1569 resultaten.
Een Roepende In De Woestijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
637 Die tegen beter weten voor een andere richting kiest,
Maar die het telkens van de tegenstroom verliest.
Ik zal om te willen zijn
En om te kunnen willen
Moeten beseffen,
Dat door te willen zijn
Ik meer kan zijn
Dan een roepende in de woestijn.…
Fabels?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
523 in de zandloper verloopt het zand in de
richting van de hand hem plaatst,
we kunnen hem blijven draaien,
niet de ons aangemeten tijd.
mijn kleren van herinnering verbleken
aan de waslijn van eigentijdse wind, in
dat prisma zie ik alle kleuren breken
in het kristal van het ongebluste kind.…
Boswandeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
630 bestaan
wanneer jij afstand
in stilte kan overbruggen
is jouw zwijgen tijdloos
hoogtij van zomer
tooit zich nu
mens hoge varens
onder bomen schaduw
omgevallen stammen, takken
mos, bosgrond en grassen
strijden tegen droogte in luwte
wandelaars slenteren
over ’t slingerende zandpad
langs de opgedroogde bedding van ’t riviertje
richting…
In het klad?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
534 synergie,
ritmisch wit getooid
in ijsblauwe stilte
schaart zich in ongerepte aarde
ongeroerd in winterrust
waaruit de lage zon hem baarde
waaruit ook de purperen
mist lijkt op te staan,
in een laatste stadium
de gelijkenis te vinden in het
patroon van het onverteerde eikenblad,
de energie verbindt
windroos naar alle richtingen…
Een motard
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
743 Met een grote gelatenheid schuiven de
auto’s richting werk.
Eigenlijk wil ik jullie bedanken
als je vandaag deel uitmaakte
van de verkeerszee.
Je bent een beetje de Mozes voor de motor.
Elke ochtend splijt de zee van wagens
netjes open voor de motard,
die een vluchtweg maken uit de file.…
3 november
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 De vrouw loopt nu
exact dezelfde weg
in mijn richting.
Ik keer mij om,
dek de tafel
zoals altijd.
Zoals altijd,
ook op 3 november.…
Mystieke diepte
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
479 mag ik
weer even
je vingers raken
zoals wij vroeger
zonder woorden
met elkaar spraken
jij nam
terloops mijn
gedachten mee
samen gingen wij
richting onbekend
we waren niet verwend
kleuren en
geluiden bepaalden
het gebeuren in
kijken en ondergaan
wij waren geen gelijken
in het ijken van gevaar
het was de
magie van zijn…
markies de Sade leeft
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
767 Achteloos sierlijk opgezweept
genadeloos vastgeklemd in spanning die jij creëert
kreunend zout streelt lispelend mijn tong
afgemeten pijn die kreunt om meer
Dan gulzig met ogen gesloten
papillen de weg begeleiden
waar richting is geschreeuwd
naar genot in zachtjes bijten
duo ontvankelijke performance
gebonden zonder zicht
puberaal…
Koffie-taartjes-levenspad
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
615 Ik wil voortaan elke dag
Koffie met heerlijk groot gebak
Daarvoor heb ik een zwak
Maar al etend ook mijn gemak
En heb ik echt lak
Aan alle goed bedoelde adviezen
‘Elk pondje gaat door het mondje’
want elke opmerking in die richting
Ontbrandt in mij een lontje
En dat ben ik voortaan zat
Ik schraap mijn gebakbordje leeg
Om het weer snel…
DE GEEST IS GEWILLIG, MAAR HET VLEES IS ZWAK
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
707 Ik voel me af en toe ’n wrak
Lichamelijk klaar voor de sloop
Maar dan spreekt m’n geest
En geeft het lichaam een duwtje
En dat zijn duwtjes in de goede richting
Zonder navigatie vind ik ook mijn wegen
En mijn wegen zijn talrijk en kleurrijk
Ik blijf nog steeds door de bomen het bos zien
Want mijn geest is niet alleen gewillig maar ook…
Respect
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
572 Ook wij Hebben
geprobeerd de
maatschappelijke
ladder te beklimmen
Waar ieder treetje
zijn plaats in de
samenleving had
met respect voor
boven en onder
waar ook leeftijd
In was gevat
komend uit een nog
warme gezinsstructuur
die deel was Van de
sociale constellatie
