1516 resultaten.
De Anjelier
poëzie
3.5 met 8 stemmen
1.591 In een potje voor de ruiten
Kweekt een knaap een anjelier;
Stengels stijgen, knoppen spruiten,
't Bloemke staat in volle zwier.
't Bloemke houdt hem vele dagen
Aan zijn geur en kleur geboeid;
Daar alleen kan 't hem behagen,
Waar zijn anjelier hem bloeit.
Doch eens valt door de open schijven
's Knapen oog op 't wijd verschiet…
Boek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
749 Een boek vol met antwoorden
op al mijn vragen
zou dat niet makkelijk zijn?
Tijdbesparend.
Geen hoofdpijn meer
van al dat denken.
Alsmaar dezelfde vragen
die ik jou dan niet hoef te stellen.
Met alsmaar verschillende antwoorden
om vervolgens uit te zoeken
welke de juiste waren.
Geen verwarring meer
gewoon leven volgens de antwoorden uit…
Kalme vrede
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
582 tassen vol verdriet
worden naar binnen gedragen
doch heerst er hier een
kalme vrede, serene rust
waar slechts nog
overblijfselen rusten
blijkt de troost groot
gezien de verse bloemen…
Glimworm.
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.092 Gij mooie glimworm, die in 't woud
Des nachts zo helder blinkt door 't hout,
Alsof het sappig groen der bladen
Met diamanten is beladen,
Och! zeg me eens (zo ik 't weten mag)
Waarom glim je ook niet over dag?
Als Ik zo prachtig licht kon geven,
Dan deed ik 't vast mijn hele leven,
En niet alleen, dat waar' gewis,
Als 't donker is.…
De vlinder en de mier.
poëzie
3.3 met 12 stemmen
1.856 Bij het lachend morgenkrieken
Zeide een vlinder, hups en fier
Aangesneld op bonte wieken,
Aan een arbeidzame mier:
‘Zie mijn vlerken!
Blijf maar werken;
Nergens zijt ge wellekom.
Waar ik vliege,
En mij wiege,
Volgen de ogen mij alom.’
't Miertje zweeg; maar, toegesprongen,
Greep, met rapgesloten hand,
Naar de vlinder reeds…
Draaikolk der illusie's.
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
792 In mezelf gekeerd, wanneer gedachten stoppen,
volwaardig verder leef, afstand van illusie,
de illusie van mogen te 'zijn' wie ik ben,
laat mijn hart zacht en langzamer kloppen.
Stil kunnen zijn in grenzeloze verwondering,
waar universele liefde mij laat meestromen,
fluisteringen van mijn ziel hoorbaar zijn,
liefde willen delen in avondschemering…
Principekwestie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 Alle dagen voegen zich naar de avond,
vroeg of laat.
Onbuigzaam recht wordt ooit rond,
goed of kwaad.
Een individu
gaat ongemerkt op in de menigte van het volk.
Op een voorbestemde dag, hier en nu,
blijkt ijdele trots een roze wolk.
Streven naar meedogenloos geluk
en nauwelijks tijd voor elkaar.
Ach waarom ook, onder druk
wordt alles vloeibaar…
De slachtlammeren
gedicht
3.6 met 22 stemmen
10.675 (voor de kinderen in Noorwegen)
De hondsdagen met rosse hitte,
van onweer drachtig, en geladen
met onbestemde haat en angsten,
voorzeggen dat het onderweg is.
- En in de nacht tevoren is er
dat vragend blaten van de lammeren
en het schorre antwoord van de ooien,
een voorgevoel van naderend onheil.
- En, steeds weer overrompelend, is het…
Goudse blues
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
716 Ik slenter van café naar café,
een Southern Comfort hier, een Deugniet daar,
ik blaas Nothern Light in de neusgaten van
sexy opgedofte jongedames met rode slips,
die boven hun strakke jeans uitsteken,
terwijl ik een Westmalle opslurp, denk ik
aan de strakke bollen, die door de halve
kroeg begeerd worden.
Haha, stomdronken cowboys, ze knipoogde…
Zilveren cirkels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
517 Wie is schuldig?
Wie de moed heeft werpt de eerste steen.
Het kalme water schrikt met een doffe kuch.
De rimpels vluchten in alle richtingen uiteen.
Weldra keert de rust weer terug.
Water is geduldig.…
Worsteling
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
652 onmacht verscheurt
maakt klein onzichtbaar
het leed ondragelijk
onuitputtelijk vechtend
tegen de gevestigde orde
die niet thuis geeft
dralend wordt je zijn
ontmanteld zodat het
ieder ander ontgaat
tot de stilte onhoudbaar is…
Trouw
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
623 er komen zeker dagen
dat het mée laten stromen
niet mijn koers zal zijn
ik wil mij verzetten
bij de eerste tekenen
van ontrouw aan mijzelf
zal de lucht betrekken
krimpt de zon in mij
zal ik moedig kunnen zijn
niet schuilen in een bunker?
de storm van verandering
vraagt om standvastig zijn…
Een simpele zondagse rit.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
727 Een simpel ritje met de auto,
een simpel uitwaaien langs het water,
de veerpont waar veel mensen gebruik
van maken de zon schijnt.
Een schaterlach als met de wind,
een zakdoek het eeuwige sop kiest,
een sip gezicht als een visser
die beet denkt te hebben,
zijn haakje leeg aan de lijn ziet.
