1730 resultaten.
Een wereld van muziek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
641 Onzichtbare trillingen zijn het,
tussen vioolsnaren en ons oor.
Het is een wereld van liefde,
die je niet begrijpen kunt.
Niet grijpen kan.
Werelden die blijven veranderen,
wanneer onze lichamen verteren.
Wanneer we onze geesten geven.
Wanneer wie we werkelijk zijn,
weer naar huis toe gaan.…
mijn adem wolkt verlangen
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.896 sluierend in het licht
van de lantaarnpalen
mijn adem wolkt
verlangen in de koude
lucht, je ogen lachen
als je even zucht
en naar mij kijkt
je lijkt zo warm
vibrerend echt in
het nachtelijk geluid
het zwart van donker
koelt je zachte huid
ik pak je handen
als de maan verwit in
het ochtendlicht en sterren
bleken tot onzichtbaar…
Van Weert naar Nederweert
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
503 naar Weert
Werd door een visioen zijn geest beheerd
Voor één tel leek hij uitgemanoevreerd
Van d'aardbodem te zijn afgeserveerd
Nooit eerder had hij zich uitwaarts gekeerd
Te ingetogen, geïntroverteerd
Nu lacht hij, ietwat te geëxalteerd
Dankzij dat voorval terug naar Nederweert
Doch tranen laat hij niet, heeft hij geleerd
Ze zijn onzichtbaar…
Planetair mycelium
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
376 ik zag ze
al wenken
hun kleurige
harten zwenkten
door zon verlicht
in het eerste zicht
zij wisten
dat ik zou komen
in deze laatste
afspraak die wij
samen droomden
voor het duister viel
en donker alles
verhulde in de
gelijkvormigheid
van de nacht waarin
het onderscheid
verdwenen was
wij hadden de
lijnen open
gehouden
onzichtbaar…
Protest
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.581 want het universum is groter dan
die van nature prachtige aardbol
met al die vervloekte gekken
die het leefklimaat verpesten
het universum kent talloze zonnestelsels
en daar leven vast en zeker meerdere
schoonheden schoner dan jou
helaas Sheynnis Palacios
de wedstrijd is oneerlijk verlopen
want op andere, verre planeten
zijn jouw onzichtbare…
Plasma
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
725 De lucht trilt in mijn oren
een machtige machine
overweldigt het land
zonder zich prijs te geven
in andere dimensies
Geen object, niet vliegend
alleen ongeïdentificeerd
Onzichtbaar, ongrijpbaar
Paniek is zinloos
Het geluid legt zich neer
te zwaar om te strelen
met een neuriënde stem
Zachtjes ratelt er iets
hypnotiserends
waaraan…
Ondergaan
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
387 Zwarte bladzijden
onzichtbare zinnen
uit vergeten boeken
herinneren leegte
ondankbare dromen.…
TIJDVERLIES
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
280 In onze hoofden krast het krijt
onzichtbare figuren. Zinnen gevuld
met hemelsmaak blijven onverstaanbaar
nu het gestadig regent.…
blinde dwaas
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.061 Ik handel niet uit spijt
Ik spreek geen taal zonder betekenis
Leef mijn leven niet in een betekenisloze leegte
Onverbeterlijk volg jij nog steeds op al mijn dagdromen
Verlaten mijn gedachtes mij altijd nog ongezien
Ze nemen meer mee dan me lief is
En zo heb jij mijn kostbare tijd gemorst als jaren van regen
Vanaf een plaats waar ik onzichtbaar…
onschuld
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.218 weerspiegeling
alsof het niets kon zijn
dan viel je in zijn armen
je zag hem niet eens staan
een spel werd al je struikelen
alsof je danste op de maan
de nacht was van flanel
waarin je schommelde tussen de dagen
alsof je resten avondrose
naar zonsopgang hielp dragen
hoezeer de nacht ook leek
op dromen tussen de dagen
het werd onzichtbaar…
Op kousevoeten
hartenkreet
3.0 met 21 stemmen
2.159 Met allerzachtste kousevoeten
kneed je een onzichtbaar brood
sensueel verlangen nestelt warm
en zichtbaar voelbaar in mijn schoot
