1371 resultaten.
Niet genoeg tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Je achteraf
bent gaan beseffen, dat je niet tijdig
hebt toegetast toen de kans nog iets
vertrouwds en rustgevends bezat.
Niet genoeg tijd, maar laat het leven
niet verder uit frustraties bestaan om
al die gemiste kansen.…
De bloemen had ik net weggegooid
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.725 ze kwamen niet uit, pas met
de stank van hun stengels kwam
een oude bekende
zonder sleutel het huis binnen
hij zei niets maar mijn vingers
gingen stinken alsof hij mij
een hand had gegeven, nu ik
niet meer alleen rook naar mezelf
was er hoop: als er stank bestaat
bestaat er ook niet-stank - roos en
lelie, boterbloem - zelfs een vertrouwde…
Stemmen van waarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
661 vergeten
Dan weer een afschuw
En weer vergeten
Totdat het jezelf treft
En daardoor
Je stem verheft
het spreken
De stem
Is dan van waarde
Daar wanneer
Je in iets ten diepste
hebt beleefd
Ondervonden
dan heeft je stem
Oprechte gronden
want een stem
Die in de storm
Zijn zeilen houdt
Is een stem
Waar de wereld op bouwt
wanneer
het vertrouwde…
het verdwenen Groninger land
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
469 schorre lege velden waken als
duivels over verlaten
steden en dorpen die als luchtkastelen
opdoemen in wrakke doch lange nevelslierten
het leven is vertrokken, slechts wat
ademgeruis slentert nog door het puin
waar in het gruis staat geschreven, dit was
eens ons zo vertrouwde huis
fundamenten ter zicht gesteld door
het kantelen van de aarde…
Zeeroep
poëzie
3.5 met 8 stemmen
1.291 En langzaam werden mij hun willige lijven
Vertrouwd als vroeger vaak bezeilde kusten.
Zo dacht ik zittend in mijn kamer, maar
Vannacht hoor ik de najaarsstorm aanheffen;
Het dakhout maakt als kreunend want misbaar.
Ik woon zo ver van zee, zo dicht bij haar;
't Storten der branding kan mij hier niet treffen.…
WEER THUIS
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
539 gestolen
alles is weer zoals
het altijd was passend als
haar oude favoriete jas
hij loopt weer als vanouds
door het altijd eerlijke bos
hoort tussen het kloppen
van de ijverige specht
een overvliegende koekoek
die in z’n vragende roep
z’n liefje zo lijkt het echt wil
overtuigen met het dreigen
weg te gaan te stoppen
geluiden zo vertrouwd…
Oude afdruk ?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
426 stam waarin
de eerste jaarring mij
bij de hand nam, tussen
netels en zwammen door,
het labyrint van de
realiteit te ijken, angsten
te foppen door bij de oude
stam weer aan te kloppen,
me te verstoppen in mijn
bevrijde en zwijgend deel
die leek onder die druk
te bezwijken, verlos me
dan laat ik het los, keer terug
naar het vertrouwde…
Wederomgeboren hart
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
537 Als ‘k in het bange wachten
had vertrouwd op de mens
de mens alleen
dan zou ‘k in de meedogenloze pijn
van deze dagen
in het holst van de nacht
als een boot
In nood zonder stuurman
aan boord op de zee woest en groot
zijn vergaan
de dood tegemoet; dan zou ik in mijn slaap
zijn uitgeleverd aan
de hoge golven
de zinderende…
Orpheus
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
832 Er was een leegte, teer gekraak
en ook een suizend klinken
Ik zag de tafel en de stoelen
en hoe het licht viel op de kast
Ik was samen met de dingen,
vertrouwd en thuis als oude gast.…
BLAUWE PERIODE
netgedicht
4.6 met 21 stemmen
584 ik loop in een donkere novemberregen
een al te vertrouwde straat of zeven
het is wel een verdomd koude dag
om groots en meeslepend te leven
oké, ander keertje dan.
