7678 resultaten.
ONTDEKKINGSREIS IN AFRIKA
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
626 , reeds een uurtje of vier nadien
werd die pikdonkere nacht opnieuw gespleten
Deze keer kon men hen ook niet voorbijzien;
oh, die luiden nodigden hen mee voor ’t eten
Na een zware reis kwamen ze in hun dorp aan
oh, daar werden zij met luid gejuich onthaald
Later stilden ze de honger met gebraden haan
onder het eten riepen zij, we waren verdwaald…
het verdwaalde gezicht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
581 vertedert door kindsheid
verdronken in de ogen van onschuld
meegesleurd in het spel
frisheid van het leven
mond vol impulsiviteiten
neus naar avontuur
zoekend naar moeders schoot…
verdwaald in het licht..
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.491 ronddwalende zielen
op zoek naar kleur
wit vertekend
strompelend verder,
vastgeketend
in de mist der waanzin.
vervagen zonder tijd
in grauw stuifmeel...…
Verdwaalde vogel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
849 Onder de hoede van de nacht
biedt rust het hoofd geborgenheid
in evenwicht
Als de zeevogel schel de stilte scheurt
wanhopig in de leegte krast
klokslag drie
De eenzame wandelaar in de straat
lijkt niet zo ver van hier…
In vogelvlucht verdwaald
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.947 als ik over jou vertel
zit ik vaak op mezelf te wachten
stil starend
naar de richting van de wind
jij
die het eenzame raakt
door de woorden van morgen
ligt uitgestrekt
in verre gedachten
ongekend in handen
van gisteren en vandaag
als ik je tederheid ontvouw
in kleine druppels regen
zie ik jou
mijn glimlach vragen
jij
die…
Onder een verdwaalde steen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
770 de nacht
onaangeroerd, vertrokken
met de trein van half zeven
onder het gebladerte te volgen
de nacht
ontkleedt de dijk van oude wilgen
en verschrompelde schaduwen
het water
de golven vormend
dreigen onder spiegels
waar ijskoude dromen beven
het water
breekt de strijd tussen
leven en dood
de beelden
ik hou teveel van ze
woorden…
Verdwaald liedje
gedicht
3.2 met 31 stemmen
26.067 De mens dat arme beest
hij is er en hij is er geweest
Hij rent door alle landen
tot hij geen asem heeft
En als hij neervalt is hij bang
en bidt en blaft en beeft
Daarom heeft hij de goden uitgevonden
daarom heeft hij torens opgericht
waar de goden mogen wonen
in een eeuwig licht
De mens dat arme beest
dat vraagt en vrijt en vreest
in…
Verdwaalde zeehond
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
892 Het thuisland van de zeehond is de noordpool.
Maar nu is er zo’n zoogdier per abuis
ver weggeraakt van zijn natuurlijk thuis.
Voor onderzoekers is ’t een kluif, een leerschool.
Voorlopig zwemt het diertje in de Seine.
’t Vangt fijn veel vis; verdomd dat beest heeft veine!…
VERDWAALDE ROTSEN
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
936 De reuze Drentse keien liggen verspreid
in nette tuinen of woeste heidevelden,
moeten telkens het kinderspel ontgelden,
kennen vrolijk geklauter bij felle strijd.
Kloeke rovers hebben zich juist bevrijd
van sterke wachters, gaan als trotse helden
naar hun woonhol, waar ze reeds rijke buit telden.
Worden oergraven door de jeugd ontwijd?
Eens…
Verdwaalden in de nacht..
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 Vedwaalden in de nacht..
onophoudelijk,
hopend en zoekend,
getekend met lijnen van lijden,
verdwijnen zij uit mijn gezicht,
het is daglicht dat mij leidt
waar ik mij toch maar liever weer op richt.…
Verdwaald vakje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
464 De hokjesman vertelt:
Het is zo lekker
overzichtelijk,
verstoor de orde niet.
Als jij de kleuren mengt,
kan ik je niet meer vangen.
