4932 resultaten.
De rekening
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
313 Zij vullen oude putten
met ons toekomstgeld,
alsof hoop
een bodemloze kuip is.
Maar onder de rekbare stilte
groeit iets hards:
het besef
dat een mens geen melkkoe is.…
stolp
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
551 in gestolde uren
trekken zij zich terug
-het gaat vanzelf-
onder een stolp
de wereld valt stil
angst hoopt zich op
zij horen niet
willen niet weten
van planeten waar
levensvormen zich
gedragen alsof altijd
alles maar doorgaat
zij onder de stolp
kennen het einde
het is niet van
dromen gemaakt…
Uitvliegen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
279 derhalve mijn hoge
koorts
alleen nog afhankelijk
van mijn eigen
immuunsysteem
geen arts die mij draagt
geen ander lichaam
die het overneemt
en mijn vogels-
zij gaan met mij mee
vandaag vloog het eerste
jonkie uit
precies vandaag
zo fijn
alsof iets in mij
toch lucht vond
en niet alles blijft…
opruimen
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
511 ik ruim de dingen op
in het huis waar alles
en niets veranderd is
de stilte waarin we
elkaar niet horen in
de onberekenbare nacht
bomen rukken aan hun
wortels alsof ze zich los
van de aarde willen maken
ik ruim de dingen op
alles en niets verandert
de dood blies ons dood…
wat
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
88 wat als ik je vertel over het gras
de velden tot aan de horizon
dat jij niet dood was
alles opnieuw begon
zoals in het begin
toen ik dat nog niet wist
dat je daar weer loopt
zomaar ongevraagd
alsof het niks is
de balans hervonden
het ritme herpakt zoals
alleen wij samen konden…
er schuilt een monnik in mij
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.157 wandelend naar het oude klooster
langs zachtgroene weilanden
en sluimerende bomen
fluiten vogels mijn vermoeide
voeten blijmoedig welkom
kerk en gangen, tuin en water
ademen nog rust en tijdloze stilte
het voelt alsof ik hier thuiskom
er schuilt een monnik in mij…
ebbe en vloed
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
670 Een vogel klapwiekt hoog boven de bomen
die nu nog zonder groene blad'ren zijn -
hij vliegt zo vrij en blij en zonder pijn
alsof het leven enkel hoeft te dromen -
maar plots komt er een donk're wolk voorbij
en fluistert over 't wisselend getij.…
IMPROMPTUS NO.1, D.899
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.283 in eenzaamheid op pad
met mijn verzonnen metgezel
volg ik de loop van de rivier
en denk aan wat ik had
een poosje neem ik rust
en ik herinner mijn vaarwel
ik blijf voorlopig even hier
maar plots word ik gekust
ze zegt: "toen je daar zat,
teleurgestelde jonggezel,
zo met je ogen op een kier,
was het alsof je bad."…
Binnenstebuiten
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
944 Alsof wij meegaan in die waan
van dat omgekeerde bestaan,
waarin zij met een mooi hoedje pogen
met ons door het leven te gaan.
Ik ben immers nimmer bedrogen
met de focus op d'ogen,
dus trek dat pak normaal aan!…
verdriet
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
2.430 De zee (b)ruist van vreugde
de branding lacht haar tanden bloot
golven tikken speels haar billen
Ze huilt golfjes in de lucht
een traan tikt het zand
mama haar hand
ze is af
De wind roert haar in de soep
alsof ze haar wil afkoelen
de blaaskaak…
meander talig
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
655 dromerig schemeren woorden door de diffuse hersenpan
over emoties waarvoor we nauwelijks begrippen hebben
gevoelens die gevangen zitten in de rationaliteit
vang je ze dan klinkt het alsof je ze in een kooitje zet
sticker je label er maar lekker op
het gevoel is allang weer naar een volgende client.…
Irene
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.843 Door de beslagen ramen
Van je ziel
Gluur je naar de toekomst
Geen toekomst voor jou
Je nam mijn hand en bad
Jouw ogen in de mijne
Gluren door mijn ogen
Naar mijn toekomst
Ik leef door
En soms lijkt het
Alsof jij door mijn ogen kijkt
Naar iets wat jij nooit zult zien…
Niet in de hemel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
878 Het lijkt wel alsof je mij mist
of je wacht tot ik bij je kom.
Maar ik kan niet twee werelden leven
zeker niet met mijn geluk hier.
