Alle inzendingen over zoon

15403 resultaten.

Sorteren op:

De oorsprong

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 648
De zon - haar stralen strak op zijn gericht zodat zij komt tot leven geen duisternis blijft onverlicht het Licht is haar hergeven De roos verheft zich boven 't gras de mus begint te zingen onbekend met hoe zij was en hoe haar knoppen hingen De symfonie der natuur begint Hoor! Hoe zij op klanken zint Nu de bron is opgedoken Kijk!…

richtkracht.

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
de zon erin laten lezen letter na letter gelepeld, straal na straal ingebrand als een diep optimisme. steeds met open armen om het geluk op te tillen en het warmte te noemen. al kuierend langs het strand en je eigen getij waar plotsklaps een kwal je in de teen bijt. geef dat beestje een pot voor zijn etter in te uiten.…

Och, mijn lief

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.424
zodat het levenslabyrint jou niet in twijfelen laat dwalen maar zon en ster kan ik niet zijn ik ben gewoon een mensenkind zo een waarvan jij met gemak er duizend aan één vinger vindt niet schitterend of stralend soms goed en soms ook fout maar wèl een die eenvoudig en oprecht veel van jou houdt…
sacrajewa14 februari 2009Lees meer >

Overzicht

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.117
vandaag is weinig te vermelden de boiler in de keuken is kapot mijn vrouw heeft mij verlaten maar dat was niet onverwacht mijn zoon heeft de verwantschap opgezegd mijn hond zeikt alles onder dus die moet weg maar aan die boiler moet nu wel snel worden gewerkt hendrik…

Zonlicht

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 696
Terwijl het licht zich een weg baant Door mijn gordijn, langs zijn neus Draai ik mij nog even om, En laat mijn blik over zijn schouders glijden De perfectie van een mens, Hier naast mij onder dekens weggekropen Terwijl het zonlicht probeert, Ons leven binnen te dringen Ik sluit het nog even buiten Nu nog even niet Laat deze perfectie zijn…

Moed

poëzie
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 6.253
O zon gij komt mij weer genezen! O geurenvolle zomerwind Ik wil in U gelukkig wezen - Een diep-gelukkig mensenkind! Ik worstel in uw straal naar boven, Ik stijg weer uit uw schaduwen - Ik wil weer in mijzelf geloven, Dat ik gezond-gezegend ben!…

Zomaar in de tuin

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 861
Een stralende dag waar je zomaar lopen mag ergens in de tuin Kan ik met zonnige lach heerlijk denken aan ’t duin. Egbert Jan van der Scheer…

WEEMOED

poëzie
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.445
Dank, o zon, dat gij mijn zangen, Als g'in 't leven slapen gaat, Voor dees grauwe gasthuisgangen Mild en goed behouden laat. Dank, o weemoed, dat gij dromen Zendt door mijne droefenis, Wijl dees donkere dagen komen Wijl mijn zon gestorven is...…

Wat een weer..

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 704
De zon, die moet maar komen gaan, De regen moet verdwijnen, Want als het weer eens om zal slaan Kan het zonnetje gaan schijnen. Dan worden alle mensen blij En zie je lachende gezichten, Mensen voelen zich weer vrij En ontdoen zich van hun meeste plichten..…

Tweedrachtzaaier

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.124
Met de zon, die het vrouwvolk graag mag, is verdwenen de stralende lach: er wordt tweedracht gezaaid door de wind, die hard waait en zo wordt het een broekrokjesdag.…
Aubrey3 april 2009Lees meer >

Op de thuisreis

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.166
Eer een tweede zon zal stijgen, Nacht de komst der maan vermoedt, De eerste ster door 't donker bloedt, Zien mijn ogen weer ziels eigen Vaste zon, uw oog doorgloed Van het licht dat ebt noch vloedt!…

Tuindaken pezen

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 533
hemelsbreed steunbalken in de wereld ijzeren nagels en winkelhaken bindmiddelen uit het binnenste der aarde sinds mensenheugenis ankerpunt van stoer huisjes bouwen bij uitstek timmersvreugd op het dak en een priemende zon horizondragende planken verbreden het luchtruim vierende lengtes maal nog eens vier meter, breed torenend een grijnzende…

De piano

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 653
luister hoe het licht ivoren toetsen laat zingen in een gedicht vlinderblauw zich afsteekt tegen wolkengrauw -jij- oh zon van paarlemoer…

Terrashangers

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 463
ik zal moeten opschikken achter de krakkemikkige tafel zonder bierviltje onder een poot met een gemoed van jewelste zit ze ineens bovenop op me ik zon hier vaak: zegt ze knipogend je hangt hier vaak: zeg ik ze giechelt het terras zowat omver als ik weg wil wring ik mij heen…

Contouren vervoeren

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 438
De laatste resten van de zon vormen contouren aan d'horizon land en zee nog vaag in zicht vervoeringsbasis voor gedicht de dag is op, voelt zich moe is aan de schemering toe d'avond voelt nog wel d'r pit zodat er nog geen nacht in zit…

