3375 resultaten.
Onvruchtbaar
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
570 uit het niets strooi je zand in mijn ogen
onheilspellend niet minder pijnlijk
werp je barricades op waarachter
je veilig toekijkt, was je jouw handen
in onschuld om jezelf van iedere blaam
te zuiveren, veranderen korrels ineens in wijsheid
daar jij uit de leer citeert die niet de mijne is
blijkt het geheel gestoeld op drijfzand…
In een duinpan
gedicht
2.8 met 18 stemmen
6.723 Hier klinkt
de belofte dat het gloeiende zand
een waterplas wordt en ik veranderen
zal in een bron van inspiratie
-------------------------------------
uit: 'Ode aan de ooievaar', 2003…
Boekt historie als woestijn
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
659 wind speelt met geluiden
zucht en fluistert giert en brult
vervaagt en wakkert aan
zijn stem verschilt
in streekgebondenheid
tornado mistral of orkaan
hij legt verhalen neer
in zand en wegloopduinen
boekt historie als woestijn
wij lezen in de sedimenten
wat hij ons heeft gebracht
koelt ook mij als bries vannacht…
Wolkers' wereld
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
853 Hollands paradijs op zand.
Boerderijen, mooie luchten
meeuwen schreeuwen, lange kust.
Wolkers' wereld: niets te duchten
dan de vrijheid en de rust.…
Duinenkust
snelsonnet
2.5 met 11 stemmen
975 Een kekke kuil was ’s avonds al gegraven
zodat ik vrolijk mij erheen begaf
maar weldra stond ik stil, verbaasd, zelfs páf:
Er lag een jonge vrouw vol overgave
Ze rook naar zout, zand, zee, had ik wel lust?
Ik ging, maar ja… alsof je duinen kust…
de lengte van een magnolia
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
488 nu nadagen naken, koud
onzeker tastend naar een vlaag
van warme wind
zie ik een kind, het speelt met zand en water
waar het slechts zijn handen vindt
herinnerend aan later
daar zal hij op wasdom stuiten
doorgeleefd in zijn ballon
rood, geel, goud
de dag is oud
nog voor zijn ogen sluiten…
Mijn schaduw langer wordt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 ben ik verdwaald
in golven van de zee
als duinen naar me wuiven
mijn schaduw
langer wordt en
wegspoelt in het schuimen
zand onder mijn voeten
voel verdwijnen als
strand de vloed weerstaat
niemand ziet
hoe ik te gronde ga
iedereen ontkent dat ik besta
ben gegaan
heb geen banden door te snijden
daaraan lijden was mijn enige bestaan…
vader
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.080 Geschuifel van voeten door
nat zand, watermunt geurt
langs de waterkant.
We staren naar de bijna lege lucht.
De sperwer speelt een spel met
een hulpeloze prooi.
In deze stilte gevuld met iets
- iets dat lijkt op gelukzaligheid -
vergeten we de tijd.…
Kalverliefde zonder cement
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Zo velen van ons
Heeft de verliefdheid
Al in bezit genomen
Alle redelijkheid
Aan de kant geschoven
Voor kinderlijke kalverliefde
Van broos, ondeugdelijk geluk -
Alle stukjes van
Onze liefdesmozaiek
Waaraan het cement
Ontbrak vielen als
Los zand uit elkaar
Boden geen enkele
Structuur meer waarop
De liefde zich vestigen kan…
verwant
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
541 en de zee
zij zeilde voort
toen in mijn arm gelegen
een droom werd vermoord
nu ligt langs mij het zand
in dichte, witte vlokken
't treurt om eb en vloed
de dagen zo verwant
in mij loopt nu verloren
het kind dat speelt met meeuwen
waar kan zij dan nog tekenen
't hart met zilverzachte rand…
Soms ruikt de aarde naar de hemel.....
