3140 resultaten.
Voorjaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
681 Ik doe vanmorgen vroeg de lente open
en pak mijn jas, maar zij gebaart van nee,
ze zoekt wat gras en gaat daar rustig liggen,
kijkt om zich heen en ik kijk met haar mee.
Een meesje bungelt met één pootje
aan een ijle berkentwijg. De lente zucht
beroert de roze verenbuik en fluistert zacht:
voel jij het al, ik zit weer in de lucht.…
vals spel
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
850 Nu de bladeren zich uiten
In de kou van de natuur
Komt mijn verjaardag
In verse en schrale kuur
En waarom ben ik het
Die in deze tijden
Moet liggen op mijn bed
Waarin ik lang lig uit te zieken
Voor een ijzige open deur
Waarin ik mij ontfutsel
Met pijn en veel gezeur
Over hoofdpijn en kou
Die mijn controverse vormt
Bij de dagen die ik…
Waar het prikkeldraad ophoud.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
724 achter het gaas liggen massa's doden
en waar het prikkeldraad ophoudt
stierf jij-…
Lichtjaren
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
613 Gedacht, verbeeld en
helder raakt ons de
nacht waar wij liggen
tussen Draak en grote
Stier, maan verlichte
planeten, belichaming
van verbeelding, wat
een mens in sterren
ziet, lichte schil uit
het stof van alledag
zal door tijd worden
vergeten en anders niet,
dromen naast onszelf,met
elkaar door lichtjaren
van schaduwen en
vertier…
DILEMMA
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
634 in alle eenvoud antwoordde ik
de verwarring
de warrige werveling van gedachten
vormde zich plotseling tot een patroon
als kleurige bladeren bijeengewaaid
tot een soort gobelin op het gras
toen ging de windvlaag liggen
natuurlijk, je hoeft in dit dilemma
geen deel van je eigen ik te riskeren
je zei me, dat je raad had ingewonnen
dus…
BIJBELSE GELIJKENIS
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
636 Bekend is het oude verhaal
van de dwaas die een woning op zand had
die spoedig een grote puinhoop was
maar het huis van de wijze man
stond op een betrouwbare rots
hield bij storm en onweer stand
mijn geloof staat echter op los zand
waar keien en kiezels in liggen
steeds vraag ik of die stenen
zich broederlijk mogen verenen
tot een onwrikbare…
De breimachine
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
811 Samen kochten ze een breier
wisselden die om de maand,
truien, sokken, soms een vest
rolden uit het naaldenbed
van links naar rechts
roetsjte de slee
de maand vloog om
geen pand bleef stranden
leeg kwam het de ander toe
per auto of bij vlagen
te voet met wandelwagen
tot een tweede werd gekocht
nu liggen in hun kasten
de breiers werkeloos…
Ik heb jou nodig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.775 De onzekerheid wordt gecamoufleerd
door schimmen van vals optimisme
een stuk puur geluk ligt gereserveerd
overstelpt door hoop en idealisme
Mijn gevoelens liggen diep begraven
onder invloed van kommer en kwel
ik wil zo graag de glans handhaven
maar mijn gemoedsrust schopt een rel
Mijn positieve inslag is nu overbodig
in mijn wereld zo kleurloos…
Verhulde waarheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 terwijl hij opstaat blijft zijn lichaam liggen
lange gangen vol nevel verhullen zijn waarheid
de geijkte ochtendplas wordt niet gemaakt
daar de weg niet hetzelfde is als de dagen ervoor
stapje voor stapje loopt hij al tastend voort
door een wereld die nog nooit de zijne was
nieuw licht begroet hem innig waar hij zich
op 'n vreemde manier voelt…
Vriendschap
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
3.048 Vriendschap zegt men al gauw
Is net zo iets als eeuwige trouw
De echte welteverstaan
want vrienden komen en gaan
Iemand waar je je verhaal kan doen
die je troost met een simpele zoen
Die gene veroordeelt niet
raapt op waar jij 't liggen liet
Trekt je omhoog vanuit de goot
dan is de dankbaarheid groot
Iemand als jij, is wat ik mezelf…
nooit heeft de kamer nog naar vanille geroken
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
675 ik zie een schip
voorbij mijn raam varen
beelden
van toen ik zes was
drijven doorheen tijd en zeewind
een verloren ziel helt
