Alle inzendingen over moraal

1516 resultaten.

Sorteren op:

De Anjelier

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.591
In een potje voor de ruiten Kweekt een knaap een anjelier; Stengels stijgen, knoppen spruiten, 't Bloemke staat in volle zwier. 't Bloemke houdt hem vele dagen Aan zijn geur en kleur geboeid; Daar alleen kan 't hem behagen, Waar zijn anjelier hem bloeit. Doch eens valt door de open schijven 's Knapen oog op 't wijd verschiet…

Boek

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 749
Een boek vol met antwoorden op al mijn vragen zou dat niet makkelijk zijn? Tijdbesparend. Geen hoofdpijn meer van al dat denken. Alsmaar dezelfde vragen die ik jou dan niet hoef te stellen. Met alsmaar verschillende antwoorden om vervolgens uit te zoeken welke de juiste waren. Geen verwarring meer gewoon leven volgens de antwoorden uit…

Kalme vrede

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 582
tassen vol verdriet worden naar binnen gedragen doch heerst er hier een kalme vrede, serene rust waar slechts nog overblijfselen rusten blijkt de troost groot gezien de verse bloemen…

Glimworm.

poëzie
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.092
Gij mooie glimworm, die in 't woud Des nachts zo helder blinkt door 't hout, Alsof het sappig groen der bladen Met diamanten is beladen, Och! zeg me eens (zo ik 't weten mag) Waarom glim je ook niet over dag? Als Ik zo prachtig licht kon geven, Dan deed ik 't vast mijn hele leven, En niet alleen, dat waar' gewis, Als 't donker is.…

De vlinder en de mier.

poëzie
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.856
Bij het lachend morgenkrieken Zeide een vlinder, hups en fier Aangesneld op bonte wieken, Aan een arbeidzame mier: ‘Zie mijn vlerken! Blijf maar werken; Nergens zijt ge wellekom. Waar ik vliege, En mij wiege, Volgen de ogen mij alom.’ 't Miertje zweeg; maar, toegesprongen, Greep, met rapgesloten hand, Naar de vlinder reeds…

Draaikolk der illusie's.

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 792
In mezelf gekeerd, wanneer gedachten stoppen, volwaardig verder leef, afstand van illusie, de illusie van mogen te 'zijn' wie ik ben, laat mijn hart zacht en langzamer kloppen. Stil kunnen zijn in grenzeloze verwondering, waar universele liefde mij laat meestromen, fluisteringen van mijn ziel hoorbaar zijn, liefde willen delen in avondschemering…

Principekwestie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 436
Alle dagen voegen zich naar de avond, vroeg of laat. Onbuigzaam recht wordt ooit rond, goed of kwaad. Een individu gaat ongemerkt op in de menigte van het volk. Op een voorbestemde dag, hier en nu, blijkt ijdele trots een roze wolk. Streven naar meedogenloos geluk en nauwelijks tijd voor elkaar. Ach waarom ook, onder druk wordt alles vloeibaar…
Iniduo20 juli 2011Lees meer >

De slachtlammeren

gedicht
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 10.675
(voor de kinderen in Noorwegen) De hondsdagen met rosse hitte, van onweer drachtig, en geladen met onbestemde haat en angsten, voorzeggen dat het onderweg is. - En in de nacht tevoren is er dat vragend blaten van de lammeren en het schorre antwoord van de ooien, een voorgevoel van naderend onheil. - En, steeds weer overrompelend, is het…
Ida Gerhardt23 november 2021Lees meer >

Goudse blues

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 716
Ik slenter van café naar café, een Southern Comfort hier, een Deugniet daar, ik blaas Nothern Light in de neusgaten van sexy opgedofte jongedames met rode slips, die boven hun strakke jeans uitsteken, terwijl ik een Westmalle opslurp, denk ik aan de strakke bollen, die door de halve kroeg begeerd worden. Haha, stomdronken cowboys, ze knipoogde…

Zilveren cirkels

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 517
Wie is schuldig? Wie de moed heeft werpt de eerste steen. Het kalme water schrikt met een doffe kuch. De rimpels vluchten in alle richtingen uiteen. Weldra keert de rust weer terug. Water is geduldig.…
Iniduo30 juli 2011Lees meer >

Worsteling

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 652
onmacht verscheurt maakt klein onzichtbaar het leed ondragelijk onuitputtelijk vechtend tegen de gevestigde orde die niet thuis geeft dralend wordt je zijn ontmanteld zodat het ieder ander ontgaat tot de stilte onhoudbaar is…
LadyLove8 augustus 2011Lees meer >

Trouw

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 623
er komen zeker dagen dat het mée laten stromen niet mijn koers zal zijn ik wil mij verzetten bij de eerste tekenen van ontrouw aan mijzelf zal de lucht betrekken krimpt de zon in mij zal ik moedig kunnen zijn niet schuilen in een bunker? de storm van verandering vraagt om standvastig zijn…
Marion Spronk10 augustus 2011Lees meer >

Een simpele zondagse rit.

