1960 resultaten.
De einder van rust
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
474 we meanderen in straatrivieren
omdat we aardappelen lenen van een dronken boer
neem ook geen genoegen met jouw toenadering
nu je achter me staat voor het verlaten land
waar we creëren op het gezonken plein
omdat we boeren laten voor beschonken meneren
nu het leven ons laat jongleren
met wat er aan de einder ligt
een klein gedicht, oneindig…
Dagdromen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
665 Een bed van rozenbladeren zo zacht als jouw warmste zoen
daar ervaar ik mijn mooiste nachten in een oneindig visioen.
De dageraad scheidt mijn beeld met een druppel dauw
maar de kleuren omlijsten de beweging van onze opbouw.…
Polderman
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
511 er wandeld een man door de polder
met aan zijn voeten eindeloze vlakte
het weidse uitzicht kan hem niet vangen
in zijn mond beweegt tevreden de oude pijp
van Edgar Alan Poe kon hij intens genieten
maar ook de kraaien die naar hun verblijf vlogen
de polder nam hem in zich op
wikte en woog en wist hij wordt een
vaste klant
het oneindige…
Nocturne
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.002 Hij is zijn mooiste woorden kwijt
en niemand die zijn pijn begrijpt;
zij danst met sterren in het haar
en hij - een slechte goochelaar
die stram naar vallend herfstblad grijpt
en briefjes post aan de oneindigheid.
-----------------------------------
Uit: 'Alle goeds', 2001.…
Een trage zon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
591 herinner me wolken
drijvend op hun rug
een trage zon
waarvan de stralen
stil leken te staan in het
verloren gaan van tijd
in wachten bevroren
keken we naar elkaar
het moment van breken
kwam snel daarna
jouw transparantie
knapte toen ik met een
woordloos afscheid
jou diep op je ziel trapte
onoverbrugbaar zijn
meters in oneindigheid…
Een tel om .....
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
435 Luchtbrug naar oneindig
regenboog valt in't niet
in machtig helder licht
voel en wacht tot je ziet
Prachtig natuurlijk Zijn
gegeven in je rust
moment van diepe vree
alsof de zon je kust
Een tel om weg te dromen
gevleugeld door de tijd
reis langs herinneringen
koester Nu en staak de strijd
Geniet van Moeder Aarde
haar liefde in elk…
In de breedste symfonie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 Jouw leven gaat verder in oneindigheid
mijn zintuigen dromen mijn illustraties
in de breedste symfonie van het woord
blijf ik je bewonderen op mijn netvlies…
Als excuus
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
518 de speelse wind
danst en glinstert
in het stof dat
hij doet opwaaien
het is mijn vrind
vaak botsen wij op
strand en boulevard
hij jaagt scherp zand
met hagel en regen
door mijn haar
maar als wij lopen
langs de vloed
is hij het steuntje
in de rug dat doet
mij oneindig goed
soms schiet hij
uit zijn slof
orkaant kusten
drijft…
graniet
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
568 op deze weg keert niemand
-vertel geen gangbare herhaling
in termen van huidvervelling
duindoornstruweel
roofvis, gashouder, ernstig
en nalatig droomverlies
niets anders dan een gammaflits
door zwart oneindig omringd
een zekere mate van onprettig
onbestemd, gezien het bovenstaande
later komen rauwe randen
aan vogelhuiden
een…
Een moeder huilt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Een moeder bleek
zij huilt een beek
die striemend stroomt
naar het zuinige licht
kronkelend en droomt
haar gevoel eindigt
in oneindigheid
van oceanen
van in lange tijd
verzamelde tranen
zon en zee en zand
begrenzen de wereld
iedereen een kant
grenzen van de wereld
huilend leegt haar hart
Ideologie vervormt
denken en verstart…
Materialisme
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Gelukkig met oneindig materialisme.…
Als escape
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
525 in de kleine
bewegingen van je handen
meng je warm en koud tot
contrast dat jeugdig houdt
preluderend en
activerend tot een
atmosferische flow
met hotspots a gogo
horizon verwijdend
zal de impact zijn van
het nieuwe heelal dat
zal stromen naar overal
waar dromen
als escape hun reizen
zullen maken door het
uiteindelijk oneindige…
Stille wonderen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
420 ik heb
stille wonderen
in je ogen gezien
het panoramisch
voorbij trekken van
eindeloze toendra’s
in de kleuren oker
bruin en geel bleven lege
zielen van woestijnen heel
het majestueuze dak
van werelds grootste
bergmassief in contrastheroïek
de zwartblauwe
atmosferische dood die
ruimte ziet in oneindig gebied
samen zijn we opgestaan…
Brekend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
524 we doken
hadden genoeg
aan de lucht
in elkaars ogen
met handen vast
weerstonden we
de opwaartse kracht
van het water
door de
snelheid die
we samen naar
de diepte maakten
het was
nog licht maar
het zicht nam
zienderogen af
we keken
elkaar aan
brekend zijn wij
naar boven gegaan
een oneindige klim
die met pijn als
bevrijding…
Elk moment
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
494 Oneindige momenten zijn het,
de enige momenten die ik ken,
waarin ik opklim, als een zon.
Eens zal het moment verschijnen,
waarin ik vol van aandacht,
zal kunnen ondergaan.
Elke dag, ieder uur, elk moment.
