3148 resultaten.
Vloeibaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
577 Alle inspanning
Al 't streven
[het is als zekerheid gegeven]
komt niets dan samen
als grote ruisende stroom
en dendert, eenvoudigweg,
naar beneden.…
Op pad
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
474 In een golf van passie bleef ik schrijven
Tot de zon opkwam
De woorden verspreidden zich in stromen langs mijn lippen
Liefde vult nu mijn hart, mijn ogen raken vol
Het besef van zijn en niet-zijn
De echo van je verleden in je ziel
Liefde voor het pad dat voor je ligt
Vrede met het pad dat je verlaten hebt
Je bent nu niets
Je bent stil
Je…
Trage dagen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
661 Hoe traag de dagen waren
daar
langs de oevers
van die stroom
en ik onschuldige uren weefde
in de schaduw
van een perelaar
de wereld leek zo eindeloos
zo hoog, zo breed
en alles was
alleen voor mij
ze zijn voorbij
de trage dagen
maar soms
in de diepdruk
van de nacht
wenken ze
en hoe ik mij
dan keer op keer in hun armen stort
totdat…
Gelderse Poort
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Je mag
de natuur in
zonder sleutel
Je mag
er binnen
via dijken
die de rivier
tegen houden
stroom doen wijken
Ik ga
de lapjes natuur
bekijken
vanaf m'n fiets
kijk ik
naar plassen
waar vogels
zwijgend waden
of zingen in 't groen
Dag in, dag uit
zou ik
dit peddelen
in de Ooij overdoen.…
"Daar was laatst een meisje loos"
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
665 Zonder gevoel vat het licht warm noch koel
een eenzaamheid die verdriet in zich draagt,
met vrijheid schermt in beweging zonder doel
omdat er niets om tijd en aandacht vraagt,
een wezen zich vanwege niets beklaagt;
een ledig zijn dat tegelijkertijd
de krachten spaart en splijt in zinloosheid
omdat niets moet of meeneemt in een stroom,
niets…
hoe alles weer werd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
431 de bomen keken toe
hoe je stenen brak
toen je in het landschap
een slaapplaats maakte
ze zagen hoe de afdruk
van je lichaam achterbleef
totdat stromend water
je schaduwbeeld wiste
jij zag hoe bomen
weerspiegelden in
het water hoe ze
zichzelf eenmaal zagen
hoe de wind hen beroerde
het blad meevoerde met
de stroom hoe alles…
Aanstekelijkheid
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
386 geluiden
gaan nooit weg
verspreiden zich
ijlen na in een
lichter dan luchtlaag
net als
jouw lach die
kleuren bloeit
de wereld aanlicht
met haar schoonheid
die warmte deelt
in aanstekelijkheid
de mens verblijdt
in een van binnen
heerlijk doen gloeien
zo stromen
levensenergieën die
het lijf doen dromen van
spectaculaire zaken…
maaiveld
snelsonnet
4.5 met 17 stemmen
680 want boven ´t maaiveld, dát is ongehoord
maar altijd óók die ondergrondse stroom
die onverwoestbaar zingt: bescherm je droom
Jan woordenaar Bontje, 2 mei 2021…
alles wat je hebt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 er waren vogels met veren van onweer en dreiging
er waren uitzichten die alleen jij hebt gezien
er waren oceanen van wachten
er waren stromen van het leven die je leerden mee te bewegen
er waren kersenbloesems die spraken van geboorte leven dood en wedergeboorte
er is graniet en goud
er is smelten en bevriezen
er is binnen- en buitensluiten…
De Maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Verborgen stromen
gevoel en verlangen,
onrustige dromen
over spinnen en slangen.
Mysterieus licht
in de nacht,
een cryptisch gedicht
met magische kracht.
