Alle inzendingen over veranderingen

2088 resultaten.

Sorteren op:

Een kind

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 632
Geen geld in d'r zakken, hoopt dat het zal veranderen. Ik schrijf het verhaal maar voel het verliezend pijn. Ze was zo slim, had een schoolboek kunnen zijn. Maar wie had kunnen weten dat ze de situatie niet meer aankon, dat ze hoop opgaf, omdat niemand voor haar kklaarstond.…
Q.Forster24 november 2016Lees meer >

Veervrouw

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 671
gestadig glijdt haar schuit over het water richting andere oever het is maar een oever denkt ze maar elke beweging van de roeispaan voelt als een dolksteek die het verleden eruit wil snijden de pijn doet verdwijnen bij elke slag komt ze dichterbij de verandering de hoop, het geeft haar de zinvolle kracht om verder te roeien naar waar…
jandeb30 januari 2017Lees meer >

Ik weet nog waar en hoe en hard

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 756
Voor de verandering werd er nog wat spanning bijgeschreven op de harde schijf die bij poëten voor ziel doorgaat. Ik hoor dat woord voel de klap. Het is meer dan een ziekte. Het komt van achteren. Je kan je niet weren. Het is de afdruk van een kolenschop op een wang. Het is je vader.…

Jij zoekt mijn ogen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 649
Een vleierij over verandering doen mijn gedachten dwalen. Ik zoek naar een herinnering en herkenning in jouw verhalen. Jij zoekt mijn ogen en vertelt ons verhaal van lang geleden. Ik doe mijn best en vind en vertaal mijn gevoel van vroeger naar het heden Mijn vroeger bevat momenten van geluk als voldongen feit.…

Kruipen op het ijs

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 499
Weet hij van haren die in slangen veranderen van babbelzieke kraaien sist hij gedichten zonder lezers? Kent hij de plaats van de strijd de verslindende macht wie achter de maskers wonen weet hij van goed en kwaad?…
J.Bakx8 maart 2023Lees meer >

Beroepsgrimassen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 430
ik zie hoe snel beroeps grimassen passen op nieuwkomers- gezichten waar lente jong en onbedorven binnenstuift mee eet uit de ruif die vlot geserveerd is zo veranderen specifiek kenmerkende trekjes in een algemeen herkenbaar patroon want het jeugd repertoire smijt met energie in een snel give en go terwijl in de praktijk…
wil melker19 december 2023Lees meer >

Licht gevoel van

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 595
Alsof een dakvenster een blik gunt uit nog winterse donkerte, een licht gevoel van verandering zacht jeukt onder dikke kleding, onbestemd iets in de lucht hangt, gezocht wordt naar ware woorden.…

Laat ze niet los

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
hij kijkt je aan zegt niets terug en kijkt weg hij wiegt heen en weer heen en weer heen en weer hij is in zijn wereld laat niemand toe zoveel kinderen zoals hij ze bouwen muren om zich heen wonen in hun wereld er mag niets veranderen alles moet blijven zoals het is alles moet hetzelfde zijn laat ze niet los ga met ze…

Wolkenrafels

netgedicht
3.9 met 32 stemmen aantal keer bekeken 479
wind loeide stoeide met wolkenrafels voor een open plek om de zon warmte te laten schijnen op de bijna al geknakte ruggen door energie gebrek in een liefdevolle koestering met vaardige handen zij die altijd geklaagd hebben over de hitte van hun schaduw lopen nu voorover te zoeken naar hun beeld in het veranderlijke weer lijken…
wil melker15 februari 2025Lees meer >

