1394 resultaten.
Spaanse Arena
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
734 ze zit in de loge
een roos in haar hand
kijkend naar een schouwspel
van bloed en van zand
het oude ridderspel
in de Spaanse Arena
hé Maria Magdalena
lelieblank zijn haar wangen
zij zit stil en onbewogen
hij heeft haar blik gevangen
doch kogelhard zijn haar ogen
honingzoet zijn haar woorden
maar haar hart is zo koud
als het noorden…
Spiegeldans
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
891 van deze plaats af kan ik alles voelen
voel het in winterwind rillende gras
ik voel de laaiende liefdes bekoelen
steeds voel ik hoe liefde bekoeld was
ik heb voor een dans in de spiegel gekozen
voel hoe de nacht naar ochtenden kleurt
ik voel het geuren van zoetrode rozen
steeds voel ik hoe gretig de roos geurt
ik kan weer gaan dansen met…
de laatste kleuren
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.153 mijn opa's heb ik nooit gekend
en het doodsgezicht van mijn oma in de grauwe bedstee
is nooit heengegaan
wanneer lopen we langs het afscheid;
de slaap die blijft als een roos
op een steen gebeiteld
het noodlot al in kinderhanden
die nog geen zwaarte kennen, zoals het morgenlicht
dat in alle eenvoud een schaduw tekent
de dood wordt een…
Bijzonder gevoel van liefde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
802 Als een roos nog in de knop,
maar die langzaam open gaat.
Om vervolgens te ontwaken,
en dan in een prachtige bloei staat.
Als een mooie regenboog,
Waarvan de kleuren niet vervagen.
Door de gevolgen van de zon,
die de regenbuien hebben verjagen.
Als magische witte sneeuwvlokken,
die ronddwarrelen in mei.…
In de armen van mijn beschutting
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 bekroop mama en ik luisterde
met grote ogen naar de afwisselende gang
van haar zenuwslopende vlucht
dicht langs de panden op weg naar huis
wij werden door de politie aangehouden
en mama vertelde over het drama
de agent begeleidde ons in de donkerte
naar huis
waar papa huilend aan tafel zat
mama omhelsde en kuste hem
en ik sliep als een roos…
Het zwarte jurkje
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
573 angsten schreeuwden rood
je wist niet of het donker was
omdat de kleur je dat verbood
het zwarte jurkje in het
goud dat uit je ogen vloeide
streelde heel uitdagend langs
je huid omdat je lijf mij boeide
de zon weerspiegelde
het blauwe kleuren van de zee
ze brandde huid en haar en
nam in rook je kleding mee
ik fluister je een rode roos…
Pas de Deux
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
554 Een schalkse vorm: het Elftal of Onzijn
elf regels lang: eerst drie maal drie, dan twee
aan 't brein van doctorandus P. ontsproten
't patroon per drietal schuift als 't ware mee
de woorden worden in een mal gegoten;
Zo halverwege volgt de ommekeer
Vrouwelijk en mannelijk rijm zijn echtgenoten
de vrouw als Dame en de man als Heer
Roos…
Gevallen rozenblaadjes
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
595 van slechts 1 roos vallen alle blaadjes op tafel, da's gauw!
We kijken nog naar de rest van de rozen, die
pronken in de vaas, maar niet eentje verliest de blaadjes
is dat nou niet raar!?