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
614 Soms zweemt het onvolmaakte naar volmaaktheid
Soms is het triviale goddelijk
Soms is een korrel zand een strand
Soms betekent de glans in blauwe ogen een hemel
Soms is een handgebaar een omhelzing
Soms is een waterdruppel een oceaan
Soms ruikt de aarde naar de hemel
Soms is een blik een kus…
In opstandige vloed
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
762 voelde zand
van het strand
in een rusteloos glijden
heb de golven
laten betijen in
opstandige vloed
ik pakte je hand
vond de schelpen
die jij had ontmoet
ze vertelden van leven
hun vrucht reeds gegeven
het huis op de vlucht
neem nu je rust
kom terug want morgen
is er weer vloed te beleven…
het oog gaat brandend onder
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
597 waar aan de Kim
de paarsblauwe hemel
vuurrood aan stukken scheurt
helicopterstrepen
verdeeldheid zaaien
drijft een schommelige zee
en in de verte schraapt er traag
nog een bootje langs de einder
op het zand van het strand
spelen licht en schaduw
hun schimmenspel
het oog gaat brandend onder
de kijker ook
en dan de zon…
de reiziger en ik
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
627 zo draag ik schelpen
achteruit
een zelfduel
met geruis
in oren
wie hoort het waaien
het zand
dat in een laatste dag-
gezicht valt
het eiland langs mijn voeten
gekneld tussen stenen
meeuwen schreeuwen
op natte vlekken
schreien om de vuurtoren
die langzaam uitdooft
overspoeld door ijle woorden…
zo lang
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
436 zo lang we onbeholpen
naar woorden zoeken
de taal ons venster
op de wereld blijft
we andere waarheden
de ruimte geven
de deur openzetten
voor de stilte binnenin
we verbintenis vinden
met het onbekende
naar buiten komen uit
onze huizen van zand en klei
zo lang we
geraakt worden…
walsen in de woestijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
559 de kleine
woestijnspin
danst de tering
naar de nering
vier harige pootjes
penselen strelend
het warme zand
ze draait de
wals van de
vluchtige 1-2-3
schone schijn
hij kan dat
wervelende witte
wonder niet weerstaan
zij weet van de
afstand daarna
aan wonderschone
wanhoop doet ze niet…
strandwandeling
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
704 ik luister…
hoor enkel
wat ik horen wil
rumoerigheid trekt stilaan weg
gouden zand waait op
verblijdt een kind
zeewater speelt
een spel met de wind
ik luister…
hoor enkel
alleen nog maar
de zingende wind
dans met mij
hoor aan mijn lied
kom morgen terug
vergeet mij niet!…
Alle tijd van de wereld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
421 In een korrel zand.
In de kosmos.
In energie.
In een cel.
Eeuwig leeft alle tijd van de wereld.
In dorre woestijnen en in oceanen.
Ook in een mens die gestorven is,
en in onze herinneringen leeft.
In een aandachtig levend mens,
die alle tijd van de wereld heeft.…
Bevaren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
634 komt er nimmer
tot bedaren
na eb is er vloed
Het zand
altijd prooi
de tanden er ingezet
waar aan geknaagd
De duinen
kijken het aan
nog droge kruinen
't water aan hun tenen
Je wilt....
het oor lenen
aan de monotone zang
van branding.…
De pluk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 zo hangt die daar
de rijpe vrucht
ik ben gaan liggen
de eerste druppels
geen deren
nog lig ik daar
natgezeken
kom niet overeind
de eerste aarzeling
hou je bek
zo speelt het als
gedachtevrucht
ik ben gevangen
geen ontkomen
rotte vrucht
nog lig ik er als
opgedroogd
verlangend zand
de vrucht verstrooit
in gedroomd fruit.…
kind aan zee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
579 ik sta daar maar
een beetje
aan de zijlijn
met mijn wittige
lijf en leden
waar zal ik mezelf
laten met mijn
blote voeten
vast in het zand
de zee het
brandpunt maakt
stampei lijkt
alles te weten
de zee
is zoveel
grijzer en groener
zoveel wilder en
wijzer de zee
is zoveel ouder
dan ik ooit
worden kan…
Doorleven
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
666 ik wil de zee weer voelen
het zand aanraken
zeven met mijn handen
ik wil met de meeuwen
in een duinpan of
in het helmgras landen
ik wil luisteren
naar de stem
het praten van de wind
ik wil weten waar
ik de nooit gevonden
schelpen vind
-
ik wil het ongewis van toen
ik wist niet wat me
nog te wachten stond
ik wil een inhaalslag…
Gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Half bedolven in het zand,
in een donker, duister bos.
Ze liggen daar te wachten,
op iemand die ze vindt.
Lang vergeten zwijgende gedachten,
in regen en in wind.…
ze wolkten hemel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
705 ze wogen wichtig
verloren lichter
golfden water
naar de zee
braken branding
schuimden witter
schreeuwden met
de meeuwen mee
verjoegen strand
en stormden straf
het jagend zand
uit eerste hand
ze wolkten hemel
in een blauwe bries
zongen luid het
rauwe zeemanslied…
Een sprankje hoop
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
438 Het bosmeertje dat golft
zachtjes over het fijne zand
De zon die dan opkomt
verlicht langzaam het strand.
De wolken drijven
langs de egaal blauwe lucht.
De bloemzaden verspreiden
en vervliegen hun tochtelijke vlucht.…
Meer dan ‘n stoel,
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
465 n blauwe lucht
waarin ‘n berglandschap
van lobbig geklopte room
aan de horizon een
eiland van grijs zand
voor het eiland
helderblauw water
en daarin een stoel
een stoel in het water
niets meer niets minder
en toch is de stoel
zoals hij daar in het water
onder de blauwe lucht
met wollig witte wolken
meer dan een stoel
veel meer…
scheppen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
423 droom dromen
groter dan de ogen
van je buik
verbreek kettingen
sterker soms dan de
handen van het hart
vonk woorden
uit je vurige mond als
scherpe kiezels in het zand
keer ingekerfde
denksels de rug toe
vlieg naar verwondering
omhels het onbekende
met armen oneindiger
dan je denken kan…
Soit!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 Voor wie leeft als een vetgemeste gans
Heb ik dédain, breek ik nimmer een lans
Als ridder, 'honi soit qui mal
y pense'
Uw innerlijk behang wordt transparant
Pas als u niet uw kop steekt
in het zand…
De zee
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
933 Je was vanmorgen nog ergens diep in de zee,
en elke golf nam je een stukje mee,
na een dag of twee lig je ineens
op een randje zand aan de zee.
Lachend om mijn eigen gedachten,
loop ik langs de golven,
in het zand langs de zee.…
Herinnering
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
882 De geur van zoute ziltheid, brandend zand,
de geur van de zomer.
Het gouden zand waarop ik loop heeft de zon gevangen.
Het laat mijn sporen staan bij iedere stap die ik zet.
De zee waarvoor ik zoveel ontzag heb,
maar waarvan ik weet dat zij me uiteindelijk
toch zal weten te verleiden,
ze wist mijn sporen op haar beurt.…