waartoe ook onderwijs
politieke richting
en religieuze keuze
veelal…
ontluiken
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
620 ik draag haar door de nacht heen
wijl overdag vlagen van mist heersen van binnen
daadwerkelijk heb ik onze adem niet meer gemeen
dat roert mijn denken, vraagt om mij te bezinnen
allengs gaat alles nog verder op slot
en kan ik slechts kijken in een enkele richting
het blijkt ook nog eens een doodlopende straat
waar niemand voor mij een deur…
inspirerend leiderschap
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 spelers op het veld
waar deuren gesloten lijken
ben jij vertrouwd het schild
dat de spelers spelen laat
door ze vensters te openen
waar tegenkracht nodig is
creëer jij daarvoor ruimte
door motivatie te bronnen
voor verrassend resultaat
de focus altijd doelgericht
steun jij de vindtocht juist
in het denken en het doen
die de richting…
Dieper dan de wortel reikt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
373 Mijn handen graven
zonder richting,
maar vinden toch
een kloppend ding —
half steen, half verlangen.
Ik houd het vast
zoals een oermoeder
haar stervende kind:
niet om te redden,
maar om het barsten
van betekenis te voelen.
En de aarde zingt.
Laag en langzaam.
Alsof ze weet
dat wat groeit
eerst moet sterven
aan licht.…
houdoe
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
164 ik word erdoor geroerd, het verwarmt
immers ik raak slechts toetsen van het manuaal
zonder duiding in welke richting dan ook
toch ontstaat er een unieke verbinding;
ik schenk elke luisteraar een eigen verhaal
.…
Lentegebed
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
2.029 Traag vouwen de velden hun handen
terwijl de oude eik de ogen sluit
een ontdooiende gestalte knielt
met ootmoed bij de laatste winterranden
waarlangs het vroege fluitenkruid
zacht vertolkt wat het lentehart bezielt
Een bede zonder woord of vaag geluid
geen gehoor of spoor van grotesk gebaar
geen richting nog, geen opzij of al vooruit
een…
Vrij spel ....
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
954 Waar hoeven net niet
vochtige zandkorrels
raken, schrijven schelpen
namen in opgewaaid zand
de wind heeft vrij spel,
raakt zacht elke letter aan
tilt deze op, neemt haar mee
in een golvend verhaal
als een waaier vliegen
zij richting horizon
ontmoeten elkaar net
niet, alvorens zij, licht
dwarrelend, verdwijnen
in het duister…
Zomerdag
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.069 Traag walmend als dikke lava stroomt verkeer
over het blakende asfalt richting zee
Stoffig gras buigt deemoedig de halmen
Aan de wegrand ruisen duttende populieren
Het witte zand schittert verblindend
in het fel blikkerend zonnelicht
Boven het water daagt het grauw,
rommeldonder, regenkletter
overstemt het vrolijk kindergekwetter
Troebele…
Titus Brandsma
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.470 kwam je vandaag bij toeval tegen
je foto’s en verhaal op een verlaten site
een strijder voor het vrije woord
in weerwil van een duist’re macht
ontvang hierbij postuum mijn eerbetoon
niet slechts de levens die je redde
de richting die je velen bood
in een op drift geraakte tijd
noch dat wat je ons naliet
als onbedoelde held die
droom aan…
Ik ben
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.767 een grasspriet in jouw gazon
een aardigheidje uit een grabbelton
een diepte in jouw dal
een kleurtje van een toverbal
een richting van jouw stuur
een seconde op een uur
een druppel in jouw regen
een stoplicht langs de wegen
een stukje weg onder jouw band
een zandkorrel op het strand
een muntje in jouw fontein
een dertien in een dozijn…
Ode aan de Martinitoren
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.710 Toren toren kijk mij aan
zal ik van jouw spits afgaan
Stel, vlak boven het carillon
zet ik af van het balkon
Zweef statig als een adelaar
doch het flappen valt mij zwaar
En ook het bidden van dit dier
helpt mij als springzondaar geen zier
Het carillon zoeft snel omhoog
uit het gezichtspunt van mijn oog
Met mijn neus richting zenith
waar de…
Blub...
