3038 resultaten.
Kritiek
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
594 ik zoek jou
mijn woorden te grijpen
ontmantel ze in het gemeen
draag ze naar het midden
tot lering en vermaak
ontzet ze
mijn starre zinnen
in het openbaar
tot een springen vrij en op
naar het hoger ideaal
doorprik mij de hiaten
feilloos in de pijn
snijd in mijn genoegzaamheid
om licht gedragen daden
zweep op tot magisch…
Alle kleuren in zich
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
772 woorden die smelten
in ritmische zinnen
voel ik warmte van binnen
buig mee met de wind
in vredestekens
woont het in mijn hart
zal de wind de echo hoger blazen
wandel ik langs woorden
neem ze mee op mijn weg
alles betekent alles
in klinkers en medeklinkers
het draagt alle kleuren in zich
die verbinden aan emoties
en ze wonen in mij…
En toch treuren
hartenkreet
4.7 met 18 stemmen
1.364 En toch treuren om al het eigene
Dat verloren ging, al het eigene
Dat elkaar was
Zijn woorden, zijn zinnen, zijn taal
Ingebed in die van mij en ingelijfd
Die nacht waarin ons verhaal
Gebonden werd
In mijn armen de chemie, die
ik uit alle macht tot liefde
Transformeerde
En ondanks het slot, dat in
Zijn handen lag, weet ik me
Voor…
domaine particulier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 volg het geëffend pad
waar onuitgesproken woorden
de voetstappen dempen
waar ontfluisterde bomen
onvoltooide zinnen vormen
en linten van zwijgzaamheid
achter hoge heuvels
van misplaatste trots
bepalen leestekens de grens
juist daar ginds in het land
van zeggen en schrijven
spreekt men de taal van dichters…
Spel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
508 Te veel om zinnen te vormen,
laat staan een gedicht in het licht
van het vuur nog wel.
Het stemt me tot droefenis,
dat alles zo mooi lijkt
en in werkelijkheid niet zo is.
Vliegjes dansen nou eenmaal om het vuur
mensen aanschouwen slechts dit spel.…
IN ONS
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.297 Het medelijden
vervaagt
want hartstochtelijk
beminnen
streelt onze
verlangende zinnen.
Worden zwanger
van LIEFDE
het tilt ons
met barensweeën omhoog
en maakt ons
meer dan één.
Schreeuwen het uit
met volle overgave.
"Geboren worden we...
Geboren worden we "
Tot vreugde van
het kind...
... IN ONS…
Wereldse reis
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
409 Ik ben slechts
een simple ziel
een jongen die kijkt
die vraagt en beleefd
De zinnen die ik versta
komen tot aan mijn hart
ook verlies ik wel eens
woorden die niet bij me horen.
Hier en daar
pak ik een hand vast
en fluister vanuit mijn hart
"liefde is slechts mijn deel".…
Het licht dat almaar sterker wordt
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
813 Het licht dat almaar sterker wordt
en dat uiteindelijk zal winnen,
betovert nu al ziel en zinnen
al is er nog veel duisternis.
Het licht dat danst en zingt als schaduw,
als tegenpool van 't winterlied;
wie juicht en jubelt nu nog niet
al is er ook veel duisternis.…
Woordblindheid
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
558 Zinnen, geef mij je woorden
terug, als gelooide huid over
vel en been, als een lege
slaapzak op mijn rug, om
inzichtelijk te worden
opgeslagen blijven witte
bladen blanco als voorheen,
blindheid van het woord, het
wordt je aangepraat misschien,
dat ik de inhoud nog niet
zie en ik me op de private
tekst verlaat, in de maat
der poëzie…
Euforie
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
502 de woorden
gezonden over golven
van zand
verwaaien zeewaarts
in stormen
van nachtelijk geweld
zinken zij weg
de dageraad
met wazige vingers
schrijft zinnen
van opgediepte letters
uitgeademd
in liefdevol gezang
vleugeldragend
de hartenklop
grasduinend in gevoel
raakt me
verblijd overspoeld
in euforie
zwemmend in oceaan
van geluk…
je woorden
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
898 veel moeite niet
om binnen in je tekst te komen
je taal is helder en je zinnen
leunen stevig in hun fundament
je beeld is helder
zie ik door de pas gewassen ramen
het houdbaar heden
is vertrouwd, zoals jij bent
toch maakt verleden je
tot wat ik graag leer kennen
woorden van nu
beklijven even niet
ze rijpen op het end…
Woordkruim
netgedicht
1.9 met 11 stemmen
703 Balans in gedicht
in alle zinnen open
gewichtig overlopen.