Trefzeker en gevoelig juist
de snaar die wordt geraakt
subtiel gericht op het effect
speciaal voor jouw publiek gemaakt
Onpeilbare diepten verborgen
in alomvattend groen
vervuld door slechts een simpele wens…
onschuld
netgedicht
3.2 met 432 stemmen
103.639 weerspiegeling
alsof het niets kon zijn
dan viel je in zijn armen
je zag hem niet eens staan
een spel werd al je struikelen
alsof je danste op de maan
de nacht was van flanel
waarin je schommelde tussen de dagen
alsof je resten avondrose
naar zonsopgang hielp dragen
hoezeer de nacht ook leek
op dromen tussen de dagen
het werd onzichtbaar…
Jaar
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.805 De lente kwam met storm
De dood kroop – zonder vorm -
Uit zijn ei
Genadeloos besloop hij mij
De zomer bracht het licht
Onzichtbaar, hard
Stil stralend en gericht
De kanker plots verstard
In de herfst een gouden blad
Blij met wat ik had
Ontlook ik weer
Opnieuw, een tweede keer
De winter, niet somber of koud
Maar helder, transparant…
Troost
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.161 Het doet me pijn als jij je sluit
Ik doe mijn best en meer
Zoveel meer, onzichtbaar veel
Het gaat verloren in hectiek
Maar draag met liefde graag mijn deel
Toch zal het stoppen
Ooit verdwijnen
Neem ik mij steeds vaker voor
Na weer een huilbui
Zachte troost
Ondanks dat draait alles door…
onschuld
netgedicht
3.5 met 63 stemmen
12.684 weerspiegeling
alsof het niets kon zijn
dan viel je in zijn armen
je zag hem niet eens staan
een spel werd al je struikelen
alsof je danste op de maan
de nacht was van flanel
waarin je schommelde tussen de dagen
alsof je resten avondrose
naar zonsopgang hielp dragen
hoezeer de nacht ook leek
op dromen tussen de dagen
het werd onzichtbaar…
Blind
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
835 Pijn
In mijn ziel
Zielsveel pijn
De dader is bekend
Jouw signalement
Je snijdt zonder geweten
Zonder te voelen
Zonder te zien
Je doet me pijn
Onzichtbaar veel
Meer dan lief
Vul je mijn hart
Met verdriet
Verwarring
En smart
Begrijpen doe ik niet
Ik vraag om warmte
Je geeft me kou
Desondanks
Is er soms hoop
En vrees
Maar het vervaagt…
Stadse oorden
netgedicht
5.0 met 171 stemmen
485 de jaren
hebben ons
gevouwen
langs vroeger
onzichtbare lijnen
die ooit als
sterke baleinen
ons als een
front bij elkaar
hebben gehouden
wij presenteerden
familie en kracht
door generaties
met straffe hand
groot gebracht
vrijheid en welvaart
gaven aan eigen
zinnen ruimte
zonder bevoogding
in samen beginnen
we zagen dorpen
verworden…
De glimlach sterft
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.395 Er ligt een mooi evenwicht
Een eigen, klare taal
In het menselijk gelaat
Die het gemoed lezen laat
Achter een onderhuids web van spieren
Zoals angst mond en oog openspert
Een vrouw toont het nog wat meer
Hoewel hun vetlaag alles weer effent
De snelle opgetrokken wenkbrauw
Een bijna onzichtbare groet
Vertraagt als ze over de wieg buigt…
prelude
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.730 nog langer wachten
om als melodie te klinken
als prelude van vertier
de tonen zouden dansen
op een verkwikkend ritme
van scheppende kansen
klanken speels en stuwend
in de open speeltuin
van mijn innerlijk heelal
met onzegbare lachende vreugde
en schenkende liefdesdeugden
zo ruim en schoon in getal
als woorden behoorden
tot onzichtbare…
Handtekening
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 ik heb je naam
geschreven in het water
zacht golft jouw
liefde tegen de kant
wil letters pakken
alleen hun inkt
blijft onzichtbaar aan
mijn handen plakken
jouw warmte is
uitgedijd heeft
de wereld bereikt
in een liefdevol raken
daar waar golven
de kanten klotsen vlaagt
wind het samen praten
als ode door de bossen
waar je handtekening…
verdronken leven
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.617 het grote niets reikt zich aan
