2232 resultaten.
nachtlicht
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.166 Na de zoveelste pikzwarte nacht vol pijn
verschijnt er in de verte een bijna onzichtbaar lichtje
De nacht die koud en eenzaam was,
vol littekens van de scherpe scherven
gevormd door gebroken dromen,
heeft eindelijk een nieuwe uitdaging gevonden
in het geruisloos één worden met het fragiele schijnsel
dat zich diep in de donkerste hoeken
bijna…
Duinwandeling
netgedicht
4.7 met 50 stemmen
1.540 de schittering van het gebroken schelpenpad
dwingt mij af en toe een oogje toe te knijpen
maar statige koningskaarsen weten mij tijdens
mijn zoektocht naar het vurig slangenkruid
feilloos langs de alom aanwezige duindoorn
te leiden
zonder daarbij te worden afgeleid door de
lonkende en zwaar geparfumeerde duinrozen
die het tot nu toe moesten…
pijn
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
1.305 Gebroken
ben ik nu
zonder
je stem.
Jouw armen
om me heen.
Eenzaam
ben ik
ik haat
en mis je.
Maar jij
bent mij
vast
allang voorbij.
Zomaar
vergeten
snap jou niet.
Ik kus je
vaarwel
in gedachten.
Jouw geur
weg liefde
vertrouwen
en passie.
Leeg hart
ik haat
en mis je.
Eens vervuld
van liefde
nu pijn.…
eeuwige rijen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 stenen in strakke rijen
verbeelden verspilling
van ontluikende levens
stenen in strakke rijen
het verloren perspectief
vermalen en uitgevaagd
stenen in strakke rijen
verre gebroken moeders
zonen in vreemde grond
stenen in strakke rijen
kort beheerst verdriet in
honderdtwintig seconden
luister naar de vogels
tijdens de twee minuten…
Liefdesverdriet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
813 .
--------------------------------------------------------
De Volkskrant 14-01-2012: "Een gebroken hart bestaat echt, en het is gevaarlijk. Wie te horen krijgt dat een geliefd persoon is overleden, heeft de dag na dat bericht een 21 keer zo hoge kans op een hartaanval".…
Wanhoop
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
603 in het verdriet van
de nacht,
in de kilte van de
noordenwind,
in de dans
van enkelvoud,
in een
gebroken spiegel
van onschuld in
verdrongen tijd.
ik zie haar
snakken naar de adem
van haar geweten,
verstikkend in het
uur van haar
diepste nood.…
Mengsel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
888 Een gebroken waslijn
en opgebouwd vertrouwen
Verschillende
bovenal
zeer divers
Wandelend
voltooi ik
de gemarkeerde route
uitgestippeld op haar
prachtige, zeer zachte
onnoemlijk mooie huid
die vergeet te ademen
daar gezamenlijke of
gemeenschappelijke
normen, meer nog dan waarden
vergelijk!
niet gering lijken…
Rijpt van geel naar rood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
503 ik heb de takken
niet gebroken of bladeren
afgerukt en meegevoerd
naar plaatsen waar
zij luwte zoekend
kleur verliezen en versterven
het is de wind die
vlagend aandacht vraagt
voor de wisseling van seizoen
het zomers groen dat
rijpt van geel naar rood mist
zon en licht gaat langzaam dood
kaal steken stam en
takken af tegen…
Exit
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
691 Gebroken ogen die zielloos staren…
Slapende botten
poëzie
3.5 met 4 stemmen
4.632 Zo slaapt de botte in ‘t hout,
verdonkerd en verdoken;
geen blomme en is er ooit,
geen blad eruit gebroken;
maar blad en blomme en al
het ligt erin, en beidt
de dag, de dageraad...
