1811 resultaten.
Opnieuw de heide
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
499 Ze bloeit en schittert
en lokt bijen ver van hier om
't zoet van honing te vergaren
nog eer de winter komt en alles weer
in stilte toedekt, grijs en grauw.…
Je pluisde nog even
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
469 ik zag het grijs
van de zee
boven land
vlokkig ontladen
in dwarrelend wit
dat stilte
danste op een
onzichtbare wind
ik zwaaide
en ving jou
op de mouw
van mijn jas
je pluisde nog even
toen je huisde
in de holte
van mijn hand
schitterde kristal
tot je structuren
kraakten en een
voor een braken
jij als druppel
de koude grond…
een zakje drop
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
798 kwijt
ze glimlachte, hij vergat zijn eigen honger
loop maar een eindje om, zei hij tegen zijn dochtertje
op het eind van de Elisengarten
zijn hand aaide nog even
haar donkere haren
nietsvermoedend verdween ze verderop
in het licht dat met de rijen kasseien speelde
het was zijn hand die bedelde
net iets over vijf uur
mensen, grijs…
Je lach bloeit bloemen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 jij zwaait kleuren
warmt mijn hart
waar regen al valt
wolken hun grijs
donkeren in zwart
want je lach
bloeit bloemen
wild van het veld
nog gehuld in zon
voordat wind ze velt
maar ogen verschrikken
in het flitsende licht
we tellen seconden
donderen samen
tot de volgende schicht
verbazend dichtbij
schokt de hemel
voor even in…
Grijze avonden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
500 Grijs zijn dus de avonden onder
het schijnsel van een schemerlamp;
Met uitdrukkingloze gezichten zijn wij
nietszeggend zonder enige weerklank.…
Alleen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
753 Ik weet het niet meer
Ik leg mijn hand op jouw steen
Jouw steen, zo kil en grijs
De vogeltjes luisteren mee
Maar blijf verdrietig en alleen…
De prijs van chaos
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
584 lijnen op papier
begrensde openheid
ontspande in plezier
met rond verloor
hij zicht en voor
krullige tierelantijnen
is hij nooit gezwicht
zijn perspectief wist
enkel dag en uur
want morgen was vol
onbekende zorgen
hij kende de prijs
van chaos door
teveel impulsen tegelijk
de medicatie voor ontwarren
leeft nu in eigen tinten
grijs…
Ik had zo graag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
623 En als ook dat niet kan,
dan maar een droevig lied
Zo van « het is november en het giet
zo troosteloos en grijs
en alle dag gelijk. »
Helaas, dat is mij niet gegeven,
het is allang gedaan.
Rest mij dan toch, de lente zelf
waardoor ik zachtjes fluit,
maar ook het beeld van het verzonken land
en droefenis, gedeeld, van wat niet is.…
Enveloppe
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
614 ik zit met het heerlijk warme
weer buiten te genieten
en de gezellige mussen tsjilpen
zo genoeglijk ondertussen
ik ontvang de grijs
omrande enveloppe
ik moet de inhoud lezen
ik kan me nu niet verstoppen
en de nachtegalen vertellen
elkaar zo ondertussen
de meest wonderlijke verhalen
en ik lees
…… heden is ons na een
kortstondige…
Ogen montuur loos
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
466 het voorspelbare grijs
had geen enkele eis
meer om voor te leven
ambities waren zoek
interesses verdwenen
netwerken ontevreden
toch ooit bij hiernaast
aangeklopt maar kreeg
meteen de kous op de kop
de goeroes zijn kwijt
hebben geen tijd meer
voor kwezelarijen
zo raakt doelgerichtheid
uit zicht zijn ogen montuur loos
nooit toekomstgericht…
Ode aan Jacques Perk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
599 Veelkleurig grijs in wolkenluchten
Waartegen meeuwen, zwaluwstaarten
Verhalende van buigeruchten
Trachtende schuilen aan te kaarten
Ik voel ze al de eerste droppen
Het stort binnen de kortste keren
Ook ik ga me ervoor verstoppen
De vogels veren, mensen- kleren
Het najaar is nog niet geboren
Augustus is acht maanden zwanger
September…
Kamer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
550 Ik knapte - onlangs
mijn kamer op
Veegde het stof
van de plinten
Witte de vale muren
grijs van vele winters
Boende de oude
planken vloer
Deed alles in de was
Tooide mijn bed met
nieuw bloemig beddengoed
dat ik zag in een brochure
Hing een reproductie op
