2088 resultaten.
Een kind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
632 Geen geld in d'r zakken,
hoopt dat het zal veranderen.
Ik schrijf het verhaal
maar voel het verliezend pijn.
Ze was zo slim,
had een schoolboek kunnen zijn.
Maar wie had kunnen weten dat
ze de situatie niet meer aankon,
dat ze hoop opgaf,
omdat niemand voor haar kklaarstond.…
Veervrouw
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
671 gestadig glijdt haar schuit over het water
richting andere oever
het is maar een oever
denkt ze
maar elke beweging van de roeispaan
voelt als een dolksteek die
het verleden eruit wil snijden
de pijn doet verdwijnen
bij elke slag komt ze dichterbij de verandering
de hoop, het geeft haar de zinvolle kracht
om verder te roeien
naar waar…
Ik weet nog waar en hoe en hard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
756 Voor de verandering werd er
nog wat spanning bijgeschreven
op de harde schijf die bij poëten
voor ziel doorgaat.
Ik hoor dat woord voel de klap.
Het is meer dan een ziekte.
Het komt van achteren.
Je kan je niet weren.
Het is de afdruk
van een kolenschop
op een wang.
Het is je vader.…
Jij zoekt mijn ogen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
649 Een vleierij over verandering
doen mijn gedachten dwalen.
Ik zoek naar een herinnering
en herkenning in jouw verhalen.
Jij zoekt mijn ogen en vertelt
ons verhaal van lang geleden.
Ik doe mijn best en vind en vertaal
mijn gevoel van vroeger naar het heden
Mijn vroeger bevat momenten
van geluk als voldongen feit.…
Als Water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 We zijn zeer veranderlijk.
Tesamen zijn we één.
Zijn voortbestaan.…
Kruipen op het ijs
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
499 Weet hij van haren die
in slangen veranderen
van babbelzieke kraaien
sist hij gedichten zonder lezers?
Kent hij de plaats van de strijd
de verslindende macht
wie achter de maskers wonen
weet hij van goed en kwaad?…
Beroepsgrimassen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
430 ik zie
hoe snel
beroeps
grimassen
passen op
nieuwkomers-
gezichten
waar lente
jong en
onbedorven
binnenstuift
mee eet uit
de ruif die vlot
geserveerd is
zo veranderen
specifiek
kenmerkende
trekjes in een
algemeen
herkenbaar
patroon
want het
jeugd repertoire
smijt met energie
in een snel give
en go terwijl in de
praktijk…
Licht gevoel van
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
595 Alsof een dakvenster een blik
gunt uit nog winterse donkerte,
een licht gevoel van verandering
zacht jeukt onder dikke kleding,
onbestemd iets in de lucht hangt,
gezocht wordt naar ware woorden.…
Laat ze niet los
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
505 hij kijkt je aan
zegt niets terug
en kijkt weg
hij wiegt heen en weer
heen en weer
heen en weer
hij is in zijn wereld
laat niemand toe
zoveel kinderen
zoals hij
ze bouwen muren
om zich heen
wonen in hun wereld
er mag niets veranderen
alles moet blijven
zoals het is
alles moet hetzelfde zijn
laat ze niet los
ga met ze…
Wolkenrafels
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
479 wind loeide
stoeide met
wolkenrafels voor
een open plek
om de zon warmte
te laten schijnen
op de bijna
al geknakte ruggen
door energie gebrek
in een liefdevolle
koestering met
vaardige handen
zij die altijd
geklaagd hebben
over de hitte
van hun schaduw
lopen nu voorover te
zoeken naar hun beeld
in het veranderlijke
weer lijken…
Nachtwoud in een zomerdroom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
427 Vertel het niet aan iedereen
er is geen noodzaak of urgentie
om de twijfel te verdragen
alsof ratio aan erosie onderhevig is
de prille gedachten over liefde
veranderen in intense emoties
alleen in de nacht van het zwoele nachtwoud
een nieuw hoofdstuk uit een oud verhaal
redelijk verstand getrouwd met dwaalgeesten
beschrijf me hoe de liefde…
kinderen op het plein
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
126 ik sta te wiebelen
op mijn beentjes
en kijk naar de andere
kinderen op het plein
die zo fijn aan het spelen zijn
met elkaar
met hun zelf bedachte regeltjes
die altijd weer veranderen
al naar gelang
de nukken van
het merendeel
ik wil niet
op mijn teentjes lopen
om de anderen niet
op hun te lange te staan
of hen
tegen de schenen…
Hoe een idyllisch strand in een slagveld kan veranderen
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
831 Bijen zoemen in gouden vluchten
boven het avondlijke duin,
de zee draagt een mand vol rode vruchten
het zand is een geurige bloementuin.
