2111 resultaten.
Latijnles
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
677 En dan
denk ik aan de duizenden gedachten
opgesloten
vastgezet
tussen schoolbordwitte muren
voor zo'n dertig slakkenuren
zweven ze zo zachtjes
en botsen ze
heel soms
dit merken doen we
nimmer
toch versterken ze elkaar
in hun eeuwigheid
tekort aan tijd
want klokken bestaan hier niet meer
alles wat ik zien kan weer
is voor ons staat…
Voor later
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
496 Altijd zomerzwemmen
hoog het gras
voor altijd vrij
Voor altijd wintersleeën
naar beneden van de dijken
door de sneeuw
naar school
Sinterklaas nog niet de meester
strooide pepernoten
Donker door de regen
door de gangen en
met tegenwind
met tegenzin naar huis
Boerenbloesemwangen
je eerste kus vergeet je nooit
grote vakanties…
Jerry Lee Lewis
snelsonnet
5.0 met 5 stemmen
788 Mijn ouweheer kreeg haast een hartaanval
Toen ik keihard ‘Great Balls of Fire’ draaide.
Waarna hij in zijn eigen platen graaide,
Voor hem was het met de Selvera’s bal.
‘The Killer’ hield ik ver bij hem vandaan,
Toen is de generatiekloof ontstaan.…
Zomerwereld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
503 Soms,
die ziel snikkende heimwee
naar de warme zomerdagen
toen mijn ongekuiste jeugd
zijn eigen dromenvleugels kreeg
en ik als jongen om mij heen keek
vaak tijdens het ouder worden
het ontoereikende verlangen
naar die vrijheid zonder vragen
alleen, met ongevulde rugzak
en indianentooi op pad
naar een land zonder horizon
eenzaam dromend…
MOTORGERONK
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
582 Nog hoor ik het
dat geronk van die motor
toen je plaatsnam op dat
bruine zadel en zei dat je gauw
weer terugkwam om te blijven
ik wist dat het niet zo was
dat een belofte werd gemaakt om
meer dan duizendmaal te breken
en dat bleek ook zo te zijn
nooit beter heb ik je gekend
dan in flitsen van komen en gaan
in woorden als lucht zo vluchtig…
TRAGEDIE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
596 Met in zijn emmertje de zee
stapje voor stapje
neemt hij de zilte rijkdom mee
naar zijn eigen strand
de kleine architect
zoekt naarstig naar de plek
waar net nog zijn ontwerp
vroeg om een laatste hand
tot mijlenver getuigt de ontdekking
het aangezicht van een verwoesting
zelfs geen lolly troost
een labrador kijkt schuldig toe…
dans en kleur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
515 de jeugd
grijpt met
speelse
kleurrijke
vingers
de macht
enige selectie
is hen door
geweten nooit
bijgebracht
waar vroeger
normen en
waarden hun
lessen gaven
worden zij nu
gemanipuleerd
door drijfveren
van uiterst
fanatieke en
tirannieke volgers
losgelaten en
later losgeslagen
omdat er geen
remmingen meer
zijn alles…
Een pittig rapritme
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
473 er werden
kleurige noten
gekraakt op een
pittig rap ritme
waarbij handen
het vuur dat van
binnen loeide
ruimte gaf aan
een verschroeiend
dwaze fan gekte
uit de tijd dat
deze alles opving
van de peuter en
kleuter affiniteit
tot de opkomende
generatie zichzelf
en hun schaduwen
in de spiegel konden
feliciteren met wat
er zoal…
Vrijwilligers
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
467 ze keek
hem aan
maar hij
herkende
haar niet
zag enkel
de weke glans
in haar matte
deemoedig neer
geslagen ogen
magere vingers
strekten zich
dor naar hem uit
onderstreepten haar
woorden aanwijzend
nog klonk het
moeten hem
tegemoet in het
knarsen van haar
snerpende stem
het volume was
in de loop der jaren
gedaald tot…
Zij helaas fini
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
503 van hetzelfde
niveau wij
zo heten zij
voortaan want
