1972 resultaten.
Het omgevallen leven
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.172 Ik mag het gevelde bos niet raken
zoals de dij van een vrouw, de draken
daar zijn sober en zoals het lijkt
voor eeuwig ontrouw
even dacht ik nog dat er hoop zou gloren
een vluchtig verlichtend moment
dat de liefde opnieuw werd geboren
en dat ik alsnog word bemind
nu gloort er slechts nog herfst
in de sintel van mijn kruis
en worden herinneringen…
Winterwandeling
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
587 Ze kijken waar ik blijf,
ik las de teksten
op monumenten
over ’t komend Rijk,
vervuld door wat
het in me overstemde
loop ik verlicht
naar hen die mij
in liefde bij zich wensen.…
Hoe, Wie, Waarom der schepping
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
801 de streng
die heden verbindt met de oerknal
de oeroude navel der schepping
waar de onderzoekers in afdalen
zolang niet alle vragen beantwoord
is er ruimte voor dogmatisch geloof
voor het paranormale en wonderen
en voor de oerangsten in de nacht
nog steeds verrijkt onze elite zich
ten koste van de werkvloer-mens
die nog niet verlicht…
Omringd door vrienden
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
544 een mager zonnetje wat waterig nog
verlicht de straat als een guirlande
van vloeibaar koper
ze stapt het huis uit
wat schuchter
haar vrienden zijn immers
de boeken
waar ze zich mee omringt
maar sinds kort
heeft ze een maatje
Chanel
een hoogblonde dame op vier voeten
dus vroeg in de morgen zie je haar gaan
met Chanel aan haar zijde
net…
Thuis zonder ziel
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
543 Nu sluit hij zich
af van haar thuis
voelt zich dit weekend
een dakloze zwerver
Ziel zonder huis
onder zijn arm
redeloos radeloos
twenty four seven
Kan een bohemien
zijn hart verlichten
beter, dan schuilen
in zijn gedichten
Ziel zonder soulmate
lichaam en geest
waren te lang van
haar weg geweest
Is hij een schim
een donkre…
Zuilichems Ziel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 Kien
Geen snoever
Man van waarde
Voor mens en maatschappij
Verlichtte en
Ook dichtte
Hij reisde
Altijd
Incognito
Werkte. Leerde
Met geduld
Verdiepende
Wijsheid
Met luister…
“Lust en leven “
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
771 onrust,
gespiegeld in tweespalt
van beider geslachten,
woeste drift van het
ongewisse in een warme
golfstroom, geketend en
voor altijd aan elkaar
gebonden, onrustige
gedachten berustend in een
ondeelbare droom, waar
lust en leven een kunst
is van de overgave, heling
door gelukzaligheid dat de
begeerte overleeft, zich
verlichten…
Gemist ochtendlicht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
773 Eindelijk van taken verlicht
kijkend in het al weer verhelderende ochtendlicht
sluit zij nog even vluchtig haar ogen toe
voor de nieuwe dag, opnieuw,..zo moe.
Zij wenst het welterusten aan ochtendstond
om opnieuw te dromen van "goud in de mond".…
Kleine dingen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
625 Mijn dromen gaan over meren
verder dan schepen kunnen gaan
valt mijn hartstocht niet te keren
tot aan de horizon van mijn bestaan
zweven wil ik over bergen en dalen
stil genieten van een vergezicht
zelf mijn vrijheid te bepalen
dat mijn levensdoel verlicht
met de duizenden vogels zingen
in bossen en bomen her en der
van het geluk en nog…
Op het smetteloos wit
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.044 voor mij het met
sneeuw bedekte dal
een vage droom
van arrenslee en dennengroen
de sfeer van toen
een klare lucht
met heldere ster
maar achter mij
bourgondisch feestgedruis
uit het fel verlichte huis
waar kerst in overdaad
op tafel staat
zij schuiven aan
al licht verhit snel knoeiend
op het smetteloos wit
ben niet terug gegaan…
aan Sherazade
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Vannacht gevraagd
aan de volle
heldere maan
doe haar groeten
die ver
hier vandaan
nog steeds wacht
op ons ontmoeten
in door jou
verlichte nacht
breng haar
mijn woorden
over liefde
en vertel
dat zij
moet weten
dat zolang Jupiter
Venus en Apollo
hun eigen
banen gaan
ik haar niet
zal vergeten
laat haar
tranen drogen
zij zal…
Achter de wolken
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
738 de handen reiken niet verder
dan het kloppen van mijn hart
de armen nog verder strekken
verlicht ook niet beklemmende smart;
ooit kon fluisteren warmte opwekken
je aangezicht verstart
verwachting vordert verwarring,
denken raakt overdadig gehard
en wordt hoop
een aftreksel van bedeling
terwijl de lente toch
blauw de aarde bedekt
vogels…
Gezwinde pas (II, tevens slot)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 De zon was verdwenen
Gezien maan als schil
Onz' kus verlichtte de
hemel. Groots in gloed
Onze kus voor altijd
Een massage met
een dimensie van en
voor eeuwig.…
Centraal Station
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.055 lang niet meer
Ziet staan -
Vanmorgen is die ander
Voor een keer wel aanwezig -
Ik zie mensen mensen
Groeten, afscheid nemend
Van wie hen lief is,
Een parkeerplaats
Verderop aanschouw ik
Eenzelfde tafereel
Dat stilaan uitzonderlijk
Geworden is in wat ik als
Leven ervaar - ik haal
Diep adem, en slaak een
Zucht van verlichting…
Maanlicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Soms loop ik in het duister
Dan weer in het licht
ik voel de koude regen
Verfrissen mijn gezicht
Kijk ik dan omhoog
En aanschouw ik dan de maan
Wil ik roepen, lieve mensen
Zie dan aan
Dat in dit duister
Een lichtstraal neerdaalt
Zodat een ieder
Nimmer meer verdwaalt
Volg daarom met vaste tred
Het door Hem verlichte pad
Pas dan…
radio
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 post op de vensterbank
toegeeflijk speelde hij muziek zomers lang prat
op zijn vaste plaats bij het raam het overslaand lawaai
van de stad lauwe contouren van de avond toomden
hem in tot een bron met kleine stem bleef hij melodieus
aanzeuren tegen de nacht het steekspel van pieptonen
alleen onderbroken door ruisend zoeken op de sluimerend
verlichte…
Achter aansluiten
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
660 Eens zegt mijn ziel
haar tijdelijke woning
voorgoed vaarwel,
is korte tijd latent
aanwezig bij menigeen
die afscheid neemt,
maakt zich daarna op weg
naar een intens verlichte
oneindige dimensie.