------------------------------------
----------------------…
Vrede op aarde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
718 van Betlehem
zochten naar het kind
dat van alle mensen houdt
daarbinnen in die stal
zo wondermooi
zo vredig en zo goed
daarbuiten haat
geweld en hebzucht
overal waar een oorlog woedt
we verlangen
naar respect en eerbied
laat mensen in hun waarde
we verlangen
naar begrip en waardering
naar vrede op aarde
dat verlangen, zo vertrouwd…
Nieuwe omheining
hartenkreet
4.8 met 33 stemmen
1.238 Boem boem boem boem boem
De hele muur in één keer weg met vrolijk bij-gezoem
De hele weg is vrij nu
Vrij van steen en heg
Ik dans in mijn nieuwe ruimte
Loop een nieuwe weg
Plek voor nieuwe bruggen
Van puur en levend hout
Terwijl het hart verjongt
Worden rimpels wijs en oud
Het oude wordt vervangen
Het nieuwe raakt vertrouwd…
De laatste noot
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
533 Tevreden met de vertrouwde melodie van je eigen leven,
zag je het in eerste instantie niet.
Maar als de laatste noot vervaagt, besef je je,
dat zij het lied is waar je op hebt gewacht.…
ZIELENONTMOETING NA HERDENKING VAN DE DODEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 kinderen, wel een notaris
voor na haar laatste ronde
Jezus is haar vriend
haar haar zit leuk
ze heeft geen kam nodig
ze is voor mij een toffe wereldmeid
Ze is geestelijk zoekend
ze leest graag boeken
ook de Bijbel
en Openbaringen zijn favoriet
"De Wereld verliest haar krediet", sprak ze
Ik stelde me voor: "Jan Jacob Krediet"
Ik vertrouwde…
Gepasseerd station
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Als je zo de stad betreedt
waar je tot dan je jaren sleet,
betekent aankomen vertrekken;
een bevestiging van wat je nooit was hier,
een die je terugtrekt in je vertrouwde stoel
en verankert aan een oud plankier.…
Een stukje hemel
netgedicht
4.9 met 37 stemmen
455 jij was
gewoon
komen
aanwaaien
een lichtend
straaltje vlakbij
hoofd en schouder
als je goed keek
zag je er niets van
maar de vorm werd
wel steeds duidelijker
evenals het geluid
van zijn aanwezige
vluchtigheid
was ontroerend
in een samen
met zijn geluid
ging aan en uit
in een prettig
en vertrouwd
aanvoelen
hij was verdwenen…
STIFT IN VRIESWEER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
313 Heer Bommel verlaat met zijn oude schicht
het knusse, vertrouwde Slot Bommelstein.
Wat de aanstaande bestemming mag zijn,
hij trotseert het barre winteraangezicht.
Kraaien houden hun ogen op hem gericht,
zitten ineengekrompen vol zielenpijn
in een boom, berooid door vriezend venijn,
wiens takken zuchten onder sneeuwgewicht.…
YUGAS
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
221 Het Aborigin Veld der oude volken
Verwant en zeer vertrouwd met de natuur
Milennia spiritueel vertolken
Van wijze kennis, pure oercultuur
Daarna het Energieveld der Romeinen
Vol van geweld, oorlog en wreedheid, haat
Dat al te lang en liefdeloos bestaat
De mensheid is het moe, het moet verdwijnen
Hoog tijd wordt het voor Liefdevolle Velden…
BELGISCHE AARD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
243 Aan Antwerpens Scheldekade
liggen vaartuigen
met welbekende
of verborgen bestemming
grote schepen rusten stil
wachten op hun verre reis
over wereldzeeën
hun kleine zusters
verheugen zich op
de vertrouwde vaart
langs nabije kusten
dan wel over rivieren
boten voor tochten
in en nabij de haven
zijn blij dat ze spoedig
hun…
Breekbaar overeind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
140 Toen mijn vertrouwde landschap zweeg,
brak de grond onder mijn voeten in tweeën.
De val was diep; stilte sloot alle wegen af.
Alle glans verdween.
