2904 resultaten.
De scherpe kantjes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 ben ik de druppel
in een regenbui
het blaadje dat
dwarrelt op de wind
een spelend kind dat
zand het einde vindt
ik voel hun
eenheid in bestaan
het samen gaan in
tal van vormen
om zo leven zijn
gestalte te geven
waar harmonie
als warme deken
de scherpe kantjes
laat verdwijnen van
donkere schaduw als
zon te fel gaat schijnen…
Vergeten woorden
netgedicht
3.9 met 23 stemmen
4.300 Verzonden woorden
Verplaatsen zich door tijd en ruimte
Op zoek naar hun bestemming
Lieve, boze, harde woorden
Zonder enige emotie
Gedoemd om te verdwijnen in vergetelheid
Of
Laten zij hun sporen na
Tijdens hun enkele reis
Miljoenen woorden
Dwalend door dit universum
zoekend naar hun eigen verhaal
Vergeten woorden
rijgen zich aaneen…
Dagen lang
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.115 En veel later, als er later was
zou ik alleen en onopgemerkt,
ongezien, zonder jou, verdwijnen.…
Een laatste sneer
netgedicht
4.3 met 54 stemmen
416 ze weet ze
feilloos te vinden
mensen die met
schrapen de wereld
steeds hoekiger maken
waarvan woorden
de verbondenheid
verstoren in het
vriendelijk en respectvol
omgaan met elkaar
een laatste sneer
dan verdwijnen
nooit iets positiefs
in het onverwacht
verschijnen als surprise
ook hun afscheid
opmerking glijdt
vaak vol venijn…
Het zwembad in
gedicht
3.6 met 57 stemmen
21.508 Het zwembad in
om daar mijn voeten
nat te maken
eruit om met die natte voeten
de tegels naast het zwembad
aan te raken
kijken hoe de tegeltenen
verdwijnen
in de zon.
Een foto die tevoorschijn komt
maar dan andersom.
In het bad
uit het bad
ik zong
een lied dat ik op school geleerd had.…
nooit gedacht
hartenkreet
2.9 met 18 stemmen
1.970 Dat eenzame dagen
Zouden verdwijnen,
Dat ook voor mij
De zon weer zou schijnen.
Wat heb ik gedaan?
Dat ik dit verdien,
Heb ik lang genoeg verdriet gehad,
Is het dat misschien?
Maar nu kan ik alleen maar blij zijn,
Blij dat jij bij me bent,
Genieten van dit gevoel
Dat ik nooit eerder heb gekend.…
Weer opnieuw
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.104 Waar je ook bent en
waar ik je weer mag vinden
als onze momenten niet meer breken
of verdwijnen in de stilte die bewegen wil
maar wachten moet.
Wanneer jij ontwaakt en ik je dromen zal vinden
ben ik weer dapper
en durf ik je te vragen
of onze schaduwen ooit weer op elkaar
zullen gaan lijken.…
van belang
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
829 Dit is geschreven voor iedereen
in het universum zweeft men
als een geheel de ruimte door
onder het zwart en blauw
dag en nacht
na nacht wacht de dauw
nieuw geboren geluid
onder invloed van ruis
alles van belang
gaat in de kluis
er uit ooit gegaan
in om ooit te verdwijnen
om ooit een dag
of een nacht
te vergaan
als een verhaal
nooit…
Het almachtige ik
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
439 ik zag
helderheid
uit kleur verdwijnen
het voelde alsof
zon niet meer
uitbundig kon schijnen
het vrolijke speelse
flonkerde incidenteel
grijs overheerste geheel
ondanks de warmte
werd het kouder en killer
door donkerder licht
in relaties
domineerde niet samen
maar alleen het almachtige ik
nog opent wit
maar zwart produceert…
Fantoom
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
603 de laan wordt allengs smaller
