3707 resultaten.
ELF-tal
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.081 Ik wil twee lansen breken voor 't onzijn
een dichtvorm van elf regels: drie maal drie
-dat is volgens een kinderliedje negen-
daarna een duo, voor de harmonie
met een gedachte om te overwegen;
het rijmen gaat in paren: twee aan twee
de eerste rijmt op negen daarentegen
de vreemde symmetrie erin werkt mee
aan 't spiegelbeeldeffect: schijn…
Omarm me even...
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.862 Sla je arm om mij heen
Laat me schuilen in deze pijn
Geef me woorden van troost
Maak dit verdriet weer rein
Kus mijn tranen weer droog
Laat de lach weer toe in mijn leven
Tover een kleur in mijn bestaan
Zodat ik je alle liefde weer kan geven
Sla je arm om mijn heen
Laat het zonlicht schijnen
Vul mij met je heerlijke liefde
En laat al…
Mijn ster
hartenkreet
4.5 met 27 stemmen
1.520 En in die heldere schijn,
zie ik plots jouw gezicht.
Twee lieve zachte ogen,
kijken mij smekend aan.
Het is alsof ze vragen,
raak mij eens even aan.
Ik kijk dan in je ogen,
ik streel zacht langs je mond.
ik weet dit is een gouden schat,
het is liefde wat ik vond.
Ik zal die goed bewaren,
het is een nieuwe start.…
belofte aan jou
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
1.861 als een lach in jouw ogen
mijn tranen beroert
het zachte van jouw stem
stilte brengt
jouw omhelzing in de nacht
mijn verlangen wekt
jij in al jouw pracht
mij de sterren schenkt
beloof ik jou elke morgen
dat vlinders nooit verdwijnen
sterren eeuwig schijnen
dromen in het leven
een bloem die niet verwelkt
licht door het duister…
ik ben je jochie toch
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.276 een waas van
herrie over straat
geraas van auto's
langs me heen
hun snelheid in
de fladder van mijn jas
ze jagen spetters
uit een diepe plas
ik zie je aan de
overkant, het blonde
haar, de lange benen
het wuiven van een hand
de dag is anders
dan de zon wil schijnen
ik zie je steeds in
tegenlicht verdwijnen
ik hol en struikel…
verandering
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.302 wat kan alles toch snel veranderen
in een week, een dag, een minuut,
een seconde
het blijft verwonderen
hoe wat lijkt, dat is,
kan bedonderen
als zon
als regen
als weer
het verschil
uitbundig vrolijk
oorverdovend stil
schijn bedriegt
de leugen die liegt
vallen en opstaan
opstaan en weer vallen
laten gaan
en blijven staan
als de zon…
Verborgen smart is halve smart (1900)
poëzie
3.8 met 45 stemmen
7.777 Alleen door rustig te schijnen
Ben ik ook rustig geweest.…
bloemen die we bloeiden
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.322 ogen sluimerden verlangen
ik bleef er jaren hangen
maar heb je nooit gekend
je vocht om eindelijk
jezelf weer te vinden
was drempelloos in openen
en zult je nooit meer binden
je hebt mijn tuin gezien
de bloemen die we bloeiden
er zijn er meer misschien waar
jij ook in zou kunnen groeien
Kom zeg me wie je bent
dan kan de zon weer schijnen…
Pril
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
758 Zo koud je zweet
ik voel je vechten
Zo klein
zo vrij van schijn en leugens nog
Zoëven keek je rillend op
vroeg me: pappa wat heb ik toch?…
ik, naakt voor u
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.326 geheel ontdaan
ben ik,
van uiterlijke schijn
ik heb mijn stof
afgelegd
beleid nu een
nakend bestaan
een lijf, behaard
van top tot teen
maakt u onrustig
tracht mij in ogen
te zien
blozend gaat u
ten onder
dat wist ik wel
het vlees is zwak
ik ben nu eenmaal
een mannelijk wonder
ongemakkelijk
is uw houding
bij het zien
van…
ik, naakt voor u (tweede versie)
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
844 blootheid
uw belangstelling verraadt
ongemakkelijk
is uw houding
bij het zien
van een middelbaar lijf
dat wist ik wel
het vlees is zwak
ik ben nu eenmaal
een mannelijk wonder
een lijf, behaard
van top tot teen
maakt u onrustig
tracht mij in ogen
te zien
blozend gaat u
ten onder
geheel ontdaan
ben ik,
van uiterlijke schijn…
REGENBOOG
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.085 Er zijn soms van die dagen
die verdriet lijken te dragen
je ziet de zon niet meer schijnen
voelt het licht langzaam verdwijnen.
