Alle inzendingen over automaat-maten

1847 resultaten.

Sorteren op:

lens

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.154
jij glundert omdat het moet van mij ik regel de klaarte van jouw blik die blikkert als een lemmet in zon het brandpunt schuift tot ik klik de straal die ik toeliet glipt door de glazen lens je wil jouw lippen nog tuiten maar te laat elke omtreklijn kantelt de matte spiegel kaatst hem naar een broos vlies van zilver dat oplost zoals…
Wim Veen30 oktober 2005Lees meer >

In de kraag gevat.

hartenkreet
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.837
Met dikke krokodillentranen weent hij tegen zijn beste maat die hij dagelijks tweedubbel ziet de enige die nog met hem praat he makkertje zullen we samen tot de bodem gaan dan maar jij bent mijn enige echte houvast het leven is zo eenzaam en zwaar laveloos van drank en verdriet zijn hoofd diepgestoken in zijn `kraag` schuimt hij straten…
Maria Johanna14 december 2005Lees meer >

kerst over de grens

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.252
men vroeg in mokum op de straat hoe ’t nou verkeert in belgenland zijn de dames elegant charmant dragen heren pakken in hun maat het antwoord is van grote eenvoud de mensen doen er veel aan variatie schrijven punt komma soms spatie kinderen soms lief maar vaker stout heus ‘t is er echt niet verkeerd er zijn veel punten met ’n kruis wijzers…

Fixeren

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 80
Geen vrije tred langs wegen en wind, geen lichtvoetig volgen van wat zich bevindt Het ritme van rust en gemis de maat van een dag, die verdraaid en geheel anders is Een lichaam in stilstand de blik op de tijd, een vleugje onmacht een sprankje strijd De kunst van het wachten, de weemoed erbij, het verlangen naar ruimte, naar…
silann Nara10 oktober 2026Lees meer >

rozen ontsprongen?

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.234
rode rozen zomaar vielen op de mat hoort de postman zingt weg Ik geef je ’n roosje mijn Roosje Conny Vandenbosch Negentien zus en zoveel Alles vergeelt gaat dood Alleen de klank Die blijft Weisst du die Rose, die Du mir gegeben?…

Licht dat Licht zijt, ongeboren...

netgedicht
4.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 882
Licht dat gloeit in het heelal; Licht dat alles hier doet leven, Adem zijt en levenskracht, Licht dat trilt in elk beginnen, Licht dat denkt in elk gedacht; Licht dat doel is van elk streven, eindeloos verlangen wekt, Licht dat lente doet ontwaken, Licht dat ook de doden dekt; Licht dat woorden gaat te boven, eindeloos en zonder maat…
Adeleyd24 januari 2007Lees meer >

Anna Nicole Smith

hartenkreet
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.463
, door verkeerde mannen geleefd is er voor evalueren geen gelegenheid mis je de ervaring waarmee je overleeft en ontvlucht opgejaagd aardse dwaasheid Je staat voor wat mannelijkheid beweegt de sensuele ultieme schoonheid die helaas geen ruimte in haar geest heeft voor herstel door schuilen in eigenheid De man zoekt, ná jou, vooral een maat…
Custor30 april 2007Lees meer >

Vroege vogels

gedicht
3.0 met 41 stemmen aantal keer bekeken 27.605
Een merel zingt een melodietje voor, een tweede bootst het na zonder hiaten en componeert tot slot zijn eigen maten. Arpeggio's, trillers: wat een kletsmajoor. Een dwarsfluitist 's nachts zou men koppensnellen maar voor de vogels hangt men pindaslingers en luistert dwepend naar hun decibellen. Waarom toch?…

Goddeloos geweld

netgedicht
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.145
En wie neemt nu van wie de maat? Ik strooi de as van miljoenen doden op de daken van tempels en kerken, verblind daarmee de starende goden. Met mijn laatst mij gebleven krachten haal ik knoken vanonder de zerken, mep botweg ùw god uit ùw gedachten.…

