1597 resultaten.
WANDELEN OP DE MAAN
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
660 Samen wandelen op de maan
in ‘t karige, romantische licht
Eventjes met je blijven staan
mijn handen strelen je gezicht
Zachte klanken van ‘t woud
ruisen woorden om ons heen
Oh mijn lief, je hebt het koud
vanaf je topje tot aan je teen
Handen, die je teder warmen
zweven over heel je koele lijf
Over die schouders en armen
en over..wat ik…
mistig verlangen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
713 wanneer de mist het avondlicht verdoezelt
in haar betovering gedompeld houdt
wanneer vensters en bomen zo wonderlijk
boven de aarde zweven, lantaarns meer
dromen dan schijnen
wanneer geluiden en stemmen in roerloze
stilte verglijden, de wereld waziger wordt
dan bekruipt ook mij het verlangen hierin
te verdwijnen, dichter…
Eeuwigheid*
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.655 Zweven wij als twee hemellichamen
borst tegen boezem om elkaar heen,
van blijdschap is het dat ik hierom ween.
Het samenvloeien van onze banen
is een wonder zoals het mij verscheen
hetgeen zelfs Copernicus zou beamen.…
Vleugellam en bevlogen...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 Murw gebeukt door
De golven van de
Oceaan die leven
Heet, overspoeld door
Golven van een te
Zware storm op zee
Een mens - vleugellam
Als wrakhout aangespoeld
Op het verlaten
Strand van mijn jeugd -
Bij 't uitblazen
Van welhaast de laatste aam
Tot leven gewekt
Door het luide krassen
Van meeuw en stern - zij
Zweven schitterend…
Alle kleuren van de regenboog
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.107 Het is de lyriek van een wuivende griet
Die als 18 karaats de lucht doet strelen
Het is de muziek van de kierewiet
Die weergalmt uit te luide kelen
Het is het rood van de kersenwijn
Die het verweerd plafond laat zweven
Of de trammelant van de zwerver
In een roemloos leven
Of de lelijke eend die koekeloert
In troebel spiegelwater…
Mijn schat
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
954 Het genot om te zweven tussen hemel en aarde.
Daar waar de mooiste beleving is van akoestiek.…
De vlieger
gedicht
4.7 met 11 stemmen
9.961 'k Wou dat iemand mij eens even
op kon laten aan een touw,
om daar boven rond te zweven
en te schommelen naast jou.
Maar ik heb helaas geen vleugels
en geen jas van rood papier
waar je in omhoog kunt vliegen.…
In het heelal
gedicht
3.0 met 16 stemmen
5.213 Kosmische stormen trotserend
zweven zij die grote ruimte in
en vereenzamen.
Er valt gelukkig ook te lachen.
Lekker ineens verdwijnen
in zo'n sympathiek zwart gat:
eeuwig geborgen. Maar dan.....
Een twee drie supernova hoepla,
daar ben ik weer.…
Striemen op mijn rug
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
535 weerbarstig krult het haar
groener buigt de wind
ogen komen bomen tegen
de dwarse schijn verblindt
gedachten zweven
zonder toe te geven met
hun schaduw op de vlucht
het licht schreeuwt opgelucht
geen spinsels uit
een gouden droom
ik ben gewoon een vriend
die boomt over gedichten
de zon lijkt lichter
als het donker wordt
de rode…
de visarend
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
646 sierlijke vleugelslagen
maken hevige wind
een bruinwitte schicht
raast
sneller dan het
licht
Om dan even te zweven,
beter dan
een vliegtuig
enkel wat wolken
belemmeren zijn
zicht
als jager geboren,
hangt hij hoog in
de lucht
Om plots dan
in zee te vallen
echt doelgericht
na weinige tellen
schiet hij omhoog
met tussen zijn…
Cruisin' with the low riders
gedicht
4.0 met 2 stemmen
1.701 Koop nooit een auto in Apeldoorn
was het eerste wat ze me zeiden
toen ik hier kwam wonen, zeker niet
als van een oud dametje geweest, altijd
binnen gestaan, cash aftikken
Een echte auto koop je niet, die verwerf je
om voor één dag koning te zijn,
door de stad te zweven
Dat is waarom deze stad van zeven dorpen
een koninkrijk in het klein…
Sint-Valentijn
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
593 Schenk een groot hart met vurige kussen
en steek er veel vleiende woordjes tussen…
geen mooier geschenk om je geliefde te geven
en eens van de werkelijkheid weg te zweven
zo valt er voor beiden nog heel wat te leren…
Sint–Valentijn zal zijn stralenkrans schenken
als je hem patroon van de liefde blijft gedenken!…
Poolhaas
gedicht
5.0 met 1 stemmen
1.587 Hij zit, zeer wit, tussen de scherpe stenen
van de eindmorene, zijn oren gespitst
vangen de stilte, het geluidloos zwerven
van de poolvos boven hem op de gletsjer
het zweven van de sneeuwuil in de schemer.
