2506 resultaten.
Godot in Gaza en Golgota
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
281 Toen de zon, twee jaar
verduisterd schuilgaand
achter wolken stof
vanochtend weer
werd vrijgelaten,
ging schijnen
in de van eerwraak
bloeddoorlopen
ogen en angst
voor de dood
van door nachtmerries
en trauma's
levenslang gegijzelden
zag de wereld
de mondgesnoerde
hoofdrolspelers
dramatis personae
wachtend op godot…
paddestoelden snel ons huis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
815 ik kan niet
voor je denken
je zekerheid en al
mijn liefde schenken
dat is vertrouwen
tussen twee
in ontmoeten las ik
meer dan groeten
je warmte nam me mee
we paddestoelden snel
ons huis en voelden
ons er eindelijk thuis
nu hangen er gordijnen
die slechts de late
avondzon laat schijnen
de bosrand wordt te druk
want als…
Vergeef me
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
931 dobber ik niet genoeg
in uw wassend water
niet genoeg
in uw zilver meer
vlinder ik veel te veel
tussen nu en later
veel te veel
tussen nooit en weer
laaf ik me niet genoeg
aan uw dikke druiven
niet genoeg
aan uw droge wijn
tortel ik veel te veel
tussen grijze duiven
veel te veel
tussen echt en schijn
open ik niet genoeg
de deur…
Alles gaat dood.
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.374 De zon zal nooit meer schijnen,
mijn smeekbedes werden niet verhoord...…
Dikwijls
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
779 Of is het de zon die zo fel zal schijnen,
dat het ieder mens zal doen verblinden?
En misschien zijn 't wel de wolken die op een dag,
naar beneden komen vallen als bakstenen.
Ja dat vraag ik me dikwijls af,
wat zal ons doen verdwijnen?
Welk persoon of wat voor iets,
zal ons uitroeien?…
Zonnemanen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.689 Blanke manen stillen ogen,
bij-licht, gedimd tot zwart
Ik jubel dan zeer ingetogen
als zij vragen om mijn part
In de rondte schijnen zonnen,
steeds groter, feller, over zee
Telkens geef ik me gewonnen;
ze deinen toch zo lekker mee
en draaien dag en nacht voorbij,
doen mij hen soms wat knijpen
Ik voel ze graag en allebei,
omdat ze mij…
Rotsvast .....
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.110 Ik wentelwiek gedachten
omhoog in een gat
van waken, slapen
en weer waken
Snelheid is van belang
in woord en gebed
stil schroef ik zinnen
vast in hoop
ik wil niet los komen
van de grond die ooit
zo vast stond in geloof
en vertrouw op het goede
droom dag terwijl dat
ene kleine lichtje
het lampje liefde
laat schijnen
rotsvast .…
THEO VAN GOGH VERMOORD.
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
847 Ik zou me bijna schamen
om een nederlander te zijn
vraag me af; waar moet dat heen
leven wij hier onder het mom van schijn ?…
Verslagen
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.466 Alles leek geheel te kloppen,
maar alle schijn bedriegt,
je doet het om mij niet te kwetsen,
bang dat je mijn vriendschap verliest.
Verslagen als ik nu ben,
je had het beter kunnen vertellen,
het geeft nu helemaal een akelig gevoel,
duisternis begint me opnieuw te beknellen.…
Altijd alles in beweging
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
821 Zoals de zee met haar eeuwige getijden
is altijd alles in beweging:
de liefde, de haat,
het begeren;
de stilte en de rust
ondanks alle schijn van het tegendeel.
