1371 resultaten.
Nostalg(N)ie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
15 Zij voelden diepe nostalgie
maar ze zagen de realiteit niet
de vorige eigenaren bouwden het spontaan
maar het mocht daar eigenlijk helemaal niet staan
verrotting voelde zich nu vertrouwd
schimmels floreerden diep in het hout.…
Het Woud
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.183 Schoon, majesteitvolle Woud,
Rustig en vredig naar buiten,
Zegt ge wat binnen gebeurt
Slechts wie vertrouwd is met U.…
MH 17
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 Als een ster aan de lucht
Vast en veilig in vertrouwde baan
Als de bekende ijzeren vogel scherend langs de hoogvliegende schepsels.…
Uitgesloten
hartenkreet
1.7 met 6 stemmen
1.920 Wegens kans op negatief effect
Zelf dus donor, maar ook voorzien van
bloed in negentieneenennegentig
na jaren met een vertrouwd gevoel te hebben gegeven
dankzij BSE en vCJD* helaas in de ban!
------------------------------------------------------------
* respectievelijk gekke koeienziekte en variant
Creuzfeldt-Jakob…
Afscheid suicidiale vriendin
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.847 het te
snel
De weg naar het einde was nog te lang
Diep van binnen, tegen verlangen in, was ik te bang
Dat mijn doodswens me in leven hield leek men te negeren
En ik was te ver heen om nog te redeneren
Voor jou heb ik gevochten, ik wilde naast je staan
Het lot voor je dragen, vechten voor je bestaan
In je schaduw schijnen, veilig en vertrouwd…
Tussen golven en sterren, vreemd aan de aard
poëzie
3.1 met 19 stemmen
2.163 Hem, diep vertrouwd met storm en sterren, spaart
De wijze zeeman; de ander is een klucht
Zijn neergeruiste hoogheid, dat tot vlucht
Hij sart, die hem van de ondergang bewaart.…
Verliefd
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.268 Als we samen zijn dan ben jij altijd best verlegen
Net zoals vanmorgen, toen we op een vertrouwde manier zwegen
Zou.. zou? Nee, ik zit maar wat te dromen
Maar ik denk en hoop dat mijn droom toch uit gaat komen…
Herboren
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.039 mijn bed
Gezicht verstopt in dekens
Mijn masker afgezet
Gehuld in stof en warmte
Ontnomen van mijn last
Vergeten door de wereld
Rust ik en slaap dan vast
Als ik daarna ontwaak
Herboren en vitaal
Me nergens druk om maak
Mijn spieren weer van staal
Dan heb ik in mijn slaap
Weer bruggen opgebouwd
De paden weer belicht
Is alles zo vertrouwd…
niemand weet waarom
netgedicht
1.9 met 11 stemmen
1.488 ik heb een pagina uitgescheurd
ruw, het lijkt ondoordacht
de rest van het boek loopt niet meer
haar toekomst sluit niet meer aan
het doet pijn, wil ik dit
er lijkt geen weg meer terug
ik heb een pagina uitgescheurd
ik mis haar woorden
zo vaak gelezen, zo vertrouwd
waarom deze daad
er stromen tranen in leegte
waar eerst geluk geborgen was…
Paal 12
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.216 Zo verlaat ik mijn vertrouwde plekje
waar de rust mijn grootste vriend was.
Mij zo vaak omarmde
als een zeebries, mild en zacht.
Nu zoek ik tevergeefs een ander stekje.