Dan wil je schreeuwen naar God
waarom is dit leven nu mijn lot
laat alstublieft die pijnen weggaan
wat heb ik U toch misdaan.
Plots verschijnt er hemelhoog
over het land een regenboog.…
Dat is die minne die ewelic minnet
poëzie
3.3 met 26 stemmen
8.570 Wat schijnen jouw ogen
Zo groot, zo goud -?
Kind, dat doet dat hoge
Vergulde woud.
Wat is - zeg - dat verre
Zoete verdriet -?
Kind, vraag dat de sterren,
Vraag het mij niet!…
Ongebonden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
693 Zal ik jouw haren vlechten
klinkt het vragend terwijl
schijn bewegingen borsteloos
langs rood en weelderig gaan
glimlachend kijk ik haar aan
en vraag om een spiegel
zodat wij samen een buste vormen
vervlochten met eerder
gedachten gaan terug naar
de vorige eeuw waarin
het elke dag vlechten
een dagelijkse strijd was
en wapperende…
In en uit het zwart
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
639 zwaar weegt alle gram
allengs in mij afgestort
zo drukkend dat dit zijn
vol zwarte gaten schiet
en al het licht verdwijnt
mij rest laatste kracht
dankzij voorbije zonnen
ik zag ze moedig ondergaan
in eigen dagen opgeslokt
door hun diepste nacht
nog verwerk ik loden grein
maar schijn nu eindelijk
lang verhoopte supernova
trek…
En dan nog iets (6)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
717 waar (n)iemand op wacht
mislukte advocaten
van het vurige geslacht
huichelen zonder toga
het vuur in de vagina
bij om het even wie
verwaandheid pleiten
doorzichtig als hun lingerie
schaamteloos rechtop kruipen
sluipen door de lettergrepen
van de eigen naam
alles vol schijn te vangen
tot de wrong in de tong
giftiger dan ratelslangen
geilen…
Avond valt
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
650 Zware wind bruist door boom en kruin
schaduwen dansen spelend, vliegend
zon en blad, op de wind wiegend
stoeien en sterven in Eden's tuin
Groter wordt de donkere projectie
het opent nieuwe perspectieven
ontrafelt onderliggende motieven
en ontsluit een tedere affectie
Licht wordt donker
natuur wordt poëzie
ontdaan van alle schijn
blijft…
Wintergevoel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
576 werd ietsjes kouder
de hemel betrok
de herfst werd ouder
hier viel de eerste vlok
een wit tapijt
bedekte de aarde
zonder enig respijt
of de hemel opklaarde
sneeuw bedekt de grond
vriesman houdt de hand
wij gaan de seizoenen rond
biologisch zo gepland
sneeuw zal terug verdwijnen
herhaling valt ons te beurt
de zon zal wederom schijnen…
Onder de oppervlakte
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
750 Er is meer diepte dan zij laat zien
en een fonkelende helderheid
niet alleen onder de oppervlakte
maar bij elke voorzichtige benadering
een vage schijn in rimpelloze breekbaarheid
In haar glanzend web
onthaalt zij ieder nieuwsgierig oog
een spiraal waarin
ik vaag herken
de lijn van schepping
Een tedere aanraking maakt mij bewust
van…
Waterspiegel
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
750 Verlangend naar mijzelf staar
ik naar de rimpeling
Zich herhalend als een Echo in mijn hoofd
Verliefd, verloren
Met één blik onwetend mijn noodlot achterna
tot de roerloze oppervlakte verandert
in een immense rimpeling
evenwicht wordt tegenwicht, vergeefs
op weg naar het onbereikbare
blijkt schijn mij te bedriegen
de diepte in gezogen…
Jij
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.284 is mooier dan alles anders
de warmte die jij mij geeft
zal ik nooit vergeten
De eerste aanraking
waardoor ik weet