Soms voelt een gedicht
zich een verstekeling
met of zonder gezicht.
Zonder de poëzie
was de kruim tot leven
aan anderen gegeven.
Muze, is verleiden,
alleen te zien ene zijde,
nooit ziet men het geheel.
Geschreven woorden
verkort en in de breedte
oneindig even.…
Gedachteloze dromen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
500 In het zoete duister
van frisse lentenachten
ligt een zin soms loos te wachten
op de woorden die niet komen
gedachteloos zijn alle dromen
gedichten
zonder betekenis
in een eenzaam bed
wanneer de komma
zinnen heeft gezet
op letters
uit een onzichtbaar alfabet
zelfs geen schim
kan voor de punt iets stichten
of de leegte zonder zin…
Exit.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
967 ik las in je ogen
geen wens naar
weder tederheid
ik hoorde in je stem
vreemde woorden
van ontluistering
ik las in je brief
met weinig zinnen
een antwoord
voor jou is
opnieuw beginnen
mijn tegenzin
ik wacht op mijzelf
in de benarde kilte
van verwarring en leegte
ik sluit mijn hart
in jouw afwezigheid
en wacht op verdriet…
domaine privé
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
479 volg het geëffend pad
waar onuitgesproken woorden
de voetstappen dempen
waar ontfluisterde bomen
onvoltooide zinnen vormen
waar linten van zwijgzaamheid
achter huizenhoge heuvels
van misplaatste trots als
leestekens de grens bepalen
juist daar in het land
van zeggen en schrijven
spreekt men de taal van dichters…
Maagdenpalm
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
569 zucht-zicht verspringende zinnen
ongerepte poppen van vlinders
Maagdelijk schoon
zuiverend van schuld
snelheid van het licht
kleurschake-ringen
Eland in vernieuwende geweien
grazen in zondagse paden
hinde die het water las
Jeruzalem in een maagdelijk blad
licht dat vlees geworden was
bestuivende bijen was…
Alles ademt zon
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
1.080 Zij draagt het voorjaar
in een hart dat zingt
van zomer, zoals vogels,
klein en kwetsbaar,
zoals sneeuw smelt in haar
handen, uit liefde
voor het leven
dat aan kracht en kleur
gaat winnen, strooit zij
woorden als bloemen,
tovert zachte zinnen,
laat het lied van lente
opnieuw beginnen
en alles ademt ZON!…
Vergezicht
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
665 Tijd is jouw stem, die een deken legt
van woorden, zinnen en betekenis
Wij ontmoeten, gaan uit elkaar
twee trams in de nacht passeren
Waar ben jij dat ik slechts kan reiken
mijn hand tast naar een herinnering
Jij met een dunne sluier om je heen
geeft licht als een vale, verre maan…
Energiezuinig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 Maar toen een gast er eens naar
vroeg, sprak de waard goudeerlijk:
'Ik pest mijn keukenpersoneel,
dat raakt dan buiten zinnen.
Scheelt aan brandstof reuze veel,
ze kóken nu van binnen…!'…
Steen is weerbarstig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 gedachten belijnen het beeld
in hakken boren en slijpen
handen voeren het uit
vingers verstaan
intuïtief de intenties
die ik ze stuur in creatie
steen is weerbarstig
maar alleen
met mij in relatie
ik dicht het
mijn zinnen toe
beziel het met vorm en glans
hij heeft mijn emoties gevoeld
geweten wat ik met hem bedoel
beeldschoon…
Bestaan
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
703 Maar dan weer vind ik mijn zinnen,
de berg in mij weet ik te beklimmen.