't Is vreemd, maar nu bemerk ik pas
hoe deze plek mijn hart verwarmde,
meer nog dan ik had verwacht.…
foto's
gedicht
4.2 met 96 stemmen
33.426 als door herinnering gedreven
opende ik haar deur
zocht, al was het maar heel even
naar haar vertrouwde geur
als door herinnering getrokken
liep ik naar het ledikant
schoenen uit en op mijn sokken
kroop ik zachtjes naar haar kant
als door herinnering gekust
heb ik mijzelf laten gaan en
zocht ik naar een plek van rust
maar vond kringen…
(inter) net niet
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
3.545 Ik dacht je echt goed te kennen
hield mezelf blijkbaar voor de gek
Kende je alleen maar eigenlijk
van achter mijn computer plek
We bespraken heel veel samen
je gaf me een gevoel, zo vertrouwd
Nu ik door heb hoe je eigenlijk bent
zie ik dat als een hele domme fout
Hoe kon ik in hemelsnaam denken
dat ik wist hoe je ware aard was
Had ik…
Terugtocht
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
925 Een maan
schemert vaal, ver en vaag vertrouwd
Dan, voorbij een laatste bocht, de waterval
een nevel verbergt de eeuwige diepte
ik ontwaak uit die koers en even later zal
stroomopwaarts, waar alles kolkte en zwiepte
de tocht weer bruisen, de wind mij restaureren
ik zal je kussen, weer stralen en mijn God vereren.…
Maatregeling
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.367 Een onrustige vrouw uit Abcoude,
die buurlieden nimmer vertrouwde,
verhuisde steeds wéér.
Over haar sprak een heer:
't Is een vrouw, die geen huis weet te houden.'
Een onrustige moeder uit Drente
begeerde steeds andere venten.
Zo hield deze vrouw
van gewoontegetrouw.
Daarom trouwde ze iedere lente.…
Bevrijding
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.403 in deze zalige omhelzing
het voelt zo goed, vertrouwd en stil
deze ultieme bevrijding
is wat ik altijd wil.…
IK DRAAG JE
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.028 draag je
hoe zwart de nacht de ochtend gloort
samen urenlang praten over hoe mooi
het geweest is lief te hebben geliefde te zijn
geleefd te hebben
samen te zijn nu het nog kan
verstrengeld in elkaars armen
voelen hoe onze lichamen nog steeds
ons hart verwarmen bij de aanraking alleen
de bevrediging van 'jij' mijn maatje
de enige 'vertrouwd…
Wat ik je vragen wil…
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.114 Nooit eerder hebben we gesproken over hoe het later gaat,
als een van ons – bij voorbeeld dan –
de weg in eigen woorden niet meer vindt
en het vertrouwde leven, langzaam maar gestaag,
vervaagt tot labyrint.
Nee, wend je nu niet af! Dit is belangrijk, weet je.…
horen, zien en zwijgen
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.529 schweigt, stimmt zu"
zei de oude vrouw
nog voor ze de laatste adem uitblies
och nee, ze kende geen rouw
of was haar blindheid moe
zij had door het leven heen geleerd;
niets zeggen voorkomt vaak gezichtsverlies
want spreken is zilver,
zuchtte ze nog een keer diep,
maar zwijgen goud
men raakt dan allengs vredig
met opgelegde nederigheid vertrouwd…
kaper op rust
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.099 laat is het, in de nacht
op zijn vertrouwde bankje
versleten midden in het park
waar hij eenzaam wacht
op dat kleine krakend plankje
in gedachten bij zijn oude bark
zijn baard is rafelig wit
ter onderstreping van zijn gelaat
door weer en wind verweerd
met tanden zwart als git
donkere grijns om wat komen gaat
na een leven dat hem alles heeft…
Beginselvast
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
611 Een vetrand zat aan 't broodbeleg,
hetgeen hij niet vertrouwde.
De randen deed-ie altijd weg:
hij wou het midden houden.
Dat deed-ie voor de veiligheid,
ook in de auto, want
hij zei: 'Als ik in 't midden rijd,
dan raak ik nooit de kant.'