Alvorens dit geschiedt
sluit zij zich geduldig aan,
achter in een lange rij.…
Kleuren in de nacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
666 Een verschijning als een bloem of gouden regen
zo dichtbij voor nog één zoete aanraking
het gevoel van een verlichtende vrije val.…
In dit moment
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
527 mijn huid raakt gerimpeld,
doch de ogen zien schoonheid
almaar toenemen door het rijpen
in de vele voorbije jaren,
en voelen zich minder verplicht
om het “ waarom” te verklaren
ik lijk dan ook meer
door het wezenlijke verlicht;
dat vaak het tegengestelde
op liefde is gericht
zelfs of juist als het vergankelijke
in toenemende mate…
Schaduwzijde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
671 De intense beleving die jij deelde
door golvende bewegingen van je haar
jouw betoverende silhouet verlichtte
mijn balans met een vertragend gebaar.
De horizon verduisterde jouw gezelschap
mijn snik zag de wending van de realiteit
het zicht dat je wang leunde op zijn gezicht
en niet steunde in mijn tegenwoordige tijd.…
Alleen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
420 Ik slaap alleen maar
Zachter
Je ranke slanke lenige lijf
Omwikkelt verstikt omhelst me
Mijn lichaam gespannen, mijn adem stokstijf
Zinderende kou in mijn denken
De morgen bevrijdt me, ach kom nu toch snel
Het licht zal me wreed verlossen
Geen zachte gedachten, geen lief in dit spel
Slechts de sleur die mijn dag verlichtte…
Zonneschijn
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
521 En aan het eind van levens baan
zien wij het paradijs in hemels licht
zal de zon eeuwig aan de hemel staan
dan zien wij de horizon helder verlicht.…
schrale grond
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
395 nog iets onbekends vergeten
voor het te laat is
en het beton reeds gegoten
vragen naar het uur
waarop
tijdens welke
of de kamer dan nog verlicht is
door kunstlicht
of een schuwe zon
het veld betreden
en plat gras achterlaten
soortenrijk maar schrale grond
waarvoor weinig bewijs is
daarmee instemmen
lichtjes gebogen gadeslaan…
de zachte dagen van Kerstmis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 waar de wind ook gaat,
gedachten waaien mee
naar ooit en het verheugen op
een witte wens
elk mens is klein in dit geheel
we zetten bomen op
verlichten weer die oude stal (de interval van nu)
ook als het kindje huilt
hij maakt wat harten zachter
waar nog hardheid rond de dagen schuilt
de bombe van toen
sluit stil onze maal - tijd…
Avond
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
596 Ik staar voor me uit
Donker waar ik naar tuur
Nevel op het veld
Het nachtelijk uur
In het zwerk zowaar
Een uil stil in zijn vlucht
Zwevend boven de nevel
Voor de vijand beducht
In het water voor me geruis
Rimpels gaan over het nat
Niet door de wind
Maar door eenden gespat
Scherend boven het water
Door de einder verlicht
Ontwaar ik…
Stralend in het paradijs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Verlicht blijf ik verbonden via je passie
verwarmd gewikkeld met herinneringen
met jouw voortdurende gloed op canvas
continueer jij blinkend de verboden vrucht.
Als aanhoudende magneet in het paradijs
kaatsen onze tegenpolen met verleiding
verwikkeld door een aantrekkingskracht
zonder veel woorden wel als een gerucht.…
Koe in de wei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.082 Ik doe iedere dag trouw mijn plichten,
draag een steentje bij,
moet mijn geest verlichten,
ben dan pas als de koe zo vrij.…
kalveren
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
464 De maan, schuin boven het nagloeiende weiland,
verlicht nu genadig je povere silhouet.
Kwetsbaar als weke fontanellen denk ik
als de auto's vertrekken en hun koplampen
ons mededogen voorgoed verblinden…
Mei
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 van alle manen die schijnen
is maar één een heldere bron
die wegneemt alle pijnen
verlicht door milde zon
wees gegroet, eerste groen
verrezen uit uw moederschoot
laat het licht schijnen doen
zo zacht als wittebrood
van alle dagen in het jaar
uit honderden welgeteld
zijn het eenendertig maar
die springen in het veld
het is een bekend…
jij en ik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
500 Na de verlichting
naakt en verlegen zijn ze
ineens jij en ik.…