2135 resultaten.
Gelijk
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
645 (Kees van Kooten (NRC Handelsblad 22 oktober 2010), naar aanleiding van de bundel Zo wordt U gelukkig: “Ik erger me aan critici die zeggen dat bepaalde poëzie te eenvoudig is.”)…
Negentig +
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
675 na 'n telefoontje vol paniek
over 't kwijt zijn van haar pinpas
haast ik mij naar het huis
van negentig plus
daar vlij ik neer op de bank
en vind het boek ' Poëzie op Pootjes'
met daarin mijn naam 'zal ik je
mijn gedicht voordragen ' vraag ik
aandachtig luisterend
wordt ze weer rustig
nu belt ze mij iedere dag
om te vertellen…
Het gedicht schrijft zichzelf
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
548 In de overtuiging van een verhaal,
De zeggingskracht van een gedicht,
Is de verbeelding meester
Over haar eigen werkelijkheid -
De fantasie gaat er met
De maker vandoor, gedicht
Dat niet door hem, maar
Door de poëzie zelf geschreven
Wordt, en de schrijver de
Hoogste toppen laat bereiken,
En daarna laat vallen in bodemloze
Diepten…
Dans
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
663 ongenaakbare oude zee
zal niet met je dansen
In zilte nevels danst zij weg
met de geesten van de dood
Haar rusteloze danse macabre
met donkere despoten van de nacht
De wind blaast onweer in de wolken
strijkt over het hart van de storm
De oude gulzige zee
zingt van zwarte diepte
Van saudade dat vreemde verdriet
van zee en poëzie…
zinloze brieven
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
527 je kunt brieven schrijven
naar de grote poëten die zullen
trachten naar eer en geweten
antwoord te geven op al uw vragen
tenminste dat hoop ik maar
doch dikwijls zullen de dichters
het af laten weten blijven in stilte
verzonken ze zijn het vergeten
poëzie is zoeken en vinden
zoals braille bij blinden steeds
op de tast van muurtje naar…
voor een oeuvre
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
690 een eerste gedicht verplicht
de dichter tot zoveel meer
poëzie als lichte vorm van dwang
een gedicht blijft dikwijls maar
slechts even hangen in de zeef
van het collectieve geheugen
om genoemd te blijven worden
wordt er meer van je verwacht
want bij stilstand zullen de
anderen je voorbijstreven
woorden vervliegen gedichten vervagen…
Bij de grens
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
419 Noch gebed,
noch poëzie
kon de angst
tot zwijgen brengen.
In de duisternis
fluisterden we elkaars naam,
een klein verzet
tegen het moment
waarop de wolven
ineens
ons zullen terugroepen.…
Verontrustend dun
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
507 Ben gesprongen
De zevende hemel in
Maar miste de afslag,
Wilde nog keren op de weg,
Maar dat was waanzin,
Want ik was mezelf al voorbij -
Een hemel verderop kwam ik
Terecht, de achtste, zeg maar,
En kon het verschil zo een
Twee drie niet meteen
Ontdekken, behalve dan
Dat alle geluk van de
Zevende zichtbaar omgekeerd
Was in…
Grafdicht op Jonkvrouw Isabelle le Blon
poëzie
4.4 met 14 stemmen
4.983 Ai, staakt uw droef gesteen*:
Schep moed, en wees tevreên,
En wens mij niet op aarde
Bij u te zijn in waarde.
De wereld die is doch
Vol valsheid en bedrog.
De mens leeft met bezwaren
Om schatten te vergaren:
Daar alles, wat men ziet,
Veel minder is dan niet,
En in 't rechtvaardig oordeel
Heeft niemand enig voordeel.…
Aai!
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.063 De ai is de traagste, maar mijn `I' is de snelste;
de hele dag een aandacht van jewelste!
App!
Een moderne vorm van watjes in je oren;
geen natuurgeluid dat nog kan storen.
