1372 resultaten.
fotoboek
gedicht
3.5 met 217 stemmen
27.596 veel te grote pet
een hard maar ook vertederend portret
zijn stille ogen naar geluk op zoek
donker Den Haag, ruim een eeuw geleden
lang voordat Drees zijn zegeningen bracht
met kerk en kapitaal nog aan de macht
een sloppenwijk zoals in vele steden
de foto’s geven een ‘romantisch’ beeld
van sleetse panden in te smalle straten
van het zonlicht…
herfstbladeren
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.438 met mijn lot
vergeet ik mijn bestemming
verdoe ik steeds meer tijd
ken ik totaal geen remming
als mijn geest zich weer bevrijdt
van keuzes en consequenties
waaruit mijn leven toch bestaat
geloof ik niet in penitenties
omdat het zo veel open laat
verkies ik weg te dromen
in een herfstig bladerbed
laat ik woorden tot mij komen
tot het zonlicht…
Regen
poëzie
3.5 met 10 stemmen
3.122 Toen kwamen dagen van eindloze regen,
Van heel diep treurende muziek, die speelde
Van de hemel en de dake' en verveelde
Mijn groot warm hart, in het zonlicht gedegen.…
Eigenheid
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
5.695 Soms dat alleen voelen
nu je weer ver weg bent
waar ik je niet kan raken
verscholen in de dingen
van de dag en de nacht
de mensen en de wezens
waarachter jij lenig
als een aap door de bomen
slingert in het zonlicht
maar ook bij nacht en ontij
Jij laat mij met de vragen
waarop jij antwoord weet
verwijst naar astrologie
en andere vage zaken…
Eén uit duizend...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.023 Maar een der duizend golven,
Kom 't zonlicht toch bekoren,
Ze schittert boven alles uit,
Midden in de zee, waar golven behoren.…
Opgesloten
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
820 Daarbuiten schijnt het felle zonlicht,
naar buiten, daar wil ik heen,
hier binnen zitten de ramen dicht,
en hier binnen ben ik alleen.
Daarbuiten fluiten mensen,
en lopen vrolijk heen en weer,
hierbinnen zijn volop wensen,
maar dan ook niet veel meer.…
Bloeiend koren
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.494 mij een heerlijk gevoel
Verliefd tussen de korenhalmen
Warm je mij met een kus
Nu even niets..alleen elkaar
Liggend tussen de korenhalmen
In strelingen passie bloeiend
Je hier zó dicht bij mij
Voelend je zachte mond
Kussend elk deel van mijn huid
Tussen de korenhalmen
Omarmen wij de liefde
Beminnen elkaar in oneindigheid
Het late zonlicht…
Jij liet me kijken door je ogen
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.817 ogen kijken
Een gesprek ging ik niet aan
Toen jij kwam,hier in mijn leven
Beefde ik als een grijze muis
Die het leven niet beminde
Voelde me er niet in thuis
Jij liet me kijken door je ogen
Liet me luisteren naar je stem
Schilderde de mooiste kleuren
In m`n grijze koud bestaan
Ben als een bloem tot bloei gekomen
Mijn hoofd naar zonlicht…
Drievliet
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
816 het pretpark is gevuld met zomersproeten
wel zeven keer gaan zij de achtbaan rond
de dag genieten zij met open mond
er rust een streng verbod op heilig moeten
hier danst de kinderziel op blote voeten
en sluit zij met het zonlicht een verbond
de lijfspreuk luidt er: lachen is gezond
de boeman treft het park niet op z’n route
de tijd draait…
Vertraagde thuiskomst
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.146 schoot
alleen geraakt door vallend stof
een kiertje fluwelen avondrood
dat teder soms jouw rug nog trof
Ik blaas de tijden van het lijfje
spreid onkuis jouw helften open
hoor je fluist’ren ‘Kom, waar blijf je
mijn leesbaarheid raakt nooit verlopen’
Ik zuig de zinnen zacht naar buiten
met geur van weemoedig kolengruis
in het volle zonlicht…
stil ontwaken
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.365 schuchter zonlicht streelt het oude
park, dommelend onder nevel en
dauw tot ‘n zacht en stil ontwaken
in wazig ochtendrood verzonken
staren bomen nog roerloos voor
zich uit
aarde hult zich al in lichter kleuren
veegt de dag weer gaande weg
de morgen geurend tegemoet
in de vijver hapt een vis nog loom
naar lucht, begluurt een reiger…
Oktober
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
810 Oktober tovert in de bomen,
strooit gouden zonlicht op het plein
waar kinderen druk bezig zijn
de tijd te vullen met hun dromen.
