15403 resultaten.
De oorsprong
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
648 De zon - haar stralen strak op zijn gericht
zodat zij komt tot leven
geen duisternis blijft onverlicht
het Licht is haar hergeven
De roos verheft zich boven 't gras
de mus begint te zingen
onbekend met hoe zij was
en hoe haar knoppen hingen
De symfonie der natuur begint
Hoor! Hoe zij op klanken zint
Nu de bron is opgedoken
Kijk!…
richtkracht.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
539 de zon erin laten lezen
letter na letter gelepeld,
straal na straal ingebrand
als een diep optimisme.
steeds met open armen
om het geluk op te tillen
en het warmte te noemen.
al kuierend langs het strand
en je eigen getij waar plotsklaps
een kwal je in de teen bijt.
geef dat beestje een pot
voor zijn etter in te uiten.…
Och, mijn lief
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.424 zodat het levenslabyrint
jou niet in twijfelen laat dwalen
maar zon en ster kan ik niet zijn
ik ben gewoon een mensenkind
zo een waarvan jij met gemak
er duizend aan één vinger vindt
niet schitterend of stralend
soms goed en soms ook fout
maar wèl een die eenvoudig
en oprecht veel van jou houdt…
Overzicht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.117 vandaag is weinig
te vermelden
de boiler in de keuken is kapot
mijn vrouw heeft mij verlaten
maar dat was niet onverwacht
mijn zoon heeft
de verwantschap opgezegd
mijn hond zeikt alles onder
dus die moet weg
maar aan die boiler
moet nu wel
snel worden gewerkt
hendrik…
Zonlicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
696 Terwijl het licht zich een weg baant
Door mijn gordijn, langs zijn neus
Draai ik mij nog even om,
En laat mijn blik over zijn schouders glijden
De perfectie van een mens,
Hier naast mij onder dekens weggekropen
Terwijl het zonlicht probeert,
Ons leven binnen te dringen
Ik sluit het nog even buiten
Nu nog even niet
Laat deze perfectie zijn…
Moed
poëzie
3.4 met 22 stemmen
6.253 O zon gij komt mij weer genezen!
O geurenvolle zomerwind
Ik wil in U gelukkig wezen -
Een diep-gelukkig mensenkind!
Ik worstel in uw straal naar boven,
Ik stijg weer uit uw schaduwen -
Ik wil weer in mijzelf geloven,
Dat ik gezond-gezegend ben!…
Zomaar in de tuin
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
861 Een stralende dag
waar je zomaar lopen mag
ergens in de tuin
Kan ik met zonnige lach
heerlijk denken aan ’t duin.
Egbert Jan van der Scheer…
WEEMOED
poëzie
3.2 met 16 stemmen
5.445 Dank, o zon, dat gij mijn zangen,
Als g'in 't leven slapen gaat,
Voor dees grauwe gasthuisgangen
Mild en goed behouden laat.
Dank, o weemoed, dat gij dromen
Zendt door mijne droefenis,
Wijl dees donkere dagen komen
Wijl mijn zon gestorven is...…
Wat een weer..
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
704 De zon, die moet maar komen gaan,
De regen moet verdwijnen,
Want als het weer eens om zal slaan
Kan het zonnetje gaan schijnen.
Dan worden alle mensen blij
En zie je lachende gezichten,
Mensen voelen zich weer vrij
En ontdoen zich van hun meeste plichten..…
Tweedrachtzaaier
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.124 Met de zon, die het vrouwvolk graag mag,
is verdwenen de stralende lach:
er wordt tweedracht gezaaid
door de wind, die hard waait
en zo wordt het een broekrokjesdag.…
Op de thuisreis
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.166 Eer een tweede zon zal stijgen,
Nacht de komst der maan vermoedt,
De eerste ster door 't donker bloedt,
Zien mijn ogen weer ziels eigen
Vaste zon, uw oog doorgloed
Van het licht dat ebt noch vloedt!…
Tuindaken pezen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
533 hemelsbreed
steunbalken in de wereld
ijzeren nagels en winkelhaken
bindmiddelen
uit het binnenste der aarde
sinds mensenheugenis
ankerpunt van stoer huisjes bouwen bij uitstek
timmersvreugd op het dak en een priemende zon
horizondragende planken verbreden het luchtruim
vierende lengtes maal nog eens vier meter, breed torenend
een grijnzende…
De piano
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
653 luister hoe het licht
ivoren toetsen
laat zingen
in een gedicht
vlinderblauw
zich afsteekt
tegen wolkengrauw
-jij- oh zon van paarlemoer…
Terrashangers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
463 ik zal moeten opschikken
achter de krakkemikkige tafel
zonder bierviltje onder een poot
met een gemoed van jewelste
zit ze ineens bovenop op me
ik zon hier vaak: zegt ze knipogend
je hangt hier vaak: zeg ik
ze giechelt het terras zowat omver
als ik weg wil wring ik mij heen…
Contouren vervoeren
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
438 De laatste resten van de zon
vormen contouren aan d'horizon
land en zee nog vaag in zicht
vervoeringsbasis voor gedicht
de dag is op, voelt zich moe
is aan de schemering toe
d'avond voelt nog wel d'r pit
zodat er nog geen nacht in zit…
Boeketten
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
653 Boeketten tot in de hemel:
stralend wit en vol zon,
niet geplukt maar veel belovend:
vruchtbaar en leven gevend.
