21932 resultaten.
Televisie
gedicht
2.4 met 338 stemmen
66.804 men was allang vergeten dat het kon
maar het gebeurde: met een zacht gereutel
stierf de tv. het sprekend paard verbleekte
het licht werd opgestoken en de vader
aanzag zijn zoon die bij een storing werd verwekt
en zei: wat ben je oud geworden, jongen.
---------------------------------------------------
uit: 'Verzamelde liedjes en gedichten…
Moment
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
679 Tijd staat soms schril
in oneindig loze momenten
uit het verleden stille prenten
vallen de uren en dagen stil
Totdat de tijd ons inhaalt
sloom en constant
bleek en broos vervaald
gebouwd op wankel drijfzand
Momenten, die traag vervagen
tijd aaneengesmeden
tot in lengte van dagen
langzaam weggegleden…
Toen, nu, later
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.123 Het toen brengt beelden in mij boven,
zwevend als mistflarden die uitdagend
en ongrijpbaar van mij afdrijven
en diep in mijn wezen
neemt het verlangen toe
naar wat ooit was
en waarvan ik weet
dat ik het ongemerkt en naïef
aan mij voorbij heb laten gaan.
Nu neem ik mij voor
om de zonnige momenten van het nu
diep in mijn zijn te koesteren…
Tijd vliegt
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
849 De tijd vliegt
Of vliegen wij
door de tijd?…
Tik Tak
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
837 Tik tak tijd kan ik uren over praten
ik ga aan één stuk door
en heb zelf niet in de gaten
dat ik twee uur verloor
met het kwebbelen over niets.…
Krommen
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
803 in de tinten van een cyclische palet
rood oranje geel en groen
blauw indigo violet
draaien weken dagen door
bestemmen golvend mijn octaven
hogerop en dan weer neer
ik verkeer bevreemd in fase
met een voorbepaalde
kronkellijn
zal ik ooit nog slagen
daarin vrijuit
mezelf te zijn…
Lange geeuw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
526 Zomer duurt een maand,
herfst kent vele jaren,
een winter duurt een eeuw,
sleur vertokkelt zich in schijn,
onderdrukking van een geeuw
na het strelen van de snaren
gaat het seizoen weer verharen,
refrijn laat zich niet bezingen
in de roerige staart van Maart,
is de toekomst niet te ringen.…
Woordeloos
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.180 Muren die hemelhoog marcheren
Onbereikbaar voor mijn ladder
Toch maak ik sprongen
Maar val steeds dieper terug
Wanneer zal ik het leren
Spouwankers dringen door de voegen
Ik lees de jaren in het roest
De gebakken stenen door de tijd verteerd
Begreep ik maar hoe het moest
Het kozijn evenaart mijn houding
Gebogen en weerbarstig
Woordeloos…
als een lamp
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
510 als een lamp
boven een lege tafel
speelt de tijd het loze vissertje
aan de kant
wie plaatst tegels
om te lichten
wie bouwt huizen
om te slopen
wie legt de weg
om te mijden
wie geeft mij adem
om te stokken
wie de tijd
om af te lopen
als de slaap mij droomt
waar het daglicht naar verlangt
tot de telefoon gaat
vraagt of de stem…
poreus
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
606 poreus
hier in deze kamer
is stilte een ruimte
waarin we ons verschuilen
zo breekbaar als
de dunne doorzichtigheid
van haar schaal
veilig is niet het woord
verte ligt altijd op de loer
het verdwalen
in datumloze dagen
wachtend op het onheil
dat een plek zoekt
om te gebeuren
het uur waarop
de rui zich aankondigt
de vleugels…
Bettie's elegie
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.189 Er was een tijd waarin zij schaars zich kleedde,
Haar lichaam en haar boezem bovenal
Was fraai – als pin-up hing ze overal
En werd destijds door menig man aanbeden.
Geen een van hen kon toentertijd bedenken
Als hij wellustig keek naar ’t wulpse lijf
Dat op een dag de tijd haar zo zou krenken.…
lijf -het witte kruis en zuider kruis-
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.936 o bedenk tijd laat me alsjeblieft voorlopig
geen elegiën meer schrijven elke keer ga
ook ik weerom een beetje dood hoe dichter
en hoe minder er over blijft van het woord
aan het eind is er geen goed woord meer
en er komt geen heel woord meer over…
Erosie
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
564 van jouw voeten
staan nog vers in het zand
Ze vagen langzaam weg
Door de zee, de wind, een hand
Ik volg het spoor
dat steeds duidelijker begint te worden
Tot ik eindig bij nu
Er was nog veel te moeten
Dromen al op papier
De letters stromen weg
Door tranen, de dood, nu hier
Ik kan niet door
zonder het samen eeuwig oud worden
De tijd…
Deadline
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
830 toen je zei
dat het tijd was
om te gaan
hield ik je
niet tegen
ook ik dacht
aan later
-wist ik veel-
nooit was tijd
zo ontregeld
als nadien…
Leeftijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
918 Hoe langzaam uit zich dit;
Een man, zoals ik, niet wetend
Waar vandaan hij komt, niet
Ziend hoe het hem is vergaan.
De jaren tellen: een zomer in
Een tuin, eendjes in het park,
Hondjes om mee te spelen;
Hij is weer thuis geweest, heeft
De wijzers van de klok gespeld,
Vluchtig woorden gekust.
