2624 resultaten.
als een huis
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
660 nog in verzonken rust gehuld schuif
ik de gordijnen geruisloos open
begroet het licht dat geduldig wacht
tot ik het stilletjes binnenlaat
en ook de merel voor het begroeide
raam zeg ik zwijgend gedag
terwijl de kamer zich vult met hoe ik
vaker zou willen zijn
als een huis waar ‘t licht zich nestelt
ja vrijuit naar binnen en buiten…
Levende vrede die vermoord werd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 Hoe lang kan een
Door-en-door vreedzame
Hond zijn geduld bewaren
Als hij dagelijks gestenigd
Wordt door de onopgevoede etters
Van hiernaast die denken dat
Het wel lollig is om die goedzak
Op stenen in plaats van
Een knuffel te trakteren -
Levende vrede die vermoord wordt -
En als ik dan die loebes
Ben die elke dag op woorden…
Despondent
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
454 dorst naar droogte is dodelijk geduldig
in het gehemelte van bergen en dalen
de stroom passeert schaamheden bij herhaling
vervalt tot laagte en vlakte
schuurt oevers, verzandt binnenste bochten
eindeloos en voorspelbaar in fasen
gebogen langs ontblote patronen
met sleepsporen in lichtvoetige modder
achtergelaten tijdens keren en dwalen…
Kameel in de stad
gedicht
4.2 met 13 stemmen
4.269 Geduld van eeuw, van wie eens geboren uit
wie eens geboren uit wie eens geboren uit
wie door het zand moest van zijn dagen.
En door moet tussen gassen en geschreeuw.
Het snelle laat het trage voor, het blijvende:
de mooie wimpers en de bulten en de last.
---------------------------------
uit: Wuif de mussen uit', 2006.…
anadroom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 aan de rand van het wuivende bos
tegen het kleurloos van schuivende wolken
een wegstervende trein, weet je nog dat
ieder van ons, hoewel onwetend, samen
het verschil der delen, ons beider geheel
onvergeetbaar in wat komen zou, gegrift
als ontmoeting van verlate tijdgeesten
grenzend aan de binnenkant van donkerte
geduldig onafwendbaar…
De dagen van het wachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 Komt er een eind aan
mijn geduld, of toch iemand
die bij mij stilstaat?
Leert het wachten mij veel
te laat het wachten af
en krijg ik extra tijd
om te leven?…
Cadeautjes met een strik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
318 aangeraakt te worden
moet ik
me laten zien en horen
met een lach
lieve woorden spreken
Steeds lievere
Maar jij
geeft me parfum, een nethemd
en zwartrode lingerie
Je wilt mij
als nieuw verkennen
met kneepjes en kussen
het harde in het zachte
benieuwd naar mijn aanhaligheid
en de geluidjes die ik zal slaken
Je hebt zo weinig geduld…
Cadeautjes met een strik
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
250 aangeraakt te worden
moet ik
me laten zien en horen
met een lach
lieve woorden spreken
Steeds lievere
Maar jij
geeft me parfum, een nethemd
en zwartrode lingerie
Je wilt mij
als nieuw verkennen
met kneepjes en kussen
het harde in het zachte
benieuwd naar mijn aanhaligheid
en de geluidjes die ik zal slaken
Je hebt zo weinig geduld…
kerst-mis
netgedicht
2.5 met 17 stemmen
4.213 Het is ongelooflijk
Het is bizar
En niet voor ons goed te begrijpen
De mensen raken er van in de war
’t Is gewoon een wonder
ondanks al dat jaarlijkse gedonder
wordt het toch weer kerst
en denkt de mensheid te begrijpen
dat haar wijsheid nog zal rijpen
en dan krijg ik van
de hoogste kerkelijke baas te horen
dat de mensheid is verloren…
Aan het meer
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
2.743 Er was schemering
en het zachte geluid
van golven, klotsend
tegen wal en boten
Een kampvuur en de herinnering
van toen de wijn al was vergoten
en de wijsheid zijn keerzij toonde
en de liefde mij er beloonde
met een kus
Waarop ik verviel in vreugde
en vragen stelde over
de talen waarin verhalen
zich de ronde deden
Toen ik alleen en…
Herkenning