Nachtwoud in een zomerdroom

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 427
Vertel het niet aan iedereen er is geen noodzaak of urgentie om de twijfel te verdragen alsof ratio aan erosie onderhevig is de prille gedachten over liefde veranderen in intense emoties alleen in de nacht van het zwoele nachtwoud een nieuw hoofdstuk uit een oud verhaal redelijk verstand getrouwd met dwaalgeesten beschrijf me hoe de liefde…

kinderen op het plein

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 126
ik sta te wiebelen op mijn beentjes en kijk naar de andere kinderen op het plein die zo fijn aan het spelen zijn met elkaar met hun zelf bedachte regeltjes die altijd weer veranderen al naar gelang de nukken van het merendeel ik wil niet op mijn teentjes lopen om de anderen niet op hun te lange te staan of hen tegen de schenen…
C. Krzaka23 augustus 2026Lees meer >

Hoe een idyllisch strand in een slagveld kan veranderen

netgedicht
4.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 831
Bijen zoemen in gouden vluchten boven het avondlijke duin, de zee draagt een mand vol rode vruchten het zand is een geurige bloementuin. Over de golven klinken zuchten: zacht spoelt het water om de kruin van de zon, nu baden de luchten in een gloed van kastanjebruin. Ver in het oosten roffelt de nacht, de maan rolt over het helmgras en…

VERANDER DE WERELD, BEHOED DE AARDE

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.139
Verander de wereld begin bij jezelf uitspraak van de Vlaamse Pater Phil Bosmans (1958) behoed de aarde begin bij jezelf uitspraak van de Nederlandse schrijver Jan Jacob Krediet Van den Bos (2026) bij mij nu weer bezem en blik niks stofzuiger, stofzuigen gewoon opvegen, dweilen kamers, huis uit lampen, lichten uit kort douchen…

Binnen

gedicht
3.2 met 28 stemmen aantal keer bekeken 19.491
Die wachtte was te goed in doodverzinnen. Weghelften weg, begroeide grond verschoven, meren gezwollen, als bij wie ver, met tijdelijke namen, in de slaap verrast. Die wachtte dacht een strand, had zich in zand verpakt, nat zand dat plakte, hoofd eruit, een hand om plat te slaan, dat elke vrouw beschreven in een mal. Pak dit maar uit. Stel…

binnen bij de vissenkom telt een grijsaard de seconden

gedicht
2.6 met 24 stemmen aantal keer bekeken 13.084
binnen bij de vissenkom telt een grijsaard de seconden 's avonds eet hij kreeft van dik damast en heft zijn kristal naar niets dan kaarslicht in een spiegel. Op straat de lokroep van de haat langs gelaten tralies, ineengedoken Vietnamezen, de slagregen van de skins. werkeloze fietsen op naar de failliete villa's der gevluchte vaderen.…

Zonsverduistering

gedicht
3.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 8.666
Vanmorgen om 10 u 10 ontmoette ik de man die de zon heeft verduisterd, drie minuten lang. Hij droeg een colbert van krekels, een dorp als een monocle in zijn oog. Hij aksepteerde mijn cuba libre niet, hij aksepteerde mijn cafe solo niet, hij aksepteerde mij niet; zijn wenkbrauwen van muggen optrekkend, liep hij door mij heen, als een…

Morgen?

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 583
Morgen, als het lente wordt zal ik rondgaan in mijn bloemenslee en de wereld doen ontwaken vermomd als toverfee. Morgen, als het lente wordt zal ik naar bloesem de vlinders sturen, zal ik lachen naar mijn autochtone overburen. Morgen, als het lente wordt creëer voor elke bonte specht een eigen nest waarin hij zijn masker legt.…
pama8 november 2008Lees meer >

Als het heeft gesneeuwd

gedicht
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 11.300
Als het heeft gesneeuwd schudt de stad haar ziel uit, zoals een hond zichzelf verlost van water na een duik in de late lente; wie het schudden wil zien hoeft niet eens op te letten. Je loopt op straat en zie: op een hoek speelt een man op een piano die aan het begin van de avond bij het grofvuil is gezet. ----------------------------…

Herboren

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
Mijn tenen staken over de rand Van een vervallen houten brug Regen druppels vielen uit de hemel En verdwenen in de rivier onder mijn voeten Naakt had ik twee uur geleden Het huis verlaten Om hier op verschimmeld hout naar een boos kolkende rivier te kunnen kijken Maar ik ben niet voor niets gekomen Ik sluit mijn ogen en spring Zonder…
A19 augustus 2010Lees meer >