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.083 Een eenzame goudvis zwom
rondjes in zijn kom
Soms koos hij een andere richting
maar dit bracht niet veel verlichting
Een eenzame goudvis zwom
rondjes in zijn kom
De man van wie de goudvis was
liep dagelijks keurig in de pas
Wel enigzins gehaast
maar nooit een stap ernaast
De man keek `s avonds naar de vis
en dacht ik denk dat hij gelukkig…
BEZOEK
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.862 Openheid
kenmerkt de blikken richting bezoek
dat pas na enige aandrang kan beslissen
de jas uit te doen, een stoel te pakken.
Gesprekken vinden plaats op clichépaden
met beveiligde onderwerpovergangen.
Na het vertrek wordt een zucht geslaakt
in bed en buitenkamers.…
twijfel
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.473 mijn lieve vrouw,
het blijft altijd ik en jij nooit wij,
Ik kan niet want iets in mij zegt me dat,
ik wil wel of ... ik weet het niet
weet je ik ben mezelf zo zat
dat het misschien beter is dat je me nooit meer ziet
Altijd maar weer die twijfel in mijn kop
dat eeuwigdurende lege gevoel
Oh echt ik wil dat ik stop
eindelijk weer een richting…
Hoe 'k dichter werd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 Met mate slurpend
van m'n dampende kop
dichterlijke vrijheid
struinde 'k richting uitkijkpost
en rolde m'n blik
naar die feeërieke monding
Compleet ontdaan
van elk tijdsbesef
trilde 'n slepend timbre
de oever op
en schraapte de helling af
zoekend naar 'n smekend oor
Vermoeid en uitgegolfd
tastte die Lorelei
in de bouwdoos van…
Zonder Fee
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.285 en dan dit – zonder reden
lag ik daar in het koren
bloedend in het ochtendgloren
spontaan een tweespaltig verleden verliezend
ten doele een richting -een plotline- te vinden
uit alles wat vrouw was en ik ooit beminde
stond daar een reiger roerloos
in het bloedend verschiet
sneed het riet -dramatisch
een fluist’rende ode
zo zacht en…
Het veer
gedicht
3.1 met 108 stemmen
24.460 De bootjes aan strakke kabels die op geheimzinnige wijze de richting
bepalen. Wat moeten mensen daar aan de overkant, waar niets te zien is dan
een stil veerhuis, een kerktoren achter verre bomen. Andere dag: alleen
grijze vrachtwagens op het dek. Mannen in grijze uniformen. Een wijd
open mond die onhoorbaar iets roept.…
Liniedijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 Doofstom bespeelt de oude man zijn luchtgeweer
over de rand van de loopgraaf
in oostelijke richting
-pief-paf-poef!…
Wezen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
635 Als de wereld morgen open gaat
vouw ik grauwe wolkenluchten
zachtjes samen en fluister vlug
wat woordjes richting jou
Als de wereld morgen open gaat
breng ik kleine kiezelsteentjes
naar het laatste kruisjespad
waar armen wijd grenzen vervagen
Als de wereld morgen open gaat
verschuif ik het laatste restje zand
en plant een rode roos in…
kerstbal
hartenkreet
2.6 met 22 stemmen
5.238 En verander ik mijn hoofd van richting,
zo in de gekleurde kerstverlichting,
dan kleur ik als een regenboog.
En lach ik dan mijn tanden bloot,
zien die ineens enorm groot.
Al draaiend vervormt mijn gezicht.
Ogen groot en wangen bol.
Oh, wat heb ik een kerstbal-lol.
Tussen de slingers en het gekleurde licht.…