1231 resultaten.
brutsen dyn kleuren
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
978 gewisseloase ljocht
yn dreamswiet treurjen
ûnrêst yn beevjende drôvens
bannen ferbrutsen
yn hertstochtme fan ûnwil
yn mingeling fan wédom en seine
seach ik dyn takomst
skûmbekjend lâns komme
Oersetting/Vertaling :
gebroken jouw kleuren
die op sterven liggen
in dromen van teerheid
o,dat gewetenloze licht
in droomzoet treuren
onrust…
verdriet
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.608 De pijn, het verdriet,de onmacht
ik kan ze niet wegnemen,
laten verdwijnen,als een boze droom
tijdens een onrustige nacht.
Was het maar zo simpel
mocht dat maar zo zijn,
dan maakte ik voor jou direct een eind
aan deze pijn.…
Blinde Ogen
hartenkreet
3.9 met 20 stemmen
2.308 hebben mijn hart versteend
Ik was er voor je dag en nacht
te lang teveel te vaak gewacht
Alle vertrouwen nu verloren
nu je niet van je laat horen
Smoezen raakte wal nog kant
ongenadig viel je door de mand
Jij had mij en jij had ook haar
diep verborgen voor elkaar
Ik laat je los ben zo gekwetst
Afscheid is alles wat nog rest
Alle onrust…
De nette heer
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.087 Onrustig slaakt hij een vreemde gil.
En sluit zijn handen om zijn oren
Ja, om wat, wat wil hij niet horen?
Het is een nette heer
Maar zijn oren kloppen niet.
In een opwelling houdt ik hem vast.
Ik, trouwe onbekende vriend.
Beschermend, zoals hij 't verdient.
Maar ongevoelig rukt hij zich krachtig los
En loopt weer verder, ja naar wie?…
dementie
hartenkreet
4.2 met 38 stemmen
1.766 Ik kijk hoe zachtjes jouw handen gaan
en neem ze in de mijne
en kus ze zachtjes, totdat van ons allebei
de onrust zal verdwijnen.…
Romeo in de war
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
471 Ik probeer de herrie in gedachten te sussen
want al is alles om me heen dan wel stil
ik kan de onrust in mijn hoofd niet verzachten,
Klokken, straaljagers, vallende appels,
irritante vogelgeluiden, ghetto- blaster dragers,
het wil niet afnemen de herrie in mijn hoofd.
Maar die zijn alleen maar opvulling!…
Gespleten verlangen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.064 een zoon
Vastgehouden jij daar
een man
Uit de boksen klinkt
verscheurde Alex
verscheurende Alex
gebeten door de liefde
verscheurt hij
mij
zoals ik verscheurd
door jou
door mij
door die geliefde
die net
zijn
mijn cd
door de post
zo Aards
liet bezorgen
met een lief briefje
met de liefde
van die geliefde
God zij dank
Mijn onruste…
Niets is wat lijkt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 Voelde winden waaien tussen bomen
en over buigend riet
terwijl zon scheen op zinderende aarde
met onrustig golvende spiegeling
waar water bruiste tussen oevers
bekleed met ondoordringbaar struikgewas.…
De mens
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.258 Zie hem in volle overvloed
Van aards geluk: zijn borst zal steeds onrustig zwoegen;
De toekomst, die hem vleit en zijn verbeelding voedt,
Vertoont nog hoger heil, belooft hem meer genoegen.…
Zó mooi
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
976 Een vurig schouwspel dat verdriet geen millimeter ruimte biedt,
mijn onrust blust, dankzij dit plaatje dat mijn fototoestel schiet.
Ik rende naar “bené” op ’t strand en was al dichtbij zee beland
om deze schoonheid zonder ’n mens vlak vóór mijn lens te vangen.…
Levend lichtspel?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.306 De horizon heeft bij de wieg haar doel bereikt,
dooft de onrust en veenbrand onderhuids van
moeder aarde tot een kijkspel,carrousel van
toekomstbeelden op een kamerwand.
Voor mijn laatste (?) kleinkind
en alle kinderen in de wereld.…
DE AUTEUR TOT ZIJN HUUSVROUWE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.490 Dies en heeft twist noch onruste bij ons geen stede,
En wij leven aldus in rechte weelde een paar:
Want waar zodanig akkoord is, pais ende vrede
Gebonden met Gods hand, wat kan gebreken daar?…
Het einde nadert.
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.071 grijs uitgeslagen rotsen markeren het ruige veld
waarop blonde schapen vredig lopen te grazen
zijn twee honden die tegen weglopers grauwen en razen
de bejaarde herder werkt hard voor zo weinig geld
terwijl hijzelf na zoveel lichamelijk zware jaren
vele honderden hectaren met zijn beesten heeft belopen
is opeens de onrust en angst in zijn lijf…
Tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
679 Het voelen van de vragen, de verwijten,
de onrust en de angst die je ogen vult.
De tederheid, het avondrood dat verwachting
wekt en de zorgen toedekt zonder schroom.
Het zien van de kalender die vertelt
dat je ouder wordt en hopelijk wat wijzer.
De rimpels die dieper worden, het zicht
slechter en het horen moeilijker.…
Lieve Droom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Het belemmerde me, gaf me pijn en onrust.
Eindelijk wordt nu mijn verdriet gesust.
Lieve Droom,
Denk maar aan morgen.
Dan begint het leven zonder onnodige zorgen.
Ik hoef niet meer bang te zijn voor wat komen gaat.
Ik hoef niet meer te rennen voor de angst die me in de weg staat.