Een oude man zittend op de bank,
turend…
In kale vleugelslag
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
642 De dominee die de emoties
van mijn verwarde moeder
onder controle hield
duldde geen pottenkijkers
tussen de wijkende muren
van de oude boerderij
nam hij een ei mee
uit het kippenhok
in kale vleugelslag
verloor hij zijn veren
verliet hij de hoeve
op zijn kreupel paard.…
In de oogst
poëzie
2.6 met 5 stemmen
2.166 Zij stonden op het akkerland
Zij maaiden in de zonnebrand
En zongen bij het werk
De lastige arbeid wordt een feest
Voor hen die jong en licht van geest
En moedig zijn en sterk
Daar kwam de landheer langs de beek
De schouders hoog de wangen bleek:
Hij zocht de schaduw daar.
Hij groette licht en ging voorbij
Gezang en arbeid staakten zij…
Binnengrenzen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 Ver van onze buitengrenzen,
in het epicentrum van het verstand,
ligt de remming van de mensen,
onzichtbaar aan de buitenkant.
Het is een ontweken verwijt
van een ontketend geweten.
In schaamteloze onzindelijkheid
van hen die naamloos heten.
Welgelegen is elke geboden kans.
Wij dienen slechts onszelf ter ere,
onbekommerd in beschonken dans…
Het duistere politiek gevoelige grapje
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
687 Het is de ruige wereld die een mens zwak maakt,
de visuele cirkel, het seizoen.
Een meloen zonder fatsoen,
een rijkdom zonder kalkoen,
het gesloten paradigma van een oen.
Dat is wat de wereld raakt
Niet de lol die het beter maakt.…
Water aan de lippen
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
459 Pas wanneer het water
letterlijk
aan je lippen staat
weet je pas,
hoe vrijheid smaakt.…
Ik durf niet meer...
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
780 Ik durf niet meer
gewoon te zeggen,
alles gaat goed,
ik durf niet meer
gewoon te vragen,
gaat alles naar wens,
ik heb het lef niet meer
om te informeren,
hoe het met
de mensen gaat,
want:
er zijn geen antwoorden meer,
die mijn ziel niet raken,
er zijn alleen antwoorden
die me uit mijn slaap houden,
er zijn geen antwoorden…
Zo jammer
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
635 Zo jammer,
dat we openheid op het laatste plan zetten,
zo triest,
dat we moeten schermen met grofheid,
zo ellendig
dat we eerlijkheid geen ruimte geven,
zo jammer
dat er geen plaats meer schijnt te zijn,
voor liefde.…
De Pelgrim
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.364 Al was het maar een koele dronk
Van water, uit oprechter harten,
Waar gij eens pelgrims dorstig smarten,
Om Jezus' wille mee beschonk,
Gij zult uw loon dan niet verliezen,
O, vriendelijk en hemels woord,
Van zulk een ware mond gehoord,
Wij willen u tot Heer verkiezen.
Een kleine dienst en grote loon;
Voor water, wijnen, nooit volprezen,…
lichaamstaal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
552 we zijn een erg puriteins volkje
zelfs de mooiste venusberg
noemen we schaamheuvel
het kruis onze derde oksel
of nog wat preutser
ons ‘ondertussen’
maar
ondertussen
willen we wel
alle in het donker
grauwe poesjes
stiekem knijpen
of kussen…
Eénnachtssponde
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
472 Kwam bij je aan in de avond
ging bij je binnen in de nacht
kuste je vaarwel in de ochtend
samen korter dan een dagronde
maar geen seconde was het zonde…
Revelatie
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
690 Zij droomt zich dolend en bedroefd
door gouden bergen en dood hout,
de eens bewaarde talisman
kan zij nergens verbergen
en op het pad
waar zij schoorvoetend gaat
ziet zij de poppen van geluk
die zij ooit spaarde
maar nu in duizend stukken slaat.
Terwijl de talisman echo-lacht in haar oor
ontwaakt ze met een nieuwe besef
dat zij geluk…
De Rechtszaal
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
693 Daar zijn we weer mijn tweelingbroer
Wat lijken we toch op elkaar
Al zit ik steeds aan deze kant
En jij zit altijd daar
We elimineren dissonanten
Uit een eigen maatschappij
Eigenlijk is er niet één verschil
Tussen jou en mij. En toch.
Ik ben goed
Jij bent slecht
Jij heet dader
Ik volg het recht
We spioneren en we liegen
Dansen…
Reservaat
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
669 Met de eenvoudigen woon ik
als een schamel struikje
aan de boorden van het verstand
de oude bomen hier
overheersen het bospaneel
ze broeden op slangeneieren
langs het lome pad
zijn de dagen verlaten stranden
verschroeid zand vol littekens
soms, heel even, tilt
een milde regen van herkenning
mij in het ritme van de vergezichten
veegt…
LUCHTKASTEEEL
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
676 Toekomstbeelden mogen stralen
vol toverachtige beloftes
de schoonste wens blijft steeds
te willen bloeien
voor hetgeen we bestemd zijn
op de plaats waar we toeven.…
Gebed
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.306 Heer, ga ver
want de aarde zweet haar wellust,
als een hallo rond de maan.
Heer, ga ver van ons
want de aarde tingelt als een zotskap
en haar mond aapt breed van 't lachen.
Heer, hoe lang laat Gij begaan?
Hoort Gij niet dat uw Huis dreunt
van de dans der aarde?
Dat uw venster trilt van de ‘one step’
en het rumoer van de ‘shimmy’?
Door de…
U of jij?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
639 Wat is er mis met U?
ik tutoyeer niet!…
KLEINZIELIGHEID
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
782 Dit woord mag
nietig of onbenullig aandoen
maar
is de wortel
van haat afgunst onverdraagzaamheid
verborgen wrijvingen
tenslotte het wereldkrakeel
verschijnt eens de ruime geest?…