wij heeft zijn
eigen toegangen
zij kennen en
waarderen elkaar
geven nieuwtjes
door alleen van wij
want daarmee
selecteren wij zij
die toch nog
even niet
zover zijn
het is zalig
om bij wij
te mogen zijn
niet meer
bij de zij kleuren
kleding en vormen
zij zijn oud
wij de jeugd…
Het eerste contact
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
487 uit de groep sociaal
vaardig is de nul weg
en zijn vriend bleek aardig
samen liepen zij de route
van het scherm af
op school ging het scherm
op zwart en in de tas
hij en zijn vriend
samen in de klas
schermpje is bijzaak
doet niet meer mee
samen kunnen zij
de weg wel dromen
naar gezelligheid
met z’n twee
ze hadden
van die bekkies…
Brandende jeugdverhalen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
466 het was
een bedeesd
klein mensje
met een grote
rugzak in de vorm
van een strakke
vlakke vulkaan
witte rook uit
zwarte as
geblust
door duizend
vergote tranen
uit haar brandende
jeugdverhalen
vroeger rookten
en smeulden zij
omdat ze niet de
woorden had om
een verhaal te maken
het schermpje
vroeg en antwoordde
zonder haar…
In het vrolijke gezicht
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
424 ik zag
de sterren niet
maar met iedere
streel door je
haar knetterden
de blonde vonkjes
het was geen
kleurrijk vuurwerk
de banen hadden
zo hun eigen vorm
en dikte van haar
in een heerlijke streep
hun zachtheid
bleef vaak aan mijn
handen hangen in
uitwisseling van
opgelopen
contactspanning
vaak waaide
de wind je
scheiding…
[ Ik ben een toerist ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Ik ben een toerist
waar jij woont, waar ik vroeger --
nog familie was.…
[ De ezel: jonge ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
383 De ezel: jonge
ogen op hoge benen.
Eens was ik ook zo.…
Een ludiek hupje
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
422 jij hebt een
ludiek hupje in
je speelse loop
dat intrinsiek
bij je hoort
net als de
knipoog die
groeit in het
lieve woord
dat met warmte
en liefde de
mimiek in je lach
zijn aantrekkelijke
vorm geeft
het zijn de
extra's waar de
toeschouwers
naar toe leven
lieve uitingen
van jeugdige
speelsheid die
kleur geven
aan de lichtheid…
Dwaalsteden
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
521 De dwaalsteden waar ik dikwijls
mijn hart verlies in arme wijken
kennen niet de weidse verhalen
van het platteland achter de dijken
de momenten uit mijn vroege jeugdjaren
die intiem waren met wildernis en natuur
maken de eenvoud van mijn herbeleving
intens en onverschrokken spontaan en puur
alsof ik voor het eerst in korte broek
in de bewoonde…
Belevenis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
651 Wat heb ik met mijn jeugd gedaan?
Was ik er met mijn verstand wel bij?
Nu ik oud ben en het einde nadert,
zet ik alles even op een rij.
Het was mijn leven, hoe ik het ook bekijk.
We waren arm, maar toch ook rijk.
Waarom nam ik de beslissingen,
die ik toen genomen heb?
Waarom duurde het zo lang,
dat ik kwam tot dit besef.…
Neusje scherpte al
netgedicht
3.6 met 36 stemmen
399 je trippelde als
blonde lichtgewicht
de trap op en af
neusje scherpte al
de hoge lucht
armen als
steunvlucht
in een lieftallig
toucheren van de
leuning in de afdaling
het tikke tak van
de hoge hak gaf
het ritme een vleugje
jeugdigheid dat
ondeugd weerkaatste
naar het donkerste
deel van je ogen
toen jij van boven
naar beneden…
Fatbike Ratbike
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
463 ================
zie ze gaan,
ruim baan,
suizend door rotondes
tegen de wind.
chicky achterop,
bruingebrande kop,
alles is voor nop —
geef het maar op.
accu vol,
accu leeg.
generatie X, generatie niks.