Meesteres over eb en vloed,
verraderlijk veranderlijk van vorm
als de kleur van het gemoed
voor de stilte na de storm.…
Bladeren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 Beuk en eikenblad
Van ouwe boom
Als woorden
dwarrelde 't blad
Dalend op dak, in goot
Besprak het hele jaar
't Verhaal van hem en haar
De dakgoot ving het daar
Zodat woorden niet verstoppen
Het water stromen kon
Ververste tot verzen
De aarde bereikte
Voor wortels van beuken en eiken
Rijmend alle ongelijk…
Vlakbij de dood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
439 de stilte
vlakbij de dood
bekende geen
kleur meer in
bewegingloze melodie
ondefinieerbaar
beklemmend grijs
sloeg vaag neer
in vertragend
afdekkende tijd
de condoleancerij
schuifelde op
geluidwerend tapijt
waarboven muziek
met donkere tonen
het verdriet van
de afgelopen tijd
heel lichtjes
in tranen deed
weg stromen…
verwoording
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
582 uit witte weerbarstige klei
groeit breekbaar porselein
ontstaan uit water en aarde
hoor het ritselen
van de goede gave verweesd
in Pandora’s doos
laat ontroering stromen als de
kleine mond zich naar mama’s
aaah en oooh in trappelende
verwoording vormt
uit weerbarstige witte klei
groeit breekbaar porselein…
Aan de oevers van de Amstel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 Wacht nog even met lezen
totdat het gedicht zich openbaart,
waar rivieren met nieuwe geheimen
in oneindige stadse vrijheid stromen
voor wat gelukzaligheid en naakt plezier
lees rustig verder
nu het gedicht zich ontdoet van woorden,
er komt een naakte energie
uit de echo van de nachtdienst
in sobere nuchterheid
koester je een werelds…
grosso modo
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
437 ten grondslag
en hoe lang is een breedtecirkel
als je verder dan armlengte kijkt
door de bank genomen, in het
midden van grenzeloos, tijdelijk
onbestaanbaar voor zover de
verte reikt buiten mededinging
met kop en schouders maar niet
bovengemiddeld, wel altijd uniek
wat blijft is nadrukkelijk aanwezig en
onvergankelijk met de stroom…
DIERLIJK VOORBEELD
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
212 Een oprechte christen
steeds bereid Jezus te volgen
mag iets van de ezel
in zijn geest laten stromen
de aard vol nederigheid
doorgaans gedwee
maar als even nodig
een vaste wil tonen
sterkt het ingetogen geloof
laat rondom verborgen kleinheid
de schoonste stralenkrans blinken
door God gebracht en gezegend.…
verspilde tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
163 Altijd maar willen veranderen
beter moeten worden
in wat je doet
Misschien zijn dingen voorbestemd
en komt niet alles goed
Je gewoon overgeven, meegaan met de stroom
Is innerlijke rust de ultieme droom?
Weten wat je wilt, reageren of laten gaan
altijd voor je eigen mening blijven staan…
Zomers landschap
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
574 Soms voel ik
in het diepere denkwerk
gelikte wonden
dan is de zomerdag
weer vol vrijheid
en ga ik opgelucht
de horizon tegemoet
landschap komt kleurig tot leven
rivieren stromen langs groene oevers
zwaluwen vertellen van zomer
foerageren in de blauwe lucht
maar het zomers landschap
blijft een schilderij
in toevalligheid van tijd…
Gelijk een bloem, zo teder is ons leven
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.268 Gelijk een bloem, zo teder is ons leven;
Het vliet daarheen, gelijk een snelle stroom;
’t Ontwijkt de mens, gelijk een vlugge droom,
Die ’s morgens flauw slechts voor de geest blijft zweven
Ene enkle nachtvorst kan de bloem doen sneven;
Een felle noodstorm geselt vaak de vloed;
De droom benauwt en foltert soms ’t gemoed,
En doet de sluimerenden…
Stromend water
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 De zwarte bij voert hem
naar een volgende bloem,
die vijg wordt boven de stroom,
zich laat vallen om
mee te drijven en in een volgend leven
boom te worden.
In de schaduw van die vijg
legt de dichter zich neer
om in een volgende droom
op te staan en weg te lopen
naar een andere bron.…
Hoe u!
