3244 resultaten.
TV consumptie
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.144 ’t onrustig bloed ontstijgt spelonken
de dag houdt amper zich aan ’t scherm nog vast
in sneeuw behoedt een hand de levenswegen
voor dat er zwarte schaduw dreigt
antennes grijpen naar de golven
de aderen vangen vreemde wereld op
in sporen vormt zich licht tot beeld
dit medium is geworden tot een god.…
ruimte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 ik sta tussen
verre groene wanden
daarachter paarse golven
ik hoor niets
dan de wind fluisteren
in de eeuwige bomen
onder de wijde hemel
duizend eeuwen geleden
deden stormen en zand
hier in ijzige koude
een spel
zwevend in ruimte en tijd
voel ik de levenskracht
ik ben deel van
een grootse schepping…
Rust
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.012 Je weet dat ik ongedurig ben,
de kalme golven van de zee
namen ooit mijn ongeduld met zich mee.
“We zien elkaar morgen, oké?”
Ik leg me er bij neer,
ook al doet ieder woord zeer.
Er is geen windkracht
die mijn onrust kan beschrijven.
Dat zal dan altijd wel zo blijven.…
Slaapschaduwen
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
663 In het sluimervertrek
creëert de droomstad golven
die mijn beleving versnipperen
tot vage contouren.
Het is de tong van oneindigheid
die de tijd likt uit mijn gedachten
terwijl ik mij naakt te luisteren leg
tegen het glas van mijn geweten
koel en dauwbewust van de parels
die zich spiegelen in het late licht.…
glibber
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
607 Staan op een schouder
probeer de aanwijzingen
te vinden
ontdekking van land
een eindeloos spel
verlaten en binden
water tot zand
zang op het schip
de kleuren als een begrip
gevoed door het licht
glipt het leven op het dek
langzaam van normaal
tot lekker gek
golven dansen zoals altijd
niets is onbegrijpbaar
of buiten bereik.…
Mijn liefde
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
2.059 kleurschakering op haar palet van woorden
waaruit haar penseel herinneringen opdiept
die ze neerstrijkt op het doek van haar zelfbeeld
niets weerhoudt mij te beminnen
niet haar vlammende blik die mijn ziel schroeit
niet haar treffende woorden die mijn hart verwonden
ik
een levenloos lichaam deinend op door liefde en bloed van rood vervulde golven…
De Engelse Sonnetten, 2. Dwaling
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
999 Uit de grijnzende golven
duikt een horizon op,
het kompas van de zon
is al manen geleden verdwenen.
Verwilderd strompel ik
over de richels,
verblind door een schuimend licht,
ik spreid mijn armen
en hang in stilte
en absoluut evenwicht.…
Als ijspegels
hartenkreet
4.9 met 20 stemmen
1.759 Ik staar in het water
Een bevroren gelaat
Tranen als ijspegels
Voor troost nu te laat
Ik staar in het water
Spiegel van mijn zijn
Verwoestend en kil
De schaduw van pijn
Ik staar in het water
Aura vol met verdriet
Voel enkel nog leegte
Ik ben er en toch niet
Ik staar in het water
Laat mijn leven varen
Golven van wanhoop
Die de dood…
Wolkenkind
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
823 Ingesloten in een rondedans
van beweging, neuriënd
op golven van geluid
met de naar binnen gekeerde
glimlach, grijnzend van geluk.
Dans maar mijn kind
naar je eigen wolkenwereld,
waar niemand je raken,
niemand je kwetsen kan.…
Kleinkunst
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.041 Zij is klank en kleur
en vult vertrekken onbedaard
haar vloeiend woord kent geen sleur
haar tong zo fijnbesnaard
mijn oor ligt naast haar afgemeerd
vangt golven, kort en lang
het timbre waarop ze balanceert
geen scheiding tussen spraak en zang
Ik blijf haar eindeloos vereren
zij verstaat de kunst van converseren.…
Koninginnedag 2009
netgedicht
2.8 met 22 stemmen
1.882 Wat kan een mensenhart nog dragen
als kettingzagen komen aandraven
en snijden in het zo gewilde leven
zodat ik mijn eigen boek wil sluiten
Oranjebitter, de smaak van
een onbekommerd bestaan heeft plaats gemaakt
voor zure wijn waarvan het bezinksel
de golven worden van deze aardse oceaan
laat de slachtoffers de vruchten wezen
waarop wij…
Ten afscheid
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.383 Tussen vallen
en opstaan door
lijkt de lucht
geklaard
torent een gemaskerde vogel
ijl boven gekalmeerde golven
buigt iemand zich
over een geliefde
om afscheid te kussen
net voor de slaap
blijft een lichaam alleen
splitst een geest zich
in tweeën
tot het lot
hen wellicht wederom
zal samenbrengen
op een volgende vlucht…
onder steen en as
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
489 was me
was de herinnering van mijn huid
de keuze tot vechten
bracht niets dan vocht en kwaad
de illusie van verbondenheid
de strijd verloren
in alle dwaasheid
was me
was de herinnering van mijn huid
te lang leef jij in mij voort
te lang leef ik in rouw en spijt
laat me ontwaken
tussen de golven van liefde
tussen de sporen van…
Euforie
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
502 de woorden
gezonden over golven
van zand
verwaaien zeewaarts
in stormen
van nachtelijk geweld
zinken zij weg
de dageraad
met wazige vingers
schrijft zinnen
van opgediepte letters
uitgeademd
in liefdevol gezang
vleugeldragend
de hartenklop
grasduinend in gevoel
raakt me
verblijd overspoeld
in euforie
zwemmend in oceaan
van geluk…
Volaan vooruit
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
648 de zon weer glanst
in gouden regendruppels
op het water deint een boot
de golven spelen
het spel van op en neer
de wind rukt en trekt
aan het roer
de schippersdochter
kapiteinse
op eigen schip
haar koers varend
immer de horizon
in zicht
vol aan vooruit
buldert de wind
stevige handen
aan het roer…
Woorden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
471 Zweef over de grote zee
door de wind gedragen
golven brengen me weer
aan land waar ik mijn
woorden neerzet op papier.…
Zomer viering
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
592 De golven op het strand
geven het dansritme aan
van deze dag.