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 727
Een simpel ritje met de auto, een simpel uitwaaien langs het water, de veerpont waar veel mensen gebruik van maken de zon schijnt. Een schaterlach als met de wind, een zakdoek het eeuwige sop kiest, een sip gezicht als een visser die beet denkt te hebben, zijn haakje leeg aan de lijn ziet. Een oude man zittend op de bank, turend…
Johanna14 augustus 2011Lees meer >

In kale vleugelslag

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 642
De dominee die de emoties van mijn verwarde moeder onder controle hield duldde geen pottenkijkers tussen de wijkende muren van de oude boerderij nam hij een ei mee uit het kippenhok in kale vleugelslag verloor hij zijn veren verliet hij de hoeve op zijn kreupel paard.…

In de oogst

poëzie
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.166
Zij stonden op het akkerland Zij maaiden in de zonnebrand En zongen bij het werk De lastige arbeid wordt een feest Voor hen die jong en licht van geest En moedig zijn en sterk Daar kwam de landheer langs de beek De schouders hoog de wangen bleek: Hij zocht de schaduw daar. Hij groette licht en ging voorbij Gezang en arbeid staakten zij…

Binnengrenzen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
Ver van onze buitengrenzen, in het epicentrum van het verstand, ligt de remming van de mensen, onzichtbaar aan de buitenkant. Het is een ontweken verwijt van een ontketend geweten. In schaamteloze onzindelijkheid van hen die naamloos heten. Welgelegen is elke geboden kans. Wij dienen slechts onszelf ter ere, onbekommerd in beschonken dans…
Iniduo26 augustus 2011Lees meer >

Het duistere politiek gevoelige grapje

hartenkreet
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 687
Het is de ruige wereld die een mens zwak maakt, de visuele cirkel, het seizoen. Een meloen zonder fatsoen, een rijkdom zonder kalkoen, het gesloten paradigma van een oen. Dat is wat de wereld raakt Niet de lol die het beter maakt.…
Letterlijk7 september 2011Lees meer >

Water aan de lippen

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 459
Pas wanneer het water letterlijk aan je lippen staat weet je pas, hoe vrijheid smaakt.…
Johanna30 september 2011Lees meer >

Ik durf niet meer...

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 780
Ik durf niet meer gewoon te zeggen, alles gaat goed, ik durf niet meer gewoon te vragen, gaat alles naar wens, ik heb het lef niet meer om te informeren, hoe het met de mensen gaat, want: er zijn geen antwoorden meer, die mijn ziel niet raken, er zijn alleen antwoorden die me uit mijn slaap houden, er zijn geen antwoorden…
An Terlouw10 oktober 2011Lees meer >

Zo jammer

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 635
Zo jammer, dat we openheid op het laatste plan zetten, zo triest, dat we moeten schermen met grofheid, zo ellendig dat we eerlijkheid geen ruimte geven, zo jammer dat er geen plaats meer schijnt te zijn, voor liefde.…
Johanna10 oktober 2011Lees meer >

De Pelgrim

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.364
Al was het maar een koele dronk Van water, uit oprechter harten, Waar gij eens pelgrims dorstig smarten, Om Jezus' wille mee beschonk, Gij zult uw loon dan niet verliezen, O, vriendelijk en hemels woord, Van zulk een ware mond gehoord, Wij willen u tot Heer verkiezen. Een kleine dienst en grote loon; Voor water, wijnen, nooit volprezen,…
Jan Luyken30 oktober 2011Lees meer >

lichaamstaal

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
we zijn een erg puriteins volkje zelfs de mooiste venusberg noemen we schaamheuvel het kruis onze derde oksel of nog wat preutser ons ‘ondertussen’ maar ondertussen willen we wel alle in het donker grauwe poesjes stiekem knijpen of kussen…
ADAMANT1 november 2011Lees meer >

Eénnachtssponde

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 472
Kwam bij je aan in de avond ging bij je binnen in de nacht kuste je vaarwel in de ochtend samen korter dan een dagronde maar geen seconde was het zonde…
geeraardt9 november 2011Lees meer >

Revelatie

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 690
Zij droomt zich dolend en bedroefd door gouden bergen en dood hout, de eens bewaarde talisman kan zij nergens verbergen en op het pad waar zij schoorvoetend gaat ziet zij de poppen van geluk die zij ooit spaarde maar nu in duizend stukken slaat. Terwijl de talisman echo-lacht in haar oor ontwaakt ze met een nieuwe besef dat zij geluk…

De Rechtszaal

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 693
Daar zijn we weer mijn tweelingbroer Wat lijken we toch op elkaar Al zit ik steeds aan deze kant En jij zit altijd daar We elimineren dissonanten Uit een eigen maatschappij Eigenlijk is er niet één verschil Tussen jou en mij. En toch. Ik ben goed Jij bent slecht Jij heet dader Ik volg het recht We spioneren en we liegen Dansen…
Flip Noorman17 november 2011Lees meer >

Reservaat

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 669
Met de eenvoudigen woon ik als een schamel struikje aan de boorden van het verstand de oude bomen hier overheersen het bospaneel ze broeden op slangeneieren langs het lome pad zijn de dagen verlaten stranden verschroeid zand vol littekens soms, heel even, tilt een milde regen van herkenning mij in het ritme van de vergezichten veegt…
Kees Keizer25 november 2011Lees meer >

LUCHTKASTEEEL

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 676
Toekomstbeelden mogen stralen vol toverachtige beloftes de schoonste wens blijft steeds te willen bloeien voor hetgeen we bestemd zijn op de plaats waar we toeven.…
Han Messie28 november 2011Lees meer >

Gebed

poëzie
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.306
Heer, ga ver want de aarde zweet haar wellust, als een hallo rond de maan. Heer, ga ver van ons want de aarde tingelt als een zotskap en haar mond aapt breed van 't lachen. Heer, hoe lang laat Gij begaan? Hoort Gij niet dat uw Huis dreunt van de dans der aarde? Dat uw venster trilt van de ‘one step’ en het rumoer van de ‘shimmy’? Door de…

KLEINZIELIGHEID

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 782
Dit woord mag nietig of onbenullig aandoen maar is de wortel van haat afgunst onverdraagzaamheid verborgen wrijvingen tenslotte het wereldkrakeel verschijnt eens de ruime geest?…
Han Messie8 december 2011Lees meer >