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
1.887 Ik had gewaarschuwd moeten zijn
De regisseur had het over beeldenrijkdom
van leven ende dood en teksten als los zand
waardoor structuren losgelaten een nieuwe
werkelijkheid ontstond
Ik viel in slaap, mijn laatste fort tegen
´Het Lied van het Hart´ met stromen bloed
ondanks het knierpend achtergrondgeluid
De Middeleeuwse kleren waren mooi…
zoeken
netgedicht
2.3 met 19 stemmen
1.363 Ik wou dat ik kon komen
bij bomen die zacht dromen
op de adem van mijn ogen
en daar waar ik zou mogen
zou ik langs bladeren stromen
Ik wou dat ik kon vluchten
naar zelf gedachte luchten
waar nog mensen leven
die door hun denken zweven
door zacht een woord te zuchten
Nu moet ik alles vinden
in het land van helse winden
en mensen die…
'n Traan.....
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.008 Wanneer ze eenmaal stromen
komen flitsen en gedachten
Zelfs in mijn dromen
Waarom nog langer wachten ?
Laat nu maar gaan
't reinigt hart en geest
Zelfs dit intense verdriet
om wat ooit is geweest...…
Was jij maar hier
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.105 Als ik mijn ogen sluit
en fluisterend zing lijkt het
alsof mijn woorden wegzweven
De beslagen ruit
waarop ik je naam schrijf
houdt de letters vast, heel even
Het transparante woord vervaagt
als tranen naar benee stromen
Een zacht vloeiende rivier
Zo vaak, zo stil gevraagd
zelfs om het wonder gesméékt
....Was jij maar hier…
Dierentuin
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.453 Het wordt groen op het gezicht
Met slinkse bewegingen
Van een haai al zoekend
Zwemt taxi stromen mee en tegen
Van rechts komt de olifant
Al blazend van vermoeidheid
De hoek om gekropen
En hij stopte bij de halte…
Berusting
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
1.074 wachtende
ongeduldig dolend
in het ongewisse
blijvend
starende ogen
priemen in het niets
dat een leeg beeld weergeeft
op een troebel netvlies
een diepe zucht
zakt diep weg
verloren in machteloze strijd
om zekerheid
eindeloze stroom gedachten
verwaaieren
in een onrustig hoofd
bezeten
moe en gestreden
berust hij…
Waarom
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.602 Tranen van verdriet
langzaam stromen ze
Zij begrijpt het niet
De verslagenheid,
Niet voor te stellen
'Raak het nooit meer kwijt'
Vertel mij toch, God!
Wat voor zin dit heeft,
Dit ondraaglijk lot?
Dit maakt haar kapot,
Te erg om te zien
Help dan toch, o God!…
Glassglow
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
1.031 en ik vloog
hoog
met jou
schaamteloos los van de aarde
wijd op stromen
van stilte
en ik ving
licht
met jou
jaren verder dan poëzie
en de waterbron ademde zacht
melkwit
langs woordenwegen
de openheid van bewegen
binnenin
breek uit, riep je
toen de allergrootste sterren
cirkelden
je mij omwond
met de kosmos…
Dansen blauwe vlammen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
907 wij branden
al inferno's die
hitte hebben we gevoed
de warmte deed goed
in eigen zweet
en tranen kwamen
we samen in het
stromen van ons bloed
nog heeft het rood
ons niet verblind
dansen blauwe vlammen
zachtjes hun verlangen
laat de wind ons raken
dan kan het vuur in
eindelijk ontwaken een
laatst inferno maken…
Zo volmaakt
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
4.050 Volmaakt zoals de
prinses haar liederen zingt
in heel haar naakt
laat ze het kind stromen
uit haar vrucht welke eens
was ontsproten uit ons
ouderlijk hart
Compleet zoals de melkweg
in het licht van duizend jaren
is het kind bijzonder
en toch ook heel gewoon
het leven strekt zich voor
hem uit, maar laat mij de dalen
nemen en hij de…