En het jonge zomerse groen
roept iedereen bij zich
die voorbij wandelt.
Alles is in zomerviering
op een mooie melodieuze melodie
voor alle schoonheidslievelingen
met een glimlach op het hart.…
Anders dan voorheen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
493 ik draag mijn gemoed
naar het weidse
een eindeloze verte
verleg mijn grenzen
twist met de wind
als een gevouwen bootje
varend oeverloos
ongekunsteld broos
aanvaardend de
onstuimige golven
ziende naar de gloed
een horizon van moed
‘k slijp de scherpe kanten
van de vuursteen
fonkellicht warmt de bron
maar, anders dan voorheen…
Zeeslenteren
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
505 mistwaaiers ademen takken vol beweging
zodat ik niet op mijn tenen hoef te staan
om met mijn hoofd in de wolken te lopen
vlindervisjes lokken me naar het strand
waar de ochtend geduldig staat te verzanden
loslippig zonlicht struikelt over loslopende wolken
waterspelend spoelen golven droog op het zand
rust meert aan…
voor A en alle anderen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
659 we keken vanaf de duintop naar je uit
schip op ruwe golven
even verscheen je
om opnieuw te verdwijnen
we zagen je dansen op de vulkaan
het vuur stuwde je naar ongekende hoogten
even was je er
totdat een krater je verslond
we zien je roerloos liggen
hart en hoofd in rust
nooit meer verdwijnen
voor altijd ben je…
Alle angst voorbij…
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
580 Geen grenzen en geen dwingen,
door golven naar omhoog.
Het leven lacht en schittert weer,
geen gisteren en geen morgen meer.
En alle angst voorbij……
waar water eindigt
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
535 er rolt leven naar het droge zand
ze krult rond golven in haar zilte spoed
te willen zingen uit een dode schelp
hoger, boven witte duinen, struint een meeuw
de toppen tot verwaaide dromen
in mijn hand een lieve bloem
ik noem de wereld kleiner dan mijn eindeloze
schreeuw
om dichterbij te komen…
Je artistieke vingers
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
504 jij hebt
iets teers en breekbaars
in verschijnen
toch sta je
als een rots
in woeste zee
je oogopslag
laat alle weerstand
met een lach verdwijnen
jij voert
de hoogste golven
uit de stroming mee
je artistieke vingers
spelen schubert
in een eindeloos duet
zij bezweren
ook het water tot een
kabbelend sereen gebed…
Orkaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
750 Hoge golven op woeste zee
opgezweept door razende stormen
met schuimende branding
langs kusten hoge rotsen
beukend op het weerloos land
bulderend over dichte wouden
vergrijpend aan vlakke velden
over akkers gebroken graan
wervelend met loeiende krachten
getekende onrust in menselijk bestaan.…
bestemming onbekend
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
964 op de golven
van jouw emoties
probeerde ik krampachtig
op koers te blijven
steeds bang
dat ik je nooit zou bereiken
pas toen ik opgaf
en besloot daar te gaan
waar de wind mij heen zou voeren
kon ik de angst laten varen
want zonder doel kun je niet verdwalen
en nu ik eindelijk
veilig aangekomen ben
begrijp ik
dat mijn bestemming
niet…
Passie en hooglied
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
443 Als een rivier wil ik minnen
in een stroming oeverloos
hoogten en diepten als golven
vol van kolkende emoties
hoogtepunten van geluk
wisselend met hartenpijn.…
jij en ik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 het strand draagt
ons gewicht zweeft boven water
slechts dat, want onze liefde is, maakt licht
gebogen rond mijn schouder
ver weeft jouw stem de traagheid van de opgekomen maan
haar baan volgt duizend golven
in een warme liefdesnacht
morgen wacht
maar houdt zich lang verborgen…
Jij hoeft niet te breken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 mijn golven
beuken tegen
weerbarstige rots
keer op keer
probeer ik
haar te bewegen
een baken in zee
dat branding ontlokt
aan het stromend getij
zij is alleen
durft eenzaam te zijn
zonder pijn
geen aanbidders of vrienden
die enkel zichzelf bedienen
van haar aanwezigheid
jij hoeft niet te breken
wil je alleen laten weten…
rondom 't volmaakte
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
731 het doet er niet toe
maar het klinkt als water
zei je
toen je mijn gedicht vasthield
jouw vingers lispelden golven over me heen
reikend tot aan de zee, met de nacht vertrouwd
en op dat moment
terwijl jij voet zette, wind werd onder vleugels
dreven we mee
naar het land dat in ons was
buiten adem, in alles wat er wel toe doet
.…
Laaiende emotie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
531 Woorden die in stormen
golven tegen rotsen slaan
als zware branding
kusten overspoelen
brekend door duinenrij
pas op vlakke velden
beteugelend bekoelen.…