Alle inzendingen over poezie

1876 resultaten.

Sorteren op:

Filozie maken

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 742
Laat de poëzie bezinken. Serveer ontstane filozie mèt, fijn of grof gemalen, korrels zout. Dat smaakt ! Naar méér !…

no title (and still)

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.006
Mijn lief, blijf daarom maar hermetisch voortbestaan in flarden ongeschreven poëzie en fragmenten van de vier seizoenen.…

Niet geloof, niet hoop, niet liefde

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 939
ander verhaal ik noem de liefde niet langs die ene snelweg waar ooit die zacht rose zalm werd achtergelaten in de hoop dat zij gevonden werd door tedere mannenhanden sprak de hoop niet ik geloof in gedichten berust in het niet mystieke lees langs treurnis zoek het laatste ontbrekende puzzelstukje maar vind de poezie…
metha4 juli 2005Lees meer >

Programma

gedicht
3.2 met 42 stemmen aantal keer bekeken 19.998
Weet ik veel hoe poëzie eruit moet zien. Niet dat statische, dat uniforme. Daar hou ik niet zo van. Dezelfde toon herhaald tot in den treure, en dat dan 'vormvastheid' noemen, of 'een eigen stem', dat soort gelul. Nee daar hou ik niet zo van. Geef mij dan maar het favoriete snoepgoed uit mijn jeugd. De toverbal.…
Tom Lanoye24 januari 2023Lees meer >

taalmakelaar

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 781
doelmatig als taalmakelaar probeer ik poëzie wat niet gelust word toch aan de vrouw te brengen trage onverkoopbaarheid transformeer ik in ratelende poëtische marktwerking miskende talenten doop ik in een elitair sausje,en pulp gaat naar de Slegte zo werkt de markt nu éénmaal op taal funda komen kopers en verkopers…

Onbestemd Seizoen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 801
Je zei dat het harder gaat waaien Telkens wanneer ergens een lichtje uitgaat Dat gaf me een eenzaam gevoel Het leek alsof jouw hele leven was verzonnen Vaak stond ik voor je raam Meestal bij schemerdonker Tussen proza en vervallen poëzie Dreef jouw slaap op wolkjes Bij jou was alles onbeweeglijk Geen zucht van niets geen rilling Een eeuwig…
kirk22 mei 2006Lees meer >

Onbestemd Seizoen

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.272
Je zei dat het harder gaat waaien Telkens wanneer ergens een lichtje uitgaat Dat gaf me een eenzaam gevoel Het leek alsof jouw hele leven was verzonnen Vaak stond ik voor je raam Meestal bij schemerdonker Tussen proza en vervallen poëzie Dreef jouw slaap op wolkjes Bij jou was alles onbeweeglijk Geen zucht van niets geen rilling Een eeuwig…
kirk22 mei 2006Lees meer >

onzichtbaar

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 714
onzichtbaar maakt ze haar tongen los taaldekens die de poëzie bedekken in verzen die uit haar jas groeien in kleuren van vermiljoen en lichtzwart ze draagt haar rok steeds korter het zal wel zo horen in wilde dromen - ging ze op dezelfde voet verder soms doet ze haar kleren af en loopt ze op haar tenen tussen de letters…
klaes12 juli 2006Lees meer >

Herfststroom

netgedicht
4.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.268
mos kon jij verstaan hoe duizelend licht woordenwind zeilde in de hoogland schaduw van de herfst naar de lage duinen onder de blauwe stroom waar ik mijn ogen sloot en in jouw leven lag waar je danste en wervelde een nest bouwde de toekomst van mijn verleden was kon je verstaan dat jij aan mij een lichtwind in lijfelijke poëzie…

Crea

netgedicht
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 736
ik buig me steeds dieper dwars door mijn ego kruipend langzaam in weerloze poëzie waarin mijn geluk meegesleept word in toekijken van pronken in gebloemde stilte van overleving puntig scherp met zielskracht wervelend om iets tot uitdrukking te brengen in trance wentel ik door mijn creativiteit voedend mijn…
Klaes5 november 2006Lees meer >

