Alle inzendingen over dringende tijd

21932 resultaten.

Sorteren op:

Televisie

gedicht
2.4 met 338 stemmen aantal keer bekeken 66.804
men was allang vergeten dat het kon maar het gebeurde: met een zacht gereutel stierf de tv. het sprekend paard verbleekte het licht werd opgestoken en de vader aanzag zijn zoon die bij een storing werd verwekt en zei: wat ben je oud geworden, jongen. --------------------------------------------------- uit: 'Verzamelde liedjes en gedichten…

Moment

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 679
Tijd staat soms schril in oneindig loze momenten uit het verleden stille prenten vallen de uren en dagen stil Totdat de tijd ons inhaalt sloom en constant bleek en broos vervaald gebouwd op wankel drijfzand Momenten, die traag vervagen tijd aaneengesmeden tot in lengte van dagen langzaam weggegleden…

Toen, nu, later

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.123
Het toen brengt beelden in mij boven, zwevend als mistflarden die uitdagend en ongrijpbaar van mij afdrijven en diep in mijn wezen neemt het verlangen toe naar wat ooit was en waarvan ik weet dat ik het ongemerkt en naïef aan mij voorbij heb laten gaan. Nu neem ik mij voor om de zonnige momenten van het nu diep in mijn zijn te koesteren…
Dick20 oktober 2008Lees meer >

Tik Tak

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 837
Tik tak tijd kan ik uren over praten ik ga aan één stuk door en heb zelf niet in de gaten dat ik twee uur verloor met het kwebbelen over niets.…
Arlette10 november 2008Lees meer >

Krommen

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 803
in de tinten van een cyclische palet rood oranje geel en groen blauw indigo violet draaien weken dagen door bestemmen golvend mijn octaven hogerop en dan weer neer ik verkeer bevreemd in fase met een voorbepaalde kronkellijn zal ik ooit nog slagen daarin vrijuit mezelf te zijn…
Ludy Bührs11 november 2008Lees meer >

Lange geeuw

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 526
Zomer duurt een maand, herfst kent vele jaren, een winter duurt een eeuw, sleur vertokkelt zich in schijn, onderdrukking van een geeuw na het strelen van de snaren gaat het seizoen weer verharen, refrijn laat zich niet bezingen in de roerige staart van Maart, is de toekomst niet te ringen.…
pama13 november 2008Lees meer >

Woordeloos

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.180
Muren die hemelhoog marcheren Onbereikbaar voor mijn ladder Toch maak ik sprongen Maar val steeds dieper terug Wanneer zal ik het leren Spouwankers dringen door de voegen Ik lees de jaren in het roest De gebakken stenen door de tijd verteerd Begreep ik maar hoe het moest Het kozijn evenaart mijn houding Gebogen en weerbarstig Woordeloos…
elze20 november 2008Lees meer >

als een lamp

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
als een lamp boven een lege tafel speelt de tijd het loze vissertje aan de kant wie plaatst tegels om te lichten wie bouwt huizen om te slopen wie legt de weg om te mijden wie geeft mij adem om te stokken wie de tijd om af te lopen als de slaap mij droomt waar het daglicht naar verlangt tot de telefoon gaat vraagt of de stem…

poreus

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 606
poreus hier in deze kamer is stilte een ruimte waarin we ons verschuilen zo breekbaar als de dunne doorzichtigheid van haar schaal veilig is niet het woord verte ligt altijd op de loer het verdwalen in datumloze dagen wachtend op het onheil dat een plek zoekt om te gebeuren het uur waarop de rui zich aankondigt de vleugels…

Bettie's elegie

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.189
Er was een tijd waarin zij schaars zich kleedde, Haar lichaam en haar boezem bovenal Was fraai – als pin-up hing ze overal En werd destijds door menig man aanbeden. Geen een van hen kon toentertijd bedenken Als hij wellustig keek naar ’t wulpse lijf Dat op een dag de tijd haar zo zou krenken.…
Hans Manders17 december 2008Lees meer >

lijf -het witte kruis en zuider kruis-

hartenkreet
0.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.936
o bedenk tijd laat me alsjeblieft voorlopig geen elegiën meer schrijven elke keer ga ook ik weerom een beetje dood hoe dichter en hoe minder er over blijft van het woord aan het eind is er geen goed woord meer en er komt geen heel woord meer over…

Erosie

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
van jouw voeten staan nog vers in het zand Ze vagen langzaam weg Door de zee, de wind, een hand Ik volg het spoor dat steeds duidelijker begint te worden Tot ik eindig bij nu Er was nog veel te moeten Dromen al op papier De letters stromen weg Door tranen, de dood, nu hier Ik kan niet door zonder het samen eeuwig oud worden De tijd…

Deadline

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 830
toen je zei dat het tijd was om te gaan hield ik je niet tegen ook ik dacht aan later -wist ik veel- nooit was tijd zo ontregeld als nadien…

