Alle inzendingen over tuin,schemer

3966 resultaten.

Sorteren op:

bittere coniferen

netgedicht
1.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.328
zeven dagen al wandel ik met de houtvester de duinen door en teken ik op de kaart percelen voor nieuwe dennenakkers maar ik verafschuw stammen in dichte gelederen waar eeuwig schemer hangt en zang van kindertotenlieder morgen ben ik weg 2 februari 2002 ZONNELEEN De episoden van Amos 64…

Vader

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.313
De oude boerderij staat zwijgend in het schemerend land de mist zijgt laag na laag op huis en heem mijn voeten tasten de aarde hier was het dat mijn vader stond wij vonden hem na uren die nog lijken te duren een koude hand lag op zijn borst een glimlach rond zijn mond…

mysterie

netgedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 737
o, diep mysterie knaag niet langer aan mijn diep verborgen hart laat donkere woorden schemeren in het leven van het onbewuste spookbeelden in mijn lusten drijven onrust in mijn verlangen arme woorden neergeschreven in de gevels van de tijd verbrast in het verlopen licht van vroegere eeuwen…
Klaes17 maart 2008Lees meer >

Soms

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.323
Soms dan droom ik dat ik ijsbeer en jou weer draag zonder tranen in de nacht Soms dan voel ik weer jouw hoofd op mijn borst, en ons ademen in de schemer Soms fantaseer ik dat alles hetzelfde is, en niets helemaal verdwenen Maar soms, dat is maar soms en de waarheid kost me vaak zoveel moeite om te leven.…

dit ene moment

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 757
dat op het slingerend pad door het avondland nog laat ontwaakt waar een buizerd op eenzame hoogte door mijn blikveld wiekt en een knoestige eik met zacht geruis me koelte biedt waar ik met buizerd en eik in het geslonken land en licht verzink nog lang in de schemering alom aanwezig blijf .…

Het intens zwarte

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 513
ik heb het intens zwarte van schaduw ervaren waar nacht en dood het donkerste bloed uit de levensgoot vergaren schemer nog bevroren is omdat eerst licht moet ontdooien voordat schaduw zich kan ontplooien daar op het einde der tijden voel ik het heftige strijden tussen bestaan en roemloos ten onder gaan…

Levend stof

netgedicht
1.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 522
Ach die liefde, opwindend zo dichtbij en onbereikbaar, als de sterren staan, vaak niet met het blote oog te zien, maar als levend stof van licht voorzien, die ik dagelijks ademhaal, verkleef met de schemer van de wintertijd, in z'n kille armen wordt de zon langzaam armer, als we zijn uitgevrijd.…
pama18 oktober 2009Lees meer >

Afscheid

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 811
het laatste radeloze licht verzinkt in een brandende schemer het grijs te moe een opgemaakte opalen glimlach uitdrukkingsloze ogen sponzige wolken in rukwinden verdriet je voelt weinig tijdens de vloedgolf van omhelzingen je doorstaat het gewoon straks wend je je wel tot een huilende maan…
Nadine29 maart 2010Lees meer >

Na de dood is er zwijgen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 955
de tijd baart de dood in een schemering van eenzame letters en staart als een vrucht langs me heen weliswaar met gesloten ogen ik ken geen limiet wanneer de warmte me droogt van het zweet dat de nacht in me braakte en ik angstig me toiletteer in de uithoek van de kleinste kamer het kompas kent geen noorden meer…
elze18 juli 2010Lees meer >

Herfst

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 690
komt er toch weer een nieuw seizoen als licht en schemer elkaar zullen gaan ontmoeten om samen de herfst te begroeten.…

De stem van de nacht

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 489
ochtendlicht kust me wakker kom pardoes van lig tot zit ik had nog zo mijn best gedaan om lang op te blijven om zo de stem van de nacht te kunnen vangen haar spannende verhalen te ontlokken over donkerte de schemering waarin schaduwen zich mee laten voeren in dromen van een ander, en in de morgen opgeslokt worden door de dageraad…
LadyLove27 januari 2011Lees meer >

Die dag.

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 577
De dag toen stilte schreeuwde alles om mij heen verbleekte ik alleen maar de schemer zag. Na lange tijd langzaam het licht zag klimmen, vogels hoorde zingen weer de glimlach zag van een kind. Toen voelde ik heel diep in mij ik heb jou niet voorgoed verloren mijn hart zal je altijd toebehoren.…

met het zicht op…

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 888
soms lijkt de dood een schemering uit een verleden iets bekends en goed van aard, misschien een obstakel maar niet heus het is een moment waar het lijden stopt en zich lijkt te bekeren, te verheugen op een wonder al lijkt het afscheid bijna het tij te keren het somber zijn, tranen aan het bed de verdeling na het gebed…
elze18 juni 2011Lees meer >

Stervensgloed

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
Het groene bootje glijdt traag door het meer tussen bergen purper Op de oever in 't gele huis schijnsel van vlammen rook geur van turf Het klotsen van water gerust smelt de tijd bergen bootje en huis in de stervende gloed van de Ierse schemer vergleden…

luisterend

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
Ik herinner me dat we luisterden naar Whispering Pines van The Band op een zomeravond tegenover ons gingen families aan tafel om de Ramadan te vieren want de schemer viel in en wij luisterden naar Whispering Pines en naar de geluiden aan de overkant wie weet waren ze gelukkiger maar dat is niet waar het om gaat als je hoort…