vroeger moest je
theoretisch slalommen,
een gordel en een helm,
verzekerd en verzorgd,
op de snorfiets,
met gevaar voor eigen…
Naadloos
netgedicht
2.3 met 71 stemmen
434 ik zag
hun huid
genapt met
kracht en liefde
in beweging
van en naar
elkaar begin
en verloop in
vlekkeloze
landingen
in overname
en over laten
aan elkaar
waar cyclisch
verbinden
elkaar aan
begin en eind in
pure schoonheid
naadloos zullen
gaan vinden…
het geluk van weleer
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
531 ( oud-Hollands geluk maar anders
dan de titel ons laat geloven)
als een gedegen vorm van
antiquariaat dus voor
de liefhebber onontbeerlijk
met een vleug van behaaglijke
traagheid en een hang naar
melancholie waan ik
mij de romanticus
die met mijn verzen
en ietwat tederheid
alsnog wil bewijzen
voor een klein publiek...…
Verstilde vriendschap
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.018 Afstand bereken ik
niet als een vogel
wanneer ik denk te vliegen
ontbreekt mijn verstand
in onbezonnen illusies
maar dat zegt niets
over de oevers
van mijn onkunde
over de gevaren van mijn gebreken
nu ik niet meer in de psychiatrie geloof
kleine ondeugende Narcissus
ik hoor jouw echo uit de groene heuvels
angstig door het zoemende geluid…
Vertraging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
162 de laatste herinnering aan mezelf
hoe ik ineens
niet meer alleen was
in mijn mogelijkheden
je werd één vrouw
in plaats van veel
hoe dat woord
— hebben —
plots zwaarder werd
in een kroeg
zat ik te vertellen
hoe mooi je was
praten was
een manier
om tijd te vertragen
tot iemand zei:
ga dan naar huis.
het moeilijkst was…
mijn woorden schallen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
69 ik kan me niet verschuilen achter
mijn huid die zonder woorden
twijfelt aan het nut om te gaan
waar ingetogenheid de mot
is uit een oude klerenkast
bezijden het reliëf dat me steunt
in elk willekeurig uitgehouwen
daad raak ik uitgespard in de
ring waar ik mijn gevoel leerde
te doven en vuisten te laten vlammen
nu is de tijd naadloos aaneen…
Herinnering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
96 Ik stelde me voor dat hij in mijn eigen fantasie woonde:
een jongeman nog, argeloos spelend in het rulle zand,
zoals de jeugd zich destijds aan mij toonde.…
Verlangen van de zwerver
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
64 De tijd dacht de jeugd in het verleden te laten,
maar uit een eigenzinnige bron welt zij weer op.
Daar gaat de zwerver, die geen spiegel kent,
gedreven door de drang diep vanbinnen,
hij zoekt de luwte waar het hart aan wenst,
als witte wolken boven ’t zengend land.…
Mijn lotusbloem
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.322 Nu nog ben jij boterzacht
en smeltend in mijn handen
de geur van vroege poldertochten
draag jij in het haar
En toch zoals de lotus
ademt, stremt de tijd jouw
jeugd en betaalt herinneringen
met momenten die voor altijd
verloren blijken te zijn
Maar mijn lief, ons sterven
zal gepaard gaan met een lach
en de wetenschap dat de dood
ons niet…
ik ben woord, ik ben stilte
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
696 ik ben woord, ik ben stilte
op de grens tussen herinneringen
waarin ik de toekomst zie van het verleden
waar mijn identiteit verscholen ligt
in tedere omlijning,tastend
windend in mijn poëzie
elk woord in gebalanceerd evenwicht
een muze nog zonder gezicht
in de taal van de straat van mijn jeugd
in eenzaamheid van naderende stilte
dat…
Wolkvlokje
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
605 Lachend probeert zij
de wolken te raken
springt luchtig naar
een klein briesje geluk
hij schenkt haar onverbloemd
nieuwe jaren zonder jeugd
maar in haar ogen danst
nog altijd de geest van jong
najaarsdagen verlangen
naar een bed van bladeren
een grassprietje en lijnen
hemels met hier en daar
een klein vlokje wolk
de witte bosanemoon…