Ik wil het niet,
dat je mij kent.…
Verdwaalde gedachten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
430 De beelden die voor mij verschijnen,
wanneer ik voor onze spiegel sta,
bereiken mijn nog argeloze oog,
met de snelheid van het licht.
Het beeld dat MIJN oog nu ziet,
ben IK, en niemand anders.
Mijn aangezicht verdwijnt vanzelf,
nadat ik mijn tanden heb gepoetst.
Mijn oog kan ik nu niet langer zien.
Mijn 'IK' heeft me verlaten.
Ik ga…
Verdwaald geluk
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
593 Ogen vonken
harten bonken
onbezonnen
hazensprongen
Geen berg te hoog
geen zee te diep
valse beloften
violet verdriet
De zon draait rond
schaduwen vallen
regen, regen, regen
de dijken breken
Platgetrapt gras
onvaste grond
zonder houvast
geen halm, geen mast
Bed van stilte
de nacht tast blind
eenzame vlucht
geen weg terug…
VERDWAALD HEMELLICHAAM
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
520 Her poolschip Aurora
vervoert zes professoren
op zoek naar een wondereiland
brok van een gevallen ster
de uiterst geleerde heren
laten hun ingewikkeld
wellicht overladen denken
tijdens de koude reis
wegzweven over de IJszee
bij deinen op golven
ontzag voor ijsbergen
doen nieuwe kennis op
als kapitein Haddock
beschonken vrijuit…
verdwaald in de natuur
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
430 Stilte van het woud
huis, werk, bestaan verloren
natuur als schuilplaats
Winkelwagentjes
een vuurtje dat warmte geeft
takken verbranden
Schaduw van het groen
Onbegrepen, psychisch stuk
vechten om balans
Afval hoopt zich op
een schreeuw om zonder oordeel
de weg te bieden
De echo van pijn
vraagt mens en natuur ruimte
wie hoort en…
Verdwaald in de bibliotheek
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
501 Tijdloze stilte
woorden zweven door de lucht
thuis voor verhalen
Boeken rusten in eindeloze rijen,
hun ruggen zwijgend, vol van ongezegde beloften;
elk een poort naar gedachten of gevoelens die ooit zijn geboren,
naar stemmen die murmelen door de tijd. Vingers glijden, zoekend langs titels.
Hier in de stilte vermengen verleden
en toekomst…
Laatste dag
poëzie
3.1 met 10 stemmen
4.152 Gij die van de hemel daalde
Om te zoeken het verdwaalde,
En voor mijne schuld betaalde.
10.
Alles wat gij hebt geleden,
Alles wat gij hebt gebeden
Heiland, wil ‘t aan mij besteden.
11.
Doe in mijner harten melding
Van vergeving en kwijtschelding
Eer de dag komt van vergelding.
12.
Laas!…
Vastklemmende handen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
483 Soms drijven wij, verdwaald in angst en nacht,
tot plots dezelfde boomstam op ons wacht.
Met witte handen klemmen wij ons vast,
aan hout dat even sterker lijkt dan iedere last.
