1549 resultaten.
Zeven hemels
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
454 ik zag de
diepte in je blik
als jij verheerlijkt
zat te kijken
nog net niet hemels
maar het begon
er sterk op te lijken
de focus gericht
op verte die
in het bereiken
van de horizon
alle mogelijkheden
bood om nog langer
te kunnen kijken
waar aarde rondde
maakte lucht een
oplichtend contact
gaf verticaal weer zicht
aan eindeloze…
Geen Stilte Meer
netgedicht
3.4 met 53 stemmen
10.819 mijn lies
en toe weet ik dat waar je ook bent
-mijn zwakste plek blijft je bekend-
in puls toon jij geen kuis doch kies
Zo anders was `t niet lang gelee
waar je heftig genoot, gedonder leek
tijdens `t werk, in de kerk of op de wc
Hoe vaak bij mij het schaamrood piepte
als ik weer ongewenst zwanger bleek
je schellend uit zak en tassen diepte…
Smaragd (II)
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.333 Haar ogen zeggen mij dat de zomer gaat beginnen
Haar ogen geven aan hoe warm het wordt
Haar ogen peilen de diepte van mijn hart
Haar ogen dansen op het ritme van mijn ademhaling
Haar ogen spreken de waarheid
Ogen als een grasgroen edelgesteente, ogen als smaragd
Ze kijken naar mij vol verlangen
Ze staren naar mij vol verwachting
Zij dringt…
Rondde je lach
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 later in
woorden en zinnen
kwamen boodschappen
diep van binnen
zonder enig geluid
in samen deelden
we woordloos
ervaringen uit
bepaalden zaken
voor dag en nacht
in een enkel geval
zette stem kracht
achter argumenten
die stotterden en
vooruitgang blokkeerden
speciaal waren
gebaren van vingers
en handen want zij
omspanden diepte…
Hun allerlaatste trein
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
659 heb
ervoor gebeden
wat dagen geleden
een zonnetje
op mijn begrafenis
maar er schijnt
niets op mijn benen
nu ik hier lig
ik ben afgelegd
wordt dadelijk
afgedekt
met ieders
bloem naar keuze
stil zullen zij
langs mij gaan
ik ken ze allemaal
door over te gaan
heb ik tal van
inzichten verworven
eenieder heeft wel
iets in de diepte…
Het leven in vraag stellen
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.383 Ontembaar water dat in de diepte verdwijnt.
Opgeslokt door eenzaamheid, zonder toekomst.
Antisociaal door onverdraagzaam te zijn.
Kwellende beelden, zonder doel.
Donkere wolken met keigrote hagel.
Alleen onze eigen ziel hebben we,
om ons menszijn te vrijwaren
tegen alle ellende van het leven.…
Het stigma voorbij
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
458 ik voelde hoe
je warme tuniek
lichtgevend scheurde
aan aristocratische
opgerichte spijlen
van de monumentale
afzetting voor het balkon
zwart gemaskerd
schreeuwde masculien
opgekropte frustraties
de donkere diepte in
waar jij uitdagend wit
reflecteerde in een
snel oplopende stilte
daar waar pijn
scheiding brandde
in rokende huid…
In verdronken grijs
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
639 handen
als ik op noten jaag
stroperig golft
een oceaan aan tonen
in verdronken grijs
alle opgezweepte koppen
betalen zo in schuim hun prijs
er zijn geen brekers
die dwars liggen in een
vals akkoorden soort
zij hebben niet gescoord in
gruwelijke middelmatigheid
toch stript wind
met valse luwte en
vervaarlijk scherp basalt
een diepte…
Zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
905 Houd mij in jouw diepten gevangen
Voer mij mee naar zonnige stranden.
Laat mij opgaan in wolken
jouw veelzijdigheid vertolken
rimpelloos glad zijn door de zon uitgedaagd
en ontstuimig kokend door de wind opgejaagd.