over moeders en dochters
en wie niet zien kan
zij, op het dek, verliest; er liggen
stenen, straks of later zal ik woorden
vinden
om vorm te geven
aan het schreeuwen
het is nooit van mij alleen:
het…
in de lommerte van een eik
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
505 gerieflijk vlij ik mij
tegen jouw brede bast
sterke doorleefde armen
beschermen mijn boven
diepe zelfverzekerde ankers
behoeden voor wegwaaien
hoe wij al vele jaren
elkaar bijpraten
lief en leed delen
ik werp mij neer op het gras
en smeek je teder te zijn
overwortel mij
maak me deel
bij jou ten grave liggen
wat durf ik meer?…
of was het vier
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
630 het gaat om een wereld
die traag wordt
althans in mij
ik pluk appels
uit een boom, leg ze
rond de stam
wrijf met een zakdoek
over hun huid
het dwingt tot geschreeuw
dat niemand mag horen
dan schik ik ze naast elkaar
jaar na jaar
vanaf wanneer wil ik dood
ik begin vanaf zes
en til alles op, eronder
liggen kindergebedjes…
vanaf hier
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
578 vlucht niet
mijn lieveling
telkens ik je loslaat
je stem hindert de stille vissen niet
of het bordje -hier begint de zee-
ik geef je het water, het onleesbare zilt
half in mij, half op weg te gaan
ga liggen in de duinen
mijn lieveling
laat schelpen rondom spelen
alsof ik er niet ben, op de spiegel
van de horizon
word ik regen in…
Visite
gedicht
4.5 met 4 stemmen
15.518 In het gras bij de haagbeuk
rond de tuintafel viert het feest
De armen – ze liggen op tafel
of steken een vorkje gebak af
De visite spreekt en eet en is
het met acht hoofden eens
Die Arno is een hele vent
de regering regeert en de aarde
wordt warmer van al dat gedraai
De visite knikt en slikt en viert
dat het verjaardag is
---------…
Debuut
gedicht
4.2 met 9 stemmen
13.102 Ze bleef daar liggen met haar ogen dicht
niet wetend hoe te beginnen
met wat door geen van beiden
ooit eerde was verricht.…
Tussen boven- en onderstroom
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
528 Als de weg tussen
Afscheid en aankomst
Is afgelegd kijk ik terug
Op wat geweest is,
Hoogten en diepten liggen
Achter mij, met beide heb ik
Pijnlijk kennis gemaakt,
Toch heb ik nooit geweigerd
Ze onder ogen te zien -
Heb intussen in de maalstroom
Wel een soort evenwicht bereikt,
Bovenstroom die mij bewaarde
Voor te pijnlijke hoogten…
Zingen zonder stem
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
546 Zingen kan niet alleen met woorden;
kinderen kunnen lachen als een lied;
Melodieën kunnen vallen als blanke sneeuw
die niet van ophouden weet en blijft liggen.
Dromen klinken als een avondzang die
traag eindigt, zonder precieze afloop.
Liefde vindt een bedding in de daagse dingen
al zeggen vele romantici dat nooit.…
Thuisloos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 Ze gooien stenen, zwaaien
met stokken en maken kabaal
Het dier rent weg, joelend
gaan ze er achteraan
door de velden
langs omheiningen
Over de sloot rust het
even, en vlucht, opnieuw
opgeschrikt, zigzaggend het bos in
waar het nog nooit geweest is
en, in het diepst
geen kant meer op kan
Hijgend gaat het liggen
warm in de koude nacht…
Een herfstig gedichtje.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.066 hoog reikende hoofden schudden rond
in een bekoorlijke symfonie van zacht geruis
twijgen laten hun zomerlast vallen of
liggen reeds stuiptrekkend
voor dood op de grond
kleurende bladeren tonen
gedragen door de wind terstond
in bruin, geel en groen aan afhangende takken
vogels vliegen weg in het besef dat
er weer een seizoen aan zijn einde…
Het landschap denkt ons
gedicht
5.0 met 3 stemmen
3.446 Alles ligt klaar voor de wandelaar
De beek langs de weg, het seinhuis
het te smalle trottoir als gedachten
die je ontmoet en dan de jouwe
noemt, ook zonder kaart liggen ze daar
en wie de deur uitgaat ziet ze haast
voor ze ons omhelzen en wij denken
dat wij het doen terwijl de bomen minzaam
zwaaien.…
Bloemetjes en bijtjes
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
716 Ik broedde liever
op een duivenei
uit de boom
tot ik er ‘snachts
op ging liggen
en het brak.
