Alle inzendingen over golven

3244 resultaten.

Sorteren op:

TV consumptie

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.144
’t onrustig bloed ontstijgt spelonken de dag houdt amper zich aan ’t scherm nog vast in sneeuw behoedt een hand de levenswegen voor dat er zwarte schaduw dreigt antennes grijpen naar de golven de aderen vangen vreemde wereld op in sporen vormt zich licht tot beeld dit medium is geworden tot een god.…
sunset2 augustus 2007Lees meer >

ruimte

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 653
ik sta tussen verre groene wanden daarachter paarse golven ik hoor niets dan de wind fluisteren in de eeuwige bomen onder de wijde hemel duizend eeuwen geleden deden stormen en zand hier in ijzige koude een spel zwevend in ruimte en tijd voel ik de levenskracht ik ben deel van een grootse schepping…

Rust

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.012
Je weet dat ik ongedurig ben, de kalme golven van de zee namen ooit mijn ongeduld met zich mee. “We zien elkaar morgen, oké?” Ik leg me er bij neer, ook al doet ieder woord zeer. Er is geen windkracht die mijn onrust kan beschrijven. Dat zal dan altijd wel zo blijven.…

Slaapschaduwen

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 663
In het sluimervertrek creëert de droomstad golven die mijn beleving versnipperen tot vage contouren. Het is de tong van oneindigheid die de tijd likt uit mijn gedachten terwijl ik mij naakt te luisteren leg tegen het glas van mijn geweten koel en dauwbewust van de parels die zich spiegelen in het late licht.…

glibber

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 607
Staan op een schouder probeer de aanwijzingen te vinden ontdekking van land een eindeloos spel verlaten en binden water tot zand zang op het schip de kleuren als een begrip gevoed door het licht glipt het leven op het dek langzaam van normaal tot lekker gek golven dansen zoals altijd niets is onbegrijpbaar of buiten bereik.…

Mijn liefde

hartenkreet
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.059
kleurschakering op haar palet van woorden waaruit haar penseel herinneringen opdiept die ze neerstrijkt op het doek van haar zelfbeeld niets weerhoudt mij te beminnen niet haar vlammende blik die mijn ziel schroeit niet haar treffende woorden die mijn hart verwonden ik een levenloos lichaam deinend op door liefde en bloed van rood vervulde golven…

De Engelse Sonnetten, 2. Dwaling

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 999
Uit de grijnzende golven duikt een horizon op, het kompas van de zon is al manen geleden verdwenen. Verwilderd strompel ik over de richels, verblind door een schuimend licht, ik spreid mijn armen en hang in stilte en absoluut evenwicht.…

Als ijspegels

hartenkreet
4.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.759
Ik staar in het water Een bevroren gelaat Tranen als ijspegels Voor troost nu te laat Ik staar in het water Spiegel van mijn zijn Verwoestend en kil De schaduw van pijn Ik staar in het water Aura vol met verdriet Voel enkel nog leegte Ik ben er en toch niet Ik staar in het water Laat mijn leven varen Golven van wanhoop Die de dood…
car19 januari 2007Lees meer >

Wolkenkind

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 823
Ingesloten in een rondedans van beweging, neuriënd op golven van geluid met de naar binnen gekeerde glimlach, grijnzend van geluk. Dans maar mijn kind naar je eigen wolkenwereld, waar niemand je raken, niemand je kwetsen kan.…
chatfant5 december 2007Lees meer >

Kleinkunst

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.041
Zij is klank en kleur en vult vertrekken onbedaard haar vloeiend woord kent geen sleur haar tong zo fijnbesnaard mijn oor ligt naast haar afgemeerd vangt golven, kort en lang het timbre waarop ze balanceert geen scheiding tussen spraak en zang Ik blijf haar eindeloos vereren zij verstaat de kunst van converseren.…

Koninginnedag 2009

netgedicht
2.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.882
Wat kan een mensenhart nog dragen als kettingzagen komen aandraven en snijden in het zo gewilde leven zodat ik mijn eigen boek wil sluiten Oranjebitter, de smaak van een onbekommerd bestaan heeft plaats gemaakt voor zure wijn waarvan het bezinksel de golven worden van deze aardse oceaan laat de slachtoffers de vruchten wezen waarop wij…
elze30 april 2009Lees meer >

Ten afscheid

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.383
Tussen vallen en opstaan door lijkt de lucht geklaard torent een gemaskerde vogel ijl boven gekalmeerde golven buigt iemand zich over een geliefde om afscheid te kussen net voor de slaap blijft een lichaam alleen splitst een geest zich in tweeën tot het lot hen wellicht wederom zal samenbrengen op een volgende vlucht…

onder steen en as

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 489
was me was de herinnering van mijn huid de keuze tot vechten bracht niets dan vocht en kwaad de illusie van verbondenheid de strijd verloren in alle dwaasheid was me was de herinnering van mijn huid te lang leef jij in mij voort te lang leef ik in rouw en spijt laat me ontwaken tussen de golven van liefde tussen de sporen van…

Euforie

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 502
de woorden gezonden over golven van zand verwaaien zeewaarts in stormen van nachtelijk geweld zinken zij weg de dageraad met wazige vingers schrijft zinnen van opgediepte letters uitgeademd in liefdevol gezang vleugeldragend de hartenklop grasduinend in gevoel raakt me verblijd overspoeld in euforie zwemmend in oceaan van geluk…
Hieronymus22 september 2009Lees meer >