bomen stappen kleiner langszij
wanneer het oog blijft puilen
is het waas der waan nabij
geen vogelkreet bekrast de lucht
er zijn slechts wolven, zij huilen
vlucht, vlucht, ijlt de noordenwind
verdwijn uit dit verdichte woud
in de ruimte sluimert het kind
zijn bed voelde nooit zo koud…
Extravaganter uitgelicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 ik heb je gezocht
in de stad van glas
maar overal waar ik keek
zag ik je gezicht verschijnen om
daarna in schaduw te verdwijnen
je werd steeds transparanter
extravaganter uitgelicht
tot in het diepst van je ziel
het waren die karakteristieken
waarvoor ik altijd viel
ik zag ze breken
in kleuren vlammen die
ik nooit meer zal vergeten…
Onderhuidse warmte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 ik tast naar je
raak heel bescheiden
aan jouw zijn
zie licht dat
in het schijnen je
schaduw laat verdwijnen
en onderhuidse
warmte doet gloeien
van verbondenheid
tot strelen
langzaam verandert
naar passionele intimiteit
via roze naar
het donker rood van
alle remmingen ontbloot
de kleuren zijn verschoten
na een heftig samenzijn…
Ingenieus dacht de schepper na
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.146 Als de zon altijd zou schijnen
Als het nooit meer nacht zou zijn
Als de regen zou verdwijnen
Leefden we in een zandwoestijn
Om je heen zou 't groen verdorren
Met een altijd blauwe lucht
Zouden we de nacht niet slapen
Voor de zon gaan op de vlucht
Alles is perfect geschapen
Ingenieus dacht de Schepper na
Zouden wij het beter weten
Weinigen…
Stuur me de wind.
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
838 Zou zo graag nog even
met je praten misschien
kan jij mijn angsten voor
altijd laten verdwijnen.
Ben jij gelukkig in het licht
nu je bent terug gegaan naar
de bron van ons bestaan
laat het me weten.
Stuur me de wind laat hem
zachtjes strelen mijn wang
dan ben ik niet meer bang
ik mis je nu al zo lang.…
Klonen
netgedicht
4.7 met 18 stemmen
837 Niet de dagen dat wij stralen
steken riemen onder harten
zielen zonder kathedralen
putten kracht uit eigen smarten
niet de uren dat wij vrijen
leggen een bodem in bestaan
zielen zonder monnikspijen
versmelten buiten elke waan
in mijn ogen zal je wonen
als het licht lijkt te verdwijnen
wij zijn identieke klonen
in beheer van zielenpijnen…
Donkere stegen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 ik kende pleinen en straten
waar middenklassers hun
welverdiende boterham aten
nu zijn het donkere stegen
waar klinkers blinken
in regen van kil neonlicht
de wijk wordt gesaneerd
mensen dienen te verdwijnen om
elders als normaal weer te verschijnen
maar het sist en gist verloedering
het spel werd al gespeeld toen de
eerste kansloze…
SECULARISATIE
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
874 Kerken werden omgebouwd tot restaurant
Katholieken lieten zich ontdopen
De Kerk kan haar lot niet meer ontlopen
Nu schuift men ook de Roomse feesten aan kant
Pasen zal nooit meer zijn wat het is geweest
Je kan maar beter wennen aan ’t Suikerfeest
In België moet Pasen, Hemelvaartdag en Allerheiligen verdwijnen als wettelijk betaalde feestdag…
bewaarheid.
hartenkreet
0.8 met 8 stemmen
1.705 Zo ook zal langzaam het vlees,
Verdwijnen van jouw botten.
Al liggend in je kist,
Met mensen erboven denkend aan jou.
Een mens een madeliefje.
Zij de blaadjes, wij het vlees.