Allemaal aardappelbovisten,
verslaafd door ondernemerslisten:
`I'-adventisten; telefooncyclisten; reuze-autisten; beeldschermtoeristen; Basji-Boezoekisten.…
Ik vond je...
hartenkreet
4.7 met 23 stemmen
2.178 Ik zocht je niet maar vond je
zonder te weten dat jij het was,
waarvan ik wist dat
je bestond;
Daar, zomaar op een avond
die nergens toe zou leiden
die verder niets in petto had
dan alcohol en poezie
benijden om een
schoonheid,
ongrijpbaar
als het mooiste gezicht,
een gedicht kent geen
woorden maar gevoel
Toch, mijn…
poëzie is net een circus
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
974 poëzie is net een circus
clowneske bewegingen
rechtopstaand balancerend
bibberend op de springplank
publiek in vervoering
jonglerende woordkunstenaars
verdringende zinnen
op wippende schommels
geacht publiek en
de toeschouwers krommen
snijdende ringen
jongleurs swingen
de clown een ware virtuoos
grootsvermakend…
Een gedicht schrijft een man
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.164 Langzaam ontstaat poëzie.
Met de pen leest het gedicht
wat er niet staat.…
Kosmografie
poëzie
4.5 met 10 stemmen
5.721 Geniet wel de zuiverste poëzie,
Maar...wordt nooit een kraan in de kosmografie.…
rake typeringen
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
797 in mijn treurige verzen
aarzelend stap ik rond in afwezigheid
oneindig op zoek naar stukken van puzzel
klinkers raspen in monoloog
boosachtig begaafd
in een onstuimige halsopening
van rake typeringen
waarin frisse winden waaien
in nieuwe beelden van expressie
overwoekerd in het licht
van het dragen van nieuwe poëzie…
Alsof je er niet bent
gedicht
3.0 met 53 stemmen
57.068 Zoals er eerst een onbekend geluidje start
zonder dat je schrikt,
zo wil ik dat je reageert
en poëzie klinkt.
Het verzetten van een stoel,
hanengekraai,
blurpen van een onvermoede afvoer,
de kuch van een ziek kind
naast je op een bank.
Ook als het stormt
versnelt, verhevigt de wind.…
Laurierwind
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
777 gisteren
spraken woorden
ze fluisterden soms ook
of misschien werd de wereld
op dat moment wat stiller
er werd bemind, gehuild, gelachen
in jonge en oude, rechte en scheve gezichten
net zolang tot ieder geluid de honger vond
zonder schaduw of verlies van
golvende huid
en ik dacht nog
zou dit nu poëzie zijn
voor of achter zonsondergang…
speelweide
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.010 doe je ogen dicht
en luister
- hoor je de poëzie -
ze hoeft niet waterpas te zijn
voor de vogel die in het licht
stralen zal
noch voor het sterrenbeeld
waarop de nacht fluit met
verliefde vingers
denk open lucht
tussen bomen en de drie heuvels
die in en uit zinnen stappen als zomerpassagiers
met een hart
opengewreven door…
Vlaams Clichéoutcast
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
998 Klassieke muziek, drank en poëzie
in verder ademloos stille nachten.
Prachtige avonden van formaat
indien geen tentamen op me wacht.
Proberen de volgende dag te vergeten,
de middag voorbij te slapen.
Verdoofd door Koning Alcohol
- slechts de lol
die telt -
word ik gapend wakker
en zie weer de Avond
me lachend
verleiden.…
rode krijtjes poezie
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
626 ik zag je dichter het was eind mei
in voorjaarswarme poëzie rijpten je woorden
uit je mond voorbij de zonsondergang
je liet alles dragen in de eenvoud van stilte
je liet je hart fluisteren in de eindeloze
gratie van aantrekkingskracht,wendbaar in toekomst
vederzacht in warm perspectief
zelfs jouw straat staat vol beschreven met liefde
in…
Tegenpolen ?