Achterom kijkend of vooruit
maak ik van letters mijn buit.
Al ben ik thuis of verre oorden
in een gedicht weet ik mij te verwoorden,
kan ik het leven aan
en bevestig mijn bestaan.…
In de leemtes van mijn gedachten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 in de leemtes van mijn gedachten
spinnen woorden als boemerangs rond
kleuren vele vermoedens het zicht
rollen zinloze zinnen over de grond
een spel van onbegrepen krachten
maar soms flitst dan dat hemels licht :)
en al dat spinsel zonder rede
nestelt zich als stenen in een muur
op het scherp van de gulden snede
en zo wordt een leemte plotseling…
Lied van verlangen
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
526 ik vond
woorden voor het
naamloze lied van verlangen
de melodie
is een leven lang
tussen ons blijven hangen
jij zong
ik tikte de maat
het refrein deden we samen
mijn woorden
jouw zinnen
die spanning leefde van binnen
de poëzie
van ons leven hebben wij
muzikaal hart en ziel gegeven…
ritme
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
732 zoals mussen
van tak tot
tak
hiphop ik met
mijn vingers
rond hetzelfde
plekje
je glijdt naar beneden
vangt mij op
terwijl ik al weer vlieg
met een strootje
uit je borsthaar geplukt
ik vraag nog meer
terwijl je de lucht
loslaat
leen je lange benen
om te klimmen
verlangen, zeg je zacht
en krult je zinnen
tot een nest…
Immuun?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
626 waarom vloeit er nog inkt
harte vocht, in kanalen bedwongen
naar oceanen van papier
altijd weer die eendere golf
vervluchtigde monding
vergleden strandzand
wat me krimpen doet
mijn zinnen ontdoelt
afgedreven wrakhout
ergens aangespoeld
op tijdloze klippen
zonder ondervloed
verlaten, verwezen
mijn pen
leeg geschreven…
Voorbij de bodem
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
514 zoek al zo lang
jouw waarheid in
sluiers en draperieën
naar het echte van
woorden en zinnen
vol passie en vuur
brand ogen en vingers
aan de verblindende
kleur op je doek
pas in glas
heb ik je ziel voorbij
de bodem gevonden
jouw flonkerend kristal
scherfde na vrije val
dwars door mijn hart…
Ander verhaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
970 als je heel goed luistert
hoor je hoe de ezel de os toefluistert
over ornamenten die verhalen
moelijke zinnen van de drie koningen vertalen
hoor, de herdertjes blij van zin, blaten
dat kreeg engel Gaybriël in de gaten
en blies met al zijn kracht de loftrompet, voor allen te horen
de aankondiging dat er weer een schaapje was geboren…
Epistelde je leven
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
518 je krulde letters
vlocht woorden
verbaasde zinnen
epistelde je leven
in alinea’s van geven
zonder nemen
totdat je inkt op was
en tranen kwamen
op het wit papier
gevouwen en gepost
het adres niet ingevuld
niemand kreeg jouw schuld
onbestelbaar is zij teruggekeerd
toen jij eindelijk had geleerd
het leven ook te nemen…
Chat
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
613 zie je vingers
letters typen
die de stilte breken
de afstand
doen vergeten
die ons scheidt
waar gedachten zweven
worden zinnen geschreven
Die jouw gevoelens zijn
een bericht vol emoties
gerangschikt met liefde
jouw warmte voelt fijn
ik lees je ogen
hoor zacht je stem
weet dat je bij mij bent…
hunkering van het hart
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
546 voel ik mezelf
meer dichter dan in
mijn dromen
is dit mijn weg
die zich ontspant in een wolkenlicht
gebaar
'n gebaar van heerlijke, warme waanzin
waarin ik namen vind
als een zelfde beweging
van horizon tot hunker
voel ik mezelf
meer dichter bij jou en jou
nog voor we zinnen breken in het vuur
en als dat zo is, voel jij het dan…