1847 resultaten.
lens
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
2.154 jij glundert omdat het moet van mij
ik regel de klaarte van jouw blik
die blikkert als een lemmet in zon
het brandpunt schuift tot ik klik
de straal die ik toeliet
glipt door de glazen lens
je wil jouw lippen nog tuiten maar te laat
elke omtreklijn kantelt
de matte spiegel kaatst hem
naar een broos vlies van zilver
dat oplost zoals…
In de kraag gevat.
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
2.837 Met dikke krokodillentranen
weent hij tegen zijn beste maat
die hij dagelijks tweedubbel ziet
de enige die nog met hem praat
he makkertje zullen we samen
tot de bodem gaan dan maar
jij bent mijn enige echte houvast
het leven is zo eenzaam en zwaar
laveloos van drank en verdriet
zijn hoofd diepgestoken in zijn `kraag`
schuimt hij straten…
kerst over de grens
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
3.252 men vroeg in mokum op de straat
hoe ’t nou verkeert in belgenland
zijn de dames elegant charmant
dragen heren pakken in hun maat
het antwoord is van grote eenvoud
de mensen doen er veel aan variatie
schrijven punt komma soms spatie
kinderen soms lief maar vaker stout
heus ‘t is er echt niet verkeerd
er zijn veel punten met ’n kruis
wijzers…
Fixeren
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
80 Geen vrije tred
langs wegen en wind,
geen lichtvoetig volgen
van wat zich bevindt
Het ritme van rust en gemis
de maat van een dag,
die verdraaid en
geheel anders is
Een lichaam in stilstand
de blik op de tijd,
een vleugje onmacht
een sprankje strijd
De kunst van het wachten,
de weemoed erbij,
het verlangen naar ruimte,
naar…
rozen ontsprongen?
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.234 rode rozen zomaar
vielen op de mat
hoort de postman
zingt weg
Ik geef je
’n roosje mijn Roosje
Conny Vandenbosch
Negentien zus en zoveel
Alles vergeelt gaat dood
Alleen de klank
Die blijft
Weisst du die Rose,
die Du mir gegeben?…
Licht dat Licht zijt, ongeboren...
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
882 Licht dat gloeit in het heelal;
Licht dat alles hier doet leven,
Adem zijt en levenskracht,
Licht dat trilt in elk beginnen,
Licht dat denkt in elk gedacht;
Licht dat doel is van elk streven,
eindeloos verlangen wekt,
Licht dat lente doet ontwaken,
Licht dat ook de doden dekt;
Licht dat woorden gaat te boven,
eindeloos en zonder maat…
Anna Nicole Smith
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
4.463 , door verkeerde mannen geleefd
is er voor evalueren geen gelegenheid
mis je de ervaring waarmee je overleeft
en ontvlucht opgejaagd aardse dwaasheid
Je staat voor wat mannelijkheid beweegt
de sensuele ultieme schoonheid
die helaas geen ruimte in haar geest heeft
voor herstel door schuilen in eigenheid
De man zoekt, ná jou, vooral een maat…
Vroege vogels
gedicht
3.0 met 41 stemmen
27.605 Een merel zingt een melodietje voor,
een tweede bootst het na zonder hiaten
en componeert tot slot zijn eigen maten.
Arpeggio's, trillers: wat een kletsmajoor.
Een dwarsfluitist 's nachts zou men koppensnellen
maar voor de vogels hangt men pindaslingers
en luistert dwepend naar hun decibellen.
Waarom toch?…
Goddeloos geweld
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.145 En wie neemt nu van wie de maat?
Ik strooi de as van miljoenen doden
op de daken van tempels en kerken,
verblind daarmee de starende goden.