Leeftijd

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 918
Hoe langzaam uit zich dit; Een man, zoals ik, niet wetend Waar vandaan hij komt, niet Ziend hoe het hem is vergaan. De jaren tellen: een zomer in Een tuin, eendjes in het park, Hondjes om mee te spelen; Hij is weer thuis geweest, heeft De wijzers van de klok gespeld, Vluchtig woorden gekust. De vrijheid; om terug te zwaaien, Het korenveld…

oliebaron in de ijstijd

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.069
de donder dringt en rolt hoekig over scherven een dek dat knispert, de doffe speklaag onder de ribben van een rubberzool dit is het late antwoord op de iele schicht in deze diepvrieslucht wil geen vezel bederven de zeebonk veegt het kristalpoeder van de stoppels duikt gapend in het donker dons van de kajuit knieschijven in de klem van een…
wim veen9 september 2006Lees meer >

Sneltrein

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.337
Ik ben weer terug op het perron daar waar het einde begon Het ging allemaal zo vlug Een sneltrein zonder eindstation Hier liggen gemaakte fouten in het heden Ze zijn niet meer terug te draaien Ook al ben ik opnieuw in het verleden De coupé is leeg maar mijn hoofd gevuld Ik begrijp niet waarom het leven geen 2-de kansen duldt De trein…
Miranda Dirven10 september 2006Lees meer >

Najaar

netgedicht
4.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 814
Zelfs hier is de herfst voelbaar ondanks de warmte van het middaguur word ik in de schemering steeds meer gewaar dat er kilte heerst buiten het avondlijke vuur. Van de bergen in het noorden rollen wolken naar het dal waar jij en ik het traag verval beseffen zonder grote woorden. Laten we nog één keer de sintels van het licht met onze adem…

Wees welkom

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.261
Wees welkom oude vrouw jij die het leven hebt geleerd, de liefde, het geven het luisteren naar hen die zichzelf vervleugen in de wind wees welkom oude vrouw je mag er zijn zoals je bent zonder krachtprestaties het leven hoeft slechts doorgegeven de liefde slechts geleefd de zachtheid omarmd jezelf welkom geheten met wat je nu hebt…

Kringloop

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 697
nat sloop tussen vochtig, aangeslagen misschien nevelig in, tussen kieren door beslagen zicht herkende ze vergeten spaanders, niet meer nat was het onze tijd, wasemend gedruppeld nu in nerven van een vroegere inhoud, prikkend vocht vermengd droog…
Aafje9 oktober 2006Lees meer >

Levenswater

netgedicht
4.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.005
Ik ben naar Kauai gereisd om de berg van het murmelende water te vinden: Waialeale, gelegen onder oneindige wolken waaruit momenten als regendruppels op me neervielen. Ik opende mijn mond en dronk van de eeuwigheid.…

Etmaal

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 661
De avond tilt het licht omhoog naar ijle sferen. De nacht stilt het duister zwijgzaam in oude uren. De ochtend daalt het zicht zonder genade de zon. De middag staalt schaduwen in loden loomheid rust.…

Tijdloos

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.356
Nee, het is ons allen wreed Tijd voelen kent zijn gevaren Neem genoegen met het leed: Tijden die onze zorgen baren…

lof der traagheid

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 551
rode raamluiken schemeren door de nog kale bomen een hond blaft achter de deur door de hoge ramen valt het licht op twee rode uien en wat roestige spijkers geleefd stilleven met een mesje krabt hij een dun laagje van de aangebrachte verf weg de poes tilt traag een ooglid op hij struint wat door de tuin kijkt naar de gevel, de lucht…
j.bakx17 april 2009Lees meer >

stille tijd

netgedicht
4.2 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.507
onverwacht hoorde ik de nacht gewillig, boven alles uit getuigen dat de dag mij drie zonen zou baren ik was onwetend en keek omlaag naar m’ n zwellende meisjesbuik en de donkere vlekken die ik als zwarte vlinders verborgen hield achter een dode stem; ontroostbaar in ieder sussend woord van onschuld…

de tijdsoldaat

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 554
de tijdsoldaat voorbij de lege ruiten nestelt zich in parallellen en meridianen en vraagt mij om de ogen te sluiten doch in woekering en met psalmen kreunend durf ik mij niet te uiten de spiralen van het universum reiken mij meermalen de sluiers van het stof maar ik zet tegen beter weten in steeds weer de rouwmuur zonder vensters neer…
elze12 mei 2009Lees meer >

tijdsbeeld.

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 501
als weer de tijd heen en weer rijdt je er naar blijft kijken gebeurt er niks ben je een stilstaand beeld op een wit doek een dood beeld zonder zin of bloed en dat is mooi, als je dat wilt.…

tijd vliegt

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.764
Ik neem je bij de hand En laat je naast mij lopen Je beentjes zijn nog kort We gaan samen ijsjes kopen Ineens ben je een stuk groter Naar school gaan doe je al alleen je kijkt dan ferm de wereld in Een wijsneusje van kop tot teen Je bent inmiddels net zo lang als ik Je stappen zijn ook even groot Je hebt een eigen kijk op alles Waarbij…

De nacht als een klarinet

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 859
Het is alsof men op klarinetten speelt wanneer de nacht op het water landt en grijze schimmen stilstaan bij het geler worden van de maan toch neemt de tijd fatalistische vormen aan en verdwijnt en kwijnt het menselijk ras weg in een materialistisch moeras de struiken langs de sloten ademen niet meer, ze besloten om ons als skeletten…
elze7 juli 2009Lees meer >

haiku 21

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 671
twee en veertig jaar ik zie rimpels op m’n hand op m’n rechterhand…