Alles komt en gaat,
wordt geboren en sterft weer:
de glimlach en de grimassen,
de tederheid en het mededogen,
alles komt en gaat
en niets is hier bestendig.…
binnen- en buitenwereld
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.566 Mijn binnenwereld heeft vele deuren
waarvan er soms maar eentje open gaat
de rest blijft dicht
er kan mij niets gebeuren
toch laat ik er wel eens een paar open
en mag de buitenwereld binnen lopen
maar die is vaak schijn
dan sluit ik snel m'n deuren
en bescherm mij tegen pijn
Ik ben in m'n eigen kosmos
gevangen in m'n verdriet
en is er niemand…
Standbeeldde in steen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
950 samen hoorden
we de trommels
in het donker fout
zagen dwaze
manen schijnen sterren
langzaam aan verdwijnen
toen het
witte paard verscheen
zij standbeeldde in steen
kwam in ons leven
begon ritmisch warmte af
te geven in muziek voor twee
in haar licht bewegen
neem ik jou mee mijn fee in
onze eerste nacht voor twee…
Talen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
561 Jij vertelt over de lente
terwijl regensluiers
kindergezichten verbergen
achter schampere schijn van
schuldig verlangen
hink, stap, sprong,
hink, stap, sprong,
laten hakken op grijze
stoeptegels klakken
een touw draait gevlochten
bochten en als inspin
nogmaals de grond raakt
vertel jij weer over de lente
maar nu over onschuldig verlangen…
Gebroken
netgedicht
4.4 met 35 stemmen
1.373 jouw stem kon mij strelen
in jouw ogen zag ik
zuiver wie ik was
wat nu van die spiegel rest is glas
in scherven op de grond
als ik die laat liggen
draait mijn wereld nooit meer rond
dus rapen maar en lijmen
tot een kleurig mozaïek
waarin de stukjes weder schijnen
barstens vol geluk
verdriet
al hetgeen ons samenbond
ik kus ze als kuste…
Laat me voelen
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
1.881 Laat mijn handen
je innerlijke voel
betasten en strelen
geef vanuit je hart
warmte en liefde mee
Uiterlijk is schijn
wanneer het innerlijk straalt
omarm me en voel
de fluistering van de wind
spelend met je haar
strelend over je natte wang
je ogen kussend
Vanuit donkerte en schemering
lacht mijn schaduw
je wolvend toe
krachtig…
Storm
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
939 De zon zou schijnen,
de storm verdwijnen.
Maar diep in mijn gedachten,
wacht ik op de storm.
De storm die raast over het zand.
Hij pakt alles mee,
behalve mij.
Want ik wacht,
op die storm.
Die storm van het strand.…
ALS ER NOOIT GEEN WOLK ZOU WEZEN
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
957 Als de zon nooit meer zou schijnen
en de maan ook niet meer lacht
zou ik in't duister verdwijnen
met toch veel verbeeldingskracht...
Als de wind nooit meer zou waaien
en 't altijd windstil zou zijn
dan zal ik dat briesje missen
aan het strand dan minder fijn...…
Vandaag, alleen vandaag
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.823 wil ik doen
nergens aan denken
ik wil voelen
en aandacht schenken
Vandaag wil ik schrijven
gewoon met een pen op papier
ik wil jullie vertellen
over mijn gedachten, hier
Vandaag wil ik "mooi" zijn
van binnen en van buiten
ik wil, oh zo graag
alles een keertje uiten
Vandaag wil ik stralen
als een sprankelend licht
gewoon even schijnen…
Vuurvogel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
789 door de nacht
in doeken gewikkeld
sluipt zijn vlammende staart
voor eens volgde ik
het spetterende schijnen
want vonken weersprongen
of verzon ik ze
het was een reis
over uitgevlakte meren
waar de moeraskoning
het licht uit deed
zelfs het zwijgen liet verdwijnen
alleen in zacht, haast stil gekrijs
klonk de roep van tere tongen
----…
Afgeschminkt
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
564 achter coulissen lukte het tenslotte
de maskers te ontdoen
en van onzalig opgehouden schijn
de schoonheid af te strippen
de moede ogen niet meer aangezet
toonden gedoofd het heilig vuur
van bloedeloze lippen was
het schromelijk taalgebruik verdwenen