Ik heb en maak plezier
ondanks dat ik niet in de hemel ben.…
Ik zoek
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
833 Ik kijk
met kleuren zon
naar schuimende golven
ik voel
zand en zout
niet genezen wonden
warmte en zon
verbloemen en helen
alsof er niets gebroken is
doch woorden
winnen niet
niet van mijn gevoelens
ik wandel
hoofd en schouders
rechtop
ik zoek
een mens van
mens gemaakt…
op reis
netgedicht
1.9 met 9 stemmen
1.140 verbeten vlucht ik weg
weg van het vertrouwde
op zoek naar horizon
wars van bekend en eigen
alsof duiken
in het onbekende diepe
van een vreemde zee
een zelfverloochening kan zijn
bijna verdrink ik
in het ritme
van een vreemd volk
tot ik mezelf weer ontmoet
in een geluid van thuis…
middag op het pleintje
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
883 middag in het dorp
kortstondig klokgeluid
dakpannen glimmen
loodrecht mikt de toren
naar de zoele zon
stokoud zucht een linde
op het pleintje
het is alsof de stilte
zijn stam afkluift
over de kasseien
kruipt niet een gerucht
binnenshuis schudden
stemmen het overschot
aan woorden uit…
Versterven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
550 wanneer ik nu het land bekijk
dan vliegen de raven
niet meer op
alsof ze thuis gekomen zijn
verstommen de dagen
vertraagt het denken in ijs
de herinnering blijft
boven een dun sneeuwtapijt
verdwalen prille lentekleuren
in een verwaterd grijs
trekken daar jaargetijden
tot een puntig gemis…
nachttrein
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
1.476 nog steeds bespeur ik rond
het geluid van een verre
trein die vage ongerijmde
melancholie
alsof iemand zich in 't holst
van de nacht nog even horen
laat weer afscheid neemt
en verder gaat
in 't duister zacht verstomt
verglijdt vervliegt…
Valse klanken
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.859 In een samengaan
alsof augustus
later was dan ooit
is vriendschap
de trede in jouw hart
toch vergaten wij te dromen
en vulden lege ogenblikken
met het staren naar de maan
en vluchten wij in elkanders
akoestiek waar het gegalm
de nissen vulden met
valse muziek…
dag boom
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
779 de oude plataan in onze buurt
die hier al jarenlang het beeld
verrijkt, verliest reeds zijn blad
alsof hij de roep van de herfst
als eerste verstaat, nagenoeg
doorzichtig wordt, gaandeweg
afweziger lijkt
tussen kaal verweerde takken
en twijgen louter zijn leegte
achterlaat…
de weide van mijn jeugd
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
830 slechts eenmaal
keer ik nog weerom
en zie reeds van verre
door glans omgeven
de weide van mijn jeugd
met de hoop in beleven
waar ieder nog deugt
en ik liefde verwachtte
van verlichte sterren
als ik dat nu zo overzie
en de naaktheid ervaar
van mijn kinderdromen
is het heden zo vreemd
alsof alles mij is overkomen…
meer dan nostalgie
netgedicht
2.5 met 29 stemmen
4.419 wellicht was het meer dan nostalgie
bij de stal en de boom, waar ik mij
ooit koning dan weer herder voelde
rond de vertrouwde beelden immer
vrede proefde, alsof hier alles klopte
gehuld in meer dan licht alleen
bij de kribbe mijn kinderziel verstilde
de wereld vreedzamer scheen…
Dé kus
hartenkreet
4.4 met 17 stemmen
2.208 en haar hart
propelde nog steeds
‘Kassie’ met zijn vlieger-
jas
‘t is alsof het gister was!…
Herinneringen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
835 Je hebt mij doodleuk
uit ons verhaal
geschreven
Ik mag het dus
met terugwerkende kracht
niet mee beleven
alsof je een foto
in tweeën scheurt
en mijn helft
gewoon
even wegpleurt
Het is maar goed
dat ik niet jouw
fijne gevoel heb
gelukkig maar,
anders had het me
misschien wel
pijn gedaan.…
Vreemd...
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
2.421 Het is zo vreemd
dat juist datgene
waarvan ik zoveel had verwacht
mij zelden maar voldoening bracht
alsof verwachten en verlangen
te sterk geweest zijn
te gespannen
't is altijd minder
dan ik dacht
heb ik dan steeds te veel verwacht?
Nooit kan ik het volmaakte raken,
en nooit de droom ten einde maken....…
Verseau
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
774 (fontein te Arpaillarques)
zijn mossige baard
verraadt jaren waterloop
een onlesbare dorst naar meer
laat zijn levensader wellen
het peinzend gelaat
met de zorglijke trekken
geeft het geheel iets waakzaams
alsof het zijn taak is
alle dorstigen
in het hertogdom aldaar
te moeten laven…
Boos
gedicht
2.7 met 199 stemmen
45.443 (De wind kamt de heg
liefdevol in model, kinderstemmen klinken
alsof ze verpakt zijn in watten van zonlicht
en ver weg.)
Niemand kon hem meer iets doen:
hij had alles zelf als vernield.
-----------------------------------------
uit: 'Alle kinderen zijn van glas', 2001.…
Wat een geluk!
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.378 Daar zit een meisje
Midden in het veld
Ik herken haar niet
Maar ze is mooi, heel mooi
Ze zit daar, als een bloem van het veld
Het is alsof er altijd al heeft gezeten.…
2 PK
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
739 even een foto maken
van 2 oersterke werkpaarden
in een landschap bij Ootmarsum
maar ze draaien mij resoluut
de kont toe alsof ze daarmee zeggen
'het is zo wel mooi geweest'
blijf ik toch nog zitten met de vraag van
'is het minachting of louter desinteresse'
wie het antwoord weet mag het mij zeggen...…
Genezingsproces
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
437 Na een lange tijd van zwijgen, werd
wat uitzichtloos en onoverbrugbaar
scheen een lichtend voorbeeld:
het was alsof hij opnieuw geboren werd.…