Wij leerden in
de praktijk dat
je niet sterft van
andermans spuug,
en een bevrucht ei
soms bezweek.…
Een nacht die wacht.
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
470 De aarde vraagt niets
aan ontheemden waar
de werkelijke wortels
liggen om daar van te
vervreemden, als voor een
ieder de klinkers net iets
anders zijn geplaveid,
uitgeslepen, verloochend
voor een hoger doel, een
levensverwachting als de stelen
van snijbloemen waarvan
een stukje is weggesneden
zodat de levensduur langer
wordt…
In schaduw van stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 De avond draagt het licht
van langgerekte uren
een meeuw krijst langs de horizon
Zijn stem klinkt
uit braakliggend land
waar groene vingers smachtend wachten
Een laatste zweem
van warmte geurt
kleurt in zachte rode gloed
Gedachten rijgen woorden
staren grijze ogen aan
in schaduw van stilte
liggen dromen…
Waar moet ik heen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
708 Langzaam kom je zijn leven binnen
zonder te vragen of hij dat wil
'Waar liggen de sleutels nou?'
Soms ben je weg
denkt hij dat je niet terug komt
dat het een vergissing was
'Hoe kan ik dát nu vergeten zijn?'
Opeens ben je er weer
dwingend aanwezig
'Wat was die náám ook al weer?'…
Vederlicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
454 jouw pen raakt mijn ziel, vederlicht
letters weven woorden in welsprekendheid
die zachtjes landen in een literair gedicht
dat zoet en mijmerend blijft zweven in de tijd
woorden die als veertjes
blijven liggen op mijn huid
zo teer, zo fijngevoelig en zo licht
maar die tezelfdertijd getuigen van gewicht
hoe blank een ziel dat zoiets wonderlijks…
Het is geen droom meer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 Zonnestraal, bliksemschicht
Ik denk aan jou
Met mijn ogen dicht
Jouw handen op mijn hoofd
Gaan langzaam door mijn haren
Kom liggen naast me bloot
Om op een oceaan te varen
We zullen kunnen vliegen
Samen heel erg hoog
Neem die mooie handen
Nooit meer van mijn hoofd
Zonnestraal, bliksemschicht
Ik denk aan jou
Met mijn ogen dicht…
Ooit regent onze liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
394 Regen tintelt op het meer
speldenprikken in mijn vel
ik denk jou een tel
onder het gladde water weer
terug
Hoe snel en ver ook het stromen
onder het zand liggen de stenen nog
zwaar en zichtbaar zonder zelfbedrog
Verzonken herinneringen komen
terug
Ik mis jou, onze liefde
gaf zich aan rivieren mee
en deelde zich in de zee
ooit regent…
Droog op droog
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
535 Ik kijk graag naar je
wil nog steeds
de handdoek wegtrekken
nat op nat in jou opgaan
Vroeger kon het vaker
altijd wel, het is bijna alles
wat we nodig hebben
Nu strelen mijn gedachten
jouw lichaam in het gouden
midden tussen verlangen
en ontvangen, tam
liggen we tegen elkaar
tot het te warm of
ongemakkelijk wordt
Mijn hand strijkt…
Gespleten tong
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 Tot diep in de nacht
voelden ze zich winnaars
Het bloed was gevloeid
en het was niet van hen
Maar in het ochtendgloren
gingen de lijken liggen
bij de bange vrouwen
en huilende kinderen
in hun hoofd
Bezet, niets wil er
stromen in hun lichaam
Verraad! Verraad!…