2105 resultaten.
Penang
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
541 Exotische flora
in zachte pasteltint
strand in diepgroene kapen omzomend
dichtbij, landinwaarts,
de toppen van Kedah,
rijzend uit bosrijke mantels
als tempels van Boeddha
op stijgende trappen,
pagoden op Britse enclave
met in de verte
de wazige kustlijn
van Atjeh, als fata morgana.…
Verdrinken in een meer van gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 In de verte zie ik jou silhouette, ik laat je los, drijvend en zinkend, ik voel geen pijn en ben vrij.
Ik accepteer dat ik verdronken ben. Het is mooi en stil in mijn hoofd.
Ik ben alleen, zoals altijd.…
Verse oude tranen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 Als je dan langs komt
zit ze meestal te staren
door het raam in de verte
of naar de televisie
die bijna de hele dag
oorverdovend aanstaat
ik ken haar nog van vroeger
als een levendige vrouw
spreek haar wel eens aan
zonder reactie te krijgen
soms staan er tranen
in haar verweerde ogen
waar zou ze aan denken
wat houdt haar nu bezig…
binnenin
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
533 langs het water van de rivier
voor de zeedijk blazen hoge
schoorstenen triomfantelijk
grijze wolken uit
de laatste dorpelingen overleden
de klinkerpaden verdwenen
een praatbankje bleef leeg
op het verlaten kerkhof
in de verte zien we boerderijen
met dichtgetimmerde luiken
een kudde pony's en
wat knotwilgen
de mensen hadden geen…
Vergane Glorie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
553 In de verte krast een kraai.
Hier woont niemand meer.
Hier gaat niemand meer dood.…
Die mysterieuze planeet.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
499 Wanneer ik buiten wandel
in de vroege ochtend of late avond
zie ik je in de verte staan
en geniet van je aanwezigheid.
Af en toe lijkt het of dat je jezelf schaamt.
Kruip je weg, ben je niet helemaal zichtbaar.
Maar dat is toch nergens voor nodig.
Ik geniet van je volle ronding
Want jij maakt het spannend in het donker.…
HIJ DIE ...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
508 niet zonder zonde
wierp ik toch de
eerste en enige steen
dwars door z’n autoruit heen
er klonk een vloek en in
de verte hoorde ik klootzak!…
dorp van weleer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
546 het dorp stierf
verstikt onder
lagen van as
en puin
een stille dood
in het dorp
leefden bedaarde
beukenbomen
groeiden bloemen
in het korenveld
vervallen huisjes
krom geteisterd
door weer en wind
en altijd in
de donkere verte
die eenzame
fietser onder de
grijszwarte lucht
de sonore klanken
van de kerkklok
mijn gesmoorde…
Geen weg terug
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 Ik woonde niet eens aan een rivier