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
549 ook, dat plots herkennen
van wat je ziel ten diepste raakt
in 't klein verhaal dat zomaar even
onaangekondigd je genaakt
en dat je denken, voelen, wezen
splijt als een bliksem, helder licht,
dat vonkt tot in de verste hoeken
en dat je liefde zuiver richt
tot je weer kijkt met nieuwe ogen,
verwonderd bent zoals een kind,
maar nu met wijsheid…
Jouw Normandië
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
923 Het strand vol stenen
en ik zoek je stemmen
maar er is geen zonlicht
of zout op de huid
Zo slaan wij dood,
aan een kust kwetsbaar
en ketsbaar de keien
die opspatten wijsheid
die ons zo ontcijferbaar maakt
Ik zal ooit begrijpen
hoe de geur van je armen
ons daar overvleugelde,
rotsen door regen en wind
kiezels werden.…
Geschonden groei
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
507 Uiteenvallen, vergaan en bederven
heeft zijn wijsheid, de scherven
die men samenvoegt, de grootheid
van versmolten delen, lijkt anders
dan ze samen waren, leidt tot een
nieuw geheel, gesnoeide echo’s
van vervallen koninkrijken, brengen
tijdperken van bloei en wat niet
meer is, gaat niet verloren, de kern
van de essentie te vergelijken…
De bedelaar
poëzie
3.3 met 51 stemmen
11.782 Gods wijsheid gaf alleen
Mij wat meer geld dan hem. Ben ik dan beter?... Neen.
Een vroom en eerlijk mens draagt dikwijls slechte kleren,
Ik wil dan ook de deugd in arme mensen eren.…
Hoeveel...................
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
893 Weet je het zeker
twijfel jij nooit
ben je echt zo sterk
je was het niet
daarom had je mij nodig
althans, dat zei je
was het aandacht
een machtig spel
je haalde het beste in mij naar boven
ik herkende mijzelf niet
stortvloed van wijsheden
bang om je te verliezen
alles gedaan om je te vergeten
wat overblijft zit diep van binnen
soms komt…
Als het stil wordt
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.055 Zon valt door de wolken, slaat
een ogenblik door de mazen, het
water spiegelt je wijsheid voor.
En van achter de rietkraag zet je
met iets van verbazing
de brasem terug in de vaart.
De vis slaat met zijn staart.…
Jouw woordeloos welkom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 als altijd
zit je te stralen
en zonder dat jij
het in de gaten hebt
met ogen anderen te raken
het is jouw
woordeloos welkom
met een innemend gebaar
geef jij rust
en een streel door het haar
jij luistert
ziet zinnen zich rijgen
tot een verhaal
bemoedigt stiltes
in welwillend beamen
jij kent de namen
van hen die je wijsheid
en…
De Melkwind in mijn hoofd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
372 's Nachts valt het me aan
een vaag, melkwit besef
dat rondtolt in mijn droom
als een tornado om mijn huis
kolkende herinneringen
houden me wakker, eeuwen
aan wijsheid doorstromen mij
om niet verloren te gaan
's Ochtends schommel ik
peinzend op de veranda
er kraakt waarheid
in het hout, het begint
te zingen als hemelse harpen
een Melkwind…
De stilte gedragen?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
478 het gevoeligste oor en
mijn vlinders van gedachten
geven oproep aan
mijn gehoor
het is de rust,
het is de enige balans
wat ik zoek en behoeft
geen antwoord
niet met een ongewenste
mening die mij stoort
die mij verlamd, mijn
bedoelde stilte
geeft voldoende
weerwoord op
alle gestelde en de
onmogelijkste vragen,
de wijsheid…
Comfortzones [1]
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
478 Glimlachend verliefd, niet blind
voor onze verschillen, het leven
dat achter ons ligt en de voorkeuren
die zich bij het gelukkige gebrek
aan doldriestheid moeilijk laten overtuigen
van andermans smaak en wijsheid
- zeer, zeer welwillend aangehoord
en zonder toegefelijkheid charmant
bevonden, ja, verlangend naar meer
inhoud en meer samen in…
STORMWIND
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
387 huis huilt m’n kind
ze maakt de wereld