Zo'n dag

gedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 6.614
Zo'n dag, waarop de lucht vol luchtigheid is, lentewind plagerig achterom sluipt, van zoveel niet benoembaars bol staat, Parijs vlakbij is, Granada om de hoek. Zo'n dag, waarop het frisgerokte meisje van de buren hoog moet reiken naar knoppen in hun kersenboom, wind de verleiding niet weerstaat. Zo'n dag, waarop ik gebukt…

Spaarbekkens

gedicht
4.0 met 30 stemmen aantal keer bekeken 5.490
De dotterbloemen vallen droog in de spiralen van het slib eens stond het water huizenhoog tot aan de rand van ieders lip baggerschuiten zijn vertrokken door verse geul in de rivier de natuur zit met de brokken en zucht onder een kwaaie pier de rechte weg leidt naar het geld en verdraagt geen puur gekronkel spaarbekkens worden niet…
Dick Panman19 augustus 2011Lees meer >

Loslaten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 663
gezichten zien bewegen in de wolkensferen in een geanimeerd gesprek, bizarre figuren in soaps paraderen als barbapapa in dat transformeren spiegel ik laat los dat oude lappendeken van vooroordelen en kritiseren laat nieuwe beelden toe met open geest om verfrist opnieuw te kunnen spelen…

De eerste dag

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.271
Als 's morgens het licht door de gordijnen dringt smelten je laatste dromen. Er klinken geluiden uit de achtertuinen een buurman stapelt stenen een rammelende kettingkast. Het is vandaag de eerste dag om met iets te beginnen waar niemand aan begon. ---------------------------- uit: 'Een ander pad', 1986.…

Ik vroeg mijn vader

gedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 14.047
Ik vroeg mijn vader om mijn bed op een andere plek in de slaapkamer te zetten. Zodat ik de ochtend na het verplaatsen, nog niet aan de verplaatsing gewend, het even niet zou snappen, even in de war zou zijn, omdat er geen muur rechts naast me was, omdat het licht ergens anders vandaan kwam. -------------------------------------- uit: 'Voor…

Eik

gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.565
Stug loof uit kromme takken barstend, querus robur, wát u zegt! - meer heb ik niet te geef behalve schaduw, als wolkendek ontbreekt. Dus hou uw mond, tenzij u eikels vreten wou; ze vallen straks na eerste kou. Mijn jas? Ik zou beschaamd zijn u zo ruig doorgroeid te zien, vol mos. En blijf ook af van al dat tere schemerweefsel ondergronds,…

l'envoi

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.985
ik wil een ander leven waarin ik onbevangen aanraak en me blijf inzetten ik heb genoeg van mijn tekortschietende handen mijn zwatelende brein en snedige tong wil ik niet meer ik ben moegeswitcht van: hoe blijf je jong naar hoe blijf je levendig van hoe blijf je levendig naar hoe heb je lief van hoe heb je lief naar…

Eénzaamheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
We zijn mogelijkheden die veranderingen zijn. Sommigen veranderden in mens. Velen werden slimme ratten. Massa's werden grijze muis. Van nature zijn mensen éénzaam. Mensen en dieren zijn reizigers die samen thuisgebleven zijn.…

Dit brein van mij

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
Gedreven en bevlogen Welbespraakt, nog ongerept Met vele snelwegen aangelegd Waar passie in overvloed Enkel soms de rem wordt opgelegd Tot daar al dat bloed Wollige mist en stromende regen Als een hert die in je koplamp kijkt Waar grenzen om de hoek liggen En met de accu halfleeg De omweg pas begint Oh Dit mooie brein van mij…

Weer

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 441
Het is altijd wel weer wat met dat weer te warm, te koud, te nat, te droog houdt het weer dan nooit op met weer eigenwijs te zijn laat het een voorbeeld nemen aan het klimaat dat wordt tenminste gewoon geleidelijk warmer…