de barensveerdigheid.…
Witter nog dan bleker blauw
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
520 heel zachtjes dood gemaakt
rood kon ik verwassen
witter nog dan bleker blauw
van binnen ijzigde de kou
vuil heb ik eraf geschrobd
ik voel betast en vies
zie mijn haren niet
het piekt als slierten om
mijn nek tot zwarte vlek
ik wilde niet ik gilde
maar ze braken in
hun vingers waren overal
ik brandde spuugde gal
en sloot totaal gebroken…
Witter nog dan bleker blauw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
458 heel zachtjes dood gemaakt
rood kon ik verwassen
witter nog dan bleker blauw
van binnen ijzigde de kou
vuil heb ik eraf geschrobd
ik voel betast en vies
zie mijn haren niet
het piekt als slierten om
mijn nek tot zwarte vlek
ik wilde niet ik gilde
maar ze braken in
hun vingers waren overal
ik brandde spuugde gal
en sloot totaal gebroken…
Werken aan je relatie
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
881 hou van me met
je hamer, verwen
me met de zaag
de schouwarts zegt:
‘t valt me mee
want je hart is
mooi gebroken
hou van me met
je drilboor, streel
me met ‘n schaaf
de schouwarts zegt:
ik zie een deuk in
‘t vertrouwen en
‘n krasje op je ziel
hou van me met
je beitel, bemin
me met je bijl
de schouwarts zegt:
de schade…
BEGIFTIGD (3)
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
499 zijne maakte
- En als de beste haring kaakte -
Zag hoe ze in de ander schouwde
Hij zag hoe haar dat zeer benauwde
En dat ze naar alleen zijn haakte
Hoe ze steeds meer gevangen raakte
Ze zich als mensenschuw ontvouwde
Met op haar schouders alle last
Van wereld en van dorpsgenoten
- Het lukte niet die af te stoten -
Leek zij op een gebroken…
Afloop
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
589 in vogeltaal vind jij
Gods scheppingsverhaal
je hebt enkel het gevoel
zelf dan te moeten zwijgen
tussen de laurierstruiken
vind je de natuur op z’n best
gebroken schalen van eitjes
in een oud vertrouwd nest
bollebozenveertjes zien
op een krasse berkentak
een pak van je hart
immers het leven zelf…
-
luister, luister
in je…
Haiku 5#3
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
534 Wisselend getij
Geluid van water
verder dan de horizon
gebroken golven.
Cirkelspel
In zekere zin
is elk eind een nieuw begin
het werk is nooit af.…
in fragmenten
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
802 ik bloed
als ik mijn dromen zie
de scherven glas
nog platter trap
dat, wat ik eens was
ligt op de grond
gebroken in de regen
glinsters in een plas
jij wilde niet
in transparantie leven
heb jezelf toch aan mij gegeven
maar koos voor eigen leven
in fragmenten
kan ik aan je denken
want lijmen doe je niet
stikt liever dan je mij…
Maar onze liefde
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
485 Wolkenkrabbers storten in
Reuzenkeien zijn kiezels
voor kruiend ijs, kastelen
en tempels houden geen stand
onder bang en boos geweld
Elke angst gaat ten onder
aan zichzelf, kan niet blijven
binden en raakt verdeeld
Wetten worden gebroken
maar niet de liefde
waarin wij wonen, vrij
van chaos
die ruimte neemt
voor eigen gemak
steeds…
je wiegt in wind
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
842 je was een knop
die lente nodig had
de winter al ontloken
de groene bladeren
nog niet gebroken
wachtend op de zon
ik zie je opengaan
voor het eerst spontaan
jezelf gevend in wat al die
tijd verborgen is gebleven
het wordt hoogzomer in
de geur van eigen leven
je wiegt in wind
van warme woorden
schrikt van het gevoel dat
je ook anderen…
lichtsignalen in de taal van bloed
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.423 bloed
vampieren zoeken
en verstaan het
onderbreken van de
schaduw donders goed
hangen aan de keel
drinken je gedachten
halen krachten uit
het pulsen van je hart
het ogenzwart
verkleurt tot lijkenwit
en echoot het gebeuren
van de zieleoverdracht
leeggezogen zwerft