van Gauguin, om het sfeer
te geven - iets met kleuren
iets met vrolijke dames…
Oude jenever
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 Verdwaald zoek je naar troost
in een kroeg in Amsterdam Oost
eindelijk mag jij helemaal jezelf zijn
je bent ver heen en nog niet terug
je vindt geluk bij plastic bloemen
en toch ben je waar je bent gebleven
waar geen kleur het grijs verbreekt
altijd vrolijk, je heft het glas
loze woorden, je blijft een gast
leeft jouw leven in een liefdesplan…
In de hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 met mijn vlindernetje, dartel ik achter je aan
in de hoop je te kunnen vangen
vangen
op gepaste afstand, opdat ik niet in de gaten loop
in de hoop je te kunnen vangen
vangen
vrolijk dans jij door het leven, plots verdwijn je in het grijs
kijk uit, ze willen je gappen
ze willen je snaaien
hoe ik ook roep, of schreeuw, horen doe jij mij…
Heerlijk avondje weer (Moet gezongen worden)
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
671 Onze kleine meid is grijs.
Op de mengkleur stel ik prijs.
Onze kleine meid is grijs.
Fijn, dat Piet me komt verblijden.
Ik vind hem een toffe vent.
'k Wil een misverstand vermijden.
'k Weet, dat u nieuwsgierig bent.
Ook al staat er 'ik' in 't lied,
autobio is het niet.
Ook al staat er 'ik' in 't lied,
autobio is het niet.…
Het zomergraf
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
534 van de nacht
sterren zijn weeskinderen
die als licht lachen in duisternis
alles is in jou
vol gaten, krioelend vol maden
je zal voor niets verteren
een wereld zit me tegen
de planeten en de regen
je bent de nacht uit een boek
dat ik nooit heb willen schrijven
je bent de aarde van mijn grond
je zuigt adem uit mijn longen
alles is grijs…
Feodosia
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
776 Feodosia òù-1
Starend uit het raam
Zie mijn einder voorbij
Grijs de kleur vervaagd
Grijpt leed onverbiddelijk
Gruis gedoogd doet gelden
Gestaag voortgang lotende
Gebogen onder schraal
Ondergaan het zelde lot
Onmacht in deze vereent
De kreet uit duizend kelen
Ijl en nimmer gehoord
Weet onbehagen te verdelen
-------------------…
want je kleur is de hemel
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
921 ik zag je bewegen
boog voor een kind
ontweek vluchtige vingers
deint op het zwoel van de wind
je blad is al grijs met
het bruin van slagregens
je groeide niet op
in het aards paradijs
je hebt je verstopt
in het groen langs de wegen
in de schaduw van bomen
is bloei over stilte gekomen
je spreek mensen aan
ze willen je plukken
verrukt…
Ochtend
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
891 De dag wordt grijs en klam geboren
de zon hangt stil en laag te dromen
In de koelheid van de ochtend wil ik blijven
en de leegte van de nacht bewaren
Er is zoveel dat nog moet komen
de rimpels van mijn huid zijn heel ondiep
Wanneer ik naar de jonge ochtend kijk
daalt een zachte weemoed op mij neer
Ik zou mijn arm wel willen strekken
naar…
waarmee het bloot weer roze kleurt
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.219 rank en stralend
in het dwarse kunstlicht van
de zon groeien de contouren
een blik die horizonnen
breekt in vage tinten die de
dag vervloeien op het doek
van een palet met schaduwen
doopt duister zich in licht
en kleurt een vale schemering
met donker wordt
het wit van grijs naar
zwarter dan de nacht gebracht
een handpalet met rood…
godverlaten staart de lucht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.049 nog rolt de zee
met voeten in de branding
en ruist zijn oeverloze stranding
godverlaten staart de lucht
uit wolken die de zon
slechts grijs doen schijnen
de streep van horizon
laat diepe troosteloosheid
in een verre bui verdwijnen
want ik heb jou gevonden
in de korrels van het zand
jaren sloegen stuk aan strand
jij geeft mij ogen…
Nog eens Brasil
netgedicht
3.7 met 34 stemmen
928 regen, zon en mooie dromen,
luchten blauw maar soms ook grijs;
overal zijn mensen anders,
overal hetzelfde licht,
overal hetzelfde zoeken,
ieder op geluk gericht;
avond, morgen, hete luchten,
altijd onderweg naar rust,
altijd vragen, altijd zuchten,
nooit genoeg geliefd, gekust.…
12 April
hartenkreet
2.5 met 92 stemmen
15.360 Voor je het weet, ben je oud en grijs, maar
niets brengt me dusdanig van de wijs.