Dit is zijn wereld, hij is tevreden met zijn vacht.
Zijn sterke achterpoten trommelen bij gevaar.…
Je eerste duik
netgedicht
5.0 met 99 stemmen
441 jij hebt mij
je hand gegeven
die even boven een
blauw witte golf
leek te zweven
glinsterend
applaudisseerden
rollers in opkomende
vloed hun verfrissing
in zomerse gloed
jij rende lange
passen vol courage in
nog onbekend gebied
ik kende de diepe kou
die je zo niet ziet
je lachte om mijn
voorzichtigheid ik
genoot mateloos…
spinsels uit een gouden droom
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
840 weerbarstig krult het haar
groener buigt de wind
ogen komen bomen tegen
dwarse schijn verblindt
gedachten zweven
zonder toe te geven met
hun schaduw op de vlucht
licht schreeuwt opgelucht
geen spinsels uit
een gouden droom
ik ben gewoon een vriend
die boomt over gedichten
de zon lijkt lichter
als het donker wordt
de rode gloed…
De binnenkant van de stad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 onbekende streken
Ze laten zich verleiden
door stegen en seinen
en gaan trappen af
naar de binnenkant
onwetend waar ze zijn, ergens
echt of maar wat rondtollen
in hun hoofd, dol doller dolst
gedraaid door hun zintuigen
die hen omringen met muren
die ze willen aanraken
om te weten of ze hard zijn
of dat ze er in galop
doorheen kunnen zweven…
Sanne Wevers
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
566 en dan na een flikflak
volmaakt rechtop als een acrostichon
onmiddellijk de weverspirouette
roemrucht gemaakt door excellente Sanne
illusie van gemak, een radslagspanne
gevolgd door overslag, de loftrompetten
eerbiedigen het bovenaardse draaien
vrijmoedig vliegend in een sprongspagaat
Ravel gezelt het damesenkelspel
Olé: een salto, zweven…
Polonaise
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 ik ging
grootse schoonheid ervaren
op handen van succes, nu
loop ik op wolken
van elektrisch licht
glitter en bewondering
mijn pensioen te vieren
in de hemel der feesten
ster onder de sterren
lachend mooie mensen
parels, botultox en gel
in halfgrijs haar, onvermoeibaar
op de maat van het koper
niemand hoeft naar de wc
we zweven…
volmaakt had zelfs gebreken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
739 stilte tikt seconden
de rust is schone schijn
stofjes dansen in het licht
dat kiert door het gordijn
je ogen neergeslagen
de mond een witte streep
te gekwetst om iets te zeggen
woede houdt je in haar greep
woorden zweven in de lucht
sterven zonder je te raken
je bent in het verleden terug
niemand kan nu met je praten
niets was goed…
Blauwe deken
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
461 man die de woorden zoekt
verlaat het huis door het raam
hij voelt de pijn terwijl hij boven
de bomen -verder en hoger-
door het luchtruim zweeft
zijn tijd is niet opgeheven
hij valt niet voor eeuwig uiteen
het moment is nog niet gekomen
laat hem dan opnieuw nog even
pijnloos zweven boven de stad
-verder en hoger-
laat dan…
schaduw valt van je gezicht
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.167 wolken
als dat van je mag
en wakker wind
tot storm aan, hoop
dat je dan weer met
me mee wil gaan
we dromen weg
verdwalen in de maan
je ogen zijn al dicht
schaduw valt van je gezicht
dan laat ik je de sterren
zien die je nog nooit
hebt voelen twinkelen
ja, ooit gedroomd misschien
we smaken het geluk
dat naar ons toe komt zweven…
Jouw lichtvlinder