Oktober en het deert hen niet
dat weer de zomer is vervlogen,
gaaf is hun spel en ingetogen.
Geen kind dat reeds de winter ziet.…
Eén zomermiddag...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
6 Zodat het zonlicht onze naakte lichamen kan strelen.
Zodat ik mijn hand op je borst kan laten rusten,
om je naar mij toe kan trekken en mijn lichaam te vormen naar het jouwe.
Zodat ik mijn hand door je blonde haar kan laten gaan en zachtjes je hals kan kussen.…
WAAN
poëzie
3.8 met 13 stemmen
3.734 Ik plukte een vrucht - het zonlicht lonkte schuin -
En de appel bleek vol bitterheid en as.
Toen brandde een blos van toorn op mijn gelaat,
En 'k vroeg: - ‘Hoe brengt mijn goede gids mij hier,
Waar al wat is, geen wezen heeft, maar schijn?’…
CONTRADICTIE
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
892 had flessen brandewijn gegeven
gedachten steigerden als wilde paarden
de voors en tegens gingen door een zeef
totdat het juiste antwoord overbleef
en toen we wazig in de vlammen staarden
was elke tegenstelling opgeheven
we werden eensgezind en onbezwaard
in open armen van de slaap gedreven
de ochtend had geheimen goed bewaard
toen zonlicht…
ommekeer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
816 werd langzaam verdreven
door verlangen naar de natuur
en het samenzijn
zo stil was het die ochtend
dat de twee jonge mensen
nauwelijks spraken tijdens het
verlaten van de stad
daar in een wagenspoor
liep hij links en zij rechts
lachend door de bladeren
maar op het jagerspad
dicht onder het lover
vonden hun handen elkaar
zoals zonlicht…
pauwen en fazanten
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
2.400 mijn huis was mijn kasteel
ik had van alles wat en van alles veel
er liepen pauwen op mijn land
Monet’s tuin hing aan de wand
een chippendale glom in de salon
een druivenrank klom langs het balkon
sprankelend zonlicht in zuiver kristal
een staand horloge klonk in de hal
mijn huis stond open voor vertier
vrienden sliepen op zuiver kasjmier…
sluiers
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
970 langzaam ontwaak ik uit mijn slaap
herken de kamer om me heen
sluiers vervagen in 't zonlicht
wind speelt door mijn haar
en doe nog even mijn ogen dicht.…
Werelds
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.892 als ik slechts denk aan jou
'k heb vele landen doorkruist
middels verscheiden literatuur
maar de mooiste reis zonder einde
vind ik in jouw passie, jouw vuur
werelds, zo ben jij voor mij
een wereld met toppen en dalen
waar dromen werkelijkheid zijn in verhalen
waar mijn hart voluit zingt in duizend talen
waar de nacht het helderste zonlicht…
EINDEJAARSRING (VOORAVOND): TABULA RASA
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
767 de ochtend van het leven was nog koud
alleen het zonlicht wist ons te behagen
verwachtingsvol verbeidden we de dagen
we schaarden ons rondom wat brandend hout
we wonnen elk seizoen aan kracht, het woud
had geen geheimen meer voor ons, we zagen
de dieren, oogsten lof van jong en oud
de stam was trots, bij thuiskomst van het jagen
een schone…
Alles wat je wilde, het was alles
gedicht
2.3 met 244 stemmen
45.772 Een juni en je peinst aan een vermolmd
ontbijt: ik zwierf om zoveel mensen heen,
verruilde zoveel zonlicht voor een zweem
van eeuwigheid en moet je nu eens zien:
die rouwrand rond m'n brood, dat zeepsoplicht,
die vuile handen en dat nevelhoofd.