VAN TUINJONGEN

netgedicht
1.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 600
land en zee Ik reis nu met ze mee Begrijp waarom ze baden En hielden hun tiraden Mijn ouders, dominee Zo boven, zo benee Geen wraak, enkel genade Ik kan Karina zien Ze tuurt over het water Leeft tussen toen en later Ik zie de kleinste kever Ik ben de grootste wever Van voorgedrukt stramien Mens: louter spiegel die Uitbarst in poëzie…

Onwetend lief

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 507
neergestreken die eigen wijsheid verbetert in taal en teken zing zijn lied draag de leiband like zijn kudde jij nu nog onwetend lief hij is de ster hoedt met halfgoden en zijn virtuele leiderschap de volgzamen op zijn pad doodt initiatief miskent het eigene prijst de hype want die maakt iedereen gelijk er is helaas geen poëzie…
wil melker8 december 2015Lees meer >

Ode

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.725
Ze lijkt slechts virtueel te bestaan Foto’s ja van mooie ogen van ’t leven ergens tussen tiener en vrouw Ze lijkt met woord begaan in poëzie rond naakte taal hard maar welgemeend geslepen en dapper grauw Ze laat me in de waan van zoveel meer dan voelen haar zekerheid van steen in zichzelf gevangen aandoenlijk trouw Soms…

het zal allemaal gewoon doorgaan

netgedicht
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 889
het zal allemaal gewoon doorgaan ook na ons leven blijven er nog meer dan genoeg gedichten te schrijven met een goede afloop ik ben niet van plan zorgelijk te doen over poëzie,want er komt geen einde aan deze verslaving woorden zullen als aas door de ruimte zweven op zoek naar hun dichters in lichte en duistere vormen wetende om er iets fatsoenlijks…
klaes7 juli 2008Lees meer >

Afscheid

gedicht
3.0 met 50 stemmen aantal keer bekeken 14.136
Zoiets duldt slechts de poëzie van kaarten, het staccato van huwelijk en geboorte. Je lag op afstand daar en eiste dat klaar gebruik van woorden, lof op alles wat nu deugt: - het kruipt en dicht nog niet. 't Was groter dan ons beiden toen ik je huis verliet. ---------------------- uit: 'Adel', 1994.…
L.F. Rosen23 augustus 2021Lees meer >

draden van licht

netgedicht
4.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 670
en dat ik jou niet missen kan heeft niemand in de gaten het kleine brokje in mijn keel of het neerleggen van woorden met deuren toegeschoven doen me afdalen in jou zoals het late middaguur dat langs de bladeren likt en poëzie laat ontstaan in de plek waar ik ben; het ademloze licht over mijn stille hand telkens zachter wanneer…

De vrouw die in mij woont

gedicht
2.0 met 219 stemmen aantal keer bekeken 34.231
aan de fado de weemoed van de cello het vuur van de gitaar de waaierende zang minstens één vergeefse liefde kent ze, een val die haar deed wankelen en misschien een vijand in haar vlees mooier is ze dan haar leven zachter haar strelen dan haar handen dieper haar kussen dan haar mond De vrouw die in mij woont werd onvermijdelijk poëzie…
Job Degenaar23 december 2021Lees meer >

doordraven

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 756
Mompelend probeer ik poëzie te praten, maar die houdt z'n klep. Goed. In de kelder dan?-…
c. paris10 september 2009Lees meer >

nabij zijn

netgedicht
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 976
om alle liefkozingen onaangeroerd te laten of om de richting van verbeelding te veranderen wanneer het de vorm van de nacht aanneemt en naamloze schimmen snijdt uit tranen van een vlinderboom slechts door jou ingewijd, nog voor nevels uit mij glijden als wijzers van het weten vaak zonder wind of tederheid of het stille van poëzie…