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
830 Als vlinders komen zitten
op je handen en je voeten
likt elke gehuilde traan
die het leven vangt
op donkere dagen
en de slapeloze nacht
weet dan dat na diep verdriet
ooit weer toekomst lacht
dan zweven
bloemen in je haren
geurend als de mooiste zomerdag
jou een blauwe hemel aanreikt
die langzaam
aan de kimmen trekt
waar nieuwe hoop…
Polonaise
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
164 grootse schoonheid ervaren
op handen van succes, en nu
loop ik op wolken
van elektrisch licht
glitter en bewondering
mijn pensioen te vieren
in de hemel der feesten
ster onder de sterren
de lachend mooie mensen
hun parels, botultox en gel
in halfgrijs haar, onvermoeibaar
op de maat van het koper
Niemand hoeft naar de wc
we zweven…
uitkijken over mistige velden
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
374 onze dromen komen overeen
met de levensmogelijkheden
meebewegen en overwegen
vrolijke stemmingen
als opzwellende snaren
zullen wij verwaaien
over onweerlegde grenzen
van toets- en tastpartijen
boven planken zweven
stuiterend getrommel najagen
als was het de wind zelve
over de uitgestrekte vlakte
van het plat pratende land
hand…
Tussen taal en tekens
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
658 Wie het overkomt: de dood of het leven
moet in het zicht van het licht
naar het pad van de wolken zweven
vuren laten branden als in een heldendicht.
Wie bloemen ziet groeien op gebroken grond
moet licht als een veertje schrijven
meerstemmig zingen met liefdevolle mond
in tijden van nood de liefde eer bewijzen.…
Lente
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
177 ogen, neus en oren gooi ik open
voor de lente, kom zacht
in lange halen met je nagels
over mijn rug tot het genoeg is
Dan mag je verdergaan
mij van mezelf laten genieten
en langzaam verloren gaan in mij
in mijn verloren zijn in jou
nergens en overal
uitgestrekt in een zacht bed
dat duurt, zoals ik verlang
altijd te zullen kunnen zweven…
Brandglas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
845 Ik zet me neer en kijk naar boven
steeds hoger gaat het hemels prentenboek -
gevat in brandglas, duizendvoud
Je voelt je stijgen, zweven haast
en tijdloos dromen - de voeten op de kille vloer
en ‘t hoofd haast in de wolken.…
Het bezoek
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
2.128 motregen
rondom het huis
snel knoopte ik mijn overhemd dicht
en haalde een kam door mijn haar
maar ze belde al
enfin, het gaf toch niets meer
we waren versteend tot beelden met
de tafel tussen ons in en het dode
oog van de televisie op ons gericht
ik zou een snipper van mijn blauwe broek
willen knippen
die zo licht was
dat hij bleef zweven…
Brandglas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
945 Ik zet me neer en kijk naar boven
steeds hoger gaat het hemels prentenboek -
gevat in brandglas, duizendvoud
Je voelt je stijgen, zweven haast
en tijdloos dromen - de voeten op de kille vloer
en ‘t hoofd haast in de wolken.…
benauwend
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.279 hij hielp me op de voeten neer te komen
al voel ik nog de kriebels in m’n maag
die droom werd door de jaren meegenomen
ik leerde om de angsten in te tomen
en overwon onzekerheid gestaag
vannacht begonnen spoken weer te leven
om mij van broze nachtrust te beroven
gedachten hield ik niet in het gareel
daar was ook weer dat zo gevreesde zweven…