Had ik maar minder in mijn dorst geloofd.…
Oktober 1
gedicht
4.6 met 129 stemmen
12.126 Oktober tovert in de bomen,
strooit gouden zonlicht op het plein
waar kinderen druk bezig zijn
de tijd te vullen met hun dromen.
Oktober en het deert hen niet
dat weer de zomer is vervlogen,
gaaf is hun spel en ingetogen.
Geen kind dat reeds de winter ziet.…
In retraite
gedicht
3.0 met 24 stemmen
33.197 Het koele zonlicht schijnt sereen naar binnen;
de wielewaal zingt hoog en madrigaal,
accoord met het Gregoriaans koraal;
en ik wil vredig mijn ontbijt beginnen.
Maar onverwacht dringt tartend animaal
gegiechel van een vrouw tot in de zaal
en als betoverd spannen zich mijn zinnen.…
land aan de Zoom
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
657 zoals het oude land hier nog dommelt
langs een verzonken waterloop
door noeste handen ooit gegraven
waar akkers en bossen louter stilte baren
vroege vogels het zonlicht uitbundig
begroeten en bezingen
terwijl de bonte specht met veel tamtam
de beuken kastijdt, zo vurig gemutst
langs stammen en kruinen scheert
zoals ik hier gedurig…
BRUSSEL
poëzie
2.5 met 4 stemmen
1.820 Grote Markt
Gul en kunstzinnig is het volk geweest,
Statig van bouw en prachtig blauw van ogen,
Die gretig-wijd het gouden zonlicht zogen,
Geestig van zin en zinnelijk van geest
Hun huizen zijn als vrouwen op een feest,
Voornaam en moe, iets tot elkaar gebogen,
Met rag van kanten beeldhouwwerk omtogen,
En blank verguld, de burgerlijkste…
anne frankschool
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
759 voor neel
zonlicht vloeit in amsterdam
over de rivierenbuurt
tussen uitgelaten kinderen
streelt de schoolmuur
de letters van haar dagboek
in kleuren van wolkenluchten
waar anne zo graag naar keek
trouwens ook niet anders kon
zij verdween voorgoed met de ziel
van merwedeplein en jekerstraat
een trage dodelijke stroom
op deze dinsdag…
Een andere toon
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
623 Dankzij het zonlicht en zijn machtsvertoon,
heeft de natuur weer een andere toon.…
Een zilveren lint
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 Een waar festijn voor ’t oog,
Waar hij klaterend komt vallen,
Vormt in het zonlicht een regenboog
Tussen ’t groen stroomt hij weer verder,
Een verkwikking voor hert en ree.
Op de hei een rustplek voor de herder
En zijn schapen genieten mee.
Stromend, ook door vlakke landen.…
Zo Zomaar
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.538 Zoals je hier zomaar ligt
Je huid verwarmd door het zonlicht dat
Zo licht en zo zoet is
Hoe je zo zuinig en begeerlijk zweeft
Tussen je dromen en je ontwaken
Bedoeld te beschermen en te verhullen
Zo liggen onze lichamen verstrengeld
Zo, als schijnbaar eender
En hoe de regelmaat en de rust
Van jouw ademen
De stilte opvult
Zo schijn je…
Licht
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
538 Zonlicht mag het niet heten,
Maar de angel is er ook al uit.
Zo zit hij daar.
Bier met een rietje,
In ijs geschonken.
Noorderlicht,
Zuiderlicht.
En de rode zee is dicht.
Egypte aan de horizon.
Hij schrijft op een kaart:
'Groeten uit een land ver weg',
Terwijl hij droomt.
Het natte krijt
Droogt in zijn handen.…