Volaan vooruit

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 648
de zon weer glanst in gouden regendruppels op het water deint een boot de golven spelen het spel van op en neer de wind rukt en trekt aan het roer de schippersdochter kapiteinse op eigen schip haar koers varend immer de horizon in zicht vol aan vooruit buldert de wind stevige handen aan het roer…
windwhisper7 november 2009Lees meer >

Woorden

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 471
Zweef over de grote zee door de wind gedragen golven brengen me weer aan land waar ik mijn woorden neerzet op papier.…

Zomer viering

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 592
De golven op het strand geven het dansritme aan van deze dag. En het jonge zomerse groen roept iedereen bij zich die voorbij wandelt. Alles is in zomerviering op een mooie melodieuze melodie voor alle schoonheidslievelingen met een glimlach op het hart.…

Anders dan voorheen

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
ik draag mijn gemoed naar het weidse een eindeloze verte verleg mijn grenzen twist met de wind als een gevouwen bootje varend oeverloos ongekunsteld broos aanvaardend de onstuimige golven ziende naar de gloed een horizon van moed ‘k slijp de scherpe kanten van de vuursteen fonkellicht warmt de bron maar, anders dan voorheen…

Zeeslenteren

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 505
mistwaaiers ademen takken vol beweging zodat ik niet op mijn tenen hoef te staan om met mijn hoofd in de wolken te lopen vlindervisjes lokken me naar het strand waar de ochtend geduldig staat te verzanden loslippig zonlicht struikelt over loslopende wolken waterspelend spoelen golven droog op het zand rust meert aan…
Nadine16 oktober 2010Lees meer >

voor A en alle anderen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 659
we keken vanaf de duintop naar je uit schip op ruwe golven even verscheen je om opnieuw te verdwijnen we zagen je dansen op de vulkaan het vuur stuwde je naar ongekende hoogten even was je er totdat een krater je verslond we zien je roerloos liggen hart en hoofd in rust nooit meer verdwijnen voor altijd ben je…
j.bakx25 oktober 2010Lees meer >

Alle angst voorbij…

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
Geen grenzen en geen dwingen, door golven naar omhoog. Het leven lacht en schittert weer, geen gisteren en geen morgen meer. En alle angst voorbij……
Jean Arno29 november 2010Lees meer >

waar water eindigt

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 535
er rolt leven naar het droge zand ze krult rond golven in haar zilte spoed te willen zingen uit een dode schelp hoger, boven witte duinen, struint een meeuw de toppen tot verwaaide dromen in mijn hand een lieve bloem ik noem de wereld kleiner dan mijn eindeloze schreeuw om dichterbij te komen…

Je artistieke vingers

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 504
jij hebt iets teers en breekbaars in verschijnen toch sta je als een rots in woeste zee je oogopslag laat alle weerstand met een lach verdwijnen jij voert de hoogste golven uit de stroming mee je artistieke vingers spelen schubert in een eindeloos duet zij bezweren ook het water tot een kabbelend sereen gebed…

Orkaan

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 750
Hoge golven op woeste zee opgezweept door razende stormen met schuimende branding langs kusten hoge rotsen beukend op het weerloos land bulderend over dichte wouden vergrijpend aan vlakke velden over akkers gebroken graan wervelend met loeiende krachten getekende onrust in menselijk bestaan.…

bestemming onbekend

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 964
op de golven van jouw emoties probeerde ik krampachtig op koers te blijven steeds bang dat ik je nooit zou bereiken pas toen ik opgaf en besloot daar te gaan waar de wind mij heen zou voeren kon ik de angst laten varen want zonder doel kun je niet verdwalen en nu ik eindelijk veilig aangekomen ben begrijp ik dat mijn bestemming niet…

Passie en hooglied

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 443
Als een rivier wil ik minnen in een stroming oeverloos hoogten en diepten als golven vol van kolkende emoties hoogtepunten van geluk wisselend met hartenpijn.…

jij en ik

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 648
het strand draagt ons gewicht zweeft boven water slechts dat, want onze liefde is, maakt licht gebogen rond mijn schouder ver weeft jouw stem de traagheid van de opgekomen maan haar baan volgt duizend golven in een warme liefdesnacht morgen wacht maar houdt zich lang verborgen…
switi lobi9 december 2011Lees meer >

Jij hoeft niet te breken

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
mijn golven beuken tegen weerbarstige rots keer op keer probeer ik haar te bewegen een baken in zee dat branding ontlokt aan het stromend getij zij is alleen durft eenzaam te zijn zonder pijn geen aanbidders of vrienden die enkel zichzelf bedienen van haar aanwezigheid jij hoeft niet te breken wil je alleen laten weten…
wil melker11 januari 2012Lees meer >

rondom 't volmaakte

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 731
het doet er niet toe maar het klinkt als water zei je toen je mijn gedicht vasthield jouw vingers lispelden golven over me heen reikend tot aan de zee, met de nacht vertrouwd en op dat moment terwijl jij voet zette, wind werd onder vleugels dreven we mee naar het land dat in ons was buiten adem, in alles wat er wel toe doet .…

Laaiende emotie

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 531
Woorden die in stormen golven tegen rotsen slaan als zware branding kusten overspoelen brekend door duinenrij pas op vlakke velden beteugelend bekoelen.…