Als de tijd rijp is,

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 923
Als de tijd en maat vol is het seizoen rijp en de uren gunstig staan, werk ik een aan een symfonie, in een wervelende universele ouverture wat onmerkbaar de vervelling van natuur en de verveling van de mensen tegenhoudt, compositie uit de achterkant van mijn repertoire, noten van melancholie, ontsproten uit de couleur locale, een roes…
pama5 december 2010Lees meer >

oeverloze mens

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.000
benen wijzend naar de buitenmenselijke einder vol epossen van vuurstenen tot androïden ooit bemannen wij de regenmakerlasers van op onze droomeilanden ons ozonrijk boven de wolken manna strooiend over de hoofden en verder weg, zover weg tot al het snedige stukvalt op de barre huid van verdriet en geluk want het mens zijn kent geen maten…

De lezer

poëzie
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.245
Gij die dit boekje zo eens openslaat, En gij die er in leest, en gij die even Aan 't lezen en aan 't blaren zijt gebleven, En die het dan weer vriendlijk liggen laat: — Ik heb die verzen niet voor mij geschreven Met al die rijm en moeielijke maat, — Voor jou — ze zijn voor jou juist kameraad Met zorg gemaakt, gedrukt, en uitgegeven: —…

Het is de kunst

gedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.448
Het is de kunst om mij in afgepaste mate en op de juiste toon tot u te richten; maar dat lukt mij in de regel nauwelijks. Begint het in mijn bast te klinken, hoed u: duizend bronzen klokken donderen mijn gram over het grasveld uit, gericht op u - onschuldige bezoeker. Brombast. Breektaal. Briesklank.…

Een merkwaarge geschiedenis

gedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 5.792
de hunebedbouwers van weleer dekten zich met zware stenen toe ze leviteerden in deze dat het een ware aard had en lieten de wetten der zwaartekracht in de ruime mate links liggen het resultaat hiervan treft men vandaag de dag nog af en toe aan in verschraalde landschappen te Drenthe achteloos achtergelaten als in een uitverkoop: late…

Hints

gedicht
2.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.737
hart van een middag heeft ze op me gewacht, haar stralende gezicht door licht omkranst, ze krijgt goudinjecties om kalm te blijven Ze heeft onze afspraak afgezegd, opnieuw gemaakt Het gras woekert, bloemen overschreeuwen elkaar, ranken rond de tafel met blinkend bestek veldsla omzoomd door tomaten En in het midden van de tafel een bord mat…

huishouden

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 584
Anna droomt zich graag kast een groot buffet, met glaswerk bovenaan ze zet er borden in en laat ze staan gerangschikt volgens maat en kleur -en schalen, nauwgezet van klein naar groot opdat ze ziet welke ze vullen wil, met gaven die de dag haar bood des avonds, op een bord, een schaal of koppen van de ruitjesplank, oorloos naast een klein…

Grootvader

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 701
wat zoek je toch in mijn aderen schuilend achter bomen op de Grebbelinie waarom sloeg je dochter je van de trap met een bezem totdat ík aan haar voeten viel is het dan altijd een cirkel van wantrouwen waarin allen de vijand zijn was het een eik of een beuk en had je al je patronen nog terwijl je maten stierven werd toen de wereld…

Jij wortelde te diep

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 670
horizon opzocht is nu die vrijheidsdrang gestopt door routineuze gangen geen hart en ogen vol verlangen meer een kleine cirkel van gedachten in een stilte die niet bij jou paste wij hadden het pas later in de gaten toen wij niet meer konden praten jij wortelde te diep ik ga je nu verlaten jouw eenkennigheid meet slechts met eigen maten…

DE LOIRE

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
Ik slinger door een kleine bloemenstad Alwaar een vrouw mijn loop fotografeert Bij de Abdij, gebogen, gedrogeerd, Schuifelen zij die pech hebben gehad De psychiater spoot hen vrijwel plat De vrouw vervolgt haar pad vrij onverveerd Zíj is veel minder in zichzelf gekeerd Hoewel ook zij haar zwakke krachten mat Traande bij wierook- en wijwatervat…

