3138 resultaten.
jij
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
179 gehouwen uit het allerfijnste albast
ben jij gerezen tot de
beeltenis die ik als enige
mag bezitten en lieven
telkens wanneer we onderweg zijn
naar morgen leid jij me naar
daar waar waar alle goede
zegens zijn neergestreken
steeds weer, jouw hand op mijn hart
mijn lippen om de jouwe, die als
een zachte madelievenkrans
mij het zoet van…
weet je ...
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
2.053 beetje bij beetje
vervalen de dagen
verkleuren mijn woorden
verbleekt het gezicht
verlies ik geheugen
door veelvuldig schrapen
vervliegt de herkenning
in schemerend licht
verzwak ik mijn geest
door langdurig dwalen
in wit zwarte dromen
en beelden van toen
herinner ik zinnen
uit zwijgende talen
weet ik te zeggen
vergeet ik te doen…
afscheidskus
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.538 wordt een dag
nog steeds herboren
als ik in jouw tranen
de nacht verlies
hoor ik een lied
in verdwenen geluiden
waar de nachtegaal stil
jouw stem niet meer hoort
vraag ik mijzelf
wanneer het ontwaken
de vreugde hervind
naar morgen toe
zoek ik nog steeds
de juiste woorden
die een afscheidskus
vergezellen moet…
wat zou je doen?
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.179 Wat zou je doen,
als ik het gevecht verlies..
en voor de dood kies?
Zou je huilen,
en je achter je verdriet verschuilen?
Zou je me haten,
omdat ik je heb verlaten?
Of zou je eerder blij zijn,
en lachen met mijn pijn?
...Als ik ga,
Is het voorbij..
Als ik ga,
Dan ben ik vrij..
Dus waarom blijf ik dan?…
waardeloos
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
986 wanneer je me zal vergeten
op een krachtige lentedag
kijk dan niet
naar m'n breekbaar verleden
maar richt je blik
naar een ontwakende zomermorgen
en verlies onderweg mijn oude zorgen
de herinnering
aan een somber herfsthart
zal vervagen
de hemel zal mij dragen
op een witte winterwolk
zal ik dansen
en uiteindelijk zal je me vergeten…
Door schrijven herboren
hartenkreet
4.4 met 15 stemmen
1.125 Als je de liefde hebt gekend
Weet je wat geborgenheid is
Ik was dat gevoel zo gewend
Het verlies was een heel gemis
Ik heb dit allemaal verloren
Maar ik kreeg er iets voor terug
Voelde door schrijven herboren
Herstelde door gedichten heel vlug
Kon gelukkig mijn verhaal kwijt
Het was een rouwproces van mij
Heb van het verwoorden geen spijt…
Sprong
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.372 ik spring
met nooit geziene hoop
in de poel van levensloop
een druppel
een kind van grote woorden
op reis naar onbekende oorden
naar verzadiging
van langverwachte daden
moed houdend vastberaden
alwaar nu hier
aan rand van water
een val in bron van later
en verlies
mijn waterloos gezicht
in tijd van te vervullen plicht…
Je hebt me laten stikken
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.087 Je slaat je armen om me heen
je hebt me in je macht
en ik heb een vreemd gevoel
als je je witte tanden blootlacht
Je armen als touwen
hebben me in je macht
Je ontneemt me de adem
en ik verlies al mijn kracht
Je vingers glijden langs mijn keel
en je laat ze pijnlijk prikken
Straks ontsnapt mijn laatste adem
Je hebt me laten stikken.…
De strijd... gezonken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.181 De haven verlies ik
steeds meer uit zicht,
stilaan kwijn ik
naar de ondergang
geef mij over, aan die woeste zee.
Rustend op de bodem
en herademend geniet
ik van de
zachte schoonheid en kalmte,
nestel mij op een bed van koraal.…
Sprankje
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
729 Angst ebt snel weg
in het verdriet dat
niet twijfelt aan verlies.
Mededogen verbindt
lankmoedig en accepteert
allengs het voorbijgaan.
Maar wie liefde kent
laat nooit en te nimmer
alle hoop vervliegen.