maar onder aangebrachte lagen
toonde de huid zich kwetsbaar zacht
liet zich de ziel doorzichtig…
Weemoed
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
557 zomer voorbij
droef stemmende herfstwind
een lange winter voor de deur
mijmerende avondwandeling
over schone larie
en duister zeer
vanavond geen maan
de schijn ligt ergens verscholen
in 't glimmende gras
ook als 't lichaam rust verdient
is het voor het hoofd
vaak moeilijk wennen
het is nacht en donker
ik denk niet dat hij het merkt…
In haar laatste kwartier
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
526 ik schijn maan
op je goudblonde haar
zij is in haar laatste kwartier
pluk stralende sterren
en twinkel het licht
in je groen blauwe ogen
jij ademt bloemen
wijst mij hun kleuren
in bedwelmende geuren
in het kwijnend licht
van de dalende zon kus ik
teder je bloedrode mond
jij bent mijn hemel
en ik jouw heelal
onze liefde gedijt…
Het klaprooslied
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
579 Wie kent ze niet, de zo gedweeë
die buigt en eert, maar toch niet slaafs
zich onderwerpt aan wat er komt,
zonder te breken, zonder schijn
haar plaats kent en haar eigen tijd?…
De dood als een concept
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
475 het broze leven herkent de zwaluw
die aflatend het tij laat vieren
om dan toch te vluchten daar de
nieuwe kou te striemend
voor hem zal wezen
de dood als een concept in een
oude jas kleedt de jaren magerder
dan de tekenen van de herfst die
de bladeren ontdoen van de titel
dat schoon ook schijn kan zijn
geen minachting van het seizoen…
bladeren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 gele bladeren
dansen wild
over de straten
bomen
kreunen onder
de hevige wind
weer een nieuw seizoen
dat arriveert
ik kijk nu al uit naar
een windstille dag,
waarop de zon schijnt
in milde herfstglorie
bladeren
in geel, rood
oranje en bruin
kraken zachtjes
onder mijn voeten
witte lichtstralen
schijnen bescheiden
door de torenhoge…
laten we
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 laten we eenmaal
achter de maan kijken
om te zien waar
het licht vandaan komt
laten we eenmaal
uit de lucht samenvallen
om het logge lichaam in tijd
en ruimte te verliezen
laten we eenmaal
het licht schijnen
op het ijzig
nog ongevormde hart
laten we eenmaal
de hemel bestormen
en opgaan in een eindeloze
sterrenregen…
Een herkennende lach
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 het mooiste moment
van de dag is ontwaken als licht
zijn boodschap brengt na het slapen
ragfijne sluiers verdwijnen
als de zon zijn eerste stralen
over de donkere wereld laat schijnen
in het nog warme welbevinden
komen met een herkennende lach
de leukste dingen van gisteren binnen
de nacht glijdt van ons af
in het hopelijk uitgerust…
Struisvogel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
738 Zeg maar niets
en hou de schijn op
beter dat men nog niets weet
maak geen zorgen
het wordt beter
geen problemen
dus vergeet.
Alle leugens,
alle onzin,
maken dat ik sterk vermoed,
dat al heel snel
zal gebeuren
wat een ieder
heel die tijd al vreest
en geleuter
niet kan verhelen
dat je echt niet
meer geneest.…
C'est mourir un peu.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
790 ik niet meer zal zijn
in duistere zwarte nachten
is het gele licht niet mijn
de wind zal blijven waaien
door de bomen, over het gewas
de krakende zwiepende takken
vertellen hoe het eens bij mij was
het water zal blijven vallen
uit de donkere wolkenlucht
het leven duurt maar even
in gedachten waarvoor ik vlucht
de zon zal blijven schijnen…
op gepaste wijze
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 ik deed een kleine stap naar links, opdat
de duif mij niet zou zien
zijn lichte buikje stootte zacht
tegen het glas
ik- beschermvrouwe der duif,
zoek vrede in een mooi moment
mijn tuin bloeit roze nog zolang het
zomer is
een kleine bel luidt onmiskenbaar
aan de buitenlamp
de schijn bedriegt, en wendbaar
vliegt een witte vlinder
boven…