Met mijn laatst mij gebleven krachten
haal ik knoken vanonder de zerken,
mep botweg ùw god uit ùw gedachten.…
Als de tijd rijp is,
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
923 Als de tijd en maat vol is
het seizoen rijp en de uren
gunstig staan, werk ik een
aan een symfonie, in een
wervelende universele ouverture
wat onmerkbaar de vervelling
van natuur en de verveling van de
mensen tegenhoudt, compositie uit
de achterkant van mijn repertoire,
noten van melancholie, ontsproten uit
de couleur locale, een roes…
oeverloze mens
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.000 benen
wijzend naar de buitenmenselijke einder
vol epossen van vuurstenen tot androïden
ooit bemannen wij de regenmakerlasers
van op onze droomeilanden
ons ozonrijk boven de wolken
manna strooiend over de hoofden
en verder weg, zover weg
tot al het snedige stukvalt
op de barre huid van verdriet en geluk
want het mens zijn kent geen maten…
De lezer
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.245 Gij die dit boekje zo eens openslaat,
En gij die er in leest, en gij die even
Aan 't lezen en aan 't blaren zijt gebleven,
En die het dan weer vriendlijk liggen laat: —
Ik heb die verzen niet voor mij geschreven
Met al die rijm en moeielijke maat, —
Voor jou — ze zijn voor jou juist kameraad
Met zorg gemaakt, gedrukt, en uitgegeven: —…
Het is de kunst
gedicht
3.6 met 10 stemmen
4.448 Het is de kunst om mij in afgepaste mate en op de juiste toon
tot u te richten; maar dat lukt mij in de regel nauwelijks. Begint
het in mijn bast te klinken, hoed u: duizend bronzen klokken
donderen mijn gram over het grasveld uit, gericht op u - onschuldige
bezoeker. Brombast. Breektaal. Briesklank.…
Een merkwaarge geschiedenis
gedicht
2.6 met 7 stemmen
5.792 de hunebedbouwers van weleer
dekten zich met zware stenen toe
ze leviteerden in deze
dat het een ware aard had
en lieten de wetten der zwaartekracht
in de ruime mate links liggen
het resultaat hiervan
treft men vandaag de dag
nog af en toe aan
in verschraalde landschappen
te Drenthe
achteloos achtergelaten
als in een uitverkoop:
late…
Hints
gedicht
2.2 met 14 stemmen
4.737 hart van een middag
heeft ze op me gewacht, haar stralende gezicht door licht
omkranst, ze krijgt goudinjecties om kalm te blijven
Ze heeft onze afspraak afgezegd, opnieuw gemaakt
Het gras woekert, bloemen overschreeuwen elkaar,
ranken rond de tafel met blinkend bestek
veldsla omzoomd door tomaten
En in het midden van de tafel een bord
mat…
huishouden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
584 Anna droomt zich graag kast
een groot buffet, met glaswerk
bovenaan
ze zet er borden in en laat ze staan
gerangschikt volgens maat en kleur -en schalen,
nauwgezet van klein naar groot
opdat ze ziet
welke ze vullen wil, met gaven die de dag haar bood
des avonds, op
een bord, een schaal
of koppen van de ruitjesplank, oorloos
naast een klein…
Grootvader
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
701 wat zoek je toch in mijn aderen
schuilend achter bomen
op de Grebbelinie
waarom sloeg je dochter
je van de trap met een bezem
totdat ík aan haar voeten viel
is het dan altijd een cirkel
van wantrouwen
waarin allen de vijand zijn
was het een eik of een beuk
en had je al je patronen nog
terwijl je maten stierven
werd toen de wereld…
Jij wortelde te diep
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
670 horizon opzocht
is nu die vrijheidsdrang gestopt
door routineuze gangen
geen hart en
ogen vol verlangen meer
een kleine cirkel van gedachten
in een stilte die niet bij jou paste
wij hadden het
pas later in de gaten
toen wij niet meer konden praten
jij wortelde te diep
ik ga je nu verlaten
jouw eenkennigheid
meet slechts met eigen maten…
DE LOIRE
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Ik slinger door een kleine bloemenstad
Alwaar een vrouw mijn loop fotografeert
Bij de Abdij, gebogen, gedrogeerd,
Schuifelen zij die pech hebben gehad
De psychiater spoot hen vrijwel plat