Want de liefde is een
allesverzengend vuur,
woedend uit een sprankje.…
Het begin
gedicht
2.6 met 37 stemmen
18.505 Je honger naar zelfbehoud wens ik te begrijpen,
maar ook is er het verdriet om de nasleep
van zo'n verlies, dat je eeuwig op vakantie
doet gaan naar onvertaalbare afgetopte bergen,
naar heuvels zonder tegenspraak
en dit natuurlijk op neutraal terrein,
waar, eenmaal ingevuld, de open plek in mijn hart
voorgoed onvervuld zal blijven.…
Wachten op het begin
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.020 Weten dat ik verlies wat ik verzamel omdat niemand het vraagt en dezelfde stemmen niets meer beloven
dan wachten in de stilte die me kent maar
alleen dezelfde koude herinnering gunt.…
die niet
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
725 vertel mij van de smaak van bramen
of blauwe bessen, trots
van zelf geplukt
verhaal mij van de eerste keer
het kinderlijk ervaren
van een plotseling volwassen kus
herinner mij aan zout van tranen
het intense zoet
van liefde
als van goede wijn
maar spreek mij morgen niet
over een bitter einde
of zuur verlies
noem mij die smaken niet…
Een weekje Utopia
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
726 In een bos met naaldbomengeur gevuld
verlies ik al mijn spanning en ongeduld
Een kabbelend beekje met koel helder water
legt mijn zorgen opzij voor een weekje later
Geen stadse herrie of verbouwende buur
maar de simpele geluiden van moeder natuur
even leven als in een utopische droom
door een weekje vakantie op de Veluwezoom…
waarheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
532 Waarheid
Soms wanneer je alleen bent
Komt de wijsheid vanzelf
In alle rust
Weet je
dat je de waarheid kent
Laat het toe
In je hart
In je hoofd
En ben je moe
Laat het los
En kies
wat je hart je belooft
Geloof maar
het is goed
Durf, droom, leef, verlies
Want dan alleen
Win je…
Grote Beer (Dodger +13-07-11)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.336 De last van het ouder worden
Een klein facet
Dat hoort bij het leven
Zoals de dood, het einde
Vaststaat als gegeven
Het maakt de cirkel rond
Zo logisch als je het objectief beziet
Toch voelt het anders
Begrijp ik niet
Is het normaal of ongezond
Zoveel onmacht, boosheid, pijn
En vreselijk veel verdriet
Bij het verlies van slechts een hond…
Gebroken hart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 Tranen van verlies en verdriet
Huil ik als ik van enge mannen droom
Die met kleine robots mijn
Lichaam langzaam binnenkomen
En zich een weg banen door
Wat zuurstofarm bloed lijkt te zijn
Niet lang na binnenkomst
Bij mijn hart geraken en mij met
Ernstige gezichten en gefronste wenkbrauwen
Vertellen dat mijn hart nog voor het
Nader…
in een nieuw begin
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
489 raakte ooit
midden je bloei
verslingerd
driftte mee
deelde verhalen
geheimen
tijden van liefde
verlies
en verandering
tot ik verweerd
maar nog steeds
een glimlach rimpelend
in de holte van je stam
stil slapend
ging bedenken
dat als dit het einde was
ik er ons heel graag
in verdroom
met evenwel een nieuw begin…
Hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Kom
mijn liefste kom
laat mij je leiden
kijk niet om
maar voorbij
de horizon
Er rest je niets
dan wat verloren
idealen
Je dromen
komen ooit wel uit
Verlies geen tijd
aan verbittering
of teloorgegane
vriendschap
Diegene die naast
je staat
je tranen vangt
zaait het
nieuw gewas
dat de zomer
rijkelijk oogsten zal…
de kunst van de struikeling
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
604 elke keer als ik
op mijn bek ga
moet ik opnieuw
leren lopen
Ik struikel veel
in mijn leven
het is waardevol
het brengt me
terug naar waar
ik voor sta
ik incasseer
krabbel op
omarm mijn
lot ik bots -
loop -mis -glijd -
uit -negeer
struikelen is
geen verlies
het is een
houvast als
het vinden van
mijn eigen voeten…
HET WORDT ME STEEDS VAKER VEELS TE VEEL
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
485 Soms wordt het me teveel
en steeds vaker en vaker
veels te veel
de materie, het hebben van
doch steeds vaker en vaker
de emotie, het huilen om
het verraad, het verlies
door de wereld die
de aarde zo aantast
dus niet aanpast
vooral niet aanpast
dat wordt me veelal te veel
dan denk ik: Jan Jacob alias Jean
het is goed dat het leven…
Bij het ontwaken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Verliezen minder erg dan verloren
een droom ontmoet die even blijft
bij het opstaan en dan vervliegt
naar de wereld van ontstaan
Niet meer weten of in de droom
gesproken, gezucht en ademgehaald
in kleur of zwart-wit , vice versa
van mannen, vrouwen en kinderen
Er kwam een appel in voor
een wurgslang in een boom
Een gespleten tong bewoog…
Kijk de zon schijnt oprecht en hecht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Had jij ooit die aanhoudende neiging
steeds die dwingende aantrekkingskracht
haar vest of jurk te willen dragen vol met vragen.