Z'n tegenliggers weken uit,
zodat ze hem net misten.…
Warme Sneeuw
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
2.815 kerstsfeer beleven van verlichte avondstilte
Geknoerp van mijn schoenen die…
Onvast over een onzichtbaar voetpad lopen
Met moeite en onevenwichtig sturen
Ontwijken van opgewaaide witte hopen
Scherpe oude geuren van huislijke vuren
Brandend, blokken oude turf en hout
Ginder…. zie, het raam van liefd' en wellekom
De silhouetten bekend en vertrouwd…
Onze tijd
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.034 Ik kan het niet begrijpen
En wil het ook niet zien
We zijn beiden zo veranderd
Zo na een jaar of tien
Ieder ging zijn eigen weg
Steeds verder van elkaar vandaan
En toch komen we steeds opnieuw
Tegen over elkaar te staan
Dan voelt het niet als toen
Niet meer goed en vertrouwd
Het voelt heel erg anders
Zo onherkenbaar en zo koud
Ik mis…
Loslaten .....
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.269 talloze vragen
gescheurde dagen kunnen nimmer meer geven
de uren van de tijd zullen gedachten weven
stapvoets, steeds langzamer, eindelijk gedragen
om die laatste onbegrensde sprong te wagen
wil jij de herwonnen vrijheid kunnen beleven
loslaten in liefde is immer behouden
wankelen hart en ziel in lijf en geest
ademloos voor wie oneindig vertrouwden…
Zelfvertrouwen
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.547 De lucht met parelmoer doorweven
De bloesems trillen...zacht,zo zacht
En Populierenblaadjes beven
De aarde wachtend op de nacht
Pasgeboren oogjes knipperen tegen het licht
Het is nog wat fel, zachtjes gaan ze dicht
Pasgeboren handjes zoeken om zich heen
zoeken iets vertrouwds, maar vinden er geen
Kleine kleuterkindje duimpje in de mond
Zoekt…
heel even
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
2.436 de winter vaarwel gegroet
ontmoette ik haar
ademloos
het eerste woord
door mij gepreveld
amper hoorbaar
fluisterzacht
verdronken
in jouw sprankelende
waterval van woorden
die vertelden
over wie jij bent
en wat jou raakt
een sluimerend begin
inspirerend, vol reflectie
twee mensen
o zo verschillend
maar ergens
ook weer
zo vertrouwd…
Mijn Kleine Meid
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.862 Je blonde haren in de wind
Spelend zonder zorgen
Geniet maar van je spel mijn kind
Denk nog niet aan morgen
Eens zal je op eigen benen staan
Het ouderlijk huis verlaten
Toch zal ik je laten gaan
Stil berustend en gelaten
Vaak denk ik terug aan dat moment
En rust je hoofdje op mijn schouder
Het voelt vertrouwd en heel gewend
Dan ben ik even…
de natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
903 Over akkers en land op een zonneprieel
het begin van de dag het lijkt zo vertrouwd.
Maar sta er eens bij stil en kijk om je heen
er is een nieuwe dag die wordt geboren.
Het licht is gekomen de donkerheid verdween
je kunt zien en loopt niet meer verloren.
Je ziet de natuur, de bomen het bos
de slootjes de struiken de prachtige heide.…
Alleen
alles
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
289.095 En die me als geen ander vertrouwd..?
Waarom ziet niemand me staan?
Maar ja, ik lijk zelfs onaantrekkelijk in het licht van de maan!
Is er dan geen enkele jongen die met me wil?
Geef maar een gil..…
Vertrek
gedicht
3.0 met 25 stemmen
12.022 een kind gaat weg. ik sta met lege handen. ten afscheid
de vertrouwde blik voordat de zonnebril.
handen tastend naar de veiligheidsriem.
de uitgestorven straat. ik zwaai maar wat. het is of
alle licht verbleekt. of alles vekilt. of ik diep
vanbinnen van geen schuld wil weten. harde
verwijten over en weer. na elk vertrek zin ik op woorden.…
Rijk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
716 nieuwe rijken" heel wat waard
voor mij de langvergeten warmte
van voeten om de haard
bij lieve drentse moeke die bewaart
de appels van de pluk
de boontjes uit de tuin
herinneringen aan één stuk
zij laat de kippen scharrelen
voert het zwijntje in het hok
en brengt de geiten bij de bok
laat de herfst weer dwarrelen
het voelt nog zo vertrouwd…