De vrijheid; om terug te zwaaien,
Het korenveld…
oliebaron in de ijstijd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.069 de donder dringt en rolt hoekig over scherven
een dek dat knispert, de doffe speklaag
onder de ribben van een rubberzool
dit is het late antwoord op de iele schicht
in deze diepvrieslucht wil geen vezel bederven
de zeebonk veegt het kristalpoeder van de stoppels
duikt gapend in het donker dons van de kajuit
knieschijven in de klem van een…
Sneltrein
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.337 Ik ben weer terug op het perron
daar waar het einde begon
Het ging allemaal zo vlug
Een sneltrein zonder eindstation
Hier liggen gemaakte fouten
in het heden
Ze zijn niet meer terug te draaien
Ook al ben ik opnieuw in het verleden
De coupé is leeg
maar mijn hoofd gevuld
Ik begrijp niet waarom
het leven geen 2-de kansen duldt
De trein…
Najaar
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
814 Zelfs hier is de herfst voelbaar
ondanks de warmte van het middaguur
word ik in de schemering steeds meer gewaar
dat er kilte heerst buiten het avondlijke vuur.
Van de bergen in het noorden
rollen wolken naar het dal
waar jij en ik het traag verval
beseffen zonder grote woorden.
Laten we nog één keer de sintels van het licht
met onze adem…
Wees welkom
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.261 Wees welkom oude vrouw
jij die het leven hebt geleerd,
de liefde, het geven
het luisteren naar hen
die zichzelf vervleugen
in de wind
wees welkom oude vrouw
je mag er zijn zoals je bent
zonder krachtprestaties
het leven hoeft
slechts doorgegeven
de liefde slechts geleefd
de zachtheid omarmd
jezelf welkom geheten
met wat je nu hebt…
Kringloop
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
697 nat sloop tussen
vochtig, aangeslagen
misschien
nevelig
in, tussen kieren
door beslagen zicht
herkende ze vergeten
spaanders, niet meer
nat was het
onze tijd, wasemend
gedruppeld nu
in nerven
van een vroegere
inhoud, prikkend
vocht vermengd
droog…
Levenswater
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
1.005 Ik ben naar Kauai gereisd
om de berg
van het murmelende water
te vinden:
Waialeale,
gelegen onder oneindige wolken
waaruit momenten
als regendruppels op me neervielen.
Ik opende mijn mond
en dronk van de eeuwigheid.…
Etmaal
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
661 De avond tilt het licht
omhoog naar ijle sferen.
De nacht stilt het duister
zwijgzaam in oude uren.
De ochtend daalt het zicht
zonder genade de zon.
De middag staalt schaduwen
in loden loomheid rust.…
Tijdloos
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.356 Nee, het is ons allen wreed
Tijd voelen kent zijn gevaren
Neem genoegen met het leed:
Tijden die onze zorgen baren…
lof der traagheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
551 rode raamluiken schemeren
door de nog kale bomen
een hond blaft achter de deur
door de hoge ramen valt het licht
op twee rode uien en wat roestige spijkers
geleefd stilleven
met een mesje krabt hij een dun laagje
van de aangebrachte verf weg
de poes tilt traag een ooglid op
hij struint wat door de tuin
kijkt naar de gevel, de lucht…
stille tijd
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
1.507 onverwacht
hoorde ik de nacht
gewillig, boven alles uit
getuigen
dat de dag mij drie zonen
zou baren
ik was onwetend en keek
omlaag naar m’ n zwellende meisjesbuik
en de donkere vlekken
die ik als zwarte vlinders
verborgen hield achter een dode stem;
ontroostbaar
in ieder sussend woord
van onschuld…
de tijdsoldaat
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
554 de tijdsoldaat voorbij de lege ruiten
nestelt zich in parallellen en meridianen
en vraagt mij om de ogen te sluiten
doch in woekering en met psalmen
kreunend durf ik mij niet te uiten
de spiralen van het universum
reiken mij meermalen de sluiers van het stof
maar ik zet tegen beter weten in steeds
weer de rouwmuur zonder vensters neer…
tijdsbeeld.
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
501 als weer
de tijd
heen
en weer rijdt
je er naar blijft
kijken
gebeurt
er niks
ben je een
stilstaand
beeld
op een
wit doek
een dood
beeld
zonder zin
of bloed
en dat
is mooi,
als je dat
wilt.…
tijd vliegt
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.764 Ik neem je bij de hand
En laat je naast mij lopen
Je beentjes zijn nog kort
We gaan samen ijsjes kopen
Ineens ben je een stuk groter
Naar school gaan doe je al alleen
je kijkt dan ferm de wereld in
Een wijsneusje van kop tot teen
Je bent inmiddels net zo lang als ik
Je stappen zijn ook even groot
Je hebt een eigen kijk op alles
Waarbij…
De nacht als een klarinet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
859 Het is alsof men op klarinetten speelt
wanneer de nacht op het water landt
en grijze schimmen stilstaan
bij het geler worden van de maan
toch neemt de tijd fatalistische
vormen aan en verdwijnt
en kwijnt het menselijk ras
weg in een materialistisch moeras
de struiken langs de sloten
ademen niet meer, ze besloten
om ons als skeletten…
haiku 21
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
671 twee en veertig jaar
ik zie rimpels op m’n hand
op m’n rechterhand…