als een goudgele gloed
met een kraag van vals besef
gezicht verloren
in onecht gezichtsverlies
ondergedompeld door die ander
die jou is, en toch weer niet
zelfs geen notie meer
van je wens tot vergetelheid
onder het gouden vocht
ligt de onzichtbare sleutel
die alleen gevonden kan worden
door jou zelf…
pion
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
764 gaat
met versterking van het ik
en keuzes mogelijk lijken
blijkt bij vergrijzende haren
de ruimte steeds meer in te dijken
en het geheel minder te verklaren
allengs onbereikbaar voor mij
wordt de grote gang van de rede
als persoon te plaatsen
steeds meer ben ik een pion
waarbij ik soms nog alleen
even de loper mag kaatsen
voor de onzichtbare…
huis-houden-smart-lap
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.449 de gouvernante is ontslagen
de werkster al vijf jaar ziek
de kok is van de kook geraakt
de tuinman gevallen over zijn riek
de chauffeur een blokje om gereden
de secretaresse verliefd op een blind typje
de accountants onzichtbare inkt omstreden
de klusjesman lijdt aan een roestig piepje
het huis heeft gelukkig stand gehouden
de witte tornado…
Decorum van vlaggen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 hoe speels
joviale bestuurders
ook lachen er is altijd een
netwerk van achterklappen
dus spreken eminenties
grijs en blasé hun
stortvloed vol gladde woorden
is alle transparantie passé
in een decorum van vlaggen
glimmen verstolen de laarzen
grommen onzichtbare
rupsen hun dreigend geluid
balt een woedende massa
eendrachtig de vuist…
Hemelen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.057 vrije vogels balanceren onder een grijs wolkendek
dat gisteren nog zoveel meer grijzer leek
kale bomen staan hulpeloos met hun handen
in de lucht alsof zij vragen willen
een waterig zonnetje verwarmt niet meer
onzichtbaar is haar schoonheid alsof de natuur
haar adem inhoudt zijn het sneeuwklokjes
die zich als eerste tonen
overgoten door…
Lichtval
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
649 maar de rivier is vol schoonheid
van een verguldende schittering
omdat nu nog onzichtbaar
toch al een nieuwe dag
achter de nacht ligt opgeslagen,
toekomstmuziek die in de armen
van ware liefde danst.…
in het gras van laren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
547 alles is hier nog net even beter
de porsches en dikke landrovers
zij spiegelen zich dicht aaneen
de chauffeurs en euses lopen hier
ongezien om gezien te worden
de car wacht wel schuin op de stoep
even binnenwippen bij die shop
veel uitverkoop onzichtbare crisis
toch nog veel duur blond en bont
kakkineuze rashonden poedels bassets
flat…
Nachtmis
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
727 In deze stille fonkelende nacht
trekken hoog boven mij onzichtbaar
en toch voelbaar, symfonieorkesten
van zwijgende vogels aan mij voorbij.
Het is alsof de hemel zich heel
langzaam verplaatst en in die stilte
ineens vol weemoed en herinnering.
Bereid ik mij zwijgend op de klanken
van mijn eigen nachtmis voor.…
Vriend zonder vader
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
651 De ziekte van jouw vader
schilderde heimwee aan zee
papieren schepen op golven
van een onzichtbare wereld
de aftakeling, zijn dementie
het verliezen van zijn geest
toen de planeet verkoos
te zwijgen, ademde jij
onzekerheid, zocht naar
veiligheid,
maar de dichtgetimmerde waarheid
had geen spijkers op laag water, slechts
onbeminde voeten…
De wind waait sterren
netgedicht
4.9 met 63 stemmen
821 herinnering
Als een gevallen engel
sprak ik jou toen aan
vertelde van het offer
je vleugels af te staan
ik zag de woorden breken
in tranen op je gezicht
je hoefde niet te smeken
we vlogen naar het licht
Maar ik was moederziel alleen
toen jij viel en ik verdween
in de schaduw
van de nacht
waarvan ik weet dat
jij daar soms nog
heel onzichtbaar…