Druppelsgewijs

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 551
kan ik, nog op zachte toon schrijven met gedurfde vrijmoedigheid in blauw/witte draden die het goed met elkaar vinden wat het hart kan dragen aan deugd, meer als een vriend met al dat kan inspireren waarin 'hart' en 'gevoel' zijn te bespeuren in de weg vol letters door woorden en begrippen eerlijkheid opent deuren ziel via poëzie…

Inleven en verplaatsen

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.777
Vaak zie ik mezelf opduiken uit een andere tijd vroeger drukker bezweet in een niet meer te plaatsen gedaante Gister nog lang slungelig geen interesse tussen het volk staande pilsje in de hand bij een brok poëzie alles d’r op en d’r aan Schat zeg ik voor m'n neus weg dan wees eens schappelijk neem me voor de gelegenheid even…

Poetisch aids

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
Levende poezie zuurwrang vruchtloos ontoegankelijk hoog glanzende culturele poepdoos beschamend lijkenwaad rechtstreeks uit diepe zielencultuur vingerrijk verleden verzuchtend het nodeloos weten hoogmoedig steekspel der gedrochten de gouden spoelbak verblind oogwaarschijnlijk op dwarshout gericht stinkend het riool indrijft wetenschappelijk…

Spelregels

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 193
Als poëzie dichter zou zijn En gevolg zijn zonder pijn Als de schilder zonder reliëf Kwasten kon Was dat een aarde zonder zon Verbeter aub me niet Ik kan niet zonder fouten Het maakt me blind.…

Het verschil

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 811
Aaneenrijgen van woorden Samensmelten tot een zin Poëzie of gewoon vertellen Iedere klank steunt de andere Even mooi is de verwoording Even goed het begrip Emotionele ontlading Prettige herinnering Hersenspinsels putten uit het niets Nooit aan gedacht Maar toch de pen gegrepen Zoniet eeuwig verdwenen Schrijven is blijven Als uw eigen…

Besluit

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.038
. ---------------------------------------------------------------------- uit: '25 jaar Nederlandstalige poëzie 1980-2005' (2006)…

Programma

gedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 5.444
Weet ik veel hoe poëzie eruit moet zien. Niet dat statische, dat uniforme. Daar hou ik niet zo van. Dezelfde toon herhaald tot in den treure, en dat dan 'vormvastheid' noemen, of 'een eigen stem' dat soort gelul. Nee, daar hou ik niet zo van. Geef mij dan maar het favoriete snoepgoed uit mijn jeugd. De toverbal.…
Tom Lanoye3 september 2015Lees meer >

verplicht gedicht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 511
weet je dat het gedicht onbarmhartig is juist in het poetische schuilt de vernietigingskracht van de natuur en van de cultuur de krokodil springt ver uit het water om een muisje te vangen om het huis van bewaring scharrelen vluchtelingen ze weten niet wie hen zal grijpen om dat alles werkelijks heen snellen we naar huis om poezie…

een zacht verbaasd gezicht

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 981
ik spreek met wie je eigenlijk bent streel wat je nooit echt genietend hebt gekend ik zie het blonde wicht een zacht verbaasd gezicht op deze wereld handen schrijven poëzie in zand en dichten blanke duinen we gingen op en in elkaar toen vloed het strand afstruinde lachend naar een halve maan die in rood de zon opruimde…

question ordinair

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 451
bij vlagen zweeft de vraag in mijn hoofd van is er in het gewone leven nog plaats voor poëzie dichters moeten zwoegen en de scherpe kanten verwijderen van bonkige gedichten en de klank verzachten om toch vooral maar niemand te beschadigen...…

bij de hand genomen

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 517
stille liefde de losse eindjes in een mooi verhaal het ademloze talmen van onvoltooide muziek het rusteloze zoeken naar een vergeten dag de schoonheid van vergeefs wachten een gemiste ontmoeting op het lege perron de schitterende scherf van het gebroken glas de taal die me aarzelend bij de hand neemt naar ongeschreven poëzie…