de zombie in het veld
waar barsten niet te lijmen zijn
gebroken…
bloemen liegen lente
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
891 je stoel is leeg
gisteren ligt in
kruimels op tafel
bloemen liegen lente
bloeien uit voorbij
je kraakt in de vloer
zucht bij het
sluiten van gordijnen
laat jezelf verdwijnen
als ik je nodig heb
je leest vragen
in mijn ogen
ziet het onvermogen
om met jou te leven
ik kan je niet meer geven
je hebt vandaag
mijn beeld gebroken…
of met een knik
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
461 de moeder is een boom
een reusachtige eik
het onvermijdelijke onderdak dat
met machtige armen haar schaduw
werpt over de kinderschaar
wie waant zich veilig
wie bedwingt haar schaduw
wie ontbeert het licht
wie heeft geen schaduw
wie voelt gebrokenheid
de moeder is de meesteres
van de schaduw
ze onderschept het licht
na het schimmenspel…
lichtgevend engelkind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
651 hopelijk zal
dit schrijven
hen enigszins
troosten Jezus
vurig heilige
wens
eeuwig beschermen
aangaande dit
afschuwelijk aardse
kwaad doet
Hij met
dit onschuldig
beschadigd kleine
mens
lief kind
kom hemels
binnen zij
hebben gruwelijke
dingen met
jou gedaan
de nabestaanden
zijn geshockeerd
hun verdere
leven een
gebroken…
Tussen liefde en leven
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.645 ik heb bemind in gebroken regen
bloedend hart vol goud en pijn
stekend zilver aan mijn degen
veranderde hoop in zure wijn
valse lach en valse blikken
geladen met een portie vuur
laat het wezen nu maar stikken
want de klok slaat slechts een uur
ik heb geen spijt van al mijn pogen
tot een sprankje liefdeswerk
maar die dagen zijn voorgoed…
spiegel
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.682 en nog,als ik hem gebroken had,
hield elke splinter mij geheel omvat
omdat ik het in ieder deel beteken...…
Majestueus (II en III); geen terugkeer !
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.232 Na zesentwintig jaar gevangenschap niet gebroken
Integendeel zelfs, opnieuw ontloken
Zijn leven in dienst van de zwarte bevolking gaan zetten
Een vrijheidsstrijder tegen de rassenwetten
Bleef al die jaren terecht de vredespijp roken
'Er is geen terugkeer op de weg naar de vrijheid'
Aanvaard en accepteer alsjeblieft gelijkheid
Samen…
Uit het vuur
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.089 Onder een vonkenregen loop ik door
Achter mij een hoog hellevuur latend
Een allerlaatste krijs bereikt het gehoor
Mijn terugkomst met opgeheven armen
Gebroken glasstukjes kerven in voeten
Maar het hart huppelt in een vaart voort
Het heeft immers genoeg moeten boeten
Terugkomst naar de wereld der levenden
Een regenbui verkoelt en de zon…
Eén avond zonder pijn
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.577 Eén keer teveel gebroken
zal ze nooit meer zo dichtbij komen.
Verloren loopt ze ver weg
van die plek in steen,
verhard heeft ze het overleefd.
Getekende woorden
branden in haar ogen,
te lang hebben stemmen gelogen.
Ze probeert haar angsten te verbranden,
maar ze verassen bitter
in haar diepste bergwanden.…
VERSTREKEN
gedicht
3.3 met 229 stemmen
46.218 vegen van zomer
een dronken behang
voelbaar de liefde
van levensbelang
droomde van leven
een gouden glans
de herfst is een streven
de liefde een dans
ik wil je nog even
lief geef me een kans
de kilte de stilte
de winter brak
de kilte de stilte
ik huiver ik snak
de kilte de stilte
en liefde ontstak
gebroken ontloken
dit laatste…
Gedronken liefde
netgedicht
2.1 met 15 stemmen
1.442 hij vluchtte snel in glazen
wanneer er ruzie was
en thuis het servies reeds
gebroken was gevallen
perplex stond de barman
glazen te vullen
die wellicht verder gingen
dan de dubbele bodem
aders vraten ogen rood
zoals zijn neus beaamde
zijn vrouw niet boos meer
en een lentegevoel ontwaakt
de klok die niet na twaalfen slaat
want de nacht…