De vrouw vervolgt haar pad vrij onverveerd
Zíj is veel minder in zichzelf gekeerd
Hoewel ook zij haar zwakke krachten mat
Traande bij wierook- en wijwatervat…
Geef ons liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
852 waanzin spreekt zich uit
De menigte joelt mee vanuit haar tenen
Hun stille wens maakt hij tot een besluit
Zo grof, zo hard, geen gêne te bekennen
Het volk in onvrêe zoekt een zondebok
Als kuddedieren laten zij zich mennen
Zij willen slaan, en hij geeft hen de stok
Het steekt me in mijn hart, mijn ogen branden
Verdriet en boosheid in gelijke maat…
OUDDORP AAN ZEE
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
545 Wij mensen leven dankzij antipoden
Ik neem tafelmesheften van het strand
Zij zijn al door hun schelpdieren verlaten
In een ervan zie ik staat iets geschreven
Mijn lieve doden staan hier hand in hand
Een transparante kring van trouwe maten
Als van de kalk het zand is afgewreven
Lees ik dat we voor altijd zijn verweven…
Waarom?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
564 Daarom luister ik,
naar de roep van het vragend leven,
terwijl de hemel nog glinstert van de dag
en mijn ogen blind zoeken in het verstilde licht,
waarbij elke schaduw
als een doffe hartbons
strompelt door mijn lijf,
woorden nog nagalmen,
mat, doof, leeg, zwervend verloren,
sleuren en trekkend,
uiteindelijk geknakt en totaal gebogen,
tot…
IJle splinters?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
397 woorden terug,
kwetsbare huid van perkament,
een lege windbuil op de rug,
om inzichtelijk in te lijven op
de blindheid op papier, het
is me aangepraat misschien,
blinddoek tot het zoveelste einde,
streven naar de juiste strofen
waarvan ik de inhoud nog niet zie
mij op de private tekst verlaat,
het ene verdicht een ander toe in de
maat…
Welkom in Nederland
gedicht
4.5 met 2 stemmen
16.539 De tellingen hebben ons overtuigd:
mensen en mogendheden in ongelijke mate.
Nu lopen de cijfers langs de wegen van Europa
vol speeksel, vol tranen, vol dringende verwachtingen.…
Wat niet was
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
720 leven mooi is
Waarom voelt het dan oud
En als de zon toch warm is
Hoe is de dag dan koud
Waarom toch die leegte
Die spijt
En het verdriet
Waarom dat verlangen
Naar wat ik achterliet
Pijnlijke herinnering
Aan wat had kunnen zijn
Hoe kan de toekomst zeer doen
Die niet en nooit geweest is
Een schimmig droombeeld slechts nog
Een wazig matte…
In het oudste zonlicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
449 Het schip van de geest werd opgetrokken
uit de expansie achter glas, kleinschalige
gedachten opgetuigd en gestrand,
ontvouwt zich uit en in mij in de angst
voor het onbegrensde wat ginds betekent
ook voor hier en waar geen maat op staat,
beperkt de ruimte in tot eigen schaal los
van het allesomvattende uitspansel, als de
gekromde uitspatting…
Het verlangen om compleet te zijn.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Een mens denkt in soorten en
maten; tracht iets van zichzelf
achterlaten. De uitzondering
maakt hem speciaal; is dat beetje
extra boven dat van allemaal.…
Ik wil U danken
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
620 Dank U wel voor het dagelijks eten
Dat U in ruime mate mij wilt geven
Tot instandhouding van mijn leven
Geef Heer, dat ik U nooit zal vergeten.
Dank U , dat U bij mij bent elke dag
Dat U mij in liefde wilt aanschouwen
En ik mij aan U mag toevertrouwen
En het goede van U verwachten mag.
Amen…
Mechaniek
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.988 Wanneer er van je neus een traan in drupt
verliest het ding meteen de maat. Roest vast.
-------------------------------------------
uit: 'Gratis tijd voor iedereen', 2010.…
Ja, duinen en dan ...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 Vreedzaam op de wind dansen de golven
en het helmgras wuift in de maat mee,
in mijn hart wordt weemoed gedolven,
jouw lach kwam van ver overzee.…