Eendimensionaal

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 393
luchten zijn geklaard alle lijnen getrokken ieders schuld verhaald nu waarde is gewogen en de schemer naar waarheid ingevuld kan het helderwit nog breken het gras zijn duinen nog waaien zijn wildgroei beteugelen graniet tot gruis verweren mocht het volmaakte zijn treden nog struikelen op schreden nog keren…
Iniduo5 september 2015Lees meer >

Loden vogelvlucht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
alles kun je maken jezelf, de toekomst, een fout de nachten zijn oneindig, een diepte van de vijver rimpelloos het waait behoorlijk zonder dat de lucht beweegt dan grijpt een hogerhand in en valt alles terug naar het oude de ochtenden stinken naar ketelsteen middagen naar zweet met de schemer proeft het zout nog voor de avonden…
Iniduo21 februari 2016Lees meer >

Pijnretoriek

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
je was hier in een parallelle wereld naast de bodem van het wolkendek diende er je schoenen aan, waarmee voetstappen achterlieten, ontweken naar een onbedorven gedachte als intens bestaan naast deze plek een versteende voorstelling van vluchtbaar steen, schemer, samen in iets dat steeds meer achterblijft bij steeds langduriger verder…
Iniduo27 januari 2017Lees meer >

Najaar

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 739
Een avond Om Verlaine te lezen Onder een schilderij van Monet In een kamer vol nostalgie Als jij Mijn herfsthuis Binnenwandelt Oktober En de schemering In je kielzog En de nacht droomt ons Voorbij vier seizoenen Tot de dag onder het venter schuift En jij weer gaat Mij achter laat In een kathedraal Van herinnering.…
Mia Bemong27 september 2021Lees meer >

subcutaan

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
met de reikwijdte van schemer verdwijnen leed en trots uit het zicht naar een timide wolkenveld grenzeloos amorf vooral zonder held, verliezer of polemiek onder toeziend oog van dit huideigen patina zich laten meevoeren op de lange golf zonder loden ligplaats voor twijfel is nog tijd genoeg zo is de algehele tendens…
Iniduo16 augustus 2024Lees meer >

impuls

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 455
hoe keren we in onszelf, met regelmaat binnenstedelijk te verschansen veilig in beton gegoten ommuurd, geestgerijpt met voorbestemde afdronk het vonnis vellen gelijk lotgevallen bomen daarmee schuld wijzen alpha en omega vinden een bok laten zondigen teneinde door te schemeren…
Iniduo22 december 2024Lees meer >

welgevallen

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 435
deze toenemende schemer markeert de ogenschaduw hangende het onderzoek is dit waarmee we voortgaan ook al wist je dat geboorte leidt tot een avondmaal dat niet alle stenen zielloos zijn jouw voorkomen wast alles weg verzacht de scherpe randen met rustige tred beter dan genezen eindeloos als schoonheid…
Iniduo26 september 2025Lees meer >

Alleen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Zelfgekozen schemeringen, tekeningen van de avond. Jezelf in kleur bevrijden en genieten van de eenzaamheid; schepen bevaren op papier de oceanen van het hart. Gedachten voeden het gemis. Proberen is begrijpen hoe de stille schaduw overbleef.…

Explosief

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 658
Van mensen, wind en takken Er komt wat groente uit het bruin Het heeft de smaak te pakken Wat laatste hagelbuien nog De kou is afgelopen De tuin loopt uit, zo heet dat toch(?)…

Wat bleef

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 127
Drie dingen die bleven toen de tuin zich sloot: licht dat niet oordeelt, bloei die niet twijfelt, een kind dat nog niet weet dat er een buiten is.…

hartslag

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 830
mag ik jouw tuin lenen om de stilte te horen en de wind traag en met geblazen wolken terwijl de witte rozen langzaam slingeren rond de groeven op de grond voordat de winter met verschraalde vlagen de maannacht laat betranen op woorden van steen en de wilde wingerd likt aan het slapend rood mag ik jouw tuin lenen zodat ik…

Aarde die rozen baart

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.300
graf en in de tuin Hun liefde viel in aarde die rozen baart die voor liefde staan; die bloeit tegen de druk van 'n millennia oud juk…
Custor21 januari 2008Lees meer >

Vlinders

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 932
Vlinders zo vrij en frank Fladderen in onze tuin rond Ik bekijk ze vanaf mijn bank En blijf stil op de achtergrond. Vlinders zo mooi van kleur Dwarrelen zo licht, zonder zorgen Het geeft leven in de tuin, vol fleur Ik zie ze zelfs in de vroege morgen.…
Fedde Nicolai12 september 2010Lees meer >

Echte dieren

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 469
Toon ons de aard van mensentaal, taal die om de tuin kan leiden. Om de tuin van Eden. Taal die mensen vervreemdt, van hun aardse paradijs. Vervreemden van elkaar. Waarom we kwaad willen spreken. Waarom een dichter dichten kan. Toon ons dan het misverstand, van dat we geen dieren zijn. Dat we niet beseffen. Wat pijnlijk is.…

Wemelbed op zondag

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 602
en de zon straalt haar licht als lichte zeden over mijn tuin van heden. ik juich en spring en ren en zing en hoop dat de buren niets zien, niets horen. ik ben een Adam buiten adem. en Eva slaapt nog in haar hemels wemelbed.…