Breng mij ten slotte voor een langdurige rust
en ontspanning terug naar de kust.…
Het tweede gezicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
518 ik zie het sterrenlicht
voel de diepte van
onbegrensde ruimte
met het tweede gezicht
uit zwart
schitteren in contrast
de vele zonnen waarmee
de schepping begonnen is
door wiens hand
is niet relevant
namen sluimeren in oneindig
weten zonder vergeten
ik kijk naar de hemel
voel de magie van
ooit zijn verdwenen en
nog zichtbaar in…
Existentie
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
739 In steeds eender, ander licht
en vaak tegen beter weten in
trekken wij onze sporen op aarde:
na de diepten van de nacht
is er immer een nieuwe dageraad
die voorbij de einder op ons wacht.…
Een stofje in het universum
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
831 Een stofje in het universum
Een deel van het geheel
Meer mogen we niet zijn
Een onderdeel van veel
De twinkeling van een ster
De wereld van dromen
Totdat z’n vrije val
Daar een einde aan laat komen
De diepte van het zwarte gat
Verdriet van wat we missen
De zuiging van het lot
Dat zonder reden kan beslissen
De straling van de maan…
de fotograaf van hengelo
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.265 in hengelo weer de kip of het ei
wie was er het eerst ik of hij
je zou zeggen ik zet als eerste persoon
gewoon voor scherpte-diepte de toon
helaas hij stond op de automaat
en dan gaat de fotograaf
bij een ik in veel beweging
door zijn sluiter de mist in
de afstelling is de kunst in het fotograferen
kijk mijn hoofd maar op foto's vol tekens…
de liefde in ons
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.020 mijn verbeelding
reik ik met jou naar de lucht
we kunnen de wolken bijna raken
er is geen wind vandaag die zucht
zij ligt stil en diep verscholen
in het dal tussen al het groen
van de bomen waarop wij neerzien
dit hadden we eerder moeten doen
op de berg van mijn verbeelding
waar de tijd haar eigen ritme kent
warmt de zon ons uit de diepte…
Samen muziek
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.744 avond valt
op houten notenbalken
toonaarden trillen de slaap
waar jij bent
vertellen snaren het lied
dat de piano altijd zong
componisten wekken de droom
tot leven
in de speeltuin van
gevleugelde herinneringen
melodieën fluisteren je naam
die druipt
van een kaars in de wind
drijvend op geluidloze kracht
ik staar de stille diepte…
Als een troost zoekt
netgedicht
4.0 met 39 stemmen
1.416 ik traande de
wereld tot stilstand
voeten kleefden
aan zand en mieren
toen ik de waas zag van gras
in groen gespreid
door wimpers henen
langs randen van ogende bossen
en ik
gedachten moest vangen
in volgorde van ruimte en
gevoel
de benen stramden
terwijl ribben deden schudden
en de buik jaagde
achter diepten
leegblazend tot…
Het vaderland was destijds een moeras
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.677 De ziel is wijd gelijk de wijde zee,
Aan glanzend oppervlak glijdt kiel na kiel,
Haar diepten bergen mateloos wel en wee.…
Gedragen door een fluistering
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
553 ze verlegde een steen
omdat ze zich eraan bezeerd had
haar tred sloffend
haar schouders
alsof ingezakt
in haar doffe haren
de stemmen
van duizenden mensen geplakt
over niet willen deugen
over anders zijn
de echo van vader zijn stem
“stom geboren nooit iets bijgeleerd”
weerklonk in de diepte
van haar zijn
tot het moment
dat zij die…
- Transformatie -
netgedicht
3.9 met 34 stemmen
510 Elke tekst van het hart begint
kloppend, verschillend in verschijningsvormen
gaat lijdend door tot eenvoud, alleen
waardoor het eenzaamheidsgevoel
langzaam met diepte,
rust en ontspanning
harteloos versterkt wordt...het hart slaat gekweld.…
De olifant en de mus
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
861 Een olifant voelde zich machtig en groot
Maar toen hij bij een afgrond kwam
was hij nergens meer
Hij keek in de diepte, stond stijf en stram,
zijn poten trilden en zijn hart ging tekeer