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
649 Adem het uit of in,
dat laatste woord
is een begin van een
regel of zin, dat
allemaal vormt de
zekerheid in taal,
resoneert de tekst,
verbaal in de tegen –
polen in een ware
zegetocht in de
ringen van de ‘nibelungen’
en de poëzie en op‘ de
schaal van richter’, in
de dingen die zijn vergaan,
blijft een mens een vrome
dichter…
onder de oppervlakte
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
540 zo mistig
en rooskleurig schoon
adem ik tot het laatste seizoensbeeld
je dromen in
soms weet ik het niet
hoe ik je lief of wegvegen moet
langzaam verslijt mijn stem
achter gevallen doeken
en is dit gevecht
voor jou voor mij
geen kunst
echter zucht me een helder landschap
en ik kus de poëzie onder het blauwe licht
welterusten slaap…
WERELD-WARSHEID
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.291 Sterk, sterk mij, Heer, in 't hopen op de hemel:
Hier is de helste glans een nevlige avondschemel ;
De stoutste poëzie een zinloos, dwaas, geremel;
De reinste liefde een wufte gloed:
0, maak mij los van de aard; maar geef mij moed en krachten
't Verlangde scheidingsuur in ootmoed af te wachten
En Uwe wil te doen in voor- en tegenspoed!…
Dichters brood ( haika )
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
507 Poëzie als ei,
door de tijden, hard of zacht,
blijft deze eetbaar.
Opschrift bovengronds
de muzen die hij verslond,
hij rust in vrede.
De taal blijft drinkbaar
dankzij het heldere glas,
vol gedecanteerd.…
Vissen naar stilte
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
563 een waterval woorden
stroomt naar zee
op oeverloze vakantie
geen kanalen
geulen en bedding
maar in vrije expansie
nog is er
wind met zijn
vlagen draaien en hozen
buitengaats
komt er rust
in de golvende letters
dichters
vissen naar stilte
hebben soms beet
maar om te scoren
moeten zij
poëzie laten horen
in hun leefnet…
Het onooglijke zwarte hart
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
651 we keken
naar dezelfde bloem
door tijd en zon
geschapen om te bloeien
jij vond
haar kleur wat vaal
de stam niet recht maar
een spiraal met ongelijke bogen
ik zag
het krullend blad
met stekels aan het einde
het onooglijke zwarte hart
maar zij heeft alle
biotopen overleefd is uitverkoren
zoals ook poëzie slechts in
een paar gedichten…
Met vagevuurmuziek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 pak stukjes hemel
om de hel te blussen
mijn bestaan te sussen
met vagevuurmuziek
geen rappers meer
slammers hitsen op
verzuipen in geluid
performen slechts verdriet
ik beluister het
geboortelied dat liefde
heeft gebracht want
zacht is onze poézie
die raakt en gevoel
in mensen doet ontwaken
lentes weer laat komen
in vele warme…
dikke nek
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
891 "mijn poëzie is de best"
althans, dat is wat je denkt
maar je pen, schrijft niet beter dan de rest
andere dichters worden ziek,
je woorden zaaien snel paniek
meestal door negatieve kritiek
je relaas, verbale tekst
veelal onderaan
andere gedichten gezet
ietsjes achterlijk eigenlijk
een eigen tekortkoming…
voor iemand met zo'n een dikke…
gymnopédies
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
616 Satie niet afkerig was
van weemoed weet ik al langer
in dit vroege klavierwerk
heeft hij zijn ziel gestoken
met tederheid worden toetsen betast
emotie vertaald in heldere tonen
vrijbaan gegeven aan tranen
die gedreven zullen stromen
zo er iets op aarde is
dat klank geeft aan m'n gevoel
dan moet dit het zijn
de klankkleur rijk aan poëzie…
woordenschat
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
628 alle zinnen schijnen en belichten,
je poëzie meer dan goddelijk.
maar ergens in de diepste verte
hoor ik de roep naar meer.
je echo weergalmt op sterkte
mijn verstand ...dat ik me steeds op jou baseer!…