Boeketten voor niemand speciaal
en dus voor iedereen;
niet te koop, enkel te kijk
maar vruchtbaar en leven gevend.…
Zonnestralen
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
1.836 Zonnestralen schitteren naar beneden,
Een jongen kijkt en lacht naar boven,
Om te genieten, van de rust en de vrede.
Dromend probeert hij te geloven,
Hoe prachtig het kan zijn,
Op deze plek, kalm en fijn.
Morgen is hij weer hier,
Maar dan samen,
Samen maken zij plezier,
Hun gedachtes en lichamen.
Wanneer hij weg is is het donker,
en…
te pas en te onpas
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
497 ze zetten
zich zogezegd in voor iedereen,
iedereen van hun kiezers
wil een plaatsje
onder de zon,
wil drinken uit de zuiverste bron.
waarom dat water vervuilen ?
hand in hand kan er veel veranderen
wanneer stoppen uiteindelijk
die verschillende zuilen,
wanneer geeft eendracht meer macht,
die vrede geeft en kracht…
Morgenrood - tanka
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
614 toen de avondzon
jouw beeld verschroeide, dacht ik
nog aan morgenrood
nu jij niet weerkeert, laat ik
dagen keren zonder kleur…
Weet iemand wat op aard het schoonste is
poëzie
4.2 met 17 stemmen
6.100 Het is vuur, de warmte, 't is de zon.
''''''''''''''''''''''''''''''''''''...........…
Zo heerlijk gewoon.
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
708 begroet de zon
met de kracht
van lichte ogen.
en bedenk me
hoe heerlijk
gewoon kan zijn.…
diploma
hartenkreet
2.6 met 12 stemmen
2.976 Hartelijk gefeliciteerd
Hiep , hiep hoera
Je zoon heeft zijn diploma
Zonder schroom
Gewoon
Zonder dwang
Ik wist het allang
Hij is onze zoon
En die doet het gewoon
Een toffe gast
Die het echt niet verbrast
Hij zei glunderend tegen mij
Mam, ik haal het en dat wete gij.…
Verwondering
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
751 Met verwondering kijken we naar de lucht
Wanneer de zon in de morgen opkomt
En heldere wolken zijn samen gedromd
Als de donkere nacht voor de zon is gevlucht.
Met verwondering kijken we naar al wat leeft
Naar de natuur die God ons heeft gegeven
Naar bloemen, planten en het dierenleven
Het is God die deze mooie schepping ons geeft.…
Slapersdijk
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
1.224 belletjes deed spelen
op de punt van zijn marot
En nee - hij wachtte niet op meer
of op iets dat hem nog kon schelen
want hij was er als een koning
die men heen zond - O zo rijk
met kleine bootjes die hij telde
rond gedroomde luchtkastelen
en die ene bonte koe
die klavers vond rond zijn gelijk
Zijn groot gelijk dat hij hier deelde
met de zon…
haiku: zon en maan
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
846 als de zon verdwijnt
dan volgt de nacht met de maan
dat is zekerheid…
Wat junizon en lachen in de straten
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
804 Wat junizon en lachen in de straten,
een mens heeft soms niet meer vandoen.
Het gaat dan niet meer om fatsoen
maar eerder om wat 'k niet kan laten:
een groet vol dank, geen warme woorden
maar enkel knikken, slotakkoorden.…
verbonden in het gebroken achterland
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
659 Hoe is het gesteld
met de toon der dingen
hoe lelijk mooi kan worden
omdat het aan de ribben kletst
of schots en scheef
een tong draait met de waarheid
Hoe jij de sluimering
onder je fiere borstkas lispelt
met wat samengeraapte gebaren
en elk verzet uit mijn gezicht valt
Hoe wij het noodzakelijke spreken
in het ongezegde alles wat ons…
Luisteren met dichte ogen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
500 De wind was stil
geen blad bewoog
liggend in de zon
met dichte ogen
Luisterend naar
alle geluiden
van verder dan weg
dichter dan bij
Het licht lijkt rose
dan weer geel of groen
donkerder als je knijpt
lichter als bijna open
Tijd bestaat niet meer
als je alleen maar ligt
zonder reden of haast
alles lijkt volmaakt…
Schaduw
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
558 de zon werpt een conifeer
mijn kamer binnen en brengt
duister aan het licht
langzaam blindeer ik mijn hart
en rol de gordijnen dicht…
..blik
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.165 ....hoog in de hemel,
tussen de zon en de maan,
....zoen ik je gezicht,
en zweef bij je vandaan.
....van ver zie ik jou,
kijkend naar mij,
....en word warm van je blik,
omdat ik weet wat die zei.…