Ik kijk naar je foto en glimlach, je bent weer eens bezig
En wilde dat ik dat ook zag!…
Denk niet
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.195 verwaait met de wind
dan zal ik ruisen, ruisen
in de hoge toppen van de populieren
word ik meegesleurd met
de zaden van bloemen en planten
zal ik rusten onder
het bladgoud van de herfst
tot ik verteerd in de winteraarde
zal ontkiemen in de lente
ik zal de witte lentekrokus zijn
die glinstert in het zonlicht
het vergeet-me-nietje in mei
de roos…
Gerrie Knetemann
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 net als hij met zijn vrienden lekker treint
In één seconde komt alles voorbij:
Parijs, de gele truien, valpartijen,
het wereldkampioenschap, de kasseien,
de stratenmaker was een echte kei
Zijn vindingrijke tong zat altijd los,
hij lulde als een prof en schreef met zijn
‘de dood of gladiolen’ poëzie
Viel in het harnas van zijn stalen ros…
Geboortering
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 Het zindert en erotomaniseert
Een weidevogel roept de leeuwerik
Het wemeldingt von kopf bis fuß en steert
Door mazen van de wet die weegt en ik
Voed mij met gulzig staren naar de heide
Roos en violen spelen paars in maart
De tijd van Vissen tijdens carnaval
Der dieren in 't aquarium, Saint-Saëns
De troostenrijke zee van tijd die baart…
Glabella
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
552 Het rood van een roos.
Een zucht. De hel.
Het was geen verfkogel.
Glabella, my Only Mask:
the spot to be or not to be.
Een Oscar voor de beste bijrol
in de levensloop van een geweer.…
Framboos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Al schrijlings op ’t ros, door ’t bosch ik reed,
Zoekend naar wat ik achterliet.
Egidius, waer bestu nu gebleven?
Mi lanct na di, in dit kortstondig leven.
Du coors die doot, zoals allen moeten,
Du liets mi hier, alleen en klein.
Van alle dingen die ooit vergaan,
Blijft slechts een liedekijn, een refrein.…
Fluistergrond
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
678 Het land kon hij tot dan toe niet kopen,
en zelfs de roos op het militaire graf
sluimerde stil onder een grote vlag.
Vannacht hield men de ingang voor hem open.
Het sterven onderzocht zwijgend zijn straf;
hij glimlachte naar zijn zoon, die naast hem lag.…
Nonkel Fons en Tante Roos
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
488 schudde van neen
tegen de man die ze had liefgehad
gesprekken stokten met de tijd
en doodden zin en levenslust
was dit de vrouw die hij had gekust
wat bleef nog van innigheid
dit lot was niet waar hij voor koos
hij hield zich sterk
zijn handelsmerk
zo ging het door, toch nog een poos
tot beiden doofden
in dit verhaal
eerst tante Roos…
stille schreeuw
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
237 Toch groeit er iets verschrikkelijks in mijn borst:
een roos van pijn, doornen die zingen als messen,
bloedend licht dat niemand ziet behalve de doden.…
Littekens
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.167 Weerkaatst
Weerspiegelt niet in sprankelend blauw
Slechts een paarse stip vaag zichtbaar in de mist
De vuurzee raakt het vloeibaar harnas
Zij moet doorbreken
Anders dooft het dreigende water haar
Nog even
Nog lang
Ik wenste niet langer bezocht te worden door het denken
Bootje, drijf niet naar de dood
Vaar naar mij
De blauwe lagune
De rode roos…
Waterval
hartenkreet
4.5 met 22 stemmen
1.243 ga je over in een vijver
Geschapen als de vrucht van je eigen ijver
Jij, een rustgevend onderdeel van de natuur
In jouw nevel verschijnt een regenboog op 't zonne-uur
Ieder jaargetijde pas jij je aan
Toch blijf jij zo jaar in jaar uit bestaan
Jij bent zo krachtig en tegelijk zo hulpeloos
Sterk als duizenden paarden en kwetsbaar als een roos…
hoe lang nog ?