Geef ons liefde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 852
waanzin spreekt zich uit De menigte joelt mee vanuit haar tenen Hun stille wens maakt hij tot een besluit Zo grof, zo hard, geen gêne te bekennen Het volk in onvrêe zoekt een zondebok Als kuddedieren laten zij zich mennen Zij willen slaan, en hij geeft hen de stok Het steekt me in mijn hart, mijn ogen branden Verdriet en boosheid in gelijke maat…

OUDDORP AAN ZEE

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
Wij mensen leven dankzij antipoden Ik neem tafelmesheften van het strand Zij zijn al door hun schelpdieren verlaten In een ervan zie ik staat iets geschreven Mijn lieve doden staan hier hand in hand Een transparante kring van trouwe maten Als van de kalk het zand is afgewreven Lees ik dat we voor altijd zijn verweven…

Waarom?

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
Daarom luister ik, naar de roep van het vragend leven, terwijl de hemel nog glinstert van de dag en mijn ogen blind zoeken in het verstilde licht, waarbij elke schaduw als een doffe hartbons strompelt door mijn lijf, woorden nog nagalmen, mat, doof, leeg, zwervend verloren, sleuren en trekkend, uiteindelijk geknakt en totaal gebogen, tot…
katty18 oktober 2014Lees meer >

IJle splinters?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 397
woorden terug, kwetsbare huid van perkament, een lege windbuil op de rug, om inzichtelijk in te lijven op de blindheid op papier, het is me aangepraat misschien, blinddoek tot het zoveelste einde, streven naar de juiste strofen waarvan ik de inhoud nog niet zie mij op de private tekst verlaat, het ene verdicht een ander toe in de maat…
Pama27 december 2014Lees meer >

Welkom in Nederland

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 16.539
De tellingen hebben ons overtuigd: mensen en mogendheden in ongelijke mate. Nu lopen de cijfers langs de wegen van Europa vol speeksel, vol tranen, vol dringende verwachtingen.…
Anne Vegter15 oktober 2026Lees meer >

Wat niet was

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 720
leven mooi is Waarom voelt het dan oud En als de zon toch warm is Hoe is de dag dan koud Waarom toch die leegte Die spijt En het verdriet Waarom dat verlangen Naar wat ik achterliet Pijnlijke herinnering Aan wat had kunnen zijn Hoe kan de toekomst zeer doen Die niet en nooit geweest is Een schimmig droombeeld slechts nog Een wazig matte…

In het oudste zonlicht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 449
Het schip van de geest werd opgetrokken uit de expansie achter glas, kleinschalige gedachten opgetuigd en gestrand, ontvouwt zich uit en in mij in de angst voor het onbegrensde wat ginds betekent ook voor hier en waar geen maat op staat, beperkt de ruimte in tot eigen schaal los van het allesomvattende uitspansel, als de gekromde uitspatting…
Pama10 januari 2016Lees meer >

Het verlangen om compleet te zijn.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 472
Een mens denkt in soorten en maten; tracht iets van zichzelf achterlaten. De uitzondering maakt hem speciaal; is dat beetje extra boven dat van allemaal.…

Ik wil U danken

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 620
Dank U wel voor het dagelijks eten Dat U in ruime mate mij wilt geven Tot instandhouding van mijn leven Geef Heer, dat ik U nooit zal vergeten. Dank U , dat U bij mij bent elke dag Dat U mij in liefde wilt aanschouwen En ik mij aan U mag toevertrouwen En het goede van U verwachten mag. Amen…

Mechaniek

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.988
Wanneer er van je neus een traan in drupt verliest het ding meteen de maat. Roest vast. ------------------------------------------- uit: 'Gratis tijd voor iedereen', 2010.…

Ja, duinen en dan ...

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
Vreedzaam op de wind dansen de golven en het helmgras wuift in de maat mee, in mijn hart wordt weemoed gedolven, jouw lach kwam van ver overzee.…