Over de golven klinken zuchten:
zacht spoelt het water om de kruin
van de zon, nu baden de luchten
in een gloed van kastanjebruin.
Ver in het oosten roffelt de nacht,
de maan rolt over het helmgras
en…
VERANDER DE WERELD, BEHOED DE AARDE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.139 Verander de wereld
begin bij jezelf
uitspraak van de Vlaamse Pater Phil Bosmans (1958)
behoed de aarde
begin bij jezelf
uitspraak van de Nederlandse schrijver Jan Jacob Krediet Van den Bos (2026)
bij mij nu weer
bezem en blik
niks stofzuiger, stofzuigen
gewoon opvegen, dweilen
kamers, huis uit
lampen, lichten uit
kort douchen…
Binnen
gedicht
3.2 met 28 stemmen
19.491 Die wachtte was te goed in doodverzinnen.
Weghelften weg, begroeide grond verschoven,
meren gezwollen, als bij wie ver, met
tijdelijke namen, in de slaap verrast.
Die wachtte dacht een strand, had zich
in zand verpakt, nat zand dat plakte,
hoofd eruit, een hand om plat te slaan,
dat elke vrouw beschreven in een mal.
Pak dit maar uit. Stel…
binnen bij de vissenkom telt een grijsaard de seconden
gedicht
2.6 met 24 stemmen
13.084 binnen bij de vissenkom telt een grijsaard de seconden
's avonds eet hij kreeft van dik damast
en heft zijn kristal naar niets
dan kaarslicht in een spiegel.
Op straat de lokroep van de haat langs gelaten tralies,
ineengedoken Vietnamezen, de slagregen van de skins.
werkeloze fietsen op naar de failliete
villa's der gevluchte vaderen.…
Zonsverduistering
gedicht
3.0 met 24 stemmen
8.666 Vanmorgen om 10 u 10
ontmoette ik de man
die de zon heeft verduisterd,
drie minuten lang.
Hij droeg een colbert van krekels,
een dorp als een monocle in zijn oog.
Hij aksepteerde mijn cuba libre niet,
hij aksepteerde mijn cafe solo niet,
hij aksepteerde mij niet;
zijn wenkbrauwen van muggen optrekkend,
liep hij door mij heen,
als een…
Morgen?
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
583 Morgen, als het lente wordt
zal ik rondgaan in
mijn bloemenslee en de
wereld doen ontwaken
vermomd als toverfee.
Morgen, als het lente wordt
zal ik naar bloesem
de vlinders sturen,
zal ik lachen naar mijn
autochtone overburen.
Morgen, als het lente wordt
creëer voor elke bonte specht
een eigen nest waarin
hij zijn masker legt.…
Als het heeft gesneeuwd
gedicht
3.4 met 22 stemmen
11.300 Als het heeft gesneeuwd schudt de stad haar ziel uit, zoals een hond zichzelf verlost
van water na een duik in de late lente;
wie het schudden wil zien hoeft niet eens op te letten.
Je loopt op straat en zie:
op een hoek speelt een man
op een piano die aan het begin van de avond
bij het grofvuil is gezet.
----------------------------…
Herboren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
497 Mijn tenen staken over de rand
Van een vervallen houten brug
Regen druppels vielen uit de hemel
En verdwenen in de rivier onder mijn voeten
Naakt had ik twee uur geleden
Het huis verlaten
Om hier op verschimmeld hout
naar een boos kolkende rivier te kunnen kijken
Maar ik ben niet voor niets gekomen
Ik sluit mijn ogen en spring
Zonder…
Zo'n dag
gedicht
3.5 met 12 stemmen
6.614 Zo'n dag,
waarop de lucht vol luchtigheid is,
lentewind plagerig achterom sluipt,
van zoveel niet benoembaars bol staat,
Parijs vlakbij is, Granada om de hoek.