Lieve Droom,
Laten we samen verder gaan.…
Een verjaardag
poëzie
3.9 met 21 stemmen
2.016 Nooit heb ik het veld zó onrustig gezien.
Ik liep door het golvende graan,
Daar heb ik de brievenbesteller ontmoet;
Ik sprak hem even aan...
Ik had een rode blouse aan,
Met grote, zwarte das.
Er was een kleine bij, die dacht,
Dat ik een klaproos was!…
Genezen verklaard
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 Tussen ons gezwegen en gezegd
De wonderdokters zijn de wereld uit
Maar zie, de iater, loog en ook de peut
Zij maken sinds een eeuw of wat deel uit
Der Medica van Tulp en van Boerhaave
't Zijn namen - maar waar men zich aan kon laven
Is de Nomenclatura der Noösen
Van ziektebeelden, buikloop en trombosen
Doch wat òns (niet de incrowd) onrust…
Psychologe
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
393 Er valt simpele woordeloze onrust
terug in de vallei van loze zinnenspinsels
alsof een zonderling iets beweren wil
over de wildernis van de menselijke ziel
jouw vader was een stugge wandelaar
heeft het pad gevonden naar de dood
slaapt nu eeuwig op het kerkhof
op zijn grafsteen een kleine boot
jouw moeder kreeg vleugels in de nacht
toen…
Novemberregen
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.064 De stilte die hier heerst, maakt me
onrustig en schichtig kijk ik om me heen.
Verderop staat een jonge vrouw,
met een klein kind aan de hand.
Ogen priemen in mijn rug, maar
ik kan niet ontdekken wie me gadeslaat.
Waarschijnlijk is het slechts
mijn verbeelding, die me parten speelt.…
100 meter (2)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.976 die met een minuscuul vlaggetje zijn
zilveren plak viert Greene heeft brons
het is nog lang onrustig rond de baan
explosie van nauwelijks tien seconden…
grachtengordel in de nesten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
911 Onrust is nu ontstaan omdat niemand zichzelf herkent in het "sexistisch werkje", zoals oppositieleider Maarten van Poelgeest het noemt. Volkskrant 11 mei 2005, blz. 3…
De zoektocht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
3 Dit is de stille, intense reis van de zoeker,
die blijft reiken naar het licht aan de horizon,
tot diep vanbinnen de onrust verstilt
en de ziel in zichzelf geborgenheid vindt.…
Maannacht
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.893 De onrust dwingt me
de nacht op te zoeken, maar
het zilveren pad van de maan
leidt naar niets,
niets dan
mijlen en mijlen van eenzaamheid
tot mijn tred een kwelling wordt.…
1993 (geschreven in 1982)
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
892 Jezus kwam onze onrust verstoren,
Onverwacht – al werd hij verwacht –
En onverlangd. Dus werd zijn leven
In dertig na Christus vroegtijdig verkort.
Verbazend snel liet hij van zich horen:
Hij zou al kind zijn als embryo,
Al twaalf op z’n vijfde, al God als mens –
Hemel! – al levend vóor z’n geboorte.…
Jeugddromen
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
3.547 eeuwige nacht
die, indien ongestoord,
een flits is van twee tellen
of een fractie tussen een trage
inslaapouverture en
een vermoeiende finale
welke laatste op weerstand lijkt
om resterende hoop bij elkaar te rapen
die door dromen is platgewalst
en pas na het ochtendgebed
van regelmatig keren van zij naar rug
op andere zij
de onrust…
BREIEN
hartenkreet
2.1 met 15 stemmen
2.200 Het getik van de breipennen
maakt me onrustig
toch wil ik het leren
maar ik ben een jongen
Oma leert het me
maar ik houd er snel mee op
past niet bij me
nu denk ik terug aan
twee recht een averecht
en wil het eigenlijk weer doen
om er van te leren
als ik een steek liet vallen
moest ik direct herstellen
trachtte mijn Oma mij uit te…
Vredeswens
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
3.148 Om mij heen veel onrust,
elkaar pijnigen doelbewust.
Waar is de mensheid mee bezig ?
'liefde' de bron zo afwezig.
Bij ieder een groot verlangen,
vertaald in vele lofgezangen.
Toch lukt het hun niet,
en doen ze liever verdriet.
Het niet kunnen laten,
om oordelend te praten.
Gelijk zijn aan hun plaatje,
om een eigen 'ego' draadje.…
Donker
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
846 Het is nog steeds zo onrustig in mij,
wanneer laat mijn angsten me vrij?
Ik heb de hoop bijna opgegeven,
Wat zit er voor mij nog in dit leven?
Één draaiend donker gat,
Terwijl ik elke avond om iets anders bad.
God zou mijn enige hoop zijn,
Tussen al het verdriet en de diepste pijn
Is die weg wel begaanbaar?…
Agressie is een zwakte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.005 Ontsteken in angstaanjagende woede
kwade frustratie is in je ogen te lezen
het komt helemaal niemand ten goede
je moet voor je eigen persoonlijkheid vrezen
Ik maak het nu bewust met je mee
het geeft me zo'n onrustig gevoel
Zeg geen "ja" tegen een uitspatting...zeg keihard "NEE"!…
Aan mijn geboorte-plekje
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.306 Maar onrustig jaagt mij ’t hart;
‘k Word beklemd van heimwee-smart,
Van verlangens boezempijn,
Als ik ver van u moet zijn.
Heilige geboortegrond!
Tot mijn laatste levensstond
Hang ik aan u, als een kind,
Dat zijn moeder teer bemint.…