Op de rand van die breuklijn vond ik een nieuwe taal.
Niet door te verharden, maar door breekbaar te buigen.…
Sombere stad
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
196 Hier op aarde is de oude vrouw moe
haar verlangen kiest voor de droom
brieven blijven ongelezen liggen
er is geen vertrouwde plek meer
slechts herinneringen in een hut
waarom speel je die melodie
de stad is een wildernis
niemand luistert naar jouw gezang
niemand wordt rijk van dit hart
muziek uit duistere nachten
als diep en zwart goud…
de man van mijn leven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
943 Een tegenstrijdige jongen
Stoer, maar ook lief
Verlegen, maar toch uitdagend
Vertrouwd, maar zo vernieuwend
Gewoon, maar o, zo sexy
Sluipt stil mijn leven in
en een grote knal is dan het begin
Van een liefde vol tegenstellingen
die er constant zullen zijn.…
NOVEMBER
gedicht
3.2 met 129 stemmen
27.399 Reeds koud
worden de morgens in de kale velden
waar raven, met de ondergang vertrouwd,
de heerschappij aanvaarden; sombre helden
die zich met nog somberder roepen melden.…
jij
hartenkreet
4.0 met 59 stemmen
5.357 Ik dacht…… jij bent het dan,
De ware voor mij,
Was met jou zoveel van plan,
Voelde mij veilig aan jouw zij,
Maar helaas, zelfs na al die jaren,
Weet je nog niet wat je wil,
Dus zit ik nu te staren,
Om me heen voelt het koud en kil,
Niet gedacht dit ooit nog te voelen,
Je bent zo ontzettend vertrouwd,
Kon ik mijn liefde maar bekoelen,…
Blote voeten in de sneeuw
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
2.283 Heel langzaam lopen we door het dal
Omgeven door hoge wanden van steen
Samen wachten we wie het eerste valt
Door de kou horen we alles
We zijn weer heel dicht bij elkaar
Toch wachten we voor wie de eerste val is
Signalen gaan door onze lijven
Onze lichamen willen het vertrouwde terug
Electriciteit begint om zich heen te grijpen
Tot…
Als vlammen doven
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.704 Ooit hebben wij een vuur gebouwd
Van takken om te branden
De vlammen die ik heb vertrouwd
De warmte van jouw handen
Ooit droomden wij nog samen
Van toekomst en van vrede
De keuzes die wij namen;
Iets wat wij samen deden
Ooit deelden wij ons hart
In de schoonheid van het leven
Het was een mooie start
Alleen het einde is gebleven…
Echtpaar in de trein
gedicht
3.9 met 232 stemmen
109.710 De trein maakt zijn vertrouwd geluid
en zij rijdt vóór-, ik achteruit.
We zien dezelfde dingen wel,
maar ik heel traag en zij heel snel.
Zij kijkt tegen de toekomst aan,
ik zie wat is voorbijgegaan.…
Paardenkastanjes
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.035 Hij gaf me als beloning
een blinkende kanjer
die hij opdiepte
uit de geheimzinnige
en toch vertrouwde wereld
van zijn broekzak.
Twaalf was hij.…
Mam
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
3.101 momenten dat ik aan je denk
nemen eigenlijk meer toe dan af
boosheid maakt nu plaats voor begrip
jou zo te moeten missen voelt als een zware straf
Keer op keer lees ik de mooie gedichten
die jij voor mij achterliet
hierin uit jij je liefde voor mij
maar ook je schrijnende en stille verdriet
Je vond het moeilijk om te delen
vertrouwde…
Die eerste nacht
gedicht
2.6 met 102 stemmen
32.018 Oxford Street, Regent's Street,
Marble Arch, Bayswater Road, Kensington Gardens:
't leek allemaal één lang vertrouwd gebied.
En toch ook zo onwezenlijk, alsof elk
moment de wekker ratelend af kon lopen,
en alles: huizen, mensen, lichtjes, pubs,
zich in een Dordtse ochtend op zou lossen.
Hier had ik dertig jaar lang van gedroomd.…