dat jij weer hier bent
en weer blijft
Die allerlaatste dagen
waar de wanhoop wint
en de hoop verdwijnt
de kou die ik weer voel
Wanneer jouw licht wordt opgeslokt
en koning winter weer regeert
de dagen die zo kort schijnen…
Licht belegen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
692 Jong van geest
levensjaren wijzer
rimpels onbevreesd
het dunne haar iets grijzer
handen verlegen verbonden
vervagen geleefd verleden
littekens als schrijnende wonden
tekenen ons nu, ons heden
ogen schijnen stralen
vervangen intens verdriet
langzaamaan verdwalen
het nooit en ook het niet
lente ziet weer kansen
haalt zomer dichterbij…
Verlost
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
948 Zie de gekleurde tinten van mijn ziel
Hoor de muziek in mijn lach
Ruik de bloemen rond mijn hart
Voel de vreugde van de dag
Ik geef jou mijn mooiste bloem
En zing mijn mooiste lied
Ik laat jou schijnen van geluk
En droog jouw tranen bij verdriet
Want op een dag ben jij een regenboog
En op jouw muziek zal men zweven…
Nachtnuances
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
643 slechts gekleed in goed humeur
mijn slaapkamer binnen kwam stormen
de ochtend in je ogen was reeds gewekt
door rommelige lakens die zich nog onbevlekt
plooiden rondom mijn slaperige vormen
je glorende opkomst was de droom
waarmee ik me normaal gesproken loom
nog eens slaapdronken omdraai met een lach
maar nu blijk je wars van schone schijn…
spiegelbeeld
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.628 Soms lacht zij enkel voor de schijn naar buitenaf,
maar van binnen wordt zij door pijn verteerd.
Ik ken de vrouw die ik voor me zie.
Samen hebben we alles gedeeld.
Onlosmakelijk met elkaar verbonden.
Ik en mijn spiegelbeeld.…
Sodom-blower
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
617 In de gotische kamers
van het Goudse stadhuis
ontwaar ik een trollenfeest
en in de priemende ogen
zie ik de lokroep van de hel
bij regen in een stad die vervalt
terwijl mijn sigaar in rondjes draait
voorbij de etalages van de schijn.…
Met klatergoud bedekken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
675 de gewone schijn
met klatergoud bedekken
daar feestelijk
mee rond gaan trekken
de dagelijkse pijn
in schaterlach omzetten
zou dat de zin van
carnaval echt zijn
of loopt er nog een lijn
van kerst naar pasen
is vastentijd er niet
alleen voor religieuze dwazen
midwinter is geweest
dan breekt de schraalheid
aan in donkere nachten zich…
Ik zwijg in belofte
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
517 Laat me zwijgen wanneer ik
mag spreken van schijn en bedrog
en haak mijn wiel aan het einde
van jouw stem
alwaar ik mag wezen
zonder jou aan te raken terwijl
ik weet dat liefde ons zoet zal smaken
in hebbigheden waar ’t geluk
onze voorspoed zal ontbinden
want voor elkander geschapen
maakt van de morgen nog geen nieuwe dag
doch ik…
X-Ray-X De Supervrouw
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
5.037 Je kleuren schijnen
dwars door me heen.
Je raakt me
je slaat me finaal in de grond
met je kosmische straal Ray.…
Smaak van pijn
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
527 ruimte voor de vogels is
bestaat zich daarin vrij te wensen en
wat de oceaan is voor iedere vis, vergaat
in gesproken woorden, resoneert in
stemmen die voorgoed gebroken zijn
na al dat bloed dat is vergoten, smaakt
de verworvenheid naar pijn, blijft de deksel
op de beerput, of komt hij er vanaf, zonder
te roemen is dat dan de grootste schijn…