Zo'n dag,
waarop het frisgerokte meisje
van de buren hoog moet reiken
naar knoppen in hun kersenboom,
wind de verleiding niet weerstaat.
Zo'n dag,
waarop ik gebukt…
Spaarbekkens
gedicht
4.0 met 30 stemmen
5.490 De dotterbloemen vallen droog
in de spiralen van het slib
eens stond het water huizenhoog
tot aan de rand van ieders lip
baggerschuiten zijn vertrokken
door verse geul in de rivier
de natuur zit met de brokken
en zucht onder een kwaaie pier
de rechte weg leidt naar het geld
en verdraagt geen puur gekronkel
spaarbekkens worden niet…
Loslaten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
663 gezichten zien bewegen
in de wolkensferen
in een geanimeerd gesprek,
bizarre figuren in soaps
paraderen als barbapapa
in dat transformeren
spiegel ik
laat los
dat oude lappendeken
van vooroordelen en kritiseren
laat nieuwe beelden toe met
open geest
om verfrist
opnieuw te kunnen
spelen…
De eerste dag
gedicht
3.0 met 3 stemmen
5.271 Als 's morgens het licht
door de gordijnen dringt
smelten je laatste dromen.
Er klinken geluiden
uit de achtertuinen
een buurman stapelt stenen
een rammelende kettingkast.
Het is vandaag de eerste dag
om met iets te beginnen
waar niemand aan begon.
----------------------------
uit: 'Een ander pad', 1986.…
Ik vroeg mijn vader
gedicht
5.0 met 4 stemmen
14.047 Ik vroeg mijn vader om mijn bed op een andere plek
in de slaapkamer te zetten. Zodat ik de ochtend na
het verplaatsen, nog niet aan de verplaatsing gewend,
het even niet zou snappen, even in de war zou zijn,
omdat er geen muur rechts naast me was, omdat het
licht ergens anders vandaan kwam.
--------------------------------------
uit: 'Voor…
Eik
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.565 Stug loof uit kromme takken barstend, querus robur,
wát u zegt! - meer heb ik niet te geef behalve schaduw,
als wolkendek ontbreekt. Dus hou uw mond,
tenzij u eikels vreten wou; ze vallen
straks na eerste kou. Mijn jas? Ik zou beschaamd zijn
u zo ruig doorgroeid te zien, vol mos.
En blijf ook af van al dat tere schemerweefsel
ondergronds,…
l'envoi
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.985 ik wil een ander leven
waarin ik onbevangen aanraak
en me blijf inzetten
ik heb genoeg van mijn tekortschietende handen
mijn zwatelende brein en snedige tong wil ik niet meer
ik ben moegeswitcht van:
hoe blijf je jong naar hoe blijf je levendig
van hoe blijf je levendig naar hoe heb je lief
van hoe heb je lief naar…
Eénzaamheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 We zijn mogelijkheden
die veranderingen zijn.
Sommigen veranderden in mens.
Velen werden slimme ratten.
Massa's werden grijze muis.
Van nature zijn mensen éénzaam.
Mensen en dieren zijn reizigers
die samen thuisgebleven zijn.…
Dit brein van mij
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
494 Gedreven en bevlogen
Welbespraakt, nog ongerept
Met vele snelwegen aangelegd
Waar passie in overvloed
Enkel soms de rem wordt opgelegd
Tot daar al dat bloed
Wollige mist en stromende regen
Als een hert die in je koplamp kijkt
Waar grenzen om de hoek liggen
En met de accu halfleeg
De omweg pas begint
Oh
Dit mooie brein van mij…
Weer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Het is altijd wel weer wat
met dat weer
te warm, te koud, te nat, te droog
houdt het weer dan nooit op
met weer eigenwijs te zijn
laat het een voorbeeld nemen
aan het klimaat
dat wordt tenminste
gewoon geleidelijk warmer…