De olifant voelde zich bang voor de dood
Een musje trok tjilpend zijn aandacht:
‘U bent zo sterk dus spring net als ik’
Achter het donzen balletje aan sprong…
(voor Judith)
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
641 *
Vier mei
(ik zag twee gezonde snuitjes en herdacht hoe ooit gebrek
-zo anders- langs zovele wangen zuchtte)
daar ergens tussen het publiek -stond jij
gemeten uit een mens die voortgaat na een tijd
waar angst regeerde
rond een wereld waar geloof en hoop
niet langer heilzaam waren, maar de diepte van terreur
zijn…
l'espoir de vivre
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
697 we begaan nieuwe paden
als goede vreemden
zo is het althans te benoemen
als emotioneel ontheemde
hoor ik jouw gedachten enkel zoemen
in wolken van ont-moeten
of die blikken van verstilde diepte
op de vlucht voor aards boeten
iedere dag
is gebouwd op verleden
van ver terug
soms als restant van heden
morgen wordt gebouwd
op…
Droom-vlucht
netgedicht
4.7 met 32 stemmen
828 Een droomvlucht terug
naar dagen die eens
oneindig voor mij lagen
bracht een glimlach
en geluk kwam mij
dansend tegemoet
een witte veer
dwarrelde langzaam neer
als stille engelen-groet
en tekende vleugels
op schelpen uit de diepte
van de zee, ik droeg ze
naar het licht
ze vlogen...met mij mee
los van de grond
waar ik in…
Onvindbaar, dichtbij
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
712 woorden,
ik schrijf ze van uit mijn dichtershart
vaak komen ze uit de diepte
gelijk de nerven, geponst
in een bloem of bomenblad
woorden,
van een opgewekte dromer
soms weemoedig op zoek
naar nog net dát streepje licht
in een voorbijgaande zomer
woorden,
ontstaan langs het bramenpad
waar een witte dwarrelvlinder
in zwoelheid, en nectarminnend…
Lago di garda
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
667 Vanaf dit balkon zwevend
een halve kilometer boven de grond
aanschouw ik jouw blauwgroene diepte
in ongekend breedbeeld formaat
Miniatuurbootjes trekken geluidloos
groeven en poppensteden vleien
zich op een stenige deken
aan de overkant
Kijkt mont pizzocolo van ver naar onze natte handdoeken die hangend over het balkon boodschappen seinen…
uniek
netgedicht
3.9 met 26 stemmen
765 van de wind wanneer het regent
op zijn rug
hij deelt verhalen
als het meest nabije in hoeken
van vreemde huizen
ik hoor haar gaan
en graaf de maan uit
ze is de nacht, de schaduw waaruit
het licht kinderen baart
dichter bij de waarheid en liefdeswoorden
die de stilte bij haar glimlach brengen
het zijn geen matrozen
in de diepte…
Werkelijk
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
902 die het heden
maar ook verleden;
mijn levensweg steeds
beter doen verklaren
minder gebonden
of misleid
door dromerig verlangen
verlost van de drang
die de voortplanting berijdt
de waarde
ligt steeds meer
in het gezicht
van het einde
dwingt zelfs
het huidig ademen
als werkelijkheid te zien
ben zo meer
op diepte…
Laagland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
513 Om langs de rooilijn van het maaiveld
te wentelen in dunheid, waar alle sporen
van diepte en verheffing zijn gewist.
Het lage traagland vindt in bergloos
waaieren zijn Waterloo, om te verzanden
langs de vloedlijn van oeverloze stranden.…
Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
997 grijns
die volstrekt afgescheiden is
van het wezen vrede
en van alle wezens
Een komen
en gaan
van romantiek
en beminnen
van lippen die elkaar kussen
even in elkaar rusten
en elkaar eeuwig trouw beloven
maar straks wellicht
worden kussen
venijnige pijlen
van kleine verwijten
De aarde
is een drukke straat
en haar stille diepte…
Ga niet gewillig heen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.759 gewillig heen
druk de schelp aan je oor, ga tekeer
tegen het doven van het licht, je eigen bloed
Onbewaakt ogenblik
waarin je opschrikt en de dichter in je hoort gonzen
als een gulzige bij op zoek naar bloemen
ieder woord zijn eigen kleur die hij opzuigt
en thuis in zijn korf geurig besuikert en berijmt
Als uit een schacht, vanuit de diepte…