen 1897…

roost in rood

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
armlengten liefde in een tekort van jaren ringen cirkelen relatie tot sleur leven in de kring van verveling je roost in rood van je wonden ze bloeien in helen van jou trouw in de uren langs muren van oud ik wacht alle dagen op morgen met jou is vandaag ons heden nabij…

met de noorderzon

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 735
ik schrapte mortel weg bikte uren stenen uit je muren legde vuren aan jouw schenen maar jij nam verlegen steeds de benen ik nam je hand maar jij koos toch voor eigen land met huis en haard ben vertrokken met de noorderzon jouw recht wordt nooit meer krom…
wil melker24 oktober 2006Lees meer >

Ziels onmachtig

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 517
Om haar hart een muur gebouwd zo kwetsbaar dansend van donker naar licht in haar een wild verlangen maar zo voelbaar de angst door gaan of leven in een cocon van zelf opgeworpen tralies en stenen als ze eens kon zeggen kon uiten schreien zou ze willen maar om haar hals hangt zwijgend zwaar als lood een parelketting vol van tranen wurgend…

Afscheid zonder woorden

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.346
Muren blijven en deuren sluiten als waren ze altijd gesloten geweest en waar zelfs de leegte een schaduw krijgt die voorgoed achterblijft.…

Stervenskoud

netgedicht
3.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.294
sneeuw dwarrelt langs zijn raam wijl hij de godganse dag bleke muren ziet en stijfgestreken hagelwitte jassen hij staart bloesem aan de kastanjeboom, zee en meeuw het oude jachtpad met die scheve plataan winter is te koud om te verkassen hij vloekt niet om het sterven, maar hij was zo graag met de lente gegaan…
Hanny6 januari 2010Lees meer >

Onverwacht zonnig bezoek

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 560
De ontbijttafel is net gedekt als iets van buiten mijn aandacht trekt dat lichtvlekjes op de muur doet bewegen heel subtiel, haast verlegen De balkondeur open ik blij verrast voor deze onverwachte gast, die ik met haar gouden stralen maar al te graag naar binnen wil halen want al is zij niet door de weerman voorspeld ik ben erg op haar gezelschap…

Voorbij de schemer

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 876
Zij omarmt haar pijn achter muren van zwijgen voelt haar vraag veel te klein woorden kunnen breken waar zoveel verdween slechts stilte kan spreken door het grauwe heen de wind draagt haar tranen - hij ziet ze niet graag- zout waait naar zee waar het licht valt, vandaag...…

Met U zijn er geen verten meer

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.954
Des levens aanvang glinstert weer, geen gisteren en geen morgen meer, geen tijd meer en geen uren, geen grenzen en geen muren; en alle angst voorbij, verlost van schaduw en van schijn, wordt pijn en smart tot vreugd verheven! Hoe kan het zo eenvoudig zijn! Hoe kan het leven Hemel zijn, met U, o kern van alle leven!…

Los van de tijd

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 511
zacht breekt het ijs een vlam lekt uit de open haard speelt met kleuren in het glas wij zijn op reis in het verglijden van de kleine uren dansen sprookjes op de muren realiteit heeft gordijnen gesloten een dimensie van spoken licht op wij zijn vertrokken los van de tijd de winterslaap wordt ons benijd…
wil melker10 december 2012Lees meer >