toch staar ik weer in de verte
naar niets, naar het water
dat ook niet kiezen kan
waar het terechtkomt
over welke giftige gronden
en stekelige verwachtingen
verdund, bevroren of aangevreten
door duizend kilometer zon
Aan mijn schouders groeien
zwarte vleugels van heimwee
maar ik weet me gedekt
door…
Mos op kei
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
561 eens geestesmoe geweest, nu voor eeuwig verlicht,
zij merken niets, de hoeven van de herten
op het bladerdak van een ondergronds kasteel,
onbewoonbaar verklaard, voorgoed de gordijnen dicht,
Godzijdank vrolijk lachend in vredige verten,
zijn ziel triomferend als bevrijde homoseksueel.…
Ruizelde zijn kroon
netgedicht
5.0 met 27 stemmen
572 ik zag hoe
jij steeds op
een bijzondere
wijze contact
maakte met de
wereld om je heen
raakte in de
verte de kleur
van een bloem
die open was
gegaan toen
jij in beeld kwam
streek met je
hand langs de bast
van een boom
fluisterde onhoorbaar
fijne dag lieve oom
hij ruizelde zijn kroon
je struikelde bijna
over een steen
die…
Bijna dood
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
502 samen hebben
wij als wachters
de schaduwen
geflankeerd
van de nu al
zwarte zon
omdat haar
universumplaats
sinds de schepping
nooit is vergeven
is zij geen donker
gat gebleven
zij werpt nu
haar schaduwen
in een apocalyptisch
alles verwoestend
scenario dat uit de
verte in aantocht is
nog voedt de
lucht ons met
restanten zuurstof…
Zee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 Alsof je ademt
je hard bruist, knallend beukt,
of zacht als een lam, stil,
jouw verten licht vangen,
sterren op je laat deinen
kleuren van blauw
en wolken op je laat schijnen
Hoe je triljoenen wezens herbergt
die in je gedijen
je zo zilt ruikt
je schepen, mij drijven laat
de surfers glijen laat…
Aan het meer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
477 ik kijk naar de weerspiegeling
van de bomen in het water
in de verte hoor ik eenden
met hun vrolijk gesnater
er gleden net twee zwanen
statig en sierlijk voorbij
ik groette ze hoffelijk
ze keken even naar mij
in het water zie ik
stukjes blauwe lucht
en soms een rimpeling
als de wind eventjes zucht
ik voel me vredig
en kom helemaal…
Aflossing
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
215 De wanden kruipen samen
het dal is diep en steil
het einde van de reis
schuift steeds meer voor hem uit
Draad op hoge poten die zich
spannend in de hoogte die hem
meenam naar de verte
waar alles anders was
Trok sporen door de steden
sneed vlakken in de velden
zag wat de mensen deden
hij heeft genoeg gezien
Laatste letters wasem…
Ooievaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.214 spiegelbeeld
vol eenzame verwijten
in de verdoemde duisternacht
door gebrek aan zelfvertrouwen
kom je niet tot een orgasme
je ziet het te zwart en veel te wit
te eenduidig somber in jouw fantasme
ook wanneer het in de liefde
te moeilijk is voor woorden
breng ik jouw geile glimlach
naar de onverschrokken ooievaar
misschien in de verte…
Mijn stad
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
328 Tringelend rijdt een tram over de brug
In de verte hoor je gelach
Op het terras zitten mensen
Mijn stad
De bakstenen muur is nog warm
van de felle middagzon
Tijd voor een middagplons
Mijn stad
Het gras is vers gemaaid
De geur van groen
Een hond rent over het veld
Mijn stad
De lucht kleurt langzaam nachthemelsblauw
Nu is ie…
Mysterieuze mascotte
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
544 Heel in de verte waert zij rond
daer aen den rand der ochtendstond
waer zij mij om heur vinger wond
'k was haer mascotte, lieve hond
die zij mij aen heur zijde bond
een vreemd en mysterieus verbond
dat ooit in heur paleis ontstond
himmelhoch jauchzend, mond op mond
wat niet voltooid werd maer inbond
door tand des tijds - die ons heen…
Doodstil
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
364 Starend naar een verte zonder eind.
Vergetend gekomen was, is geweest,
zonder hoop, zonder te weten nog komt.
De stilte aan de einder is hoorbaar,
jouw stem klinkt in mij luid en klaar.
Je warmte voel ik binnen nog alleen,
zonder iets te zeggen. Jij verdween.…
VIERSTEMMIG
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
340 Door loof en naaldtakken
waaien onbelemmerd
de namen Olterterp
en Lauswolt eensgezind
door elkaar heen
Cornelia weert vriendelijk
nieuwsgierige wandelaars
bewaart binnen haar struweel
de rust van alle dieren
die zich hier thuis voelen
Wallebosch noodt
tot dwalen in het rond
of naar de verte
deze stemmen rondom
Opsterlands dorp…
Leven in het schemerlicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
21 Het heeft niets om het bibberende lijf –
ergernissen die ik alleen doorsta –
gaan altijd als nerveuze muizenissen
het leven door – mij achterna –
een horizon verkennen, in verte en in drang
brutale mannen huizen in dat nare donker,
zo naakt en onbevangen staan zij daar,
gewekt door lichte dingen die jij zegt.…
in een ooit lief pand
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
691 in een huis in monnickendam
van de familie stam & zoon
is de liefde echt uitgewoond
het kraakt kreunt steunt
klinkt rheumatisch
is pneumatisch
van dril en boor
bij geen gehoor
de buren deden niet meer open
de stammetjes zijn afgedropen…
Mijn moeder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
834 Ook is zij een verre grote bloem in de verte.
Wat mij nederig maakt omdat ik haar in werkelijkheid niet kan plukken.
In mijn bittere nachten.
Wanneer het niet meer brandt de vlamme der moed in mijn schouw.…
De renner
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
713 In mijn neus
de geur van de grond
de wind suizelt zacht voorbij
zij brengt de kou van het grote ijs
dat blauwglanzend wacht in de verte.
Ik staar
daar waar al dagenlang
geen beweging is.
Duikeend slaapt
Witte uil werkt aan een speerpunt
de zon komt even
in de verte
trilt dan de lucht.…
de kleuren van de hemel
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
792 Wanneer ik mijn ogen sluit,
zie ik in de verte de heldere,
blauwe lucht en daarna,
een uitspansel van nog niet uitgevonden
kleurenwoorden.…
Big Bang
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.070 Voor er puin door het ruim dreef
Voor de klok ons verder joeg
Was er een knal uit het nulpunt
Een natuurwet propt de stof samen
In een kruitvat, een zuigend gat
Die sterren, nevels, stelsels slikt
Versnellend in de verte dijt het uit
Met een golflengte voorsprong
Als een naald die in het rood schuift
Toen nam god het over
Hij legt…
De man uit mijn dromen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.813 Ik zie jou
In de verte
In gedachten
In de mist
Ik hoor jou
Stille klanken
Zachte tonen
Alsof ik wist
Alsof ik altijd
Heb geweten
Dat jij bent
Dat jij bestaat
Mijn liefste
Niet nu maar eeuwig
Jij die niet opgeeft
Jij die nooit gaat
Ik wil je kennen
Jouw warme fluister
Jouw zachte lichaam
Mijn mooiste nacht…
zon op haar heuvel
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.721 een brunette met ‘n euvel
lag haar venusheuvel
stiekem bij de Sint Jansbeek
te bruinen tussen de gladiolen
vóór de haagbeuk-haag
van de Begijnenmolen
in stadspark Sonsbeek
op het heetste uur vandaag
ze hoorde in de verte
donderen
uit richting Velp
ze zei ‘help
als het weer daar
gaat donderen
moet ik mijn heuvel
als de weerlicht…
Memory ...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
699 Gedonder van de golven
geruis van de wind
Onder zand bedolven
heftig en totaal bemind
Gedachten nemen 'n vlucht
woorden vliegen mee
Altijd weer dat trekken
naar die woeste zee
Oneindig in de verte
gevoelens stromen mee
Starend naar de horizon
verdwijnen in de zee
't Opsnuiven van zilte lucht
Ik proef op mijn lippen het zout
Ik…
't Afscheid .....
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
858 Droom voorbij
jij vervaagt
tot een schim
in de verte
Langzaam ontwakend
een glimlach
in m'n hart
'n herinnering
Geleefd
en gevoeld
in woord
en gebaar
Gezien
en geroken
jouw huid
jouw haar
Jouw liefde
bracht geluk
verdriet
en pijn
't Afscheid
heftig
intens
maar volmaakt
Jij, alleen jij
bent degene die
ook m'…