weer een beetje zuiver
waait de rotzooi weg die
zich in en om ons bevindt
maar Mam de wind waait
zo hard het lijkt wel of ze brult
ze lijkt zo heel erg kwaad
jouw kwaadheid is daarbij
vergeleken zelfs zachtjes
en bedaard
zie je nu wel lieverd Mama
is nooit echt kwaad en
heeft best heel veel geduld…
Teleurstelling
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
853 Als hondsdolheid uit zwarte gebieden
woorden arriveren
zijlijnen van het leven zingend
onder de veren kussens waar
huidcellen en verborgen mappen liggen
dromen trachten te overleven
geduld van een schatzoeker
lever van een dronkaard
maag van een mens
ik sta op en doe het raam open
verse lucht helpt niet tegen…
Diepste verlangen
netgedicht
3.4 met 707 stemmen
81.161 Trappelend van ongeduld, nog even wachten
groei is zichtbaar aan de buitenkant
Niet wetend wat we kunnen verwachten
of wat er straks in het wiegje belandt
Zeker is dat je welkom bent
en dat je met liefde wordt omhangen
Ons geluk is ongekend
je stilt ons diepste verlangen
Een wens staat op uitkomen
nog even geduld
Het overtreft onze stoutste…
suites voor annemieke IX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 met je placematje
ruzie om omhooggevallen
glazen rode wijn
kom denk niet zo diep
clowns zijn we toch allemaal
hou je ruggengraat
mooi klein klein huisje
schulpje om te dragen -
een geduldig oor
de waterdraagster
loopt moeilijk maar zegt
dat het niets is!
boven de singel
komt een glijbaan uit het raam
wie verwacht mooi weer?…
suites voor annemieke IX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 met je placematje
ruzie om omhooggevallen
glazen rode wijn
kom denk niet zo diep
clowns zijn we toch allemaal
hou je ruggengraat
mooi klein klein huisje
schulpje om te dragen -
een geduldig oor
de waterdraagster
loopt moeilijk maar zegt
dat het niets is!
boven de singel
komt een glijbaan uit een raam
wie verwacht mooi weer!…
tijdloze liefde
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.500 zoenen -
denk je
en zwijgt;
jouw blik
laat mijn mond los
rust in mijn ogen -
en ik verlies me
in mijn verlangen:
jou alles
woordeloos
te geven
en net nu
tussen dagwerk en slaap
houdt de tijd
haar adem in
een handvol licht
in een avondlijke schemer
tussen stoffige stralen
daarin een gezicht:
jij
stilte
geduld.…
Als zomerbloesem op mijn schouders
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
828 als jij mij vraagt om mee te gaan
laat de wind het mij weten, wat jij meedraagt
zal ik geduldig wachten
als de laatste nachtnevels zijn opgetrokken
wanneer het zonlicht is gedoofd
met mijn hart vol wacht ik op jou
pluk ik sterren uit wolken lichtblauw
als zomerbloesem op mijn schouders
vanuit een diep verlangen naar jouw aanraking
op…
Wachten in de winter
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.348 Het is geen vlucht maar een gebaar
van de winter en zijn
tijdloze geduld.
Langzaam ontwaar ik
zijn mantel en is
de lucht weer het gordijn
waarachter hij graag zijn roeping viert.
En ik kijk toe en voel de kou
van de twijfels
die ik zal delen
met wie zijn eigen winter
steeds vergeet.…
Een kus voor het hart
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.606 Oké
Het duurt even
Dus heb maar geduld
De wens van je leven
Wordt spoedig vervuld
De vrijheid zal komen
Je handen zijn vrij
Doe wat je doen moet
Maak anderen blij
Een lach voor het leven
Een kus voor het hart
Voorkom dat de kleur van het leven wordt
Zwart
Het klinkt zo eenvoudig
't Is realiteit
De spirit van 't leven
Wil niemand toch…
Oeverloos
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
505 Met gesloten ogen
keer ik terug
naar een diepe slaap
maar de weg is treurig
en vuil, een halte
tussen de dag en
de nachtmerrie,
gedichten lezen zou mijn
oeverloze gedachten
tegenhouden, die
labyrinten overstijgen
en naast mij een kussen
een leeg omhulsel,
waarvan de veren in
onschuld lichter
worden, om deze te
vangen kost geduld,…