Vooralsnog leven we ons leven,
in een eeuwig veranderend nu.…
levenslot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 op de weg door het leven
loopt de dood naast ons
als een vage omstander
in de schaduw van het licht
als het onwerkelijke einde
dat zo onontkoombaar is
zij beneemt ons de adem
waar het leven nog vol is
veel te vroeg en onverwacht
pardoes en bruusk tegelijk
bij een plotselinge struikeling
die wij niet aankomen zien
na ons oneindig lijkend…
Verboden liefde
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
714 Het gebeurt nu slechts
in de sfeer van stille brieven
dat heuvels beklimmen
en aan lianen hangen
dat woeste drinken
uit de oneindige woordenrivier:
In deze geschreven liefdesaffaire
ben jij de onovertroffen held
de bevrijdende jungle Tarzan
van het benepen land der armoedzaaiers
waar de stilte van de avond
de gedachten eenzaam maakt…
vaarwel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
667 zijn queeste
om toondichters
in tijd en ruimte
te ontmoeten
hoe blaast hij
adem in de muziek
een levende plek in
de mensenziel
hoe doorgrondt hij
de gedachten
hoe gebaart hij die
aan het orkest
een voorzichtige hand
sensibele oren
wenden zich stil naar
alle kanten van het geluid
zijn hart is zwaar
hij zwaait met
oneindig…
grensvlak
netgedicht
3.1 met 42 stemmen
483 vandaag draagt de spiegel zijn muur
vooruitgeschoven als naderend front
naar weidsheid in aanliggend gebied
sprakeloos tot in uithoeken en gaten
de ruimte waarin we ons begeven lijkt
oogluikend op een paal boven water
we zijn onze tijd in een geleend lichaam
het huis van oneindige fantasie
nooit ver te zoeken en altijd bedrieglijk
dichtbij…
Plaknacht.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
318 In een plaknacht werd mijn stelling ontkracht:
dat mijn ziel een vaste vorm bewaart,
want ik voelde mij oneindig nat
tussen laken en kussensloop, vergaard
uit zweet en maan. En ergens zacht
kraakte het hout, alsof het wist
van een grens waarvan ik altijd dacht
dat zij bestond - maar nu vermist.…
In voorzichtigheid van voelen
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
190 In mijn amoureuze liefdestasten
ben jij de betoverende schoonheid
van mijn diepste tedere verlangen
en ik wil je het liefst liefhebben
in een stilte die oneindig lijkt
alleen het voelen speelt de hoofdrol
ik voel, er is een tegen beter weten in
nu je tot wasdom komt in een vreemd land
waar de bommen uit de hemel vallen
en het lijkt dat…
Rust zacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.416 Zachte schreeuw in een oneindige stille lucht.
Geen toneelstuk geen klucht.
Het is het harde leven.
Ongeneselijke ziekte had de macht.
Jij had gevochten zonder kracht.
Mam, doet me pijn wat is er nog gebleven!
Mam jij vult mijn gedachten in het heden.
Mam! Mam!…
Grootvader
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
2.502 Langs dat verlangen
gaan oneindig veel
beeldspraken open.…
AFREKENING
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
882 De vraagstukken eisten een hoge tol,
oneindig meer dan ik had willen geven.
De functie tijd voorziet in een herijking,
want ik begrijp niet meer wat ik bewaarde.
De onbekenden plus ln en e
verpak ik in een vierkantsvergelijking
en geef die aan de vuilniswagen mee.
De oplossing verwacht ik van de aarde.…
Verlossing...?
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.980 Goed humeur veinzend
worstelt hij zich door het
oneindige pijnlijke leven.
wrok, woede
angst, armoede;
hij kent het gevoel…
starend naar zijn lege glas
wenst hij dat het ten einde was.
Gekweld door gedachten
geveld door het wachten
zich van zijn voornemen bewust;
“Doe het dan, lafaard!”
zou hij willen schreeuwen.…
De vertraging goedgemaakt
gedicht
3.0 met 28 stemmen
23.645 De bal relativeert de regels van het spel tot in het oneindige.
---------------------------------
uit: 'Geen hand voor ogen', 2004.…
De zee
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
849 De zee is als God
zij is groot, oneindig
en is er altijd
zij rolt zich voor
me uit hoort me aan
trekt zich dan weer terug
zonder enig grootmoedigheid
Mensen rouwen
ze praten
storten zich uit
voor de oceaan
in al haar schoonheid
ruisend
de kalmte zelve
hoort zij hen aan
Al die tranen
versmolten harten
alles neemt zij in
haar op…
Hij is mijn muze... (Erno )
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
3.948 Je bent zo goed, niet te evenaren
ben je en het staat buiten kijf
mooie kop, sterk karakter, lekker lijf
en ogen om oneindig in te staren
Jij bent mijn allerliefste de meest
begeerlijke man die op deze aardkloot
in het wild los loopt en groot
is mijn verlangen, ontwaakt is het beest
Ik wil je niet temmen want het is juist
de oerdrang…
Zilverklank
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
697 vriendschap, samen-zijn
blauw, regengrijs verlangen
ik ben onvrij, gevangen
en maak mijn eenzaamheid tot iets
dat in mijn nergens vorm krijgt
een cognitieve dissonantie
misklank van domheid, arrogantie
doch in de duisternis vonkt licht
subtiele vreugde, liefde, vuur
atomair is zij een felle zon
Pandora, die met openen begon
Gaia, oneindig…
In de stilte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
963 geuren, geheimen, blikken,
zo oneindig ver, maar toch nog dichtbij
ergens, cirkelend om me heen.
Tranen die smaken naar pijn,
op een bedje van gevoelens.
De wind glijdt door mijn haren
bemoedigend en troostend tegelijk.
Verdriet maakt een snede in mijn long
je blijft bestaan,
zelfs nadat ik je uit mijn hoofd verdrong.…