hartenkreet
2.9 met 24 stemmen
2.343 gevoelens heen
van binnen alleen maar pijn
alles geregeld, huisje, boompje, beestje
een man en kind om je heen
en toch voel jij je van binnen
net als ik, zo vaak alleen
hoeveel lentes doen ons nog hopen
hoeveel jaargetijden gaan nog voorbij
zal het ijs dan nooit meer smelten
tot vloeiende liefde tussen jou en mij
wacht niet tot de laatste roos…
Iris (fragment)
poëzie
3.7 met 38 stemmen
7.306 Mijn gewaad is doorweven met parels, die beven
Als dauw aan de roos, die ontlook,
Wen de Dagbruid zich baadt en voor 't schuchter gelaat
Een waaier van vlammen ontplook.…
Een paradijs
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
1.789 Onze liefde bloeide open
Als een rode roos
Wanneer de lente begint
Ik kreeg het gevoel van
Opnieuw geboren te zijn
Verlost van alle verdriet en pijn
In het verleden
Was mijn hart van steen
Zo koud als ijs
Maar jij ontdooide mij
Maakte van mijn leven
Een paradijs
En nu stort mijn wereld weer
Als een kaartenhuisje in elkaar
Je gaat me…
Valentijntje
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
2.192 Geen kaart of roos,
kan ik je schenken,
geen sieraden, parfum
of doos bonbons,
alleen mijn gevoelens,
in dichtvorm schrijven,
voor jou, van mij,
intiem, voor ons.…
Rode Rozen
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.808 Hij let niet meer op zijn omgeving en plotseling,
heel onverwachts, prikt hij zich aan een mooie rode roos.
Hij is ontgoocheld, dacht dat ik hem zou redden...
Maar ik kan niet, kon niet, niet meer, niet nog eens, ik laat hem daar alleen achter...…
Kruisvaart
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.747 De aula
zal rauw gestemd beginnen, verstikt
dringt door `t kartonnen wonen
nog een rondje rosé wolk
als een brief, een fles te laat
met de honger, zo die gaat
druppel je uit het besloten volk
en bevaart gloeiend hete konen…
cardamine pratensis*
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
1.069 van ouds willen we vijftig dagen
na pasen een kruisbloem pinksterpaars
ook al toont ze veelal lila rose
onder aan de stengel in wortelrozet
bloeit met hemelvaart vaak nog net
late lente vertraagde groei
nu staat ze in volle bloei
kijk en pluk aan de slootkant
met mate hou ze wel in stand
zijn thans bedreigd als soort
op gazon en veld groeigestoord…
Zomergroetsels van de prairie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
829 Schapen schoppen in zijn rimpels scheppen
hier en daar een plukje kaal
zoals een herder zonder vee
Schept en onderschept een stille mars
naar en tot op de bodem van het
slinksslingerende meanderriet
als een kruisvaarder naar een
leeggeroofd Jeruzalem
Hij wacht en verwacht wolkenlang
Het gras aan zijn verwortelde staf
wordt hopeloos ros…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
704 wil jij mij treffen
als mijn dorp
aan jou voorbij schuift
zie je dan mijn arm
die haast schuw naar
jouw ijzeren ros wuift
of is de blik
enkel voorwaarts gericht
tussen wanden van geluid
waartussen witte strepen
voorwaarts flitsen
en asfalt de toekomst duidt
wil jij me treffen
en de stoet van wielen
voor even verlaten
of eist de…
terzijde (voor gerrit*)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
997 .
--------------------------------------------------------
uit: Maatstaf, blz. 312, 18e Jaargang Nummer 4/5, september 1970
* 'gerrit' was mogelijk Gerrit Komrij, redacteur toen met Martin Ros, met voor dit speciaal Zeelandnummer gastredacteuren Hans warren en André Oosthoek…
Vliegende non
hartenkreet
3.6 met 33 stemmen
3.292 Mijn tante Eugénie
liet mij paardjerijden
eerst op de knie en later
op haar rug, ik was drie
in het klooster, waar ze woonde
Ik hield haar stevig vast
door de gang van het convent
gezeten op mijn zwarte ros
"Genieke" hinnikte zij
mijn spontane lachen los
Ik draag haar met me mee
en soms als ik mediteer
zweeft zij in mijn zicht
onverwachts…
Valentijn
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
2.113 En hardop hoorde ik mezelf toen spreken;
'dat elke roos symbool staat, wit en rood,
voor al wat veertien jaren is gebleken.
Zolang de liefde onze bondgenoot kon zijn,
wij ons door hartstocht lieten sturen,
bracht elke slag ons dichter bij de dood.…