Boeketten

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 653
Boeketten tot in de hemel: stralend wit en vol zon, niet geplukt maar veel belovend: vruchtbaar en leven gevend. Boeketten voor niemand speciaal en dus voor iedereen; niet te koop, enkel te kijk maar vruchtbaar en leven gevend.…
Adeleyd18 april 2009Lees meer >

Zonnestralen

hartenkreet
2.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.836
Zonnestralen schitteren naar beneden, Een jongen kijkt en lacht naar boven, Om te genieten, van de rust en de vrede. Dromend probeert hij te geloven, Hoe prachtig het kan zijn, Op deze plek, kalm en fijn. Morgen is hij weer hier, Maar dan samen, Samen maken zij plezier, Hun gedachtes en lichamen. Wanneer hij weg is is het donker, en…
Marthe29 april 2009Lees meer >

te pas en te onpas

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
ze zetten zich zogezegd in voor iedereen, iedereen van hun kiezers wil een plaatsje onder de zon, wil drinken uit de zuiverste bron. waarom dat water vervuilen ? hand in hand kan er veel veranderen wanneer stoppen uiteindelijk die verschillende zuilen, wanneer geeft eendracht meer macht, die vrede geeft en kracht…
joz. le bruyn19 februari 2024Lees meer >

Morgenrood - tanka

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 614
toen de avondzon jouw beeld verschroeide, dacht ik nog aan morgenrood nu jij niet weerkeert, laat ik dagen keren zonder kleur…

Weet iemand wat op aard het schoonste is

poëzie
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 6.100
Het is vuur, de warmte, 't is de zon. ''''''''''''''''''''''''''''''''''''...........…

Zo heerlijk gewoon.

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 708
begroet de zon met de kracht van lichte ogen. en bedenk me hoe heerlijk gewoon kan zijn.…

diploma

hartenkreet
2.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.976
Hartelijk gefeliciteerd Hiep , hiep hoera Je zoon heeft zijn diploma Zonder schroom Gewoon Zonder dwang Ik wist het allang Hij is onze zoon En die doet het gewoon Een toffe gast Die het echt niet verbrast Hij zei glunderend tegen mij Mam, ik haal het en dat wete gij.…

Verwondering

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 751
Met verwondering kijken we naar de lucht Wanneer de zon in de morgen opkomt En heldere wolken zijn samen gedromd Als de donkere nacht voor de zon is gevlucht. Met verwondering kijken we naar al wat leeft Naar de natuur die God ons heeft gegeven Naar bloemen, planten en het dierenleven Het is God die deze mooie schepping ons geeft.…

Slapersdijk

netgedicht
3.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.224
belletjes deed spelen op de punt van zijn marot En nee - hij wachtte niet op meer of op iets dat hem nog kon schelen want hij was er als een koning die men heen zond - O zo rijk met kleine bootjes die hij telde rond gedroomde luchtkastelen en die ene bonte koe die klavers vond rond zijn gelijk Zijn groot gelijk dat hij hier deelde met de zon…

haiku: zon en maan

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 846
als de zon verdwijnt dan volgt de nacht met de maan dat is zekerheid…

Wat junizon en lachen in de straten

netgedicht
3.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 804
Wat junizon en lachen in de straten, een mens heeft soms niet meer vandoen. Het gaat dan niet meer om fatsoen maar eerder om wat 'k niet kan laten: een groet vol dank, geen warme woorden maar enkel knikken, slotakkoorden.…
Adeleyd18 juni 2009Lees meer >

verbonden in het gebroken achterland

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 659
Hoe is het gesteld met de toon der dingen hoe lelijk mooi kan worden omdat het aan de ribben kletst of schots en scheef een tong draait met de waarheid Hoe jij de sluimering onder je fiere borstkas lispelt met wat samengeraapte gebaren en elk verzet uit mijn gezicht valt Hoe wij het noodzakelijke spreken in het ongezegde alles wat ons…

Luisteren met dichte ogen

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 500
De wind was stil geen blad bewoog liggend in de zon met dichte ogen Luisterend naar alle geluiden van verder dan weg dichter dan bij Het licht lijkt rose dan weer geel of groen donkerder als je knijpt lichter als bijna open Tijd bestaat niet meer als je alleen maar ligt zonder reden of haast alles lijkt volmaakt…
Gerardo30 juni 2009Lees meer >

Schaduw

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 558
de zon werpt een conifeer mijn kamer binnen en brengt duister aan het licht langzaam blindeer ik mijn hart en rol de gordijnen dicht…

..blik

hartenkreet
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.165
....hoog in de hemel, tussen de zon en de maan, ....zoen ik je gezicht, en zweef bij je vandaan. ....van ver zie ik jou, kijkend naar mij, ....en word warm van je blik, omdat ik weet wat die zei.…