De kinderen plagen < Mam, weer een jaar voorbij>,
ze mogen, 'k ga er niet meer voor opzij.…
Toen de dijken braken 3
gedicht
3.5 met 33 stemmen
12.537 Het kwam als een groot grijs
monster dat zich breed uitrolde over het bouwterrein
over het braakland naar het huis waar hij woonde.
Hij hoorde de kelder vollopen, de deuren kraakten
het monster steeg hoger en hoger, kwam de trap op.
Hij was bang.…
Gedeelde Privé
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.295 Probeer niet mijn kluis te kraken
Dring niet in mijn privé gebied
Laat mij niet in verwensingen braken
Onthul niet mijn geheimen of verdriet
Stromingen van weleer liggen hier opgeslagen
Geleden in kleuren grijs zwart rood en wit
De nog enkele te begane ongekende wegen
Alwaar de dood grijzend aan het einde zit
En als ik hem fluitend tegemoet…
Mist
poëzie
3.9 met 16 stemmen
3.148 Dees dag is lijk een moede man,
Die langs een strate, grijs en stil,
Zijn droefenis niet kroppen kan
Maar toch niet schreien wil.
Over de mulle wegen zweeft
Een waas van onverschilligheid...
Vrouw, die zich zonder liefde geeft
En heengaat zonder spijt.…
de frisse wind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
987 de heldere dagen zijn voorbij
de knisperende sneeuw is als blubber
iedereen weer gewoon naar zijn werk
het leven is grijs monotoon en niet vrij
pijn is er of hij is er niet en niets helpt
beter dan geduld en afwachten ondertussen
stug doorgaan met werken tot de laatste dag
aan wat voor licht en idealen je zag
en wat je ook wilt doen of wilt…
Dreigbrief
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.680 Ingehouden adem, een windstilte
wakkert de rijzende dreiging aan
zonder beroeren trilt een snaar
een doffe fles vangt een eerste traan
druppels in de oceaan van kilte
Gestadig groeit het grauwe grijs
over het afkalvend ijzig blauw
als bliksemschichten zoeken scheuren
wegen naar een versteende vrouw
verwarde keizers zinderen in hun paleis…
in dwars kunstlicht van de zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
641 rank en stralend
in dwars kunstlicht van
de zon groeien de contouren
een blik die horizonnen
breekt in vage tinten die de
dag vervloeien op het doek
van een palet met schaduwen
doopt duister zich in licht
en kleurt een vale schemering
met donker wordt
het wit van grijs naar
zwarter dan de nacht gebracht
een handpalet met rood…
jij was in gisteren gehuld
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
798 nog rolt de zee
met voeten in de branding
en ruist zijn oeverloze stranding
godverlaten staart de lucht
uit wolken die de zon
slechts grijs doen schijnen
de streep van horizon
laat diepe troosteloosheid
in een verre bui verdwijnen
want ik heb jou gevonden
in de korrels van het zand
jaren sloegen stuk aan strand
jij geeft mij…