Daar delen wij een stilte zonder naam,
een pijn die door ons beiden stroomt
als één gezamenlijk bestaan.…
Tussentijds
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
605 Waar de nachtegaal
de merel vervangt
een uil de koekoek
doet verstommen
een sikkel maan
het water grillig
bleek verlicht
kun je verdwalen
tussen vroege uren
en de laatste tijd
wanneer je aldoor
de stroom moet volgen
omdat de brug ontbreekt…
Vanmorgen werd ik opgebeld
gedicht
5.0 met 2 stemmen
9.399 Laat niemand haar vertellen dat Richard is verdronken, dat hij is
verdwaald, ontvoerd, verongelukt. Was er niet ergens
een feestje, een man? Heb ik Richard niet alleen
gekend maar zelfs gekust, gesproken,
dronk hij wijn, lachten we samen?…
Emelie is 50
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.699 Altijd even verdwaald in het landschap, sowieso
landschap in de mist, landschap in de storm
landschap van heuvels, landschap aan zee
landschap vol modder, landschap in de zon
landschap van plezier en landschap van melancholie
In de Ardennen en in Friesland
in Limburg en in de Achterhoek
In Gelderland en Zeeland
op Schiermonnikoog en…
Ballade
poëzie
3.9 met 8 stemmen
3.759 Rimbaud, op allen, ook zichzelf gebeten
Als op de aartsvijand, strijdend tegen 't lot
Van de met spot gekroonden, smaad gesmeten,
Tussen de mensen wild verdwaalde God,
Liep storm door steppen, steden en woestijnen,
Gevloekt, geschuwd door 't rechtgeaarde ras,
Leerde in verlatenheid en helse pijnen
Dat er voor hem geen plaats op aarde was.…
als de vampier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 misschien een verdwaalde engel die terug op aarde viel
kijk jij me aan en ik voel me zwak begaafd, debiel
en met een schreeuw over het land
komen mijn vrienden hand in hand
toch is er niemand op dit eenzaam naakte strand
want ook zonder muziek in de golven
is de passie weg en komen de wolven
ze tonen portretten aan de muur van oesters in oude…
een wandeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 duisternis
met melodieuze mijmeringen
impulsief de nacht vermaakt
op zijn altijd eerste reis
langs naamloze herinneringen
die hij met speelse glissando's uitbeeldt
in hervonden dromen
en hij volgt de vogel
met de koperen snavel
op zijn hallucinerende trips
naar nevelige verten
sonoor bassende lijnen
begeleiden hem naar de goten
waar verdwaalden…
Volkstuinen in trek, maar de wachtlijsten zijn lang (AD donderdag 15 mei 2025. pagina 15)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
458 stilte, het zicht op de bomen
en in elk voorjaar weer een verschillend groen
en de avondzon die geelrood gloeit, boeit
want ik ben zoveel meer in de natuur, in 't groen
maar ook minder met heel weinig senang tevreden:
het eendje in de plas, het hoge gras, de vogels
de ooievaars die gracieus neerstrijken
de reigers aan de sloot, een verdwaalde…
Odysseus’ verhaal; valwind
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
477 Het lot, noem het Zeus, voor mijn part het godd’lijke,
wat jij wil; ik weet dat we toen simpelweg waren verdwaald.
De zeehonden lagen te maffen, sommigen blaften, de wind
gierde door de klippen, golven braken, vertroebelden zicht.…
Troubadoursescapade
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
408 Zoet en zottekes klinkt vroeg in de wei
de altoos vigerende blaaskakerij
het oproer kraait, thans neigt het voorjaar te weeën
alterweeïg ligt het zieke najaar doods en verdelgd
maar welaan, heugt uw gemoed
deins niet voor het ritueel
in greppel en sloot
kleurde 't water reeds rood
thans blinkert een coupe soleil door de gordijnen…
Hart verdwaald in Spanje
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.287 In een klein koninkrijk
Waar spaans keltisch lijkt
Een klotsend havenstadje
Ondergaande zon met sangria en tapas
Jamon en calamares en toch niet Spanje?
Mooi weer
Ik vind je niet en Ik mis je zo
Sevilla, heerlijk bruisende stad
Wirwar van straatjes
Zapaterias en bars, rebajas overal
Bezoek die ene bar, die steeds dezelfde blijft
Oloroso…
Een verdwaalde Afrikaan….tanka
hartenkreet
4.8 met 26 stemmen
1.101 Een Afrikaantje
staat bibberend van de kou
zonder een jasje
mijn tuin mooi op te fleuren
in zijn oranje truitje…
't Verdwaalde lam.
poëzie
2.0 met 3 stemmen
884 De schapen hadden heel de dag
Gegraasd in 't geurig kruid;
Maar bij het scheiden van de zon
Was 't met dat pretje uit;
Al vonden zij 't ook buiten mooi,
Nu moesten zij terug naar kooi.
Doch bij de hoeve weergekeerd,
Daar zag de herder, dat
Eén lammetje aan de troep ontbrak -
Waar 't arme diertje zat? -
‘Pas’ - zei de herder…