De tas herinneringen van jullie geheel onaangeroerd
te beroerd van verdriet dat men wellicht niet zag of ziet
met rede potdicht te laten om de gaten in jouw ziel.
Onopgemerkt om wat is geweest werd een en ander
het…
hoe ik heet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
509 alles is wit
het laken wordt rood
noem me niet
noem me niet bij naam
wie ik was ben ik kwijt
ik weet alleen wat ik ben
een glimp van een
schaduw in vijandig gebied
later ooit de reis terug
over onpeilbare rivieren
de lange weg naar
verdronken woorden
een woord dat weet
hoe ik heet
alles is wit
het laken wordt rood…
Een kind vermoord
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.247 Het verlies zal een plaatsje krijgen.
Het gat in haar hart gaat nooit meer dicht.
Die laatste glimlach van Dean zijn gezicht.
Hij is nu een sterretje in de nacht
eentje waar hij glundert en lacht.
Daar klemt zijn mama haar aan vast,
het verlies van Dean is een heel grote last.
Vergeten doet zij nooit.…
VERZET
poëzie
3.4 met 16 stemmen
6.282 maar hij met een laatste slag
sloeg het kruisbeeld weg van zijn mond
en krijste: ga weg –
neem mijn laatste bezit mij niet af:
MIJN zonden gaan mee in MIJN graf.
-------------------------------------------
uit: Tweede periode (1929-1933)…
identiteit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
850 treed naar voren
in het licht
in duisternis
krijgt ontvangenis
de diepe schaduw
van uiteindelijkheid
en in het niets
kan je ook zonder
ben je enig
ongebonden
laat je wimpers vallen
over je schaamte
de mens is geboren
uit de schande
die de onderbuik bezit
het is het dragen
van alles wat is
op zwarte vleugels
zonder hoop
ooit…
La Notte ( De Nachtmerrie )
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
490 La Notte ( De Nachtmerrie )
als een
donkere peilloze
schaduwloze
brutale insluiper
komt hij zonder
zich aan te kondigen
binnen
neemt – als
een willoos secreet –
bezit van je
diepste ongekende
machteloosheid
verleidt je
met zijn zoet gevooisde
klanken
hij voert je mee zonder
tegenstand
naar onbekende verten
hij heeft je zwakheden…
Kruipen in de huid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
619 Op de grens van
Zin en waanzin
Is de gekte
In mij gekropen,
Onherkenbare gedaanten
Met mij onbekende namen
Nemen bezit van die
Ik was, ben, en zijn zal
- Mijn naam is legioen, -
Resoneert in de krochten
Van mijn brein, woorden van
Een acteur die moeiteloos
Van rol verandert om
De mens te kunnen spelen
Die kennelijk ook in…
dan weet hij dat het goed is
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
844 radeloos zoekt hij in zichzelf
het blije kind dat zich
geborgen weet
zijn onmacht striemt
In razernij
pas als hij haar onderwerpt
en tot de zachtheid dwingt
die elke moeder zou moeten bezitten
en dan haar volle borsten verovert
vindt hij rust
wanneer hij zijn vurig zoeken
opzweept in haar
en haar brandende schoot
met zijn verlangen…