Een in leven een in ziel,
Zoals beide er geweest.…
ode aan de zon
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
687 Met je zilveren licht
en je warmte heb je
de aarde en ons
weer gepamperd
waarvan iedereen zo genoot
Nu je stralen zijn getemperd
kleur je de hemel
met je warme gloed, oranjerood
en je langzaam zal verdwijnen
achter de horizon
en in de prille morgen
je stralen opnieuw uitbundig
zullen schijnen
O, heerlijke zon,
jij bent een
onuitputtelijke…
Zijn ware aard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 ik wil oogsten
maar de velden zijn leeg
in schraalheid nog restanten
venijnig stuift
de droge wind
het zand op duinenrijen
het groen
dat welig tierde is al
decennia lang aan het verdwijnen
als het oog van een orkaan
is de woestijn ontstaan
zijn strijd woedt op de flanken
als het stof is neergedaald
toont het eindelijk zijn…
Zong kerst al hun vergaan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.125 zag de mooiste bomen staan
maar in mijn hart
zong kerst al hun vergaan
sparren nordman en
de fijn genaalde den
gekweekt om in luister te verschijnen
zullen uit het bos verdwijnen
kaalslag is niet te betwisten
enkel voor wat sfeer verlichten
hun groene dood
zal nog één keer warmte geven
als het oudjaar eindigt met nieuw leven…
Leemte
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
859 ik wil je geest verleiden
uit mijn hart te verdwijnen
je stem dwingt mijn oren
om te blijven luisteren
mijn mond proeft de leegte
als verzengende droogte
na een warme wervelwind
ik struikel telkens over je naam
in een vervagende herinnering
minne strelingen plagen
mijn rubberen lichaam
mijn lach is verloren
in onbegrepen verdriet…
Stip aan de horizon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
613 worden
'k Heb er zelfs
Mijn naam voor
Laten verdubbelen
Dat past wat beter
Bij een neuroloog
Dan dat simpele
Jansen, dat zou
Iedereen kunnen zijn -
Nu ik ontmaskerd
Ben, mijn status
Te grabbel heb gegooid
En heel het land
Over me heen valt
Zie ik aan de horizon
Mijn ambitie als
Een nietige stip
Achter de horizon verdwijnen…
Misschien wordt het morgen beter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Staar in het grauwe
Duister uit mijn
Raam over de
Kleurloze vlakte
Hier voor mijn
Houten huis op
De Zweedse heide
En waar de drank
Mij afbreekt, beetje
Bij beetje, helpt
Mijn gitaar mij door
De doodsheid van
Mijn leven - ik staar
Weer naar buiten,
Waar mijn muziek
De grauwheid langzaam
Verdwijnen doet
Met een lichtstraal…
tijdloos Westerbork
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 ik heb namen opgevangen
en met stilte gerespecteerd, hun
klanken zijn op sterren
neergelegd
de zwarte lijnen rond een scherp symbool
beschrijven nu wat wreedheid zegt
daar schijnen ze
in weerwil van verdwijnen
door een koude hand
is er een mond die werkelijke
vrede ziet?…
Een Zeemeermin, da's wa'k ben
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
602 Maar zet me te water en opeens:
groeit mijn vin, mijn benen verdwijnen
net als ik: onder water met
een sierlijke slag.
Dat was, wat je gisteren aan de waterkant zag:
Ik ben die zeemeermin, eerlijk waar
het is alleen een beetje raar:
als ik weer de kant opklim, MET benen:
maar ZONDER vin.…
Dat vleugje magie
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
906 ook jij
hebt die lach
in jeugdig verschijnen
dat vleugje magie
zal nooit uit
jouw ogen verdwijnen
ben verliefd op
dat tikkeltje drama
het mysterieuze
van ondeugd
dat sprankelt in
leven en vreugd
vandaag diana gezien
na tien jaar weer
liefdevol afscheid genomen
toch ben jij mijn prinses
naar jou wil ik komen
voor een levenlang…
A day in a life
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
571 De schemer valt langzaam in,
schaduwen verdwijnen, evenals de zon.
De avondklok luidt
De nacht neemt alles over,
geluiden, kleuren, alles wat net begon.
De dag is gedoofd.…
Woordenschat
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
577 Heerlijk wanneer ik in je verdwijn.
Jij bent mijn enige woordenschat.…
In mijzelf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Het kabbelen zingt
voor mij, alleen ik
ben hier, het speelt
met zichzelf en zingt
zo mooi en helder
voor mij, alles
streelt mij met kleuren
en houdt van mij
het jubelt en danst
bekoorlijkheden
boven en onder
verdwijnen
ik besta, ik kan niet meer
denken, voldaan
